Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Afgelopen zaterdag zat ik op de schutting en was druk bezig mijn zwarte vacht te poetsen. Ondertussen speurde ik met grote ogen de straat en poort af. Normaal gesproken was het altijd wel rustig, maar vandaag was alles anders.
Wortel
Overal liepen mensen en kinderen in de meest vreemde kleren. Ze droegen fluwelen pakken in felle kleuren, baretten met grote veren en lange rode mantels. Sommige kinderen hadden zelfs een lange. Witte baard opgeplakt. Ik spitste mijn oren en legde mijn kop scheef. Wat is hier aan de hand? Een geheime bijeenkomst van vreemde vogels?
Ik besloot als beschermer van de buurt op onderzoek uit te gaan. Sprong van de schutting en sloop via de heg naar het huis van Roover. Toen ik binnen was zag ik bij de verwarming iets heel vreemds staan. Er stond een klein blauw gympje op de grond. Die was niet van Roover, maar van Lux het jongetje wat hier woont. In het gympje stak een enorme knaloranje winterpeen. Daarnaast lag een tekening van een man op een wit paard en een bakje met water.
Wie bewaart er nu een wortel in een schoen? Dat is een rare plek daarvoor. Had er maar vis in gedaan, dan had ik er wat aan gehad. Ik ging verder op onderzoek uit in de straat en zag overal gevulde schoenen staan. Ik hoorde kinderen iets zingen over kapoentje en gooi wat in mijn schoentje.
Dan kan er maar ƩƩn conclusie zijn dacht ik. Dit moet het werk zijn van de man in de rode mantel. Die ze Sinterklaas blijkbaar noemen. Ze hadden het over zijn hulpjes, de vrolijke pieten. Maar waarom verzamelden zij dan al die winterpenen?
Kattenwerk
Ineens hoorde ik iets op het dak. Er rende iemand over het dak met een jute zak over zijn schouder richting de schoorsteen. Dit was het echte kattenwerk dacht ik. Niemand kan beter over de daken sluipen dan ik. Binnen twee sprongen zat ik op het dak, vlak achter die piet. Die zag mij en schrok. Oei een zwarte kat riep hij, gelukkig ben ik niet bijgelovig. Terwijl die piet daar op mijn terrein stond wees ik met mijn neus naar de schoorsteen. Die piet snapte dat ik wilde weten wat hij met al die wortels ging doen. Kijk daar maar eens zwarte vriend, zei hij. Nou ik heet gewoon Bliksem hoor miauwde ik terug. Toen keek ik maar waar hij naartoe wees. En daar stond een spierwit paard rustig te wachten, en er stond een man met een rode mijter en een lange witte baard naast.
Dat is Ozosnel, het paard van Sinterklaas zei de Wannabee dak piet. Die werkt heel hard om alles over de daken te krijgen en moet dus goed eten. In ruil voor de wortels stoppen wij iets lekkers of een cadeautje in de schoentjes. Ik knipperde met mijn ogen en zwiepte mijn staart, het mysterie was opgelost. Geen vreemde verklede vogels, geen worteldieven, maar een vriendelijke oude man met een hongerig paard en met dak pieten die helpen. Al waren die natuurlijk niet ze snel op het dak als ik. Misschien ga ik samen met Roover ook wel dak piet worden. Dat kan maar zo. Katermannen zijn supersnel op het dak.
Ik bleef nog even tevreden op het dak zitten, keek nog een keer naar het paard en sprong toen weer naar beneden. Alles was weer veilig in de straat en de poort.
Voerbakje
Ik ga vanavond thuis maar mijn voerbakje bij de verwarming neerzetten. Je weet maar nooit of Sinterklaas ook iets lekkers bij zich heeft voor een slimme katerman. Het liefst verse vis, maar een blikje mousse of zalmbrokjes is ook helemaal prima.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
š¾ Poot van Bliksem
Dag Liefe frientjes, het is weer Belle-dinsdag, om de 14 dagen dan. De andere dinsdag is Minniedinsdag, zo wisselen we elkaar af.
Als ze nou weer eens richting Den Haag komp dan ga ze die mand naar de dieremambuulanse brengen. Daar is ook een dierenhospitaal-waar ik ook fandaan komp-en daar worden katten opgefangen die zwervers zijn zonder huis, en ziek zijn. Die worden met feel liefde furrzorrugd door liefe mefrouws en ze mooge daar blijfe tot ze weer beeter zijn. En dan doen ze daar een nieuw huisje zoeken foor de katten. Ik heb daar ook gezeeten, dus ikweet presies hoe het daar is. Ik fin het heel fijn dat frouwtje daar die roze kattenmand ga brengen. Die kunne ze goed gebruiken daar en zijn de katten er blij mee. Sorrie frouwtje hep ik geseg, ik vond de kleur mooi, maar de mand stond mij op een of andere manier niet aan. Boofendien was het niet mijn maat, ik kon nie languit ligge en moes mij 10x dubbel fouwen om erin te passen.
koome, maar ben uiteindeluk oofereind gekoome. Belle zei frouwtje, doe eens eefe loope, je hep toch niets gebrooke of beseerd? Nee hoor ik liep normaal en er was verder dan de schrik niks aan de hand. Ik zag het al Belle, je lag feel te dicht op de rand fan je bedje. En jij was zo ontspanne aan het slaape doen, dat je huppekee op de floer ben gekiept. Dat moe nie meer gebeuren hoor Belle, stel je foor dat we met een noodgang naar de dierendokter hadde gemoeten.
Allemiauws, dit is zooooo leuk. Ik had nooit gedacht dat ik iets leuker zou vinden dan in mijn boom klimmen of op muizenjacht gaan. We zijn namelijk op vakantie! Met zān allen!
Omdat ik nau meer slank heb aan mijn lijf hoopte ik dat de pijn aan mijn rug over zau zijn, mijn mensen hoopten dat ook en efentjes leek het ook zo te zijn, ik rende en ik speelde en ik sprong en ik hing aan de bank en ik foelde me helemaal top, maar in de nacht werd het moeilijk, dan foelde ik mijn rug, en mijn rug deed pijn.
alleen nog rose plakkerige huid, ja dat wist ik natuurlijk al lang, maar mijn mensen waren er nogal paniekerig van geworden.
Mijn vrouw zag dat het me tefeel werd en deed haar handen om mijn hoofd, ze gaf me een kus, en weeten jullie wat de dokter zei?, dat mijn hartslag meteen naar beneeden ging, mijn vrouw moest er van slikken, ze foelde het in haar hart, en mijn man ook, zo is dat als je van elkaar haudt: als je Saame bent foel je wat de ander foelt, dus als je blij bent kan je Saame lachen, als je ferdrietig bent kan je Saame huilen, en als je bang bent kan je elkaar fasthauden en rust geefen, als je Saame bent is je hart fol met liefde en is er veel minder plaats voor angst, echt waar.
Nou ben ik van nature in huis geen sloper. Want ten eerste, als mān moeder zou horen dat ik iets kapot maak, dan zou ze op hoge poten naar mān huis komen om me stevig de oren te wassen, hoe groot ik inmiddels ook ben. Want zo heeft ze me niet opgevoed.
Na mān ontbijt had ik nog steeds kouwe poten en oren, en was dat ribbelding onder de vensterbank nog steeds niet op temperatuur. Hoewel het ook best kan dat āie helemaal nog niet aan stond, want mān personeel heeft daar nooit zoān haast mee.
Maar donderdagochtend was ik helemaal niet in de stemming voor vrolijk gekwetter, dus heb ik met mān voorpoot ineens BAM tegen de klok gedaan. En toen viel āie naar beneden en waren alle vogeltjes stil, want ik heb ze tot nu toe niet meer gehoord. Maar gelukkig heeft Senior al een nieuwe klok met vogeltjes kunnen bestellen, en ben ik al lang niet meer boos.