Dit is er aan de hand met Facebook

Hier mevrouw Ollie even met een uitleg over de veranderingen op Facebook. Ollie vindt het goed dat ik zijn plaats even overneem op het blog, hij vindt het ook belangrijk dat zijn vrienden weten wat er aan de hand is.

Facebook heeft kort geleden de regels veranderd.
Eerst mocht iedereen onbeperkt links plaatsen, maakt niet uit waarheen.
Nu zijn er andere regels. Je mag per maand twee links plaatsen naar een externe pagina, dus buiten Facebook.
Wil je meer links, dan heb je een abonnement nodig. Dat is best duur. Ik heb als technische ondersteuner van Ollie’s pagina het maandabonnement van zo’n 50 euro genomen. Daardoor mag ik 8 links per maand plaatsen, en die gebruik ik voor mijn pagina van de Indische Schrijfschool.
Dan hou ik dus nul links over.
Au.

Daarom staat er nu sinds kort bij de blogs een afbeelding van het webadres van Saame, zo omzeil ik dat een beetje zolang het gaat.

Zijn er andere mogelijkheden?
Daar puzzel ik nu op.

  •  doorplaatsen
    Misschien kunnen vriendjes zelf een link plaatsen op hun pagina als er een blog is gepubliceerd en dan via FB een berichtje sturen, dan kan de tegniesedienst dit doorplaatsen. Dat mag wel, want het blijft dan binnen Facebook
  •  abonnement
    Op saame.nl staat rechtsboven een venstertje waarmee je een abonnement op de blogs kunt nemen, dat komt dan vanzelf in de mail. Maar dan moeten nieuwe vriendjes wel weten: dit is er. Daarom staat dat er nu elke keer onder een blog op de facebookpagina.
  •  anders, maar wat?

Ik ben nog aan het puzzelen op wat er voortaan wel en niet kan. Het is nu al zo dat reacties met een link erin geblokkeerd zijn. Dus niet zelf linkjes gaan posten, dat werkt niet. Er komt vast een goed nieuw creatief plan.

Als er iemand een goed idee heeft, is dat welkom. Want de stemmen van poezen en katers zijn belangrijk en Facebook als doorverwijzer ook.

Triton: op bezoek bij Jajim en Frou-Frou

Liefe allemaal zooals jullie weeten gaat de Band binnenkort optreeden op een festiefal, omdat we daar uitgenoodigd zijn fraagen we geld foor ons optreeden wat we dan aan een dierenasiel doneeren (keigoed iedee fan Figo). Wanneer we koomen speelen foor troost en steun dan willen we geen geld.

Priefee

Omdat ze hadden gefraagd of Jajim en Frou-Frou gerechten konden ferzorgen foor het festiefal heb ik met onze friendinnetjes gefiedeeoot wanneer ik op fiesiete kon koomen. We hebben een afspraak gemaakt en ik mag eroofer schrijfen, weegens priefee heb ik dat eerst gefraagd.

Fragen

Bij aankomst kreeg ik dierekt een feestmuts op mijn kop gedrukt en aan taafel gezet, achter de taafel hadden ze slingers opgehangen want ze fonden het een feestje dat ik op bezoek kwam, zij kreegen fan mij de ceedee fan de Band die dierekt gedraaid werd.
Op taafel kwaamen schaaltjes met ferschillende snekkies en liemoonaade en tijdens het snoepen daarfan mauwde ik oofer mijn komst, de fraag foor het ferzorgen fan de gerechten op het festiefal.
Frou-Frou werd er nerfeus fan en had allemaal fraagen: fan hoefeel koomen er en hoe moet dat met de bromfliegen want die zijn er nu bijna niet en wat wanneer ze het niet lekker finden. Door al deeze fraagen werd ik nerfeus want ik had er niet oofer naagedacht want ik kook nooit, thuis doen mijn mensen dat en ferder doe ik bestellen bij muisbezorgd.nl daar wordt ook alles fers gemaakt.
Gelukkig had Jajim een goed foorstel en wel om dierekt met elkaar te gaan bakken zoodat ik het dan mee kon neemen foor de leeden fan de band en het winkelpersooneel die me hadden geholpen. Zij konden dan hun meening geefen of er iets aan het resept feranderd moest worden. Ik kon hun ferzeekeren dat de leeden fan de band het fast en zeeker lekker zullen finden.
Frou-Frou heeft een heel mooi boekje met haar eigen resepten daaruit werden feesttaarten en andere baksels uitgezocht. Dat boekje heeft Jajim gemaakt, Frou-Frou bedenkt de resepten en Jajim schrijft alles op en maakt het mooi, het is egt tiemwerruk.

Koksmuts

Mijn feestmuts moest ik afzetten en kreeg nu een koksmuts op mijn kop, mijn pooten moest ik ekstra goed wassen weeges de hiegie-eene.
Alles wat noodig was foor het beslag en fersiersels foor de taarten werd klaar gezet en de zusjes gingen aan de slag, ik ruimde op wat niet meer noodig was en deed de afwas.
Wij hebben heel feel plesier met elkaar gehad en tijdens het bakken konden we feel bijmauwen. Terwijl de één de taarten aan het fersieren was hield de ander de oofen in de gaaten zoodat er niets kon ferbranden. Tijdens de werrukzaamheeden door had ik kontakt met het winkelpersooneel, ik kreeg fan één zijn priefeeadres en daar kon ik tot laat in de aafond terecht om het langs te brengen.
Eind fan de middag was alles klaar en kon ik het meeneemen. Foordat ik wegging hebben we met elkaar de keuken weer netjes gemaakt en alles op zijn plek gezet.

Het is niet zeeker dat Frou-Frou en Jajim op het festiefal koomen want Frou-Frou is heel errug ferkouden geweest en ze wil natuurluk niet weer ziek worden.

Het was een heel fijn feestelijk bezoek. Bij het afscheid heb ik gemauwd dat ik hoop dat de faakanzie hun allemaal goed doet en dat ze door ons echtwaar niet worden fergeeten.

Het gebak heb ik foor ons, de band, in de koelkast fan ons stuudieoo-huisje gezet want de folgende dag kwaamen we toch bij elkaar en ben doorgereeden naar mijn nieuwe kennis om het daar te brengen.

De naam

We hebben nog steeds geen leuke naam foor onze band, heeft één fan jullie een iedee?

Ondertussen is alles door iedereen geproefd, natuurluk werd het goedgekeurd want het was suuper lekker.
Mijn nieuwe kennis, die fan de winkel waar ik de pindakaas heb gekocht, zorgt erfoor dat alles we noodig hebben op het festiefalterrein komt, ook een waagen waar gebakken kan worden.
Het allermooiste is dat we een heel groot geldbedrag krijgen foor het dierenasiel.

Tot folgende week, liefe groet en kopjes fan Triton die blijft tetteren foor freede

🐾 Bliksem is boos op facebook

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik ben boos op facebook en leg het jullie uit.

Er was een tijd dat ik met één trotse tik van mijn poot al mijn vriendjes en vriendinnetjes kon laten weten wat ik had meegemaakt, of hoe ik over dingen denk. Of het nu ging over een succesvolle jacht op een muis, over de familie egel of een diepzinnige bespiegeling waarom de brokjesbak maar halfvol was. Altijd deelde ik mijn verhalen via de kattensite van Ollie, en daarvoor de site van Bert. Want daar zitten al mijn katers en poesen vriendjes en vriendinnetjes. En ome Doerak en tante Fleur zaten daar ook al op.

Link

Maar zomaar op een dag veranderde alles. Ik had een verhaal gemaakt dat het weer veranderde. De vrouw van Ollie wilde de link op de site plaatsen, maar dat kon niet meer. Er kwam een foutmelding. Facebook had zomaar de regels veranderd. Linkjes mochten niet meer. Dat is stom. De kattensite van Ollie was veranderd in een digitale muizenval zonder uitweg.
Ik was heel boos. Mijn snorharen trilden van pure verontwaardiging en mijn staart zwiepte heel hard heen en weer. Geen linkjes meer? Miauwde ik tegen de PC. Hoe moeten we dan elkaars avonturen lezen? Mijn vriendjes en vriendinnetjes moeten wel bereikbaar blijven!
Dit pik ik natuurlijk niet. Dit vroeg om een serieus plan, een kattencrisesbijeenkomst! Ik liep de jungle in en zette koers naar Roover, mijn beste vriend en compagnon in criminaliteit. Roover begon al net zo hard te protesteren toen hij het hoorde.
We moeten een protestactie opzetten, zei ik vastberaden terwijl ik met mijn poot op het gras sloeg. Roover knikte ernstig. We gaan een poot – in poot actie doen. Wij pikken het niet dat ze ons censureren.

Plan

Samen bedachten we een waterdicht actieplan om facebook op de knieën te krijgen.
1. De grote snorhaarstaking: We gaan dagenlang weigeren om voor foto’s te poseren. Geen likes meer totdat de linkjes terug zijn.
2. De nachtelijke serenade: Een gezamenlijk protestconcert om drie uur ’s nachts op de schutting. Net zo lang tot de algoritmes de linkjes weer toestaan.
3. Digitale pootafdrukken: Een petitie waarbij alle katten van de site van Ollie een natte neus of modderige pootafdruk op het beeldscherm van hun baasjes plant.
4. Facebook voor de gek houden: Wij gaan de vrouw van Ollie het advies geven om de huidige kattensite op te geven en gewoon een nieuwe kattensite te maken waar iedereen weer bereikbaar is en kan plaatsen hoe en wanneer ze dat willen. En dat advies is helemaal gratis. Daar hoeven Roover en ik geen snacks voor te hebben. (Maar het mag natuurlijk wel. Het liefst die met tonijn smaak)

Vrijheid

Ik keek Roover aan en Roover keek mij aan. Dit ging niet alleen over onze eigen verhalen. Dit ging over de vrijheid van de hele katten community. Wij gaan niet rusten tot de verbinding tussen alle vriendjes en vriendinnetjes hersteld is.
Facebook is gewaarschuwd, onderschat nooit de woede van een katerman met een missie!
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie gaat geemen

Minnie kom gauw eens kijken! Huh watte? Ik lag net verzonken in een hele diepe dut dus schrok er een beetje wakker van. Ik rekte mij eens goed uit en sprong voorzichtig uit het hangmatje waar ik in lag. Je weet wel die hoort bij die supergave super de luukse krabpaal die ik heb. Daarna dribbelde ik op mijn gemakje richting de MinKeef die zij heeft omgedoopt tot computerhok. Want hey je kan me wel roepen maar haasten is voor hazen haha.

Scherm

Toen ik de kamer binnenkwam zei ze hehe Min ben je daar eindelijk riep je 5 minuten geleden al. Dus ik deed m’n rechterpootje omhoog en liet mijn nageltje er een beetje uitkomen. Zo zo Minnie gaan we bijdehand doen? Dat zei ze. En toen moesten we allebei lachen haha.
Daarna sprong ik bij haar op schoot om eens te gaan kijken waar ze het nou precies over had en waarom ze me geroepen had. Ze wees naar het scherm met haar hand. Een hand is wat bij ons onze voorpootjes zijn. Dat even voor de kittens enzo die meelezen of het voorgelezen krijgen en nog niet zo goed weten hoe die tweebeners in elkaar zitten.
Maar goed wat er op het scherm stond dus. Ik keek er naar en keek naar Frau. Waar kijk ik naar miauwde ik. Ik zag wat blokjes op het scherm en die blokjes zaten op iets wat op een bed leek. Een bed met een roze deken. Het is een spelletje Minnie. Dat zei Frau. En dat wat op het bed zit is een poesje. Leuk he!

Poesje

Ze gaf het poesje in het spelletje een visje. Er verschenen hartjes boven het kopje van het katje. En toen hoorde ik iets en keek naar Frau en naar het scherm weer. Was dat katje nou aan het spinnen? Hoorde ik dat nou goed? Ja zei Frau heel blij. En het miauwt ook hoor maar. En ja ik hoorde het. Daar moest ik toch wel een beetje om miauw giechelen.
Frau gaf mij een aai over mijn kopje en zei met een heel blij gezicht, leuk he Min! Tsja ik wist niet zo goed wat ik hier nou van moest vinden. Maar omdat zij zo blij er mee was deed ik maar gewoon met haar mee. Dus bleef ik lekker met haar meekijken terwijl zij aan het spelen was.
Tot dat ik honger begon te krijgen. Ik gaf Frau een kopje en keek haar vragend aan.

Eten

Gelukkig snapte ze me meteen en stonden we op om naar de keuken te lopen. Daar ging zij voor haarzelf een lekker maaltje maken en ik kreeg een lekker zakje natvoer. Toen we dat allebei op hadden gingen we nog een beetje kroelen op de bank voordat we naar boven gingen om daar te gaan slapen.
Nou dit was het weer voor deze keer. Hebben jullie weer genoten fan mijn furrhaaltje? Ik hoop van wel. En tetteren jullie allemaal nog mee voor Freede? Ikke wel hoor!
Pootje van Minnie.

Lucky over het leven in zijn tuin

Hoi lieve vriendjes, hier Lucky weer. Deze keer is mijn verhaal niet zo lang want om eerlijk te zijn heb ik niet erg veel beleefd de afgelopen weken.

Nu ja, het was zeker niet saai maar ik heb vooral mijn eigen dingen gedaan en dat is niet altijd even spannend. Ook niet voor jullie om te lezen want jullie weten allang dat ik graag verkenner ben, de tuin afstruin en vooral ook erg graag slaap. Dat laatste is toch wel mijn meest favoriete bezigheid als ik eerlijk ben.
Mijn vrouw had het nogal druk de afgelopen weken en daarom kon ik niet zo vaak aan de laptop zitten. Iets met een examen maar ik weet niet precies wat dat is maar ze was blij toen ze thuis kwam en nu hoeft ze dat niet meer te doen.

Tuin

Des te meer tijd dus om een blog te maken voor en door mij! Het is nu inmiddels wel echt herfst geworden in onze tuin, met veel spinnetjes (in alle soorten en maten trouwens, soms zitten ze ook binnen, daarvan is onze vrouw iets minder gecharmeerd), muggen, muisjes en slakken. Die laatste komen nu het natter wordt weer ineens allemaal tevoorschijn. Sommige slakken hebben een eigen huisje, dat lijkt me wel handig want dan heb je dus altijd een plek om te logeren en te slapen.
Maar goed, als ik een huisje zo op mijn rug zou hebben, zou dat natuurlijk veel groter moeten zijn dan dat van een slak, want anders pas ik daar als kater met een maatje meer niet goed in. Dat wordt wellicht ook wel erg zwaar dus ik blijf maar lekker binnen slapen in ons huis. Mandjes genoeg en ik lig ook graag op de bank, vaak samen met Moos.

Gras

De tuin krijgt omdat het herfst begint te worden, allemaal andere kleuren. Sommige bladeren vallen al van de struiken af, andere worden geel, bruin of rood en het is erg mooi om dat zo te zien. Het regent hier niet zoveel maar ’s morgens is het gras wel kletsnat. Dat komt door de dauw zeggen ze hier. Ik weet niet goed hoe dat kan want het regent eigenlijk niet in de nacht maar ik krijg wel natte pootjes als ik vroeg in de ochtend door de tuin banjer.
Dat vind ik niet erg maar mijn mensen zijn er iets minder blij mee want als ik dan naar binnen ga, kunnen ze precies mijn spoor volgen omdat ik natte pootjes op de vloer zet. Altijd handig zou ik zeggen, want dan zien ze meteen waar ik ben.
We hebben hier veel vogeltjes, dat wisten jullie al. Ze krijgen heel het jaar door zaadjes en bolletjes, maar nu hebben mijn mensen een enorme doos met bolletjes besteld. Je kunt mij op de foto zien, terwijl ik bij de doos sta. Die moet uiteraard ook goed bewaakt worden want de vogels zijn ook mijn vriendjes en als het slechter weer wordt, hebben zij ook goed voer nodig. Nu ja, heel slecht is het niet want we hebben nu iets dat mensen een Indian Summer noemen.
Dat betekent dat het eigenlijk al herfst is maar niet koud en we hebben veel zon. Ik vind dat erg prettig want in de ren kan ik lekker op een plankje in de zon liggen…Moos geniet er ook van en zo komen wij onze dag wel door.
We sturen knuffels en kopjes naar iedereen die het nodig heeft en nu ga ik nog eerst even bij Jip kijken. Ze doet het goed, is graag buiten en stuurt iedereen een neusje.

Groetjes van Lucky
PS Op de foto zien jullie een nieuwe deken, daarover de volgende keer meer maar het past bij mijn Takkie bed. Enne, spinnen in huis vindt Moos nogal spannend… hij kan goed jagen dus dan weten jullie wel wat er soms mee gebeurt.