Japie: we deden het Saame

Zo dan, het was een rollercoaster afgelopen week. Wat miauw ik? Afgelopen weken! De zon draaide overuren. Net als ik. Niet alleen mijn hersens smolten tijdens de hittegolven, de muizen deden dat ook. Mensen zeggen wel eens dat mussen dood van het dak vallen als het zo heet is. Hier niet hoor.
Er viel helemaal niks. Geen mussen èn geen muizen. Ze furdwenen gewoon, als sneeuw voor de zon. Op z’n zachtst gemiauwd was dat een drama. Want de koelingen van Muisbezorgd lieten enkel nog maar een echo horen. Hoe moest dat nou met het Derde Grote Weilandfeest van Joep in aantocht? Het liefst zou ik furtrekken naar Verkattistan waar niemand me zou zoeken.
Zo groot was mijn schaamte. Want ik, als CEO van een eerst zo goedlopende bissniss, kon dit toch niet laten gebeuren?! Toen ik op Beestboek schoorpotend toegaf hoe de situatie was, gebeurde er iets wonderlijks. De redding bleek gewoon onder mijn snuit te liggen en ik keek er al die tijd over heen.

Onverwacht op avontuur

Na mijn bekentenis drong de tijd. Ik had nog maar een paar dagen om het goed te maken. Maar dat hoefde ik niet alleen te doen. Van heinde en ver stroomden tips binnen. Wat was het geval, het gebrek aan muizen was een lokaal probleem.
Het lag niet aan mij. Hier in Voorne aan Zee waren ze gewoonweg weg. Maar in de rest van het land wemelde het ervan. Als de wiedeweerga pakte ik mijn spullen bij elkaar en toog naar aangewezen plekken. Daar ontmoette ik al mijn toffe furrienden die meehielpen om de koelwagens stampvol te krijgen met verse aanvoer. Als kers op de taart mocht ik logeren bij mijn tante Luna. Natuurlijk kenden we elkaar al van de kattenbelletjes. Zij heeft furkering met mijn broer en iedere dag vliegen de purrichtjes heen en weer. Maar ik had haar nog nooit ontmoet. Is het gek dat ik dat spannend vond? Stel nou dat ze me niet aardig zou vinden. Of een luie kater, omdat ik de boel had laten fursloffen. Of…. Mijn brein draaide overuren over alles wat mis kon gaan.
Het was nergens voor nodig. Toen we neussie aan neussie stonden, voelde het gelijk goed. Ik snap wel waarom Foppe nog altijd tot ver voorbij zijn snorharen furliefd op haar is. Wat een powerpoes!

Saame

De rondleiding over het weiland en het achterste bos was indrukwekkend. Er wonen veel dieren op het erf, tussen de struiken en de bomen en in de landerijen ernaast. De kippen en konijnen wonen daar naar volle tevredenheid. Ze beklaagden zich echter over één dingetje en laat dat nu net mijn specialiteit zijn: GBK’s.
Met een snelcursus Hoe vang je een GBK hadden Lapje en tante Luna de fijne kneepjes direct in de poten en zo konden we Saame de koelingen met nog meer piepbeesten volstouwen. Andersom betrok m’n tante me bij de organisatie van Donkermuis. Zo had zij extra kwali-tijd met mijn broer. Want die twee hadden elkaar ook al heel lang niet gezien. De laatste keer was met de Donkerklok (niet te verwarren met Donkermuis). Ik voelde me groter groeien bij die belangrijke taak.
Nu mijn rechterpoot dit allemaal voor me opschrijft, is het Derde Grote Weilandfeest net voorbij. Het was in één miauw kattastisch. Muisbezorgd krijgt veel eer, maar dat is niet terecht hoor. Het is Joep die dit feest neerzet. Jullie zijn het die mij hebben gered van een enorme blamage. Laten we het erop houden dat we het Saame hebben gedaan.
En dat is waar je furmilie en furrienden voor je hebt. Je hoeft elkaar niet vaak te zien, zolang je er maar bent als je elkaar nodig hebt.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over baalans

Mijn leefen is presies zoals ik het wil: het is zomer, mijn lijf foelt fijn aan, ons huis is rustig, ik heb lekkere brokjes, ik ga mijn vrienden zien op het Weilandfeest bij Joep, wat zau ik nog meer kunnen wensen?, ik kan niets bedenken, echt waar niet.

Apsorbeeren

Ik maak niet veel mee want elke dag is hetzelfde, dat hoort bij mijn zomer, dat find mijn vrouw ook roept ze, we zijn nu zon aan het apsorbeeren voor als het herfst wordt en winter, want ik hau niet zo van reegen en wind en kau en grijs, ik hau juist van zon en warm en kleuren en buiten zijn in mijn tuin, dus ik geniet er zoveel van als ik kan.

Ik foel dat ik op een punt in mijn leefen ben gekomen dat ik in baalans ben, baalans is ander woord voor eefenwicht, en dat heb ik dus, het is een biesonder gefoel en ik wist froeger helemaal niet dat het bestond, froeger wilde ik altijd MEER, ik wilde meer aandagt, meer brokjes, meer knuffels, meer snekkies, en nooit foelde het alsof ik genoeg had.

Nu weet ik dat er altijd genoeg eeten is voor mij en dat mijn mensen er altijd voor mij zijn, ik weet dat ik feilig ben en het foelt alsof het altijd zo is geweest, en daardoor heb ik rust in mijn hoofd.

Doordat ik rust heb in mijn hoofd hebben mijn mensen dat ook in hun hoofd zeggen ze, we zijn zo met zijn drietjes helemaal gelukkig en tefreeden, we zijn een keigoed tiem, en we zijn niet drie aaparte personen, maar een eenheid, we kennen elkaar zo goed dat we presies weeten wat elke beweeging, elke keer dat we elkaar aankijken beteekent.

Tuin

Fandaag zaten we met zijn drietjes in mijn tuin, in mijn zomer, de zon scheen en alles was groen en warm, er floogen beestjes door de lucht, mijn vriend de duif sliep, Juultje lag in de tuin van de buuren en Pokon had zich ferstopt in de planten, mijn mensen en ik keken elkaar in de oogen en we wisten dat we nergens anders zauden willen zijn dan hier en nu.

****

Ik tetter KEIHARD voor vreede, dat er oferal vreede komt!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Joep is er (bijna) helemaal klaar voor

Nog een paar uurtjes, en dan barst het Derde Grote Weiland Feest weer los. Na een hele week hard werken om de koelingen bij Muisbezorgd weer gevuld te krijgen, wordt het vandaag en morgen een wiekent om saame te genieten.

Van het weerzien van oude vrienden en het verwelkomen van nieuwe, van de muziek (met dank aan Muissie), de omgeving, de hapjes, drankjes tot aan alle andere lekkernijen die uit alle delen van het land door de bezoekers worden meegenomen om saame te deele.
De wokkelglijbaan staat al sinds gisteren te glimmen in de ochtendzon, de diverse tenten zijn ingericht en staan open om de eerste feestneuzen te ontvangen. De kraampjes staan klaar, net zoals de koelcontainers van Muisbezorgd die net aangesloten zijn om alle gemarineerde lekkernijen krakend vers te houden tot de barbeknoeis straks op de juiste temperatuur zijn.
En ik hoorde van m’n personeel dat de eerste gasten vanmorgen vroeg al vertrokken zijn, dus die verwacht ik tegen een uurtje of twaaluf aan de poort voor het Derde Grote Weiland Feest.

Muis

Begin deze week zag het er nog wat somber uit, toen Japie van Muisbezorgd mauwde dat er geen muis te vinden was. Zelf had ik die ervaring niet, want de vangst van de Pittige Pindakaasmuizen uit m’n eigen weiland was groot genoeg om m’n hele koelkast en vriezer te vullen. Waarschijnlijk had dat te maken met de ruim drie en twintig honderd potten pindakaas met stukjes noot die ik de afgelopen maanden om de dag vers het weiland in rolde, waardoor de muizen deze week ook niet zo hard meer konden rennen.

Maar, buiten de grote steden was er gelukkig ook nog genoeg muis te vinden. Zelf ben ik een nachtje met mijn katlega’s van Muisbezorgd langs de kust en in de duinen op jacht geweest, en de nacht erna naar mijn favoriete plekje tussen de hunebedden en op de hei in het mooie Drenthe. Want daar komen naar mijn mening toch écht de sappigste, smaakvolste en knapperigste muizen vandaan.

Nog net op de valreep heeft m’n personeel een feestboekpagina voor het Grote Weiland Feest aangemaakt, en ik geloof dat ‘ie werkt. Daar mauwde ik al weken om, want dan blijft alles wat met het feest te maken heeft lekker overzichtelijk op één plek. Die pagina is deze week al heel potig geweest om af te spreken wie waar kwam helpen om de koelwagens van Muisbezorgd gevuld te krijgen, maar ook om af te spreken wie met wie vandaag mee rijdt naar het feest. En straks kunnen daar ook alle belevenissen en foto’s met elkaar gedeeld worden. Volg gewoon ‘Joep’s Grote Weiland Feest’ op Feesboek, dan hoef je niks te missen.
Zelf heb ik als organisator dit weekend waarschijnlijk weinig tijd om plaatjes te maken, dus ik hoop maar dat anderen een paar mooie bijdragen aan de pagina willen leveren.

Enne, nog even over die wokkelglijbaan gemauwd… Die heb ik gisteravond zelf al even uitgeprobeerd en zowel de baan naar de sloot als de baan naar het weiland glijden prima. Dit jaar is de stellage zelfs nog hogerderder dan de voorgaande jaren, en voor wie nog niet echt naar beneden durft te glijden is het uitzicht over het feestterrein vanaf het platform boven nog mooierder dan ooit, zeker in de schemering wanneer alle lichtjes op het terrein aan gaan. Echt een aanrader!

Dropping

En ik wil alvast verklappen dat zodra het vanavond donker wordt, er een grote kans is dat er weer een dropping met muizenjacht gaat plaatsvinden. Hopelijk kan Tante Luna Poes de werkzaamheden op haar erf onderbreken om de dropping te leiden, want als schrijfster van de cursus ‘Hoe vang ik een Weilandmuis’ twee jaar terug kan zij de muizenvangers in spé in korte tijd de fijne kneepjes van de jacht als geen ander haarfijn uit elkaar leggen.

Maar terwijl Junior nu nog druk aan het intikken is wat ik allemaal mauw, zit ik er toch hard over te denken om nog een uurtje ofzo te gaan dutten voordat het feest losbarst. Want het gaat een heel gezellig lang wiekent worden, waar ik al weken naar uitkijk. Maar ik weet ook dat er dan van slapen niet zo heel veel terecht zal komen omdat er heel wat bij te mauwen en te blaffen is met elkaar onder het genot van een hapje en een slobbertje. Er zijn herinneringen op te halen en plannen voor de toekomst te maken, maar vooral in het hier en nu saame te genieten van elkaars gezelschap.
Dus voor iedereen die al onderweg is of nog moet vertrekken, reis voorzichtig en ik zie jullie later. En voor iedereen die om wat voor reden dan ook vandaag niet naar het feest kan komen, maak er een prachtig mooi wiekent van, waar je ook bent en wat je ook gaat doen.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Opeens wist ik het de slaapkamer is stom

Elke afond als mijn vrouw naar bed wil, dan ga ik op mijn dekenbed trappelen. Met mijn voorpoote ga ik er diep in en dan duw ik ze helemaal weg en dan weer terug, soms loop ik er ook bij zo werk ik dan met mijn poote dat is omdat ik weet zo krijg ik fijne gefoelens in mijn lighaam en in mijn kop en die heb ik dan ook nodig weeges ik wil niet dat ze naar de slaapkamer gaat.

“Ollie, je kunt ook komen hoor,” zegt ze dan. Ja dat kan. Ik kan traplopen. Soms ga ik eefe kijken door het raam dat is op de oferloop boven. Daar heb ik ook een matje liggen, en ik zie dan achterkanten van huizen dat is eefe wat anders dan de straat.
Maar ik wil niet.
Ik bedoel wel in dat raam, dat is leuk. Pas heb ik daar mijn eete gegeten, beneden wilde ik niet nou ik ofer de trap naar boven en ik wist ze komt het eete brengen en dat was ook zo, en tussen de happen door keek ik naar buiten, dat was gezellig.
Dus naar boofe, dat kan gewoon.
“Kom je mee naar de slaapkamer?” vraagt ze dan en ze loopt door en gaat op het bed liggen en ze roept en zegt fan je kunt erbij en je hebt hier een eigen kussen en dat is allemaal zo maar ik heb geen zin.
Weeges ik find de slaapkamer stom.
Ik wil niet alleen zijn maar ik wil niet naar de slaapkamer.

Froeger niet. Toen ik hier pas was, toen had ik daar mijn feiligheid. Onder het bed en in de kast had ik matjes en kussens. Daar was het ook donker dus ik kon zo wennen.
En lang erna rende ik soms de slaapkamer in, sprong op het bed foro eefe saame en daarna weer terug.
Maar nou, nee.
Ik weet dus niet hoe zoiets kan. Een ferandering in je eigen huis. De slaapkamer is gewoon hetzelfde. En hoe kan het nou dat ik opeens een andere meening heb?

De keuken find ik nou het allerfijnste. Die is klein en ik heb er knuffels en elke afond krijg ik daar een paar ekstra brokjes en dan gebeurt er ferders niks dus dat is goed.
Eigenlijk heb ik liefer dat mijn vrouw in de keuken gaat slapen maar ze zei fan Ollie dat doe ik niet. Dus nou weet ik het eefe niet hoe moet dit ferder.

Jajim en Frou Frou over een snack-schema

Miauw lieve lezers, we zitten zo hard na te denken dat het draaien van de radartjes in onze koppies zelfs voor het mensen oor te horen zijn. Sinds een maand heeft Frou Frou iets nieuws waar we nog niet over gemiauwd hebben. Zullen we daar maar mee beginnen?

Vreemd

Frou Frou: “Stipt om 5:45 wordt onze mensenbroer wakker, inmiddels, na een maand wennen, weet ik hoe laat het is; tijd voor de ochtendknuffels, even later gevolgd door wat lekkers. Vanuit mijn mandje lag ik al ein-de-loos lang te wachten tot mensenbroer wakker was natuurlijk. Knuffels kan je niet vaak genoeg krijgen vind ik, dat weet toch iedereen? Na met mijn wasbeurt kunsten zijn out-of-bedlook wat gefatsoeneerd te hebben, kregen Jajim en ik een lekker hapje. Sinds een maand krijgen we vaste prik rond 7 uur hele lekkere mousse en het heeft een reden. Maar die reden maakt me inmiddels helemaal niet meer uit omdat de ochtenden zo gezellig zijn. Met al die extra aandacht, het borstelen en het uitgebreid tafelen.

Ooit in een blog furtelde ik jullie tussen bek en snorharen door dat ik astma heb. Weten jullie nog? Dat hele furhaal over een bezoek aan de blauwjas bespaar ik jullie want dat was stom, maar wat niét stom is, is dat ik nu twee keer purr dag iets heel lekkers krijg. Het is vreemd, maar smakelijk. Elke ochtend krijg ik een supplement, en daarvoor moet je eerst een laagje in je maagje. Laat dat ideale laagje nou net mousse zijn, mijn furrvoriet. Eerst was het even wennen hoor, maar mijn inwendige klok is er nu aan gewend en ik weet purrrcies wanneer het tijd is voor mijn snack. Ik kom er nu zelf om vragen als het me te lang duurt. En nog mooier; in de avond is mijn snack nog groter want daar gaat een poedertje in dat goed is voor mijn longen. Naast dat het zo lekker en ook een gezellig moment van Saame is, voel ik mij ook nog lekkerder sinds ons snack-schema.”

Gezellig

Frou Frou: “Nou ben ik nooit een grote eter geweest, komt omdat ik ook maar klein van stuk ben. Dus hoe maken we het dan gezellig met zo’n furplichte snack? Nou, onze mensenbroer die komt dan bij me zitten en doet de liquid snack met het spul erin op zijn hand. Ik moet toch elke keer even ruiken maar na dat eerste likje smaakt het naar meer. Soms neem ik even pauze hoor, tussendoor. Voor een knuffel, of gewoon om even rond te kijken. En dan zegt onze mensenbroer ‘goed zo, dapper meisje’ en zulke dingen, want alles moet op vindt hij. Telkens als ‘ie dat zegt denk ik; oh ja, de liquid snack, en dan snack ik enthousiast verder. Het allerleukste vind ik nog dat ik van zijn hand mag eten, dat is intiem en voelt extra Saame. Als we klaar zijn ga ik uitgebreid mijn snorharen poetsen en voel ik me tevreden. Dat is allemaal heel poesitief. Maar hoe zit dat dan voor Jajim? Die hoeft namelijk geen spul, maar mijn zus wil natuurlijk ook wat. Dat kan ze zelf het beste furtellen.”

Meedoen

Jajim: “Iedereen begrijpt wel dat ik niet achter kan blijven, Saame is immers alles gezelliger hebben we hier op de site geleerd. Ook al hoef ik geen supplement of medicijn en moet ik volgens de tweevoeter een beetje op mijn figuur letten, mag ik best een snackie hier en daar. Die krijgt mijn zusje toch ook? Nou had onze mensenbroer tijdens die ene hittegolf bedacht dat melk speciaal voor katten wel wat voor mij zou zijn. Stiekem mixt hij het met water voor mijn gezond, dat weet ik heus wel hoor. Toch gaat het er purrrima in en geniet ik van elke slok. Dankzij ons mieuwe, vaste snack-schema kán mensenbroer niet eens meer furgeten hoe laat het is, daar helpen wij hem wel aan herinneren.

Gemiauwd over snacks, moeten we ook even aan het Derde Grote Weiland Feest denken. Muizen komen niet op ons balkon, maar ze schijnen nu overal schaars te zijn. Er wordt al druk furgadert, wie doet wat en hoe lossen we dit op. Over muizen hebben wij eerlijk gemiauwd weinig furstand, maar het Bromvlieg Vangvak hebben we goed onder de poot, en hebben het speciaal voor het Derde Grote Weiland Feest uitgebreid naar een breder assortiment, we zijn namelijk aan het oefenen met andere soorten en smaken. De laatste tijd, ondanks ons horgordijn, komen we regelmatig nieuwe furriendjes tegen. Vorige week miauwden we nog over een groene springende vriend, en een paar donkers geleden kwam er weer een andere variant binnen kruipen. Op beestboek kwam een furriend op het idee om er ofurheerlijke saus van te maken, of misschien als bijgerecht voor de gezonde afwisseling tussen de vette muizen door? Wat denken jullie? Ze moeten zich toch ergens furschuilen, dat kan bijna niet anders. Wij geloven dat we er met zijn allen Saame wel uit komen en ervoor zorgen dat alles op zijn pootjes terecht komt. We kijken er nu al naar uit.”

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou