Hoi lieve allemaal, deze keer wilde ik een feestelijk verhaal schrijven omdat het de vorige keer al de 50ste keer was dat ik een blog gemaakt heb in Krullieland maar helaas liep het even anders. Er waren slingers en mijn mensen wilden foto’s maken maar dat kwam er niet direct van omdat er iets aan de poot was met konijntje Jip.
Het was mijn mensen en mij trouwens ook, al eerder opgevallen dat Jip maar een beetje stil in haar rennetje zat en niet goed at. Dat laatste is natuurlijk nooit goed want als je niet eet, blijf je niet sterk en word je dus ziek.
Eten
Maar goed, Jip at slecht dus mijn mensen haalden haar uit de ren en deden een poging om in haar bekje te kijken. Daar had ze uiteraard helemaal geen zin in en dat snap ik goed want ik houd daar zelf ook niet van als mijn mensen dat dus doen. Aan mijn lijf geen polonaise en zo denkt Jip er dus ook duidelijk over. Ze konden niet zo goed in haar bekje kijken want ze deed het niet ver genoeg open dus de witte jas werd gebeld en Jip mocht komen.
Het was wel echt erg want ze had twee lange dingen in haar bekje waardoor ze niet meer goed kon eten en ze was ook al afgevallen. Nu woog ze altijd al maar iets meer dan twee kilo dus dat is al niet veel maar toen nog minder.
Jip wilde wel eten maar het deed pijn door de twee haakjes in haar mond en die staken tegen haar wang aan waardoor deze ook nog eens ontstoken was. Mijn man is met haar eerst naar onze eigen witte jas gegaan en daar kreeg ze al wat tegen de pijn en extra vocht maar er werd ook gezegd dat hij naar een speciale konijnendokter moest gaan. Ja, die bestaan dus ook.
Dat betekent dat je dus naar een witte jas gaat die heel veel van konijntjes en andere knabbeldiertjes weet maar die woont wel ver weg, niet eens in Krullieland maar dichterbij waar we eerst woonden. Enfin, mijn vrouw was brokjes verdienen dus mijn man met Jip naar die speciale dokter. Daar hebben ze gekeken en mocht ze slapen zodat ze haar konden helpen. De haakjes zijn kort gemaakt, ze is schoongepoetst in haar mondje en ze had ook een vies oogje omdat er een traanbuisje verstopt zat maar dat is nu ook gemaakt.
Steun
Ik wilde wel meegaan voor steun maar zo ver in de auto rijden houd ik ook niet zo van dus we hebben thuis op haar gewacht. Toen Jip wakker was bij de witte jas mocht ze weer mee. Nu krijgt ze thuis een vies drankje tegen de pijn en iets tegen de ontsteking. Dat doen ze in een spuitje maar ik ben blij dat het voor haar is en dat ik het niet hoef hoor. Ze wil de spuitjes niet graag hebben en holt eerst weg maar ja, ze krijgen haar toch wel te pakken.
Maar ze doet het er trouwens heel goed op want meteen de eerste avond toen ze thuis was, begon ze alweer met gras eten dus dat is een goed teken. Ze eet nu ook weer brokjes en snoepjes. Ze krijgt vandaag een stukje hout waar ze aan kan knagen zodat haar tandjes niet te lang worden. Die blijven namelijk groeien bij konijntjes, dat is best raar he?
Ik was wel wat geschrokken toen de reismand in beeld kwam maar eigenlijk weet ik wel dat die niet voor een van ons is want die is te klein. Daar passen wij namelijk allemaal maar net in en voor Jip is de mand wel ruim genoeg maar ja, je weet maar nooit of je mensen eens een keer wat anders bedenken, bijvoorbeeld als verrassing of zo dat ze dan ineens een andere mand nemen. Ik houd niet van dat soort verrassingen, daar zal ik eerlijk in zijn. Ik was bovendien ook onrustig toen Jip zich niet lekker voelde maar nu ik weet dat het beter gaat, is dat fijn. Ze eet weer beter en lust meer en er zit weer veel leven in haar. Ze blijft per slot van rekening wel mijn speciale konijnenzusje en daar pas ik goed op.
Struik
Ik wil ook nog even miauwen dat de tuin in een week tijd zowat weer helemaal groen geworden is want het heeft nu best al regelmatig geregend en een keer in de nacht was er zelfs onweer. Dat is wel wat overdreven natuurlijk met die klappen en flitsen maar we hebben nu een regenmeter en kunnen zien hoeveel water er gevallen is. Dat was best veel 
ook in eigenlijk maar één lange bui.
Ik sta op de foto bij de struik die ineens weer helemaal groen is, ik heb er een hele tijd gezeten want er zit iets onder dat erg interessant is. Wat het is, dat weten mijn mensen niet maar ik natuurlijk wel. Ze denken aan de egeltjes of een muisje…maar ik verklap niks.
Knuffels van Lucky
Hoi lieve vriendjes, het blijft zomer hier en dat zal bij jullie ook zo zijn. Er zijn nu gelukkig wel wat meer dagen bij dat het wat minder heet is maar ons gras ziet er inmiddels uit als een veld met droog hooi.
En jullie lezen het goed, we hebben egels, in het meervoud dus, in de tuin. Er komen er nu sinds ik denk een week iedere avond als het donker begint te worden twee aangerend. Die kunnen echt een partij hard rennen joh, ik weet niet of ik ze wel bij zou kunnen houden eigenlijk als ik dat zou willen. Nu zit ik doorgaans rond die tijd wel binnen of in de kattenren want ik ga er niet achteraan want die dingen hebben van die prikstekels dus daar wil je je snuit als katermans echt niet insteken.
Aan de andere kant van ons huis zijn nieuwe mensen komen wonen. Die zijn nu nog van alles aan het slopen en weer opnieuw aan het maken in huis (geen idee waarom ze dat precies doen eigenlijk want je kunt het toch ook gewoon zo laten als het is zeker?) maar ik ga er regelmatig een kijkje nemen als het er stil is want ze zijn er niet altijd.
Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer vanuit wederom een warm en zonnig Krullieland. Mijn mensen zeiden iets van een vierde hittegolf (dat zeiden ze op de radio in de auto geloof ik) maar voor mijn gevoel is het gewoon een heel lange periode waarin het warm is.
Jarig
en wij liggen gewoon op de beste plek in huis. Soms kan ze ook tussen ons in zitten. Dat hoeft niet maar het is wel fijn want dan kan ze ons tegelijk aaien en knuffels geven. Niks mis mee om zo saame te zijn.
Hoi lieve allemaal, bij hete schrijven van mijn blog deze keer is het aanzienlijk minder warm en ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel fijner vind zo. Ik heb ook tips van vriendjes gekregen over hoe je koel kunt blijven met hitte en we komen nu vooral ’s morgens vroeg en in de avond en nacht buiten.
liep een vrij groot exemplaar met 8 pootjes in de ren en hij pakte het beestje ineens met zijn poot. Daarna heeft hij het met smaak zitten verorberen. Mijn vrouw vindt dit beestjes dus nogal eng en toen Moos de spin op at, zat ze te griezelen maar hij genoot er zichtbaar van en ik kan hem geen ongelijk geven.
kattenstaarten (die zijn tegen de vliegen eigenlijk) ophangen in de deur zodat ook de vogels buiten blijven. Wel zo rustig ook maar ik vond het allemaal erg spannend.
Hoi lieve allemaal, momenteel is het echt zomer hier in Krullieland maar ik neem aan dat het bij jullie ook allemaal zo is. Onze mensen hebben het over een airco dus we zijn benieuwd wat dat gaat worden.
Kijk, Moos en ik zijn nog wel eens in beweging. Hij om te kijken of hij wat lekkers kan scoren en ik om te verkennen. heel eerlijk, hij houdt mij en Jip ook goed in de gaten hoor en dat vind ik wel lief van hem. Als ik bijvoorbeeld op verkenning ben in de tuin maar terug naar binnen wil of de ren in wil en mijn mensen horen of zien me niet (ja, dat gebeurt wel eens) dan gaat hij ze waarschuwen. Hij schreeuwt niet zo hard als ik maar met een zachte miauw weten ze ook meteen dat er wat aan de hand is. Als ik dan terug ben, geven we elkaar neusjes.
Doen jullie allemaal rustig als het warm weer en drinken jullie genoeg? Je mensen kunnen ook ijsjes maken voor katten trouwens. Die zijn erg lekker. Niet te lang je tong er tegenaan houden want dan kom je vast te zitten als je pech hebt maar goed eraan likken is prettig. Dat is absoluut een bijkomend voordeel van dit weer: je mensen eten meer ijsjes dan anders en met wat geluk krijg je ook een koud likje daarvan.