Lucky en het gezellige slapen

Hoi lieve allemaal, de blaadjes kleuren hier rood, groen en bruin en vallen van de bomen maar niet alles wordt kaal hoor. Sommige struiken blijven altijd groen en verliezen nooit hun bladeren maar het is wel echt herfst. Ik vind de kleuren wel heel mooi en ook deze tijd heeft zijn charme.

De zon schijnt hier regelmatig en ik kom nog buiten om even de tuin te verkennen en de vogels gedag te zeggen maar ik ben vaak snel weer binnen. Ik heb inmiddels wel een winterjas aangetrokken maar ben niet zo dol op koud weer dus ik lig graag binnen in de zon of in een warm mandje. En natuurlijk op het kussen op de bank. Dat is vooral erg gezellig als mijn mensen naast me komen zitten op de bank.

Foto

Moos en ik passen er niet samen op, dat zei ik vorige keer dus al. Maar we kunnen wel dicht bij elkaar liggen. Ik heb nu ook een nieuwe plaid gekregen en dat is een mooie hoor. Deze is eigenlijk voor mensen bedoeld maar dat wil zeker niet zeggen dat je er als kat geen gebruik van kunt maken. Integendeel zelfs. Je kunt erop liggen, dat is lekker zacht en ook warm. Je kunt erop trappelen, je snuit erin steken en er zelfs onder liggen.
Dat is altijd een aanrader met kouder weer. Eronder is het warm en zeer behaaglijk moet ik zeggen. Nu kan ik natuurlijk een foto meesturen waarop ik eronder lig maar dan zien jullie mij niet, toch? Dus stuur ik maar wat foto’s mee waarop ik wel te zien ben, maar zoals denk ik al duidelijk is, ik slaap veel met dit weer.
We hebben twee nieuwe dekens gekregen, eentje is naar de dames boven gegaan want die mogen natuurlijk ook wat nieuws hebben. Onze man heeft op zolder alles netjes geïsoleerd, dat wil zeggen dat het er nu lekkerder warm blijft als het kacheltje aan is dus dat is erg prettig. Ik ben ook al een paar keer boven geweest om te kijken wat hij allemaal daar gemaakt heeft. De ruimte daar om te slapen en te rennen is nu zowat dubbel zo groot geworden dus dat is bijzonder prettig. Molly wil ook daar nu meer slapen en heeft al een fijn plekje voor zichzelf uitgekozen. Het deken vindt ze nog speciaal maar ik denk dat ze er al op gelegen heeft toen niemand het zag want het ligt een beetje in een rommeltje zeg maar. Dat doet Dropje ook wel eens dus we weten niet zeker wie het gedaan heeft maar ze kunnen er zowel op als onder liggen dus aangenaam is het zeker.

Woei

Vandaag is er een heel harde woei en regent het ook nog eens. Ik vind er buiten niks aan en zelfs Jip blijft gewoon in haar hokje zitten. Ze heeft nog gelijk ook. Buiten verkennen duurt nu veel korter dan in de zomer en zeker de afgelopen dagen want er was een heuse storm. Die had zelfs een naam gekregen dus dan weet je wel dat het serieus hard waait! Ik mocht niet naar buiten (dat vind ik dan maar een beetje stom eigenlijk maar goed) maar dat snap ik eigenlijk ook wel. Het kan gevaarlijk zijn als er een tak van de bomen af woeit en daar wil ik niet onder liggen.
De vogels zijn er wel maar die boeit het duidelijk niet uit of het nu regent of niet. Die gaan gewoon door met eten verzamelen. Maar goed ook natuurlijk. Ik denk dat de egeltjes dat ook gewoon doen trouwens. Die moeten per slot van rekening ook met een gevuld buikje kunnen slapen.
Dat ga ik ook maar doen trouwens, lekker binnen op mijn favoriete kussen en straks misschien nog onder het nieuwe deken.

Knuffels van Lucky

Noxy en Nisha over andere katten


[Nisha]:“Zeg Noxy, de avonden worden weer langer, het is eerder donker en de maan schijnt… Ben jij je al aan het voorbereiden op die ene bijzondere nacht?”
[Noxy]:“Natuurlijk Nisha, dat is toch mijn taak als Heksenkat? Ik ga dan vrouwtje helpen. Je weet toch wat ze die avond gaat doen? Ze brandt heel veel mooie kaarsjes, doet een klein maanritueel en ze praat tegen ze.” “Tegen die kaarsjes?” “Nee dombo, tegen onze voorgangers die in Regenboogland wonen.” “Oh, je bedoelt Midas en Binah?” “Ja en ook Krishna en Jinni en de kleine Binah en natuurlijk Tovah.”

[Nisha]:“Wat hebben wij een hoop voorgangers Noxy! Werden ze allemaal oud?” “Niet allemaal, Nisha. De kleine Binah werd maar 2 jaar. Ze was heel ziek en de witjassen konden haar niet beter maken. Daar heeft vrouwtje heel veel verdriet van gehad.”
[Nisha]:”Van de andere Binah is een schilderij. Daar staat ze samen met Midas op. Ik heb het uitgebreid geïnspecteerd toen wij hier net woonden. Vrouwtje riep toen iets van respect tonen. Maar dat snapte ik niet.” “Ja, dat klopt, Nisha. Midas en Binah waren hele dikke vrienden. Ze waren altijd bij elkaar en hadden nooit ruzie. Anders dan wij. Wij zijn ook altijd bij elkaar maar wij hebben ook regelmatig ruzie. Midas en Binah niet. Het was alsof zij echt bij elkaar hoorden.”
[Nisha]:”Hoe zat dat dan, Noxy?”
[Noxy]:“Vrouwtje miste kleine Binah heel erg. En op een dag zat ze achter de leptop en daar zag ze een zwart-witte poes van 4 jaar, die in een asiel zat te wachten op een nieuw huisje. De poes heette Binah. Dat vond vrouwtje een teken en ze haalde haar meteen op. Toen had ze ineens drie katten. Dat ging ruim twee jaar goed maar daarna veranderde dat.” [Nisha]:“Wat gebeurde er dan, Noxy?”
“Midas kreeg ruzie met Tovah en van angst kon zij toen niet meer plassen. Het ging niet over en vrouwtje moest toen een hartverscheurend besluit nemen. Eén van de katten moest verhuizen. Het werd Tovah, want zij was geen asielkat. Zij was sjiek en had een stamboom en vrouwtje dacht dat zij sneller een nieuw huisje zou vinden.” “En was dat ook zo?” “Ja, binnen een week na vrouwtjes beslissing had Tovah nieuwe baasjes en het ging daar meteen weer goed met haar! Ze kon direct weer plassen.” “Wat fijn voor haar!” “Jazeker! Vrouwtje belde vaak met de nieuwe baasjes. En één keer per jaar ging ze op bezoek. Ze zag dat Tovah gelukkig was en dat stelde haar gerust. Zo leerde ze dat liefde soms ook loslaten is, hoeveel pijn dat ook doet. Bij vrouwtje thuis was het weer vrede. Midas en Binah trokken naar elkaar toe en werden onafscheidelijk.”

[Noxy]:“Jaren later werden ze ziek. Ze gingen naar Regenboogland. Binah vertrok als eerste. Ze werd 14 jaar. Drie maanden later reisde Midas haar achterna. Hij was toen 17,5 jaar. Vrouwtje heeft heel hard gehuild in die tijd vertelde ze een keer, want het was zo stil thuis. Ze miste vooral Midas heel erg. Hij was ook een Heksenkat en hij was echt vrouwtjes schaduw. Waar zij was, was hij. Hij hielp haar ook met de maanrituelen, net als ik nu doe. Midas had een rotjeugd gehad. Hij kwam van de straat, net als wij, en vrouwtje heeft hem vijftien jaar lang niet kunnen optillen. Als hij naar de witjas moest, praatte ze hem het reismandje in. Toen hij ziek werd liet hij meer toe. Vrouwtje mocht hem aanraken en hij kwam op schoot liggen. Hij vond het fijn op vrouwtjes arm naar buiten te kijken. Elke dag moest hij een pillie slikken. Die kon vrouwtje hem zonder gedoe, in zijn bek stoppen. Midas vond het opeens allemaal goed.”

“Die eerste weken zonder katten waren heel moeilijk voor vrouwtje. Na een maand ging ze toen weer achter de leptop zitten en kwam ze ons tegen. We lijken precies op onze voorgangers. Jij op Binah en ik op Midas. Alleen ben ik dus geen jongetje, maar een meisje. Tovah is na tien fijne jaren bij haar nieuwe baasjes ook naar Regenboogland gegaan. Nu is ze daar bij haar oude vrienden en spelen ze saame met Krishna, Jinni en kleine Binah. Krishna was vrouwtjes eerste Heksenkat en Jinni had een stamboom, net als kleine Binah en Tovah.”
[Nisha]:“Wat een indrukwekkend verhaal, Noxy. Maar wat gaat vrouwtje nou doen met die kaarsjes en het maanritueel?” “Helemaal precies kan ik dat niet zeggen Nisha, want vrouwtje doet alles op gevoel. Ze zet buiten allerlei dingen klaar die ze nodig heeft voor het maanritueel. Ik zit er heel Zen naast. Dan trekt vrouwtje een cirkel om ons heen en steekt de kaarsjes aan. Dan voel je het magische.” “Ja, dat klopt Noxy, dan word je heel rustig vanbinnen.” “Ja, en dan gaat vrouwtje praten met onze voorgangers. Ze zingt voor hen en ze luistert naar wat zij tegen ons zeggen. Zo zijn we weer even allemaal heel dicht bij elkaar. Dat is toch mooi?” “Jazeker, en heel bijzonder, Noxy! Ik ga dit jaar extra goed opletten of ik onze voorgangers kan zien. Want dat kun jij wel, toch?” “Ja, ik kan ze horen, voelen én zien. Maar ik ben dan ook een Heksenkat.”


[Nisha]:”En wanneer is het maanritueel afgelopen?” [Noxy]:“Als we onze voorgangers niet meer kunnen voelen. Dan zijn ze weer terug in hun eigen wereld. Vrouwtje maakt de cirkel open, rinkelt met een belletje en dan is alles weer gewoon. Alleen de kaarsjes blijven branden. Die zijn voor Alle Zielen.”
Dit jaar denken we tijdens het maanritueel ook aan al onze Feesboekvrienden die net als onze voorgangers in Regenboogland zijn. Willen jullie zelf met ze praten: de nacht van 31 oktober is Samhain, een nacht vol magie. In die nacht komen alle zielen vanuit Regenboogland naar de aarde. Het gordijn tussen Daar en Hier is dan dunner. Als je erin klimt kun je het makkelijker kapotscheuren en naar beneden trekken. Dan toover je het Magische Land daarachter tevoorschijn. Wees Welkom
Kopjes van Noxy en Nisha

Joep wil graag warme pootjes in huis

Nadat ik de afgelopen week al meerdere malen bijna uit m’n jas gewaaid was, blijf ik dit weekend denk ik maar ‘s lekker binnen genieten van m’n welverdiende rust. Want het was me een weekje wel, miauw…

Perron

Maandagavond hebben we, met iedereen die een pootje wilde toesteken, de vertrekhal van de luchthaven bij mij in de buurt muisvrij gemaakt. Het feest begon al op perron 5b van Leiden, waar al meer katten stonden te wachten dan ik ooit bij elkaar had gezien. Veel bekenden, dus dat werd natuurlijk een warm weerzien. Maar ook nieuwe vrienden, van wie ik jammer genoeg niet direct allemaal de poot kon schudden in het kwartiertje dat de treinreis duurde. Maar dat kwam die nacht natuurlijk allemaal goed, want iedereen wist gewoon wat de bedoeling was en de saamewerking was weer helemaal top.
Tegen een uurtje of vijf dinsdagochtend was de hele vertrekhal al muisschoon en ingeladen in de koelwagens van Muisbezorgd, die meteen vertrokken om de hele vangst krakend vers bij de Meesterchefs van Muisbezorgd af te leveren voor verdere keuring en bereiding.

Optreden

Daarna hebben we nog even in de aankomsthal de vrijwilligers opgehaald die bij de eerdere vangactie waren achtergebleven, maar die hadden in de tussenliggende dagen alleen maar af en toe een muis voor eigen katsumptie kunnen vinden. Vervolgens gingen we met z’n allen door naar het kantoor van de luchthavenbaas, die zó blij was met onze grootscheepse spontane vangactie dat we met luxe toeringbussen naar de grootste VIK-lounge op de luchthaven werden gebracht, waar allemaal lekkere hapjes, snekkies en genoeg drankjes voor ons klaarstonden om na een nacht hard werken even te releksen voordat we weer op huis aan gingen.
Als verrassing was er ook nog een optreden van Kemperband De Spinners, dus de pootjes konden ook nog van de vloer. En zo werd het toch nog bijna dinsdagmiddag voordat ik weer thuis was… Bedankt iedereen voor jullie kattastische inzet, zonder jullie hulp hadden de koelkasten en vriezers van Muisbezorgd nu niet tsjokvol gelegen met de vele nieuwe soorten Muis voor de Feestdagen!

Kouderder

Naarmate de week verder vorderderde leek het niet alleen buiten, maar ook binnen kouderder te worden. M’n personeel had al dikke vachten aangetrokken en leken er niet aan te denken om die ribbeldingen onder de vensterbanken in huis lekker warm te laten worden. Maar ja, het is ook míjn huis, en als ik ‘s morgens weer binnen kom na een hele nacht straatcontrole, dan is er niets zo lekker als de kouwe poten even op te warmen voordat ik aan m’n ontbijt begin.
Nou is m’n eigen winterjas gelukkig alweer dik genoeg, maar ik ben inmiddels wel uitgegroeid tot een katermans die een beetje luxe zoals een warm ribbelding in huis wel kan waarderen. Natuurlijk kan ik m’n kouwe poten wel onder m’n dikke jas leggen om op te warmen, dat is het probleem niet. Maar ik hou er soms ook gewoon van om lekker lang uitgerekt in de vensterbank te dutten.

Voorpoten

Dus uiteindelijk zag ik m’n kans schoon toen Junior in de bank kwam zitten. Demonstratief legde ik m’n kouwe voorpoten op de leuning en keek haar aan met zo’n blik van ‘nou, wat denk je er van?’. En wat denk je? Eerst moest ze natuurlijk weer een foto maken, en daarna kreeg ik een kusje op allebei m’n voorpoten waarna ze weer wegdook in zo’n papieren ding met heel veel letters.
Nou ben ik er de katermans niet naar om aan te dringen, dus ik nam maar genoegen met het kleine beetje warmte dat van het ribbelding af kwam, zonder daar verder een drama van te maken.
Maar ik nam me toen wel voor dat wanneer het straks buiten écht koud is, ik alle vier m’n koude winterpoten nog voordat ik ga ontbijten even op elk stukje roze vel ga zetten dat ik dan kan vinden wanneer Junior nog in het grote bed ligt te slapen. Tenzij voor die tijd alle ribbeldingen in huis natuurlijk weer genoeg warmte geven.

Krapjes

Tot het zo ver is ga ik maar lekker hoog in m’n kaktuskrabpaalmandje liggen, want daar is ‘t warmerder dan beneden op de vloer. Dat ligt eerlijk gemauwd wel wat krapjes in deze tijd met een dikke winterjas aan, maar ik moet er iets voor over hebben om een steetment over de temperatuur in huis te maken. Want om daar nou voor in hongerstaking te gaan zie ik niet zo zitten, daarvoor vind ik m’n eten gewoon te lekker.
En stel je voor dat m’n personeel die actie verkeerd zou begrijpen, dan sta ik zo weer bij die lieve dierendoktermevrouw op de behandeltafel en da’s nou ook weer niet m’n bedoeling. Ik ga daar dit weekend tussen het dutten door toch nog ‘s even goed over nadenken, hoe ik m’n personeel duidelijk maak dat ik graag warme poten in huis wil. Da’s toch zeker niet teveel gemauwd?

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep.

Mila en het pluisje

Lieve allemaal, het is zo helemaal herfst nu. Maar het rare is dat het buiten best warm is. Het voelt helemaal niet als herfst. Het voelt een beetje als zomer die weggaat.
Maar pas geleden was het warm buiten en de zon scheen heel erg veel. Toen was ik eefe naar buiten gegaan. Het was droog buiten dus ik vond dat ik wel eefe de tuin in kon gaan.

Vriendjes

Mijn vrouw was er ook en zij was ook eefe naar buiten gegaan. Ik hoefde buiten niet op de bak want ik was binnen al geweest en mijn vrouw ook. Ik liep eefe een rondje door de tuin heen. Dat doe ik om te kijken of er verdwaalde vriendjes zijn. Soms komt het voor dat er een vogel in de tuin zit die daar niet hoort, dan loop ik er heen en mauw het tegen de vogel. Deze vliegt dan ook meteen weg. Meestal zijn ze meteen weg als me zien want ik wil ze soms ook fange. Dat is iets van mij natuur in mij.
Bram had dat niet. Bram is mijn kater broer die nu al een tijdje in Regenboogland leeft. Bram was heel zacht en gefoelig dus hij deed geen fogels fange. Hij was van de tuinkontroole en toen hij naar regenboogland ging heb ik het overgenomen van hem. Zo blijft de tuin ook netjes en zijn er geen verdwaalde vriendjes.

Mijn vrouw doet ook tuinkontroole maar anders. Er staat namelijk een hele grote boom in de tuin. Een heuse notenboom met walnoten. Ik kan lekker mijn nageltjes scherpen aan de boom want ik kan er makkelijk bij. Maar mijn vrouw doet haar nagels niet scherpen, zij doet kijken of er noten zijn gevallen want zij eet die namelijk. Ik lust ze niet maar zij wel. En de boom is eigenlijk van mijn ooma want hij staat in ooma’s tuin. Ooma is er heel blij mee want zij eet die noten ook.

Bloem

Ik was lekker in de tuin rond aan het struinen toen ik een kevertje zag. Het was zo’n kleine zwarte die graag op zand loopt. Het is niet mijn furkeer Kevermans want dat is ook een Kever en hij is ook zwart van kleur. Nou ja eigenlijk donkerbruin. Als de zon op zijn vacht schijnt dan zie je bruin anders lijkt het zwart. Bijzonder he. Ik vind dat mooi.
Maar die kever liep over de stenen heen en ik mauwde dat hij terug naar het zand moest gaan want de tegels zijn niet feilig voor hem. Iemand kan zomaar op hem trappen en dat wil ik niet. En toen werd ik ineens afgeleid door een pluisje. Ken je van die bloemen die eerst een bloem hebben en daarna worden ze doorzichtig en krijgen ze allemaal pluisjes.

Pluis

Dat was met deze bloem ook zo. Volgens mijn vrouw was het eerst een paardenbloem. Nou ik vind dat een rare naam voor een bloem maar het is niet anders. Deze paardenbloem was eerst helemaal geel van kleur en daar komen bijen, hommels en wespen op af omdat daar pollen op zitten.
Zelf vind ik hommels en zo heel erg leuk. Ze maken een leuk geluidje en ze zweven zo mooi bij de bloem. Daarna landen ze op de gele bloem en dan hebben ze allemaal gele pootjes. Dat vind ik leuk. Zelf hoef ik geen gele pootjes want ik ben netjes van mezelf en ik houd graag mijn pootjes netjes schoon.

Ik moest wel eefe snoffen aan dat pluisje want ik wilde weten hoe dat zo’n pluisje ruikt. Misschien ruikt het wel kei lekker maar dat was niet zo het geval. Dat pluisje rook nergens naar. Ik foelde wel dat het heel zacht was toen ik met mijn neus het pluisje aanraakte.
En toen deed mijn vrouw inees iets wat ik niet verwacht had. Ze pakte het pluisje op en ze legde het over mijn kop heen. Nou heb ik inees een pluisje op mijn kop. Hij hing over mijn oor en het pluisje was over mijn voorhoofd. Nu had ik een pluishoedje op. Zelf vond ik het best mooi staan en mijn vrouw vond dat ook want ze zei dat ze het een mooie hoed vond. Maar het pluisje bleef niet zolang op mijn kop liggen want toen ik mijn kop draaide viel hij eraf.

Hoedje

Dat vond ik wel jammer maar eerlijk is eerlijk eigenlijk is een pluishoedje ook geen echt hoedje voor een poesedame of vinden jullie van wel? Ik heb eigenlijk nooit geen hoedjes op omdat ik ze ook niet heb. Hebben jullie dat en wat vinden jullie daarvan eigenlijk. Ik lees het graag! Dat waren mijn woordjes weer voor deze week.
Ik geef iedereen een kopje omdat het kan.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis

Triton: het plaatsen fan de buitenhuisjes werd een feessie

Liefe friendjes en friendinnetjes foor wie niet bekend is met onze band: het ontstaan fan de band is te leezen op de blogs “Triton over het fiedeejoo-belapparaat” en “Triton speelt met de band buiten”.
——-
Dat we zofeel fens zouden krijgen hadden we nooit ferwacht en zeeker niet dat ze met een busfol naar een optreeden fan ons zouden koomen.
Het suukses wat we hadden op het festiefal en wat we hebben wanneer we speelen foor steun en troost komt denk ik omdat we ook een echte friendenklup zijn. We steunen en helpen elkaar want het is heus waar niet alleen maar plesier wat we hebben, we hebben ook onze moeilukke moomenten, het met elkaar muuziek maaken is daarom nog leuker en fijner.
Het blijde gefoel dat we heel lang hadden na ons optreeden en het bedrag dat we hadden gekreegen ferfaagde een beetje weegens minder leuk nieuws.
Het heele ferdrietige bericht dat we kreegen was dat onze grootste fen, het allerliefste poezemeisje fan mefrou Mo, mama fan Foppe en tante fan Japie oofer de reegenboogbrug was gegaan. Cato was fanaf ’t ontstaan fan de band onze allergrootste fen en ze was zoo graag naar ons optreeden gekoomen maar haar fragiel lijfje kon de reis niet aan, thuis hebben ze onze ceedee gedraaid zoodat ze toch het gefoel hadden erbij te zijn.
Liefe Cato, in onze stuudieoo-tuin staat een prachtige boom die we nu onze sterrenboom gaan noemen, Figo bracht ons op het iedee omdat hij thuis ook een sterrenboom heeft.

We hebben in onze tuin al schuilhuisjes geplaatst, waar dierekt al gebruik fan werd gemaakt, zorgzaame mensen fan buurkatten gaan erfoor zorgen dat de katten, die in onze tuin blijfen, eeten en drinken krijgen (zooals de liefe mensen fan Kever foor Juultje zorgen).

Tussen alle werkzaamheden door hebben we feel muuziek gemaakt en terwijl wij huisjes in elkaar gingen zetten was Kever, zooals op het festiefal, de deejee zoodat er altijd muuziek klonk het was een heel groot gezellig tuinfeest.
De muuziek was fooral als steun foor de famielie fan liefe Cato en foor onze liefe friend Ollie, want zijn poot wil niet altijd zooals het moet.

Omdat iedereen alles wat Frou-Frou had gebakken heel lekker fond ontstond het iedee dat Frou-Frou en Jajim bij ons in het tuinhuisje koomen en daar gaan bakken. Onze bezoekers kunnen dan bij ons iets te drinken en eeten koopen en de opbrengst gaat dan in de donaatiepot. Op deeze manier proobeeren we nog meer dierenasiels te steunen, het was deeze middag een groot suukses.
We hadden naast het gebak fan Frou-Frou ook ekskluusief gefulde muizen, deeze kwaamen fan Schiphol waar we Joep hebben geholpen om dit bedrijf fan een muizenplaag af te helpen.

Jajim en Frou-Frou zijn foor mij heele speziaale liefe friendinnetjes want ik ben zogezegd hun infal-blogger omdat zij door de gezond fan hun mensen-broer tijdeluk pauze moeten neemen.
Belle find het geloof ik ook wel fijn om een keer met friendinnen te kunnen mauwen oofer kleuren en zachtheid fan deekens, nieuwe winterjassen enzoofoort, tjongejonge wat kunnen die poezemeiden teuten zeg, dat herkenden we nog fan het G.W F

Omdat we ’s nachts we nog naar Schiphol gingen om Joep te helpen de laatste muizen te fangen, bleefen we lang in onze tuin en hebben bij de sterrenboom naar onze sterrenfriendjes en friendinnetjes gezwaaid, speziaal naar Cato.
Kasper heeft onder de boom zoo prachtig fieool gespeeld dat we allemaal een beetje eemootieooneel werden.

Liefe Mo – Japie – Foppe en Ollie we hoopen dat jullie de muuziek ooferdag en ‘nachts hebben gehoord of gefoeld en dat het steun en troost heeft gegeefen.

Iedereen feel zachte kopjes en neusje fan Triton, die blijft tetteren foor freede