Hoe ik weer brokjes leer eete

Ik kon altijd goed brokjes eete, echt waar, elke afond kreeg ik een bord met brokjes en als het ochtend was dan had ik bijna alles op, en dan lustte ik nog meer brokjes.
Lekker, die smaak.
En ook weeges het kraake dan had ik geluid in mijn kop en ik foelde me dan oer en sterk, dat heb ik gewoon nodig weeges ik heb ook angstklachten en dan is oer-gefoel de beste meediesijn.

En toen kwam de ooperazie aan mijn tanden. Eerlijk waar ik snapte het ook wel, want ik had best pijn in mijn bek alleen daar zei ik niks ofer het was wel zo dat ik snel boos was en ik fond het moeilijk om lief te zijn.
Na de ooperazie werd ik wakker zonder tanden onder alleen op de hoek had ik nog een tand en wat begin je met brokjes als je twee hoektanden hebt, nou niks daar kwam ik ook achter.

Dus na een poos begon ik te oefenen.
Bijten op mijn vrouw haar finger. Op een stokje en op lintjes en dan weer probeere en mijn vrouw bleef er altijd bij. Dat was ’s avonds laat in de keuken, dan foel ik me goed en feilig.
Het lukte niet. Elke keer fielen de brokjes er fan opzij uit. Dan waren er dagen dat ik helemaal niks probeerde weeges ik dacht het lukt toch niet.
En dan probeerde ik het toch weer.

Ik deed steeds hetzelfde. Brokje in de bek en kauwen. Gefallen brokjes liet ik liggen. En op een afond lukte het opeens met een brokje. Ik kon het in mijn bek houden en doorslikken. Andere brokjes weer niet. Het kraakgeluid had ik ook nog niet. Maar ik proefde wel weer de smaak fan brokjes en ik fond ze heerlijk. Zo begon het.
Elke afond oefen ik met mijn vrouw. Er fallen nog steeds brokjes uit mijn bek en kraake lukt geeneens maar elke afond lukt het beter om brokjes te eete. En misschien komt het kraake ook weer terug ik blijf probeere.

Triton brengt de muziek naar iedereen

Liefe friendjes en friendinnetjes,

Om de donaatie naar de ferschillende dierenopfangen te brengen had nogal pooten in de aarde. Het zit zo… we zijn allemaal een beetje bang foor blafferts dus was de fraag hoe brengen we het dan bij de betreffende opfang. Na ooferleg fia het belfiedeoo-apparaat beslooten we het bedrag met onze ceedee in een enfelop te doen en het daar afgeefen.
Ik zag het eerluk gemauwd niet zitten om alleen te gaan, gelukkig dat alle friendjes mee wilden. De muuziek- instruumenten had ik de laatste keer dat we in onze stuudieoo waaren al meegenoomen want je weet maar nooit of we ergens gingen speelen.

Opfang

Ik kreeg een lief berichtje fan Kasper om foorzichtig te zijn weegens de harde wind, echt Kasper. Eerst Beertje en Figo opgehaald daarna Kasper, Bas en Belle. Belle zorgde foor ekstra sfeer want ze had niet alleen de sambaballen meegenoomen, een hoed opgezet en een jas met feel kleuren aangetrokken, ze had ook makreel bij de fismeneer opgehaald die bij haar foor de flet staat.
We gingen eerst naar de opfang waar Belle een poosje had geloosjeerd foordat ze bij haar frouwtje kwam woonen, Belle heeft aan ferzorgers de enfelop met donaatie en ceedee gegeefen. Ze herkenden Belle en er waaren emooties maar wel mooie. Naast de opfang was een goed parkeerplekje we hebben daar een paar nummers gespeeld maar er stond zofeel wind dat we fermoeden dat ze er binnen niets fan konden hooren. Belle haar frouwtje werrukte deeze dag in de buurt daar zijn we heen gereeden en hebben foor de deur heel hard getoeterd en gezwaaid, Belle met de sambaballen in haar pootjes.

Wij naar Ollie zijn woonplaats en straat gereeden, door de huizen hadden we minder last fan de harde wind, en hebben foor hem troost-en steunmuuziek gespeeld want zijn poot deed weer pijn nadat hij een dag eerder heerluk had gerend, gespeeld en getreend. We hebben feel nummers met elkaar gespeeld, Kasper had solonummers maar speelde ook saamen met Belle samba muuziek. We hoopen dat Ollie het heeft gehoord en dat het hem steun heeft gegeefen. Door de muuziek waaren we zelluf heel blij geworden want er zijn toch wel eemooties, we hebben een fijn plekje opgezocht waar we het fisje hebben gegeeten. Belle zou eerst mee naar de folgende lookaatie maar omdat we nu al zoo dicht bij haar huis waaren en het slecht weer was stelde ze foor om haar alfast thuis af te zetten.
Dat begreepen we heelemaal want het was echt wel slecht weer, met heele harde wind en reegen, daarom beslooten ook Bas en Kasper dat ze naar huis zouden gaan nadat we bij hun opfang waaren geweest. Bij de Stichting, waar Bas fandaan komt, hebben we snel de enfelop in zo een briefenbak gedaan want we fielen met onze flowerpower-kemper heel errug op en wilden daarom zo snel moogeluk weg, Bas hebben we feilig thuis afgezet.

Parkeer

Bij de folgende opfang konden we een mooi parkeerplekje finden terwijl ik de enfelop in de bus stopte zijn de anderen tussen de boomen en struiken gaan zitten daar hadden ze feel minder last fan de harde wind en konden dichtbij de ferblijfen fan de dieren zitten. Ze, de dieren, konden hun niet zien maar wel de muuziek hooren fan de saksoofoon, fieool en gietaar. Kasper was blij dat hij thuis was want het begon steeds harder te waaien en te reegenen. Het was oofer de afsluitdijk wel een mooi gezicht met de hooge golfen.
Omdat de laatste opfang al dicht was beslooten we om Figo naar huis te brengen en dat Beertje en ik onderweg naar Beertjes huis de enfelop af zouden geefen.
Het was, ondanks het minder mooie weer, een gezelluge dag. Eén ding is zeeker we waaren allemaal heel blij weer thuis te zijn bij onze liefe mensen.

Plesier

Foorloopig gaan we geen reizen meer maaken naar opfang-lokaaties weegens het weer en het froeg donkere.
We blijfen natuurluk wel in onze stuudieoo-tuinhuis koomen om met elkaar plesier te hebben en muuziek te maaken.
Jajim en Frou-Frou willen jullie ook weer koomen om te bakken enzoo?

Zekerheid

Wanneer jullie denken ik mis Kever in dit ferhaal dat klopt want ik heb hem niet niet gefraagd om mee te gaan. Niet omdat we ruuzie hebben ofzoo maar omdat ik Kever niet het gefoel wou geefen bij het zien fan een dierenopfang dat hij daar moest blijfen.
Kever heeft al faak in zijn blogs geschreefen dat wanneer er thuis iets was, een hard geluid of iets anders waar hij fan schrikt, hij denkt dat zijn mensen hem niet meer lief finden en hij daar niet meer mag woonen. Ferlaatingsangst noemen ze dat. Nou ik kan jullie met de zeekerste zeekerheid mauwen dat zijn mensen hem de allerliefste finden.

Foor iedereen zachte kopjes en neusje fan Triton die blijft meetetteren foor freede

Triton

🐾 Bliksem was in de war door de wintertijd

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het was zondagochtend 6.00 uur en ik dacht dat de wereld vergaan was. Of nou ja, erger nog: mijn interne biologische klok gaf aan dat het etenstijd was, maar mijn bakje was leeg en mijn personeel lag nog schaamteloos te snurken.
Het was de ochtend na wat de mensen de wintertijd noemen. En volgens mij was iedereen de kluts kwijt.
Ik besloot maar over te gaan op plan B.: terroriseren. Ik sprong met een luide boink op het bed van mijn mensen, begon luidkeels te miauwen en denderde als een dolle olifant door de slaapkamer. Normaal gesproken werkt dit perfect. Maar vandaag? Mijn manmens opende één oog, keek op de wekker en mompelde: Bliksem wegwezen, het is nog veel te vroeg. Het is wintertijd gekke katerman.

Hondenstreek

Wintertijd? Wat is dat nu weer voor een hondenstreek? Ik snapte er niets van. Gefrustreerd besloot ik om op de vensterbank te gaan liggen. Toen zag ik bovenop de schutting Roover zitten. Normaal is Roover een stoere, drukdoende katerman, maar nu zat hij er ook als een hoopje ellende bij. Zijn vacht zat raar en zijn ogen stonden zo groot als schoteltjes.
Hij miauwde: Bliksem alles is raar. De zon doet raar, mijn baasje doet raar. Ik dacht ik spring op bed voor een ochtendknuffel, nou ik werd er zo van af gebonjourd.
Hier precies hetzelfde Roover. Mijn bakje is leeg. Mijn manmens zeg dat het nog een uur vroeger is. Maar daar klopt volgens mij niks van. De honger in mijn maag zegt dat het al een uur later is. De mensen hebben volgens mij de tijd gestolen.
Wij keken elkaar aan en sloten een stilzwijgend pact. Als de mensen de tijd in de war sturen, dan bepalen wij onze eigen regels. Het plan was als volgt:
1. Miauwen bij het slaapkamerraam: Roover zou bij mijn slaapkamerraam keihard gaan miauwen, en ik bij die van hem. Misschien dat het geluid van een andere katerman de mensen wakker zou maken.
2. De klokken wegmaken: Elke klok of wekker die binnen pootbereik lag, moest van de nachtkastjes en tafels worden gemept. Als er geen klokken meer zijn, moesten de mensen wel luisteren naar de magen van ons.
Het plan scheen te werken.

Rust

Rond 8.00 uur, en dat was voor ons eigenlijk al rijkelijk laat, gaven de baasjes van mij en Roover eindelijk toe. Ik kreeg mijn brokjes met natvoer en Roover kreeg zijn favoriete natvoer met zalmsmaak. De rust keerde terug in de buurt.
Terwijl ik voldaan mijn pootjes waste en mij klaarmaakte voor een dutje, keek ik naar buiten. Roover lag in mijn jungle te ronken op de tuinstoel. De wintertijd was een belachelijk concept, maar zolang de brokjes uiteindelijk kwamen, zouden wij ons personeel nog één kans geven.
Maar ik hoorde mijn manmens alweer wat zeggen over de zomertijd. Die is dus ook helemaal in de war. De zomer is er nog lang niet. Dat heb ik gezien bij de seizoenknoppen.
Iedereen is in de war, ik ga maar fijn een dutje doen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie vond een goed moment

Miauw hier ben ik weer op Minnie dinsdag. Ik wil het vandaag met jullie hebben over tijd. Als poes heb ik alle tijd van de wereld. Of nu ja bijna dan want als ik een lekker noepie krijg of zo’n overheerlijke likwit snek dan ben ik er als de kippen bij. Want die kunnen hard rennen hoor die kippen. Lezen jullie weer gezellig mee?

Ochtend

Het begon op de dag met de zon erin vroeg in de ochtend. Zo’n tijdstip dat voor ons katten helemaal prima is om op te staan omdat ons intern klokje dan maar aan één ding kan denken en dat is aan eete!
Enig probleem hiermee was dat Frau nog hartstikke diep lag te slapen. Ik tikte foorzichtig met mijn pootje op haar wang. Meestal helpt dat wel. Deze keer helaas niet. Ik kreeg geen reactie. Toen ging ik met mijn neusje een neuskusje bij haar doen. Hielp niets, ze sliep gewoon door. Ben toen maar alleen naar beneden gedribbeld en heb wat van mijn oude brokjes geknabbeld.
Brokjes die al een dag gestaan hebben zijn niet fies ofzo. Het is echt best nog te doen. Zeker als je van die premium brokken hebt als ik. Maar vers is gewoon fijner hihi. Na dat hapje nam ik een slokje. Ja dat water stond er ook al een dag maar met water is het anders vind ik. Als dat wat ouder is dan smaakt dat net ff wat lekkerder. Is denk ik een instinct van van vroeger toen katten nog op straat en in het wilde leefde.

Toen ik daarmee klaar was ben ik maar alfast fensterbank controle gaan doen in de woonkamer. En nadat ik zeker wist dat daar alles feilig was ben ik terug naar boven gedribbeld en ben ik daar achter het gordijn gekropen om zo daar aan de voorkant van het huis ook een controle uit te voeren.

Tijd

Daarna sprong ik op het bed om te kijken of Frau inmiddels al wakker wilde worden. Met mijn snorharen deed ik een beetje kriebelen op haar wang. Voorzichtig ging er een oog open en daarna nog een. Goeiemorgen Minnie klonk het. Ik mauwde terug nou zeg maar gerust goeiemiddag het is al best wel laat.
Frau moest lachen en keek op haar horloge. Nu overdrijf je toch wel een beetje lief klein katje van me. Het is pas 8 uur. Verbaasd keek ik haar aan. Nee joh mauwde ik terug dat kan niet je horloge is stuk denk ik. Ze gaf me een aai over mijn kopje en keek me aan.
Nee Minnie het is echt 8 uur want de wintertijd is weer ingegaan. De wattes mauwde ik met een fragende blink. Ja je weet wel Min twee keer per jaar doen we iets met de klok. De wintertijd is de echte tijd en in de zomer zetten we de klok altijd een uur vooruit. Nu is die dus weer een uur naar achteren gezet.
Ik schudde met mijn kopje en er begon me ook weer iets te dagen. Ah weer iets van die tweebeners dus. En hoe moet dat nu met mijn ontbijt? Want foor jou is het nu 8 uur maar mijn katteklokje vindt toch echt dat het al 9 uur is.
Weet je wat Min zei ze, ik moet toch naar de wc dan kan ik meteen jou noepie ontbijt regelen. Jippie dacht ik en mijn staartje trilde van plezier. Snel snelde ik de trap af voor haar uit en zo roets de keuken in. Ging er eens goed voor klaar zitten. Even later kwam Frau er ook aan en ze deed het kastdeurtje open en pakte het zakje eruit. Tijd om te smikkelen!
Nou dit was het weer voor deze keer. Ik tetter nog steeds mee voor vrede, jullie ook toch? Fijne dag iedereen en tot de folgende keer!
Pootje van Minnie

Lucky en het gezellige slapen

Hoi lieve allemaal, de blaadjes kleuren hier rood, groen en bruin en vallen van de bomen maar niet alles wordt kaal hoor. Sommige struiken blijven altijd groen en verliezen nooit hun bladeren maar het is wel echt herfst. Ik vind de kleuren wel heel mooi en ook deze tijd heeft zijn charme.

De zon schijnt hier regelmatig en ik kom nog buiten om even de tuin te verkennen en de vogels gedag te zeggen maar ik ben vaak snel weer binnen. Ik heb inmiddels wel een winterjas aangetrokken maar ben niet zo dol op koud weer dus ik lig graag binnen in de zon of in een warm mandje. En natuurlijk op het kussen op de bank. Dat is vooral erg gezellig als mijn mensen naast me komen zitten op de bank.

Foto

Moos en ik passen er niet samen op, dat zei ik vorige keer dus al. Maar we kunnen wel dicht bij elkaar liggen. Ik heb nu ook een nieuwe plaid gekregen en dat is een mooie hoor. Deze is eigenlijk voor mensen bedoeld maar dat wil zeker niet zeggen dat je er als kat geen gebruik van kunt maken. Integendeel zelfs. Je kunt erop liggen, dat is lekker zacht en ook warm. Je kunt erop trappelen, je snuit erin steken en er zelfs onder liggen.
Dat is altijd een aanrader met kouder weer. Eronder is het warm en zeer behaaglijk moet ik zeggen. Nu kan ik natuurlijk een foto meesturen waarop ik eronder lig maar dan zien jullie mij niet, toch? Dus stuur ik maar wat foto’s mee waarop ik wel te zien ben, maar zoals denk ik al duidelijk is, ik slaap veel met dit weer.
We hebben twee nieuwe dekens gekregen, eentje is naar de dames boven gegaan want die mogen natuurlijk ook wat nieuws hebben. Onze man heeft op zolder alles netjes geïsoleerd, dat wil zeggen dat het er nu lekkerder warm blijft als het kacheltje aan is dus dat is erg prettig. Ik ben ook al een paar keer boven geweest om te kijken wat hij allemaal daar gemaakt heeft. De ruimte daar om te slapen en te rennen is nu zowat dubbel zo groot geworden dus dat is bijzonder prettig. Molly wil ook daar nu meer slapen en heeft al een fijn plekje voor zichzelf uitgekozen. Het deken vindt ze nog speciaal maar ik denk dat ze er al op gelegen heeft toen niemand het zag want het ligt een beetje in een rommeltje zeg maar. Dat doet Dropje ook wel eens dus we weten niet zeker wie het gedaan heeft maar ze kunnen er zowel op als onder liggen dus aangenaam is het zeker.

Woei

Vandaag is er een heel harde woei en regent het ook nog eens. Ik vind er buiten niks aan en zelfs Jip blijft gewoon in haar hokje zitten. Ze heeft nog gelijk ook. Buiten verkennen duurt nu veel korter dan in de zomer en zeker de afgelopen dagen want er was een heuse storm. Die had zelfs een naam gekregen dus dan weet je wel dat het serieus hard waait! Ik mocht niet naar buiten (dat vind ik dan maar een beetje stom eigenlijk maar goed) maar dat snap ik eigenlijk ook wel. Het kan gevaarlijk zijn als er een tak van de bomen af woeit en daar wil ik niet onder liggen.
De vogels zijn er wel maar die boeit het duidelijk niet uit of het nu regent of niet. Die gaan gewoon door met eten verzamelen. Maar goed ook natuurlijk. Ik denk dat de egeltjes dat ook gewoon doen trouwens. Die moeten per slot van rekening ook met een gevuld buikje kunnen slapen.
Dat ga ik ook maar doen trouwens, lekker binnen op mijn favoriete kussen en straks misschien nog onder het nieuwe deken.

Knuffels van Lucky