Deze week hadden we hier 3 seizoenen in een dag. Alleen de winter ontbrak er nog aan, want ik heb geen sneeuw of ijs gezien.
Dus wanneer ik thuis kwam van m’n nachtelijke straat-, buurt- en weilandcontroles ging ik na m’n ontbijt lekker in de vensterbank liggen, om te proberen nog wat zon op m’n vacht te vangen. Of op het grote bed, wanneer de zon daar scheen. Want deze week ben ik toch minstens drie keer bijna uit m’n jas gewaaid, en daar heb ik het niet zo op.
Regen vind ik best, maar het moet wel leuk blijven. Want zodra ze in het donker achter de Regenboogbrug beginnen om vuurwerk af te steken, dan blijf ik het liefst lekker op m’n krabpaal in m’n achtertuin zitten om alles te bekijken. En wanneer de knallen te dichtbij komen zit ik met een flinke sprong zo binnen. Tenminste, zolang m’n personeel nog niet is gaan slapen, want dan staat de deur nog op de haak. Anders komen ze altijd nog wel uit bed om de deur open te maken zodra ze vuurwerk horen en ik nog buiten ben.
Wintervoering
Volgens m’n personeel ben ik deze week ook begonnen om de wintervoering in m’n jas beetje bij beetje weer terug te krijgen. Waar ik, toen het een tijd zo heel erg warm was, niet veel at maar wel heel wat dronk, is het nu een beetje omgekeerd. M’n ontbijt en diner gaan vaak schoon op. Tenminste, als ik het lekker vind. Want tegenwoordig ben ik een beetje uitgekeken op alles waar rund in zit. Ik heb liever iets met vis of kip, en af en toe een hapje kalkoen of rendier gaat er ook best in. Maar m’n favoriet is eigenlijk alles waar kaas in zit. Of heel veel bouillodinges, want dan is ‘t eten en drinken tegelijk.
M’n brokjes, waar ik van de zomer soms een hele dag mee kon doen, worden nu twee keer per dag bijgevuld omdat ik er niet van hou als m’n bakje leeg is. Al heb ik toch sterk het vermoeden dat ik nog steeds wel ongeveer hetzelfde aantal brokjes per dag krijg als anders.
Maar ze blijven me prima smaken, want ik krijg al sinds ik beebiekittenkater was hetzelfde merk, met vier verschillende smaken die m’n personeel zelf door mekaar heen mengt. En dat verveelt me nog steeds niet.
Baantje
Maar om nou te voorkomen dat m’n binnenvoering te dik gaat worden voordat het echt winter is, heb ik er tijdelijk even een baantje bij genomen. Dat zit zo.
De afgelopen tijd had ik ineens heel veel vliegen in huis, dus m’n personeel had een paar van die meppers gekocht om te voorkomen dat die vliegers in mijn etensbak of op het bord van m’n personeel zouden gaan zitten. Want extra eiwitten zijn dan wel gezond, maar we willen toch niet overdrijven.
Maar dat geklap van die mepper stoorde me in m’n dutjes, of tijdens ‘t eten. Alsof er bij elke klap een kanon werd afgeschoten, zo hard. En was mijn personeel niet aan het meppen, dan hoorde ik de Buuf en Buum meppen, want zij hadden hetzelfde probleem. Het was een echte plaag in de buurt en vliegenstrips, vliegenvallen of blauwe lampen leken bij deze soort zoemers niet te werken. Dus zat er niks anders op dan het heft in eigen poot te nemen en zelf maar weer vliegen te gaan vangen.
Meppen
Dus de afgelopen week ben ik maar begonnen om alles wat om me heen vloog met twee poten te meppen. Dat ging in elk geval een heel stuk geruislozerder dan wanneer m’n personeel het deed. Maar ‘t was best wel hard werken hoor, dat sluipen, springen en rennen door ‘t huis. Soms kon ik, wanneer ik in de vensterbank of op ‘t grote bed lag, gewoon BAM met m’n voorpoot doen, en dan had ik er weer eentje te pakken. Maar vaker 
moest ik er gewoon achteraan.
Pas tegen het eind van deze week kon ik het weer wat rustiger aan gaan doen. Al blijft m’n personeel nog steeds een kap met gaas over m’n natvoer heen zetten wanneer ik dat niet in een keer opeet, voor ‘t geval er toch nog een verdwaalde vlieg in huis zit.
Aan de ene kant is dat dus best wel handig, maar aan de andere kant moet ik altijd weer iemand mauwen om die kap weg te halen als ik laterderder nog wat hapjes wil eten. Gelukkig hoef ik dan nooit lang te wachten, omdat ik prima personeel heb. En dat mag toch ook wel weer ‘s gemauwd worden.
Stevige poot en zachte kopjes,
Joep
Hoi liefe friendjes en friendinnetjes,
Thuis speelt Kever spieraal maar zijn frou had geen zin om dat ding iedere keer onder het bed weg te haalen, loogies dat zou mijn frou ook niet doen, daarom speelt hij in de in de Band kontrabas.
erfaaring met muuziek.
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Nee, Roover ga maar weg riep ik. Jij maakt het alleen maar erger. Ik kan helpen. Ik ben sterk miauwde Roover enthousiast. Voordat ik hem kon tegenhouden nam Roover een aanloop. Met een luide BOF smeet hij zijn lijf tegen de seisoensknop.
Ik keek naar mijn dikke, zachte vacht en toen naar het regenachtige weer buiten. Ik moet toegeven mijn nieuwe winterjas zit best wel lekker warm.
Het was de dag met de zater erin. Alhoewel ik dat op dat moment niet zo door had. Hoe dat kwam zal ik jullie nu mauwen.
Ik wou even bij hem gaan liggen kroelen. Maar ineens stond hij op. Frau zei dat ze ff snel mensenbrokjes moesten gaan halen omdat er later iets zo komen. Wat dat iets was wist ik niet. Dus ik ging maar in de vensterbank liggen wachten tot ze weer terugkwamen. En toen ze terugkwamen deed ik even tassencontroleinspectie. Nou en ik zag dus een doosje likwit snekkies. Frau gaf me een aai oofer mijn koppie. Fijn he Min heb ik speciaal voor jou meegenomen. Nou dat fond ik zeker fijn dus ik gaf haar een liefkozend kopje tegen haar arm.
Furrbaasd keek hij me aan. Lieve Minnie wat is er nou? Ik wil je alleen maar aaien. En toen kwam Frau de woonkamer weer in. En ze liet de deur ervan weer gewoon open staan. In haar hand had ze een grote doos. Ik hoorde ze praten over mij. Dat mensenopa het zo sneu vond dat ik zo weggedoken zat. Toen liep Frau naar de koele kast toe.