Categorie archieven: Lucky

Lucky en het gezellige slapen

Hoi lieve allemaal, de blaadjes kleuren hier rood, groen en bruin en vallen van de bomen maar niet alles wordt kaal hoor. Sommige struiken blijven altijd groen en verliezen nooit hun bladeren maar het is wel echt herfst. Ik vind de kleuren wel heel mooi en ook deze tijd heeft zijn charme.

De zon schijnt hier regelmatig en ik kom nog buiten om even de tuin te verkennen en de vogels gedag te zeggen maar ik ben vaak snel weer binnen. Ik heb inmiddels wel een winterjas aangetrokken maar ben niet zo dol op koud weer dus ik lig graag binnen in de zon of in een warm mandje. En natuurlijk op het kussen op de bank. Dat is vooral erg gezellig als mijn mensen naast me komen zitten op de bank.

Foto

Moos en ik passen er niet samen op, dat zei ik vorige keer dus al. Maar we kunnen wel dicht bij elkaar liggen. Ik heb nu ook een nieuwe plaid gekregen en dat is een mooie hoor. Deze is eigenlijk voor mensen bedoeld maar dat wil zeker niet zeggen dat je er als kat geen gebruik van kunt maken. Integendeel zelfs. Je kunt erop liggen, dat is lekker zacht en ook warm. Je kunt erop trappelen, je snuit erin steken en er zelfs onder liggen.
Dat is altijd een aanrader met kouder weer. Eronder is het warm en zeer behaaglijk moet ik zeggen. Nu kan ik natuurlijk een foto meesturen waarop ik eronder lig maar dan zien jullie mij niet, toch? Dus stuur ik maar wat foto’s mee waarop ik wel te zien ben, maar zoals denk ik al duidelijk is, ik slaap veel met dit weer.
We hebben twee nieuwe dekens gekregen, eentje is naar de dames boven gegaan want die mogen natuurlijk ook wat nieuws hebben. Onze man heeft op zolder alles netjes geïsoleerd, dat wil zeggen dat het er nu lekkerder warm blijft als het kacheltje aan is dus dat is erg prettig. Ik ben ook al een paar keer boven geweest om te kijken wat hij allemaal daar gemaakt heeft. De ruimte daar om te slapen en te rennen is nu zowat dubbel zo groot geworden dus dat is bijzonder prettig. Molly wil ook daar nu meer slapen en heeft al een fijn plekje voor zichzelf uitgekozen. Het deken vindt ze nog speciaal maar ik denk dat ze er al op gelegen heeft toen niemand het zag want het ligt een beetje in een rommeltje zeg maar. Dat doet Dropje ook wel eens dus we weten niet zeker wie het gedaan heeft maar ze kunnen er zowel op als onder liggen dus aangenaam is het zeker.

Woei

Vandaag is er een heel harde woei en regent het ook nog eens. Ik vind er buiten niks aan en zelfs Jip blijft gewoon in haar hokje zitten. Ze heeft nog gelijk ook. Buiten verkennen duurt nu veel korter dan in de zomer en zeker de afgelopen dagen want er was een heuse storm. Die had zelfs een naam gekregen dus dan weet je wel dat het serieus hard waait! Ik mocht niet naar buiten (dat vind ik dan maar een beetje stom eigenlijk maar goed) maar dat snap ik eigenlijk ook wel. Het kan gevaarlijk zijn als er een tak van de bomen af woeit en daar wil ik niet onder liggen.
De vogels zijn er wel maar die boeit het duidelijk niet uit of het nu regent of niet. Die gaan gewoon door met eten verzamelen. Maar goed ook natuurlijk. Ik denk dat de egeltjes dat ook gewoon doen trouwens. Die moeten per slot van rekening ook met een gevuld buikje kunnen slapen.
Dat ga ik ook maar doen trouwens, lekker binnen op mijn favoriete kussen en straks misschien nog onder het nieuwe deken.

Knuffels van Lucky

Lucky over het liggen in de mand

Hoi lieve vriendjes, vorige keer schreef ik al over de herfst, want die konden we toen al zien in onze tuin. Het was toen nog best lekker warm buiten maar nu is het frisser aan het worden. Dat is niet zo erg want binnen is het lekker warm en ik kom nu alleen nog buiten als het zonnetje schijnt.

Het gras is in de ochtend erg nat maar als het middag is, kun je daar prima wandelen en we plukken dan ook lekkers voor Jip. Ze eet weer goed dus dat is fijn. Ze vindt vooral brokjes ineens ook erg lekker.
En ze is net als wij, ook in rui. Ze verliest haar dunne jas om een dikkere aan te doen. We zijn dus gewoon gezellig solidair met elkaar zeg maar en krijgen een nieuwe outfit om de herfst en winter te trotseren.
Vorige week was het dus dierendag maar volgens onze mensen is het dat eigenlijk elke dag van het jaar wel. We hebben weliswaar wat extra lekkers gekregen maar we komen op de andere dagen van het jaar ook niks tekort hoor. We protesteren wel eens dat we niet voldoende snekkies krijgen maar goed, dat valt eigenlijk allemaal wel reuze mee.

Rond bed

Ik denk dat het voor de meeste poezels wel zo is, dat hoop ik toch. Dit jaar hebben we verschillende spulletjes gekregen voor dierendag waar we echt wel wat mee kunnen en heus wat aan hebben. Jullie weten wel dat ik erg dol ben op mijn Takkie loungebed/krabbed maar omdat Moos er graag aan krabt en ik er juist liever op lig te slapen, hebben mijn mensen een extra exemplaar gekocht, alleen dan in een andere vorm en zonder Takkie erop. Dit bed is rond en ik moet eerlijk zeggen, ook daar kun je goed op liggen als je een beetje wilt doezelen.
Ik pas er niet helemaal goed op eigenlijk als ik in een rondje wil slapen, maar dat is maar een detail. Het is eigenlijk net als met een doos vind ik. Die hoeft niet zo enorm groot te zijn want in een wat kleinere ligt gewoon fijner. Dan moet je jezelf als katermans soms wel een beetje opvouwen maar dat is niet zo erg.

Moos en ik

Dat ligt eigenlijk gewoon lekker knus zeg maar. Ik zou eigenlijk nog vertellen over ons nieuwe deken maar we hebben nog geen goede foto’s kunnen maken dus dat verhaal wordt nog vervolgd. We hebben wel een heel fijn kussen op de bank (nu ja, er liggen er meer maar soms heb je er gewoon eentje die je het allerfijnste vindt) waar Moos en ik allebei graag op liggen. Onze mensen kunnen er dan ook naast zitten zodat we goed kunnen knuffelen.
Nu hebben Moos en ik bedacht dat we heel dicht bij elkaar kunnen liggen op die plek. Samen op het kussen past niet, want daarvoor zijn we te groot. Maar als hij op de leuning van de bank ligt en ik op het kussen, dan gaat dat prima. Hij legt alleen wel zijn staart op mijn rug.
De eerste keer dat ik dat voelde, schrok ik een beetje maar ik ben er nu al aan gewend en het is wel gezellig om zo samen te zijn. We zijn toch broers per slot van rekening en dan kan dat gewoon,

knuffels van Lucky en de rest

Lucky over het leven in zijn tuin

Hoi lieve vriendjes, hier Lucky weer. Deze keer is mijn verhaal niet zo lang want om eerlijk te zijn heb ik niet erg veel beleefd de afgelopen weken.

Nu ja, het was zeker niet saai maar ik heb vooral mijn eigen dingen gedaan en dat is niet altijd even spannend. Ook niet voor jullie om te lezen want jullie weten allang dat ik graag verkenner ben, de tuin afstruin en vooral ook erg graag slaap. Dat laatste is toch wel mijn meest favoriete bezigheid als ik eerlijk ben.
Mijn vrouw had het nogal druk de afgelopen weken en daarom kon ik niet zo vaak aan de laptop zitten. Iets met een examen maar ik weet niet precies wat dat is maar ze was blij toen ze thuis kwam en nu hoeft ze dat niet meer te doen.

Tuin

Des te meer tijd dus om een blog te maken voor en door mij! Het is nu inmiddels wel echt herfst geworden in onze tuin, met veel spinnetjes (in alle soorten en maten trouwens, soms zitten ze ook binnen, daarvan is onze vrouw iets minder gecharmeerd), muggen, muisjes en slakken. Die laatste komen nu het natter wordt weer ineens allemaal tevoorschijn. Sommige slakken hebben een eigen huisje, dat lijkt me wel handig want dan heb je dus altijd een plek om te logeren en te slapen.
Maar goed, als ik een huisje zo op mijn rug zou hebben, zou dat natuurlijk veel groter moeten zijn dan dat van een slak, want anders pas ik daar als kater met een maatje meer niet goed in. Dat wordt wellicht ook wel erg zwaar dus ik blijf maar lekker binnen slapen in ons huis. Mandjes genoeg en ik lig ook graag op de bank, vaak samen met Moos.

Gras

De tuin krijgt omdat het herfst begint te worden, allemaal andere kleuren. Sommige bladeren vallen al van de struiken af, andere worden geel, bruin of rood en het is erg mooi om dat zo te zien. Het regent hier niet zoveel maar ’s morgens is het gras wel kletsnat. Dat komt door de dauw zeggen ze hier. Ik weet niet goed hoe dat kan want het regent eigenlijk niet in de nacht maar ik krijg wel natte pootjes als ik vroeg in de ochtend door de tuin banjer.
Dat vind ik niet erg maar mijn mensen zijn er iets minder blij mee want als ik dan naar binnen ga, kunnen ze precies mijn spoor volgen omdat ik natte pootjes op de vloer zet. Altijd handig zou ik zeggen, want dan zien ze meteen waar ik ben.
We hebben hier veel vogeltjes, dat wisten jullie al. Ze krijgen heel het jaar door zaadjes en bolletjes, maar nu hebben mijn mensen een enorme doos met bolletjes besteld. Je kunt mij op de foto zien, terwijl ik bij de doos sta. Die moet uiteraard ook goed bewaakt worden want de vogels zijn ook mijn vriendjes en als het slechter weer wordt, hebben zij ook goed voer nodig. Nu ja, heel slecht is het niet want we hebben nu iets dat mensen een Indian Summer noemen.
Dat betekent dat het eigenlijk al herfst is maar niet koud en we hebben veel zon. Ik vind dat erg prettig want in de ren kan ik lekker op een plankje in de zon liggen…Moos geniet er ook van en zo komen wij onze dag wel door.
We sturen knuffels en kopjes naar iedereen die het nodig heeft en nu ga ik nog eerst even bij Jip kijken. Ze doet het goed, is graag buiten en stuurt iedereen een neusje.

Groetjes van Lucky
PS Op de foto zien jullie een nieuwe deken, daarover de volgende keer meer maar het past bij mijn Takkie bed. Enne, spinnen in huis vindt Moos nogal spannend… hij kan goed jagen dus dan weten jullie wel wat er soms mee gebeurt.

Lucky en de doos met een kadoo

Lieve vriendjes en vriendinnetjes, hier Lucky weer vanuit een mooi zonnig Krullieland waarin het nog steeds mooi weer is. Ik wil jullie, ook namens mijn konijnenzusje Jip, bedanken voor alle lieve reacties toen ze ziek was.
Ze doet het momenteel heel goed, eet prima en speelt ook weer, graaft kuilen in haar ren en maait dagelijks het gras dat daar groeit. Ze is al weer wat aangekomen en ze doet goed haar best om veel te eten. We zijn blij dat ze goed opknapt nu want we kunnen haar echt niet missen.

Buiten

Pas geleden was ik wat wij hier buiten buiten noemen. Dat betekent zoveel als dat ik buiten ben maar niet in de kattenren, maar gewoon in de tuin. Jullie weten wel dat ik daar wel mag wandelen en op onderzoek uit mag gaan maar dat het voor Moos te gevaarlijk is omdat hij slecht hoort.
Maar goed, ik buiten en mijn vrouw vond op een bepaald moment wel dat ik nogal lang weg bleef dus ze ging toch maar eens een keertje kijken waar ik aan het verkennen was. Ze roept dan mijn naam maar jullie denken toch niet dat ik dan meteen reageer natuurlijk. Laat haar eerst maar eens even goed zoeken. Ze kon me dus niet direct vinden maar toen ze zich omdraaide en weer naar binnen wilde gaan, zag ze me ineens. Weten jullie waar ik lag?
In de ren bij Jip…ik wil voor mijn zusje zorgen en dat doe ik dan ook goed. Jip vindt dat reuze gezellig en ik ook om eerlijk te zijn. Ik pas maar net in de ren want ik lag onder het binnenhokje maar dan ben ik wel zo dicht mogelijk bij haar.

Bed

Omdat we niet zo heel ver in Krullieland wonen en mijn mensen ook wel eens in Nederland boodschappen doen (daar werken ze per slot van rekening ook nog om brokjes te verdienen), komt mijn vrouw wel eens in een winkel waar ze veel leuke dingen voor katten en honden hebben. Nu ja, het is niet net als een dierenwinkel waar ze voer en snacks voor ons verkopen, maar een winkel waar ze dingen hebben waar honden en katten op van alles en nog wat staan afgebeeld.
De meesten van jullie zullen denk ik al weten welke winkel ik bedoel want ze verkopen er van alles met hond Takkie en poes Siepie erop. Nu hadden ze dus pas iets daar besteld en het deze week opgehaald.
Er zat een enorme doos omheen, die helemaal niks woog dus we vroegen ons eerst natuurlijk af of er wel wat in zat. Ik ging op de doos zitten, dat doe ik vrijwel altijd als er wat nieuws is gekomen maar ik kon deze niet open maken met mijn pootjes.
Met wat hulp lukte het wel en wat er toen uitkwam was echt heel leuk. Het is een heus bed om op te zitten en te liggen en dan staat Takkie erop! Ik had denk ik ongeveer 10 seconden nodig voordat ik erop zat. Ik pas er zelfs al liggend op maar dan is het wel eerst een beetje puzzelen hoe dat het beste gaat want ik ben natuurlijk niet de allerkleinste kater.
Ik vind het een super bed en ik zit er graag op als ik mezelf ga wassen. Daarvoor is het zeker geschikt en als we willen krabben, dan kan dat ook.

Moos

Moos heeft er nog niet op gezeten maar hij heeft het al wel besnuffeld, ook omdat het nu al naar mij ruikt natuurlijk. Bij het bed kwam ook een krabplank met Siepie, dat is de bekende zwarte kat. Daarvan hebben we ook al meer spulletjes in huis. Altijd leuk natuurlijk want ze lijkt op Dropje. Of zij op haar, dat weet ik eigenlijk niet precies.
Knuffels van Lucky en de rest

PS Gisterenavond lag ik op het Takkie bed toen mijn mensen naar bed gingen. Normaal zit ik dan in de kamer maar het bed staat in de gang. Ik mocht blijven liggen en heb er de hele nacht geslapen. Mijn mensen zijn nu erg trots op mij.

Lucky over zijn konijnenzusje Jip

Hoi lieve allemaal, deze keer wilde ik een feestelijk verhaal schrijven omdat het de vorige keer al de 50ste keer was dat ik een blog gemaakt heb in Krullieland maar helaas liep het even anders. Er waren slingers en mijn mensen wilden foto’s maken maar dat kwam er niet direct van omdat er iets aan de poot was met konijntje Jip.

Het was mijn mensen en mij trouwens ook, al eerder opgevallen dat Jip maar een beetje stil in haar rennetje zat en niet goed at. Dat laatste is natuurlijk nooit goed want als je niet eet, blijf je niet sterk en word je dus ziek.

Eten

Maar goed, Jip at slecht dus mijn mensen haalden haar uit de ren en deden een poging om in haar bekje te kijken. Daar had ze uiteraard helemaal geen zin in en dat snap ik goed want ik houd daar zelf ook niet van als mijn mensen dat dus doen. Aan mijn lijf geen polonaise en zo denkt Jip er dus ook duidelijk over. Ze konden niet zo goed in haar bekje kijken want ze deed het niet ver genoeg open dus de witte jas werd gebeld en Jip mocht komen.

Het was wel echt erg want ze had twee lange dingen in haar bekje waardoor ze niet meer goed kon eten en ze was ook al afgevallen. Nu woog ze altijd al maar iets meer dan twee kilo dus dat is al niet veel maar toen nog minder.

Jip wilde wel eten maar het deed pijn door de twee haakjes in haar mond en die staken tegen haar wang aan waardoor deze ook nog eens ontstoken was. Mijn man is met haar eerst naar onze eigen witte jas gegaan en daar kreeg ze al wat tegen de pijn en extra vocht maar er werd ook gezegd dat hij naar een speciale konijnendokter moest gaan. Ja, die bestaan dus ook.

Dat betekent dat je dus naar een witte jas gaat die heel veel van konijntjes en andere knabbeldiertjes weet maar die woont wel ver weg, niet eens in Krullieland maar dichterbij waar we eerst woonden. Enfin, mijn vrouw was brokjes verdienen dus mijn man met Jip naar die speciale dokter. Daar hebben ze gekeken en mocht ze slapen zodat ze haar konden helpen. De haakjes zijn kort gemaakt, ze is schoongepoetst in haar mondje en ze had ook een vies oogje omdat er een traanbuisje verstopt zat maar dat is nu ook gemaakt.

Steun

Ik wilde wel meegaan voor steun maar zo ver in de auto rijden houd ik ook niet zo van dus we hebben thuis op haar gewacht. Toen Jip wakker was bij de witte jas mocht ze weer mee. Nu krijgt ze thuis een vies drankje tegen de pijn en iets tegen de ontsteking. Dat doen ze in een spuitje maar ik ben blij dat het voor haar is en dat ik het niet hoef hoor. Ze wil de spuitjes niet graag hebben en holt eerst weg maar ja, ze krijgen haar toch wel te pakken.

Maar ze doet het er trouwens heel goed op want meteen de eerste avond toen ze thuis was, begon ze alweer met gras eten dus dat is een goed teken. Ze eet nu ook weer brokjes en snoepjes. Ze krijgt vandaag een stukje hout waar ze aan kan knagen zodat haar tandjes niet te lang worden. Die blijven namelijk groeien bij konijntjes, dat is best raar he?

Ik was wel wat geschrokken toen de reismand in beeld kwam maar eigenlijk weet ik wel dat die niet voor een van ons is want die is te klein. Daar passen wij namelijk allemaal maar net in en voor Jip is de mand wel ruim genoeg maar ja, je weet maar nooit of je mensen eens een keer wat anders bedenken, bijvoorbeeld als verrassing of zo dat ze dan ineens een andere mand nemen. Ik houd niet van dat soort verrassingen, daar zal ik eerlijk in zijn. Ik was bovendien ook onrustig toen Jip zich niet lekker voelde maar nu ik weet dat het beter gaat, is dat fijn. Ze eet weer beter en lust meer en er zit weer veel leven in haar. Ze blijft per slot van rekening wel mijn speciale konijnenzusje en daar pas ik goed op.

Struik

Ik wil ook nog even miauwen dat de tuin in een week tijd zowat weer helemaal groen geworden is want het heeft nu best al regelmatig geregend en een keer in de nacht was er zelfs onweer. Dat is wel wat overdreven natuurlijk met die klappen en flitsen maar we hebben nu een regenmeter en kunnen zien hoeveel water er gevallen is. Dat was best veel ook in eigenlijk maar één lange bui.

Ik sta op de foto bij de struik die ineens weer helemaal groen is, ik heb er een hele tijd gezeten want er zit iets onder dat erg interessant is. Wat het is, dat weten mijn mensen niet maar ik natuurlijk wel. Ze denken aan de egeltjes of een muisje…maar ik verklap niks.

 

Knuffels van Lucky