‘t Was deze week een beetje tam bij mij thuis, in die zin dat er niet zoveel te beleven was. Behalve dan dat ik dinsdag bijna de sloot ingespoeld ben door alle regen die ineens naar beneden kwam. En nou heb ik helemaal niks tegen een nat pak en ik heb al m’n zwemdiploma’s, maar er moet natuurlijk niet overgedreven worden vind ik.

Nat

Dus ik zo snel als ik kon naar binnen. M’n personeel weet inmiddels dat ik, wanneer ik écht tot op de binnenvoering van m’n jas nat ben, niet wil worden afgedroogd, al halen ze de grootste en zachtste handdoek uit hun kast. Eén blik bij binnenkomst van mij naar m’n personeel was dan ook nu weer voldoende om druipend vanaf de achterdeur rustig door het huis te wandelen, om me vervolgens op het net verschoonde bed te nestelen.
En nee, natuurlijk niet op de handdoek die m’n personeel er haastig overheen gegooid had, maar lekker met m’n natte poten op het dekbed, de achterkant van m’n jas tegen het kussen aan. Want dat is de beste poesitie om snel te drogen. Eerst de poten drooglikken, daarna m’n borst, buik en zijkanten. En als laatste niet te vergeten m’n staart. Dat zijn de plekken waar ik het makkelijkste bij kom. Dan haal ik nog een paar keer m’n poot over m’n kop om het teveel aan water eraf te vegen.

Droog

Tegen de tijd dat ik daar dan helemaal klaar mee ben is m’n rug ook alweer bijna opgedroogd en is het hoog tijd om te verkassen naar het andere kussen om het laatste beetje vocht dat nog bovenop m’n kop en de achterkant van m’n jas zit kwijt te raken. En ik moet mauwen, dat werkt voor mij gewoon het beste. Zodra ik weer droog en wel van het bed af ga voor een slokje of een hapje, of gewoon om de poten even te strekken, haalt m’n personeel het bed af om in de wasmachine en droger te doen, en opnieuw op te maken voor de nacht. Dus dan heb ik ‘s avonds weer een nieuw, lekker fris en droog dekbed wanneer ik nog even een dutje tussen m’n personeel in doe voordat ik aan m’n buitendienst begin.
Toegeven, ik zou ze veel minder werk geven wanneer ik me op de deurmat bij de achterdeur met een handdoek zou laten afdrogen, maar dat doe ik gewoon veel liever zelf met een grote wasbeurt. Op bed.

Jumpsuit

Gelukkig was het die nacht tijdens m’n straatcontrole drogerder dan overdag, al heb ik voordat het tijd was voor ontbijt nog even in de tuinstoel van Senior gelegen om op te drogen. Maar ik hou er gewoon van om een deel van de nacht buiten te zijn, zeker zolang de temperaturen nog aangenaam blijven. Want winterse kou, daar moet ik niks van hebben. Maar dat mauw ik natuurlijk niet tegen m’n personeel, want ik vrees dat Junior dan nog voordat ik m’n zin af heb gemaakt haar breipennen al heeft gepakt om een jumpsuit met capuchon en uitsparingen voor de oren, poten en staart voor me te breien.
Ze heeft al ‘s een foto voor me gemaakt met zo’n kompjoeterprogramma om te laten zien hoe dat er dan uitziet. Maar ik begin daar natuurlijk niet aan. Al heb ik wel bollen koningsblauwe wol in de bovenste la zien liggen, dus ik blijf op m’n hoede. Want als trotse rode katermans weiger ik al bij voorbaat om zo uitgedost over straat te gaan…

Maar goed. Woensdagochtend ging ik dus na m’n ontbijt zoals gebruikelijk even een dutje doen in de vensterbank van het grote raam.
Nadat ik wakker werd omdat het lunchtijd was, zag ik dat de zon alweer scheen. Dus ik mauwde dat ik klaar was om m’n soepje geserveerd te krijgen, waarna ik op de mat voor de hordeur ging zitten. Dan is een blik naar m’n personeel genoeg, en wordt de deur voor me opengedaan zodat ik naar buiten kan voor mijn eerste dagelijkse bemesting en bewatering van de planten in m’n tuin.  Maar toen ik met alle vier de poten buiten stond, kreeg ik de schrik van m’n leven…
Want waar was m’n krabpaal naast de achterdeur gebleven? En m’n nieuwe tuinstoelen, en de bijpassende krukjes waarop m’n personeel van de zomer mocht zitten wanneer ik al prinsheerlijk in zo’n nieuwe stoel lag? En de tuintafel, die stond ook ineens heel anders dan anders…

Zomer

Ik rende bliksemsnel weer terug naar binnen en mauwde luidkeels dat de tuin leeg was. M’n personeel keek daar niet van op, maar deelde doodleuk mee dat alles die ochtend in de schuur gezet was om te drogen. Overleg met mij? Welnee, ze hadden het gewoon gedaan terwijl ik aan de andere kant van het huis lekker lag te dutten. Terwijl ik al bijna alle buurtkatten wilde optrommelen om te helpen m’n verdwenen spullen te zoeken.
Nadat ik weer buiten was heb ik zeker een uur voor de schuurdeur gezeten voordat Senior die voor me open deed. Terwijl ik inspecteerde of alles echt wel in de schuur stond, haalde Senior de barbeknoei uit elkaar om helemaal schoon te kunnen maken. Dus ik denk dat de zomer nu dan toch echt voorbij is. M’n kussentje ligt alweer op de tuintafel onder het balkon van de bovenburen, al hoop ik stiekem dat Junior nog een oude tuinstoel uit de schuur haalt om elk straaltje zon dat misschien nog komt buiten mee te kunnen pakken.
Dan kan ik daar na m’n nachtdiensten lekker een beetje beschut op gaan liggen wachten tot het tijd is voor m’n ontbijt. Om daarna binnen op ‘t grote bed nog te dromen over de prachtige lange zomer die we saame toch maar weer mooi gekregen hebben.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep