Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
De laatste dagen doe ik mijn naam geen eer aan.
Normaal gesproken schiet ik als een gerichte bliksemschicht op mijn doel af. Maar de laatste week ben ik het spoor een beetje bijster. Het is herfst, en buiten weet het weer simpelweg niet wat het wil. De wind trekt aan de bladeren, de zon piept er heel even tussen de wolken door, om vervolgens plaats te maken voor een gure, grijze motregen.
En daardoor heb ik nu het heen en weer. Zouden mijn vriendjes en vriendinnetjes dat ook hebben? Daar ben ik best wel benieuwd naar.
Open
Zo sta ik voor de tuindeur en miauw ik hard. Alsof de wereld vergaat als die deur niet nú opengaat. Mijn manmens zucht dan, staat op van de bank en opent de deur voor mij. Ik zet een poot buiten, voel de gure wind mijn snorharen achterover blazen, en bedenk me dan halverwege mijn stap. Met een geïrriteerde zwiep van mijn staart draai ik me dan om. Nee, hier klopt niets van.
Ik loop vastberaden terug de woonkamer in en spring op de vensterbank. Hier, direct boven de radiator, is het een heel ander verhaal. De vensterbank is warm, behaaglijk en droog. Ik nestel me dan in een perfecte, harige cirkel. En begin te doezelen. Dit is het leven.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Vijf minuten later ritselt er buiten een droog blad van de struik die op de grond is gevallen en voor mijn raam langs vliegt. Een vogel landt op de schutting. Dan schieten mijn ogen gelijk open. Mijn pupillen worden dan supergroot. Dan roept mijn oerinstinct mij. De drang om naar buiten te gaan is onhoudbaar. Ik spring van de vensterbank, loop met gezwinde spoed naar de tuindeur en begin opnieuw te miauwen voor de tuindeur. Alles begint gewoon weer opnieuw. Ook het zuchten van mijn personeel.
Radiator
Het veranderende weer houdt mij dus flink bezig. Maar gelukkig weet ik ook dat mijn veilige, warme haven altijd binnen poot bereik is. Zodat ik altijd hoog en droog boven de radiator spinnend kan relaxen en in slaap kan doezelen door de warmte.
En dat mijn personeel af en toe moe worden van mijn heen en weer is helemaal niet erg. Dat hoort gewoon. Dat vind ik.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem
Hoi Bliksem,
Tja………………dat doet de herfst hé, dan weer droog met een klein zonnetje, dan weer motregen en kou en dan doet het woei woei en vallen de blaadjes naar beneden.
En dat je daardoor het heen en weer krijgt dat snap ik heel goed, en ik weet zeker dat je personeel met liefde de deur open doet ook al moet hij er soms even van zuchten.
Liefs van Annelieke(deeltijdbaasje van Tommy)
Hoi Annelieke,
Je hebt helemaal gelijk. We weten niet meer waar we aan toe zijn.
Gelukkig kan ik altijd naar binnen. Ik heb mijn personeel goed afgericht vind ik zelf.
Pootjes van Bliksem
Lieve Bliksem,
Ik vind er buiten ook niks meer aan. Ik doe dagelijks maar een klein rondje in de tuin. Ik vind het ook niet leuk als vrouwtje niet samen met me in de tuin is. Ze zegt als ik extra vachten aan moet ga ik niet in de tuin zitten hoor Figo. Dus het moet eerst lente worden wil ik weer buiten gaan zitten zegt ze. Dus dan vind ik het in mijn tuin niet zo leuk zonder mijn vrouwtje.
Lieve groet van mijn vrouwtje en mij ook voor je mensen en ik zwaai vanavond naar Doerak in mijn sterrenboom die nu bijna helemaal kaal is🐈⬛
Hoi Figo,
Ik snap je helemaal. De jungle is nu anders en misschien ook wel minder leuk door het andere weer.
Ga je gewoon lekker binnen zitten met je vrouw. Dat is ook gezellig.
Pootjes van Bliksem
Heee lieve vriend Bliksem, je bent huiskater omdat je graag wilt dat mensen voor je zorgen, dan hoort er ook bij dat ze de deur voor je open doen, zo zie ik dat, ik ga zelf soms ook naar buiten en als mijn mensen dan net zijn gaan zitten wil ik toch liefer weer naar binnen, en als ik dan binnen wil denk ik Zal ik naar buiten gaan?, maar dan foel ik de kau en wil ik toch liefer binnen blijfen, moeilijk is dat, ik snap jau helemaal!, mijn mensen zeggen vaak dat ik toch door mijn eigen deurtje in de keukendeur naar binnen en naar buiten kan, en dan door het deurtje in de tuindeur, maar als mijn mensen de deur open doen is het veel makkelijker!, laat je personeel maar zuchten hoor, niks van aantrekken, dat doe ik hier ook niet!, ik stuur jau en je mensen heeeeel veel lieve kopjes, ze zijn van je vriend Kever, ik heb voor jou, Roover en Luna snekkies neergelegd en natuurlijk zwaai ik naar 🌟 Doerak!!