Categorie archieven: Joep

Joep wil graag warme pootjes in huis

Nadat ik de afgelopen week al meerdere malen bijna uit m’n jas gewaaid was, blijf ik dit weekend denk ik maar ‘s lekker binnen genieten van m’n welverdiende rust. Want het was me een weekje wel, miauw…

Perron

Maandagavond hebben we, met iedereen die een pootje wilde toesteken, de vertrekhal van de luchthaven bij mij in de buurt muisvrij gemaakt. Het feest begon al op perron 5b van Leiden, waar al meer katten stonden te wachten dan ik ooit bij elkaar had gezien. Veel bekenden, dus dat werd natuurlijk een warm weerzien. Maar ook nieuwe vrienden, van wie ik jammer genoeg niet direct allemaal de poot kon schudden in het kwartiertje dat de treinreis duurde. Maar dat kwam die nacht natuurlijk allemaal goed, want iedereen wist gewoon wat de bedoeling was en de saamewerking was weer helemaal top.
Tegen een uurtje of vijf dinsdagochtend was de hele vertrekhal al muisschoon en ingeladen in de koelwagens van Muisbezorgd, die meteen vertrokken om de hele vangst krakend vers bij de Meesterchefs van Muisbezorgd af te leveren voor verdere keuring en bereiding.

Optreden

Daarna hebben we nog even in de aankomsthal de vrijwilligers opgehaald die bij de eerdere vangactie waren achtergebleven, maar die hadden in de tussenliggende dagen alleen maar af en toe een muis voor eigen katsumptie kunnen vinden. Vervolgens gingen we met z’n allen door naar het kantoor van de luchthavenbaas, die zó blij was met onze grootscheepse spontane vangactie dat we met luxe toeringbussen naar de grootste VIK-lounge op de luchthaven werden gebracht, waar allemaal lekkere hapjes, snekkies en genoeg drankjes voor ons klaarstonden om na een nacht hard werken even te releksen voordat we weer op huis aan gingen.
Als verrassing was er ook nog een optreden van Kemperband De Spinners, dus de pootjes konden ook nog van de vloer. En zo werd het toch nog bijna dinsdagmiddag voordat ik weer thuis was… Bedankt iedereen voor jullie kattastische inzet, zonder jullie hulp hadden de koelkasten en vriezers van Muisbezorgd nu niet tsjokvol gelegen met de vele nieuwe soorten Muis voor de Feestdagen!

Kouderder

Naarmate de week verder vorderderde leek het niet alleen buiten, maar ook binnen kouderder te worden. M’n personeel had al dikke vachten aangetrokken en leken er niet aan te denken om die ribbeldingen onder de vensterbanken in huis lekker warm te laten worden. Maar ja, het is ook míjn huis, en als ik ‘s morgens weer binnen kom na een hele nacht straatcontrole, dan is er niets zo lekker als de kouwe poten even op te warmen voordat ik aan m’n ontbijt begin.
Nou is m’n eigen winterjas gelukkig alweer dik genoeg, maar ik ben inmiddels wel uitgegroeid tot een katermans die een beetje luxe zoals een warm ribbelding in huis wel kan waarderen. Natuurlijk kan ik m’n kouwe poten wel onder m’n dikke jas leggen om op te warmen, dat is het probleem niet. Maar ik hou er soms ook gewoon van om lekker lang uitgerekt in de vensterbank te dutten.

Voorpoten

Dus uiteindelijk zag ik m’n kans schoon toen Junior in de bank kwam zitten. Demonstratief legde ik m’n kouwe voorpoten op de leuning en keek haar aan met zo’n blik van ‘nou, wat denk je er van?’. En wat denk je? Eerst moest ze natuurlijk weer een foto maken, en daarna kreeg ik een kusje op allebei m’n voorpoten waarna ze weer wegdook in zo’n papieren ding met heel veel letters.
Nou ben ik er de katermans niet naar om aan te dringen, dus ik nam maar genoegen met het kleine beetje warmte dat van het ribbelding af kwam, zonder daar verder een drama van te maken.
Maar ik nam me toen wel voor dat wanneer het straks buiten écht koud is, ik alle vier m’n koude winterpoten nog voordat ik ga ontbijten even op elk stukje roze vel ga zetten dat ik dan kan vinden wanneer Junior nog in het grote bed ligt te slapen. Tenzij voor die tijd alle ribbeldingen in huis natuurlijk weer genoeg warmte geven.

Krapjes

Tot het zo ver is ga ik maar lekker hoog in m’n kaktuskrabpaalmandje liggen, want daar is ‘t warmerder dan beneden op de vloer. Dat ligt eerlijk gemauwd wel wat krapjes in deze tijd met een dikke winterjas aan, maar ik moet er iets voor over hebben om een steetment over de temperatuur in huis te maken. Want om daar nou voor in hongerstaking te gaan zie ik niet zo zitten, daarvoor vind ik m’n eten gewoon te lekker.
En stel je voor dat m’n personeel die actie verkeerd zou begrijpen, dan sta ik zo weer bij die lieve dierendoktermevrouw op de behandeltafel en da’s nou ook weer niet m’n bedoeling. Ik ga daar dit weekend tussen het dutten door toch nog ‘s even goed over nadenken, hoe ik m’n personeel duidelijk maak dat ik graag warme poten in huis wil. Da’s toch zeker niet teveel gemauwd?

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep.

Joep had onverwacht een hele grote klus

Even leek het erop dat het een hele rustige week zou gaan worden, want zaterdag en zondag zat het weer niet mee en heb ik lekker de hele dag binnen in de vensterbank of op het grote bed liggen dutten.
En nadenken over wat je als huis-, tuin- en weilandkater kan mauwen voor je nieuwe blog wanneer het er naar uit ziet dat je de hele week heulemaal niks mee gaat maken. Ik overwoog zelfs nog even om gewoon vakantie op te nemen, zo rustig was ‘t.

Weiland

De vogels in de tuin zijn even weg, want de blauwe bolletjes zijn allemaal al opgegeten. En er hangen nog geen vette bollen met zaden, want daarvoor is het volgens m’n personeel nog niet koud genoeg. De muizen in het weiland zijn al wel voorraden aan het aanleggen, dus die laat ik voorlopig met rust. Want die moeten natuurlijk wel goed doorvoed de komende winter door, willen we volgend jaar zomer weer genoeg lokale Weilandmuis hebben voor het Vierde Grote Weiland Feest. Dus, het leek een mooi moment om even lekker niks te doen.
Maar ja, m’n personeel was het hele weekend al druk bezig geweest met werken in huis en brokjes verdienen, dus eigenlijk kon ik het niet maken om de rest van de week helemaal geen poot uit te steken.

Gelukkig kwam er op maandagochtend een bericht binnen dat er op een grote luchthaven niet zo ver van m’n huis een enorme muizenoverlast was. Dat leek me een kattastische klus, dus ik liet een oproep op Feestboek plaatsen wie er een pootje toe kon steken, terwijl ik probeerde om contact te maken met Muisbezorgd om koelwagens en opslagruimte te regelen. Helaas was de Meester-Muizenvanger en oprichter van Muisbezorgd zelluf druk bezig met andere belangrijke zaken, dus ik mocht eigenpotig deze zaak oppakken.
Nou, dat was een heel geregel kan ik je mauwen, want nog voordat iedereen die mee wilde helpen om de muizen te vangen kon afreizen voor de klus, moest er natuurlijk eerst toestemming van de luchthavenbaas komen. Want je kunt, hoe goed je bedoeling ook is, natuurlijk niet zomaar met een hele ploeg katten een bedrijf binnen wandelen om aan ‘t werk te gaan.

Luchthaven

Maandagavond laat mochten we eindelijk aan de klus beginnen. ‘s Nachts werken was wel een enige voorwaarde die gesteld werd door de luchthavenbaas, omdat er dan heel weinig tweebeners in de aankomsthal in de weg lopen.
Want hoewel mijn eigen personeel en die van mijn toegesnelde vrienden niet direct op tafel springen zodra ze een muis zien, werkt dat blijkbaar niet bij alle tweebeners hetzelfde. Dus zat er niets anders op dan ons geduldig te verstoppen tot de momenten dat alle tweebeners even uit de aankomsthal vertrokken waren, om dan in een korte tijd zoveel mogelijk muizen richting de uitgang te jagen, waar de koelwagens van Muisbezorgd al open stonden om de muizen vers en gekoeld te kunnen vervoeren naar de opslag.

Het was een paar nachten keihard werken, maar het is ons uiteindelijk gelukt om het eerste deel van de luchthaven muisvrij te maken. Voor dit weekend zijn er ‘s nachts ploegen vrijwilligers aanwezig, die de vloer scherp in de gaten houden of er stiekum geen piepbeesten zijn achtergebleven. Want we willen natuurlijk geen half werk leveren. En na dit weekend gaan we verder om de vertrekhallen van de luchthaven aan te pakken. Er is nog plek genoeg in de vriezers van Muisbezorgd, en het aanbod Luchthavenmuis voor de feestdagen is nu al lekker gevarieerd. Zo hebben we de Luchthaven Pizzamuis, Zeevruchtenmuis, Salademuis, Pokemuis en Fruitmuis al gevonden, en ook nog een enkele Bonbonmuis. Allemaal goedgevuld en door de Muisbezorgd Keurmeesters goedgekeurd voor katsumptie.

Vrij

Dus voor de komende twee dagen neem ik toch lekker even vrij, net als iedereen die de afgelopen week keihard gewerkt heeft. Ik ga wat wandelen in de buurt, releksen in m’n tuin of in huis en steek verder geen poot uit. Tot maandagavond laat, want dan gaan we saame de resterende muizen uit de vertrekhal jagen. En daarna moet de muizenplaag op de luchthaven zijn opgelost, al houden we natuurlijk nog wel een tijdje de poot aan de pols omdat we als vaste en freelance Muisbezorgdmedewerkers wel onze goede naam hoog te houden hebben.
Maandagavond om 23.47 uur neem ik de intercity vanuit Leiden naar de luchthaven, dus wie zin heeft om een nachtje of wat mee te helpen, of wil oefenen met muizenjacht, is ook volgende week weer van harte welkom. Ik zie jullie dan op het perron, of bij de vertrekhal op de luchthaven voor de eerste briefing. En natuurlijk wordt er na het werk weer gezorgd voor een krakend vers ontbijt naar keuze.
Ik kijk nu al uit naar de feestdagen!

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Joep mauwt over z’n bezigheden

Zo onderhand lijkt m’n jas weer wat dikker te worden. En dat komt best wel goed uit, want de nachten waren deze week wat frisjeser in vergelijking met de vorige weken.

Ik merk ook dat ik nu eigenlijk best wel wat meer eet dan een paar maanden geleden, om weer wat meer binnenvoering in m’n jas te krijgen. Want nu de zon ‘s avonds steeds vroeger verdwijnt en ‘s morgens later terugkomt moet ik zorgen dat ik ‘t niet koud krijg wanneer ik ‘s nachts buiten ben. Want anders moet ik, voor ik een mauw kan geven, in die blauwe gebreide jumpsuit de straat op en ik kan je verzekeren dat wanneer Junior die tevoorschijn haalt ik geen poot meer buiten de deur zal zetten.
Maar zo ver is ‘t gelukkig nog niet, want ik kan nog prima uit de poten met m’n eigen jas.

Buiten

Want ik laat me door de dalende temperaturen niet tegenhouden om ‘s nachts naar buiten te willen. Omdat mijn kop zegt dat er, wanneer alle tweebeners naar bed zijn, voor mij en de buurtkaters nog altijd genoeg te beleven is buiten in het donker. Al ga ik nu niet meer, zoals in de zomer, gelijk na m’n diner naar buiten om me pas als het licht wordt weer te melden voor ontbijt. Nee, ik maak nu na m’n avondeten een klein rondje door de buurt om de poten te strekken en plantsoenendienst te doen.
Maar ik zorg er wel voor dat ik weer op tijd binnen ben voor m’n snekkies, en daarna ga ik dan nog even gezellig met m’n personeel mee naar het grote bed.
Soms kijk ik dan mee als m’n personeel nog wat bewegende foto’s op hun telefoon bekijkt, maar meestal hou ik dat al snel voor gezien en blijf ik liggen waar ik lig zolang als ik onder m’n kin gekriebeld word. En als ik genoeg kriebels heb gehad dan draai ik me om.

Het duurt dan ook meestal maar even voordat m’n personeel aan hun bomen begint te zagen en ik moet toegeven, dat geluid begint te wennen. Het is ‘t moment waarop ze slapen, en ondanks het gezaag is het dan heerlijk rustig in huis. Soms doe ik ook een dut mee, maar wanneer Senior of Junior wakker wordt om even op hun tweebenerbak te gaan loop ik mee en blijf ik bij de voordeur zitten. Dan is één zacht mauwtje genoeg om de voordeur voor me open te maken zodat ik aan mijn nachtdienst kan beginnen. Meestal doe ik dan eerst even een rondje over de blikverzamelplaats voor m’n deur voordat ik ‘t weiland in wandel om te zien wie daar nog wakker zijn. Soms kom ik daar nog een paar buurtkatten tegen en mauwen we over de laatste nieuwtjes in de buurt en inspecteren we daarna saame de stand van de Wilde Weilandmuizen. Als dat gedaan is, is het wel weer tijd om richting eigen tuin te gaan en daar te wachten tot ons personeel wakker wordt om ontbijt te serveren. En de poten, neus en oren weer wat op te warmen natuurlijk.

Vogels

Overdag heb ik het eigenlijk ook best wel druk gehad deze week, want hoewel er geen blauwe bolletjes meer over de schutting en onder m’n catwalk hangen, blijven de grote vogels in m’n tuin komen en jagen ze de kleine vogeltjes weg. Dus heb ik weer urenlang op m’n catwalk tussen de bladeren gezeten om op mijn beurt die grote vliegers weer weg te jagen.
En dat lukte, want tegen het eind van de week heb ik niemand meer gezien en kan ik dit weekend lekker binnen blijven. Want volgens mij is de zomer nu toch echt voorbij, en komt er weer een hoop regen. Nou is dat wel lekker voor de plantjes in m’n tuin, maar in combinatie met kou hou ik de buitenboel toch nog liever even in de gaten vanaf de vensterbank. En voorzichtig hoop ik dat dat ribbelding er onder weer warm gaat worden, want bij gebrek aan zon is een beetje warmte op m’n jas altijd wel lekker.

Grijs ding

O, en weet je nog dat ik vorige week mauwde over dierendag en katdootjes? Nou, toen ik zondagochtend thuis kwam heb ik een heerlijk ontbijt van kip met kaas gekregen. Dat was weer verwend worden na een nachtje buurtcontrole, maar toen ik daarna op de bank sprong voor een lekker dutje schrok ik wel even.
Want op de plek waar ik vaak lig, lag nu een enorm grijs ding. Natuurlijk moest dat even geïnspecteerd worden, dus snuffelde ik eerst even en zette er toen een poot op. Het leek op een groot zacht kussen, en het voelde best wel lekker. Dus hop, een tweede poot erbij en voor ik er erg in had liet ik m’n nagels voorzichtig in de zachte stof zakken en begon te kneden. Natuurlijk stond Junior er gelijk weer met haar snufferd en camera bovenop om het vast te leggen voor de eeuwigheid, maar dat stoorde me op dat moment helemaal niet, want ik was heerlijk aan het ontspannen na een nacht hard werken.
En ik kan je mauwen dat ‘t grote kussen later deze week ook heel erg lekker aanvoelde wanneer ik er bovenop lag om een dutje te doen. Maar daar zijn lekker geen foto’s van, omdat Junior toen even niet in de buurt was.

Thuis

M’n personeel blijft me dus verrassen, nu weer met een groot kussen dat, wanneer ik er vanaf de rugleuning van de bank naar kijk, wel wat weg heeft van een enorme platte muis. Natuurlijk mag m’n personeel m’n nieuwe kussen ook best wel ‘s een keertje lenen wanneer ik niet thuis ben, als steuntje in de rug.
En misschien neem ik dit weekend wel weer ‘s een lekkere verse weilandmuis voor hun mee, want wat mij betreft is het hier in huis toch ook elke dag personeelsdag.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Joep heeft nog veel vragen

Morgen is ‘t 4 oktober, en dat is volgens mijn personeel dan een feestdag voor alle dieren op de wereld. Katsoonlijk heb ik niet zoveel met feestdagen, want dan komt er vaak bezoek over de vloer.
En daar heb ik het niet zo op als ik ze nog niet vaak heb gezien. Of m’n personeel is dan een deel van zo’n dag gewoon foetsie, en dan blijf ik op ‘t huis passen. Dat doe ik ook wel liever, omdat niemand me dan in de weg zit en ‘t heerlijk rustig is in huis.

Huis en tuin

Nou heb ik zelf als huis-, tuin- en weilandkatermans ook heel weinig met de feestdagen die op de kalender van m’n personeel staan, want voor mij is het gewoon elke dag een feestdag, dus ik snap die drukte niet zo goed. Ik heb een heel huis, waar ik kan gaan en staan en liggen waar ik wil, een katfortabele bank in m’n woonkamer, een kaktuskrabpaal met een mandje bovenin waar ik een prima uitzicht heb over m’n huis en tuin, en zachte dekentjes en kussens in de vensterbanken, waar het ook prima dutten is.
Er is plek genoeg in huis en tuin waar ik legaal m’n stiletto’s kan scherpen, m’n snoeptoren wordt elke avond gevuld voordat m’n personeel naar bed gaat (al zijn dat er natuurlijk nooit genoeg naar mijn mening), nadat ik achter wat snoepjes door het huis ben aangerend. M’n bakjes met brokjes en vers water zijn altijd gevuld en ik krijg elke dag een bijna altijd prima ontbijt en diner met natvoer geserveerd.
Okee, soms zit er een blikje of zakje of kuipje tussen dat ik niet lust of waar ik helemaal geen trek in heb, maar dat lost m’n personeel altijd netjes op.

Personeel

Natuurlijk wordt m’n lunch ook niet vergeten wanneer ik thuis ben. De ene keer krijg ik een schaaltje kattenmelk uit een cupje, de andere keer een lekker soeppie, of zo’n lekkere strip met tonijn of zalm of kip. Maar soms sla ik lunch ook wel ‘s over, als ik nog vol zit van m’n ontbijt. Dan knabbel ik daarna gewoon wat brokjes wanneer ik weer trek heb en neem ik wat slokjes water. Het is hier gewoon elke dag feest, niet alleen met etenstijd maar ook met heel veel knuffels en aaien, lieve woordjes, kroelen en aandacht wanneer ik daar zin in heb.
Dus ik heb helemaal niks te klagen. En ik zou ook niet weten wat ik me op zo’n dagelijkse feestdag nog meer zou kunnen wensen, want m’n huis ligt al vol met speelgoed, ik heb etensbakjes genoeg en kattastische plekjes om een dutje te kunnen doen.
Ik stel me voor dat het bij jullie thuis niet veel anders is, want we hebben denk ik allemaal prima personeel door wie we op onze mauwen bediend worden.

Feestdag

Eigenlijk is het dan best wel raar dat er één dag in het jaar een feestdag is voor alle dieren, want eigenlijk zou het voor ieder dier elke dag dierendag moeten zijn. En dan niet alleen voor de bofbipsen zoals ik met een eigen huis en inwonend personeel, maar voor alle dieren die het niet zo getroffen hebben en die nog steeds wachten op een eigen warm en veilig plekje.
Dus na een hele dag diep nadenken kwam ik vanmorgen tot de katklusie dat dierendag eigenlijk bedoeld moet zijn om tweebeners bewust te maken van alle dieren die het moeilijk hebben.
Gelukkig denkt mijn personeel niet alleen aan mij, maar ook aan de vogeltjes die, zodra het weer kouderder gaat worden, in de tuin mogen komen eten. En aan de familie egel, die ook welkom is om hun buikjes rond te komen smikkelen voordat ze aan hun winterslaap beginnen.
Zelf zit ik er hard aan te denken om wanneer het kouderder wordt ook weer wat potten pindakaas het weiland in te rollen om de muizen die daar wonen de winter door te helpen.

Grens

Maar ik vraag me tegelijkertijd af waar de grens ligt op dierendag. Want mijn personeel laat spinnen in alle soorten en maten gewoon in huis wonen, maar de mieren uit de tuin zijn bijvoorbeeld niet welkom over de vloer. En stel dat vannacht een vlo of een teek in m’n vacht mee naar huis wil voor ontbijt, moet ik die dan de hele rest van de dag laten zitten omdat het dierendag is? Mag ik morgen nog wel met goed katsoen een muis gaan vangen ennehhh, kan ik morgen nog wel genieten van m’n eten waar een kip, een vis of een ander dier in zit?
En hoe zit het met vliegen in huis, mag ik die op dierendag nog steeds met een welgemikte BAM van m’n voorpoot uit de lucht slaan? Of kan ik daar problemen mee krijgen?

Katerdag

Gelukkig heb ik vandaag nog een hele katerdag om daar over na te denken. Want ik vind het best ingewikkeld hoor, zo’n speciale dag die door goedbedoelende tweebeners gevierd wordt. Omdat ik en m’n personeel het zelf heel logisch vinden dat een dier in nood geholpen moet worden, en wanneer tweebeners dieren in huis of op stal nemen dat ze daar goed voor moeten blijven zorgen. Niet alleen op dierendag, maar op alle dagen in het jaar.
Dus ik denk dat ik om te beginnen vanavond de vliegenmepper van Junior maar even ga verstoppen…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

 

Joep heeft een tijdelijk bijbaantje

Ondanks dat volgens mijn personeel afgelopen woensdag de herfst écht is begonnen, merk ik er niet veel van. Ik heb de hele week heerlijk genoten van de zon en de nachten waren ook nog steeds prima van temperatuur, dus dan maakt het mij eigenlijk niet uit hoe het seizoen genoemd wordt.

Part-time

Toch moest ik deze week het heft in eigen poot nemen, wat spontaan geleid heeft tot een part-time job die ik vol overgave op me genomen heb, zeker nog voor de eerstkomende paar dagen.
Dat zit zo. Al sinds ik hier woon staat er een oude plant in de hoek van m’n tuin, naast de schuur tegen het hek aan. Die plant is heel veel jaren ouderder dan ik, en in de winter heeft ‘ie kale takken.
Maar zodra het warmer begint te worden komen er bladeren aan. Ik heb er al ‘s eerder over gemauwd, want die bladeren groeien zo afgrijselijk snel dat ik in de zomer via m’n catwalk niet eens meer op het dak van m’n eigen schuur kan komen zonder me in allerlei bochten te moeten wringen. Maar dat niet alleen.
Op een gegeven moment komen er groene balletjes aan die takken, die ook steeds groterder worden. Net zolang tot ze heel donkerblauw zijn. M’n personeel plukt die blauwe balletjes dan uiteindelijk uit de struik en eet ze gewoon op. Echt waar. Zelf moet ik daar niet aan denken, en ik zal je mauwen waarom.

Hapje

Toen ik nog een heel klein beebiekittenkatertje was, heb ik m’n tandjes ook wel ‘s in zo’n balletje gezet. Gewoon omdat ik nieuwsgierig was, maar dat is me toen helemaal niet goed bevallen want ik kon daarna gelijk door naar m’n vriendelijke dierendoktermeneer omdat ik buikpijn had.
Dus sinds die tijd eet ik niks meer dat aan bomen of struiken hangt, ik hou het liever bij wat ik in m’n etensbak krijg. Hoewel ik voor een zelf gevangen lekkere sappige krakend verse weilandmuis natuurlijk ook echt m’n neus niet ophaal. Maar muizen groeien dan ook niet aan bomen of struiken, en die zou ik buiten dus wel prima kunnen eten wanneer ik even geen zin heb om terug naar huis te wandelen voor een hapje.

Plant

Maar goed, ik dwaal af. Terug naar ‘t verhaal dat ik eigenlijk wilde mauwen.
Dit jaar is die plant naast m’n schuur enorm gegroeid. Niet alleen over m’n catwalk in de tuin, maar ook over m’n schutting. En boven langs de schuur. Zelfs buiten m’n tuin, op ‘t achterpad, hangen die takken met bladeren tegen m’n schuur. Zelfs zoveel dat Senior een maand of wat geleden een klimrek op de muur heeft vastgemaakt, waar die takken in korte tijd allemaal doorheen groeiden. En overal zaten eerst van die kleine groene balletjes die uiteindelijk groot en rond en blauw werden. M’n personeel was daar heel errug blij mee, maar het werden er zoveel dat ze de balletjes niet meer op konden. Maar de buren uit de buurt eten ze niet, die halen die balletjes liever uit de winkel omdat daar geen pitjes in zitten. Dus besloot m’n personeel dat alles wat buiten m’n tuin hing voor de vogels was. En die hebben er een groot feest van gemaakt, want er hangen nu bijna geen balletjes meer aan die takken.

Zelluf heb ik het niet zo op de vogels in de buurt, want die zijn heel groot en ze maken best veel herrie. En daarmee jagen ze alle kleine vogeltjes weg, alsof zij de baas zijn over die oude plant die in mijn tuin staat. Dus ik vond dat er iets moest gebeuren en deze week ben ik elke dag een uurtje of wat op m’n catwalk gaan zitten, verstopt tussen al die grote takken en bladeren.
En zodra ik zo’n grote vogel hoorde aankomen stak ik m’n kop omhoog en joeg ik ze met heel hard blazen weg. Dat was best hard werken hoor, maar ik heb ‘t er graag voor over om voor m’n personeel en de kleine vogeltjes uit de buurt te zorgen dat er nog wat laatste blauwe balletjes voor hun blijven hangen in m’n tuin.
‘t Is wel even heel ander werk dan op weilandmuizen jagen en de nachtelijke buurtcontrole, maar ik doe ‘t er graag even bij. En ik denk dat de grote vogels intussen wel weten dat ik verstopt kan zitten tussen al die grote bladeren, want gisteren heb ik geen verenbaal meer gezien dus heb ik zitten genieten van het weidse uitzicht over het grote weiland waar de muizen en de hazen wonen.

Bijbaantje

Misschien dat ik volgende week al wel weer terug ga naar m’n gebruikelijke dagelijkse bezigheden, maar dit weekend zoek ik het gewoon nog even hogerop. En ik kom alleen van m’n catwalk om even de poten te strekken of om de planten in m’n tuin te bewateren en bemesten. Of omdat ik wordt geroepen als m’n lunch of diner geserveerd wordt, en dan zit m’n bewakingswerk van de blauwe bolletjes er voor die dag weer op.
Wat zo’n bijbaantje moet natuurlijk wel leuk blijven.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep