Belle en het kadoo uit Sjienaa

Dag liefe frientjes,

Hoe gaat het met jullie allemaal ? Nou, ik zit weer klaar om mijn blog te schrijfe. De hoefeelste het is doe ik niet weete, maar het zijn er een heeeeleboel!
Soms moet ik nadenke, wat hep ik beleeft, wat is leuk om te schrijfe, en soms rolt het zo uit mijn poot dat ik bijna niet kan ophouwe.

Er komp weer het Groote Weilandfeest liefe frientjes, ik doe mij er op furrheugen. Jullie koome toch ook? Ik fin het in ieder gefal heel leuk elkaar weer te zien en met elkaar te feesten. Het is een heele organizaazie voor Joep, maar hij heeft goede frientjes die mee hellupe. De foorbereidingen zijn al in volle gang. Ook MuisBezorgd draait op folle toeren. Wat zulle ze het druk hebbe!

Warm

Wat doen we een kei zoomer hebbe hè?! De balkondeur en raame gaan nie meer dicht en eg waar, al weeke sta alles oope, heerluk. Soms lig ik s’nachts foor de hordeur te snuffe en zie ik vliegies en zo.
Toen die ouwe Oopa Stokkie-Stefan naar Reegenboogland was gegaan had frouwtje een poosje geen poes meer in huis. Toen was er midden in de nacht een muis op het balkon, en brutaal naar binnen geslopen. Frouwtje zag het, ze was op en dronk een koppie thee omdat het zo warrum was. Ze was zo geschrokken, ze heeft een half uur stokstijf op de stoel gezeten furrtelde ze, en toen furrtrok de muis ineens naar buite. Het was toen ook keiheet in de zoomer, maar heef ze toch die nacht de balkondeur en raame dicht gedaan. Ze was bang dat de muis weer terug zou koome. Maar da ging nie goed met die hitte in huis, en toen heeft iemand een hordeur gemaak en kon de balkondeur oope blijfe.
Kort daarna kwam Oopa nummer twee bij frouwtje woone, ouwe Oscar. Nou, die zorrugde er wel foor dat er nooit meer een muis binne zou koome. En nu ben ik er! Gisseren kwam er een bruraale duif op de balkonrand zitte en keek naar binne. Nou, jullie doen begrijpe dat ik bijna door de hordeur floog! Laater ging die ook nog op de balkontaafel zitten. Toen sprong ik in de fensterbank, dat maakte indruk en toen floog de duif weg. Ik woon hier saame met frouwtje en ik wil hier geen andere dieren, het liefst ook geen anderemensen, maar ja af en toe komp er hier viesiete. Dan trek ik mij terug op de slaapkaamer in het opbergvak achter het bed.

Kam

Het waajding staat af en toe aan en doe frouwtje op de thermomeeter in huis kijke. Het is bijna 30 graaden roep ze dan. Maar als je je rustug houwe doe merruk je er nie zo feel van, en op de 7e eetaazje waait ook vaak een warrum windje. Frouwtje doe stofzuigen en sta ze kort in het mieniekeukentje, ferder doe ze nie zo feel met die keihitte. Belle zeg ze, wat doe je toch furrhaare.
Het doe stuife oofer de floer nu alles oope sta, en onze mooie bloeme dekbedoofertrek zit ook onder de haare. Nou heef ze een klittenkam met grote haake, die ze gebruikte foor Oopa StokkieStefan en Oopa Oscar. Die waren oud en hadden een ouwe fagt met klitten die frouwtje uitkammen dee. Zo deeje ze op hun hooge leeftijd er toch furrzorrugd en netjes uit zien zeg frouwtje teege mij. Jij ben nog jong Belle zeg ze, maar ik ga jou een beetje hellupe om fan je dikke fagt een lugtug zomerjurrukje te maken. Nou heef frouwtje 2 kammen, een kam met kleine tande en een groote klittenkam met heele groote tande. Met met die groote klittenkam moe ze uitkijke, die doe soms te feel trekke aan mijn fagt en dan geef ik een mep. We hebben ooit afgesprooke dat ik hier in huis nie meppe doe, maar in dit gefal moet ik gewoon mijn grenzen aangeefe.
Kammen mag, maar liefer nie met die groote klittenkam. Maar ze kwam er toch mee aan, ik had het gelijk in de gaate. Zagies praate dee ze teege mij doen, en liet mij aan de kam ruike. Toen ging ze toch met die klittenkam met die heele groote haake oofer mijn fagt. Heel foorsigtig hoor en zagies, want ze weet ze kan een flinke mep krijge. Ik was denk ik in een heele goeie bui, want ze heef mij heeeele fagt kunnen uitkammen. Zo hè zei ze, je bent gelijk een paar maaten slanker geworden. Dat laatste fon ik niet aardig hoor, ik ben gewoon een poes fink uit de kluite gewassen, en dat was nodig om iedere keer zofeel babies te kunnen draage. Als maager scharminkel doe je dat niet ooferleefe. Maar in ieder gefal is mij fagt die folgens frouwtje nu lijke doe op een lugtug zoomerjurrukje. Zij blij en ik hep het koeler nu.

Tijger

Ik hep trouwens een hekel aan de stofzuiger die zo een keiharde herrie maake doe. Ik zal jullie furtelle, ik val aan met beide poote op die stofzuiger. Eg waar ik ga nie opzij en ben niet bang, ik ben dan een tijger! Maar meestal doe frouwtje mij naar de badkaamer stuure, dan hoef je je nie zo druk te maake Belle zeg ze dan.
Maar ik fin het juist goed om je af en toe je druk te maake en je oer te gebruike.

Koud

Wij doen hier een hitteprootookol hebbe. Frouwtje kan er aardig teege zeg ze, maar ze doe mij goed in de gaate houwe. Ze doe dus eigenluk alleen het waajding aan foor mij. In de huiskaamer staat nu ook een bakkie waater als ekstra. Ik krijg iedere dag een ijsblokkie gemaak van natvoer en doe ze mij koppie nat maake. Ze aait mij koppie dan met een wattenschijfje wat ze onder de kouwe kraan houwe doe. Dat is lekker fris, maar er zijn ook daage dat het weer op suppie troopies lijke doe.
Belle zeg ze, tijden doen furranderen en de zoomers zijn de laatste jaren eg waar keiheet. We moete ons aanpassen en zofeel moogelijk foor furrkoeling zorruge.

Opeens zei frouwtje, Belle jij krijg een zoomerkaadoo! Nu had ze op de aaipet geleese oofer koelmatten en dat daar ook katten feilig op kunnen ligge om af te koele. Ik denk wel dat jij daarfan gebruik maake doe Belle zei ze. En nu heef ze dus een koelmat besteld, 2 foor de prijs van 1. Dan leggen we de eene koelmat in de huiskaamer en de andere op de slaapkaamer, of ik ga er zelluf met mij voeten op, zei frouwtje. Maar het kan wel eefe duuren Belle, die koelmatten moeten heeelemaal
uit Sjienaa koome.
Sjienaa mauwde ik, wat is dat nou ! Ze ging het uitlegge maar ik dacht kan mij het scheele, als ik maar furrkoeling hep. Ik moet dus nog eefe wachten, maar frouwtje kreeg een iedee. Belle ik hep nog een koelpek in de koelkast ligge. Die is foor jou feels te klein, maar misschien kan je je poote er op legge of je koppie. Ik kreeg dus die koelpek onder mij neus geduwd, en ja die was koud.
Dus nu op daage dat het sup troopies is leg ik mij kop op de koelpet. Zo hep ik alfast een stukkie meer furrkoeling en maakt het wachten op de koelmat uit Sjiena aangemaamer.

Het is fijn te leese op de blogge dat jullie baasjes en frouwtjes ook goed op jullie letten doen, en er voor zorruge dat jullie genoeg furrkoeling hebbe. De folgende keer ga ik jullie natuurlijk uitgebreid furrtelle oofer de koelmat uit Sjiena. Voor nu, geniet fan de zoomer en hou je koel!

Dikke knuf van Belle

Japie: van stil naar serenade

Japie saame met CW

Van de week had Ollie letters waar ik een tijdje over na heb gedacht. Over of je als kat iets zegt thuis. Daarmee bedoelde hij of je MEWW doet tegen je vrouw. Ik moest nadenken of ik dat wel eens doe. Mijn tante en broer doen dat zeker weten. Tante Cato blèrt de halve nacht. Die weet het soms niet meer zo goed. Foppe miauwt zodra hij wakker is. Alles om de aandacht te trekken van ons mens. Hij wil eten, of een kroel, of een snoepie. Zodra ik het woord snack hoor, kom ik altijd ‘toevallig’ net de kamer binnen. En zet mijn meest onschuldige kop op. Geheid dat ze dan vraagt of ik ook wil. Daar miauw ik geen nee tegen natuurlijk. Al is het zonder zonder geluid. Want eerlijk waar gemiauwd, ik durf niet zo goed geluid te maken.

Stil

Toen ik nog een heel klein Japietje was, kon ik sissen en grommen als de beste. Dat deed ik tegen alle mensen. Om ze op afstand te houden. Want mensen, die vertrouwde ik voor geen brok. Dat er eentje was die zich daar geen lor van aantrok, weten jullie. Dat is degene bij wie ik ben ingetrokken. Als vanzelf verdwenen mijn boze bange buien. In mij voelde ik niet meer dat ik moest blazen of snauwen. Het ging gewoon weg, omdat ik mijn eigen mens steeds liever vond. Ik oefende heel veel met miauwen. Ik keek hoe mijn broer dat deed. Hij sperde zijn kaken wijd en dan leken er als vanzelf klanken uit te komen. Maar hoe ik het ook probeerde, kaken open, een beetje, of veel, groter, langer, korter, er gebeurde helemaal niets. Het bleef stil in mij.

Uitlachen

Mo moedigde mij aan om het te blijven proberen. Want, zo zei ze, jij hebt ook iets te zeggen in ons huishouden. Daarmee bedoelde ze dat ik mag miauwen wat ik denk en voel en dat ik inspraak heb. Ik voelde mezelf groeien. Ik telde mee, net zoals mijn broer en tante. Al was en ben ik de jongste van allemaal ik ben net zo belangrijk. Ik oefende als ik in mijn boom klom om naar de sterren te zwaaien. Ik oefende als ik over op de schutting liep waar ik Saame met mijn furriend Berdus sterke furhalen op hing. Ik oefende als ik aan het spelen was met De Rossige, die het hele alfabet kon miauwen. En op een dag was het er zomaar. Opeens kwam er een piepje uit mijn keel. Een miniscuul piepje. Nauwelijks hoorbaar, maar ik voelde dat het er was, dat piepje. Daarna ging het hard. Het piepje groeide uit tot een piep. Trots liet ik hem aan De Rossige horen. Wat er toen gebeurde, ben ik nooit vergeten. Hij begon te lachen. Ik had verwacht dat hij trots op me zou zijn, maar nee, hij schaterde het uit. ‘Je klinkt alsof je een vogeltje hebt ingeslikt’, zei hij, schuddebuikend van het lachen. Daarna durfde ik niet meer te miauwen waar andere katten bij waren.
Mo bleef zeggen dat mijn piepje het allerliefste en allerschattigste miauwtje was dat ze ooit heeft gehoord. Als ik van me laat horen, smelt ze en geeft me een zoen op mijn kop. Op een dag fluisterde ze in mijn oor dat zij ook jarenlang geen geluid durfde te maken. Als kind stotterde ze. Dat is dat je eerst heel veel keren dezelfde letter zegt voordat je een woord kunt zeggen. Daar lachten de kinderen ook om en toen besloot ze om gewoon helemaal niets meer te zeggen. Als je haar nu hoort, zul je dat niet geloven. Ze kletst de oren van je kop. Er zat een belofte in die bekentenis.

Serenade

Op een dag werd alles anders. De Rossige furhuisde, de wijk werd van mij en CW kwam terug. Die had dat kleine brutale katertje al die tijd ontweken. CW komt sindsdien dagelijks kroelen, spelen en snacken. Wat hij ook doet, is zingen. En hoe! Purrachtige serenades. Ik hoor hem al van verre aankomen. Nu leert hij het mij ook, zodat we een duet kunnen vormen. Mo is blij dat ik weer aan het oefenen ben. Om een heel andere reden. Ze zou het fijn vinden als ik iets van me laat horen als ze me roept. Zodat ze weet in welke tuin, in welke boom of onder welke struik ik uithang als ik weer eens te lang van huis ben en ze me moet zoeken. Ik laat haar nog maar even in de waan. Want eerlijk gemiauwd, hoor ik haar wel, maar heb ik gewoon geen zin om te luisteren. En al helemaal niet om te antwoorden. Want sommige dingen wil je als kat gewoon voor jezelf houden.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over een kier

Mijn tuin zit aan ons huis vast, of ons huis zit aan mijn tuin vast, net hoe je het bekijkt, je moet een klein trapje af naar mijn tuin, want die is laager dan ons huis, maar mijn tuin wordt steeds NOG een beetje laager, mijn vrouw heeft mij uitgelegd hoe dat komt maar ik snapte het niet helemaal, iets met ferzakken ofzo, maar enniewee: er komt een kier tussen ons huis en de teegels van de tuin.

Toen ik dat voor het eerst zag fond ik er niet veel aan, je kon niets zien in die kier, het was er helemaal donkerzwart, maar toen ik beeter keek en eens snufte bij de kier, merkte ik dat uit die kier een heel spesjale lucht komt, het is een lucht die je eigenlijk niet hoort te ruiken, het is de lucht van onder de grond, een beetje stoffig en koel, een aude lucht, die naar steenen en aarde ruikt, maar ook nog naar iets anders…

Snuffen

Ik stond bij die kier en deed heeeeel goed snuffen, wat rook ik nau toch?, en leek het niet net alsof ik iets hoorde beweegen, daar onder de grond?, en zag ik niet iets glinsteren…. nee, het was weer weg.

Elke dag en elke afond snufte ik bij de kier, en ook al had mijn vrouw er een paar steenen overheen gelegd, ik kon tóch die geur ruiken, die geur van dat aude maar ook met een soort beebiegeur erbij, heel freemd.

Op een dag lag ik op het terras en mijn vrouw zat naast mij, we hoorden gerommel, alsof er iets ferschoofen werd, mijn vrouw keek om zich heen, maar ik stond al bij die kier, en ja hoor!, één van de steenen die over de kier heen lagen werd opzij geduuwd.

Toen snapte ik natuurlijk meteen het hoe en het wat, en waarom ik een beebiegeur had gerooken!, ik ben een katerman met erfaaring als jager, en dezelfde afond bracht ik een beebie-ratje naar binnen voor mijn mensen, ik deed heel foorzichtig, liet hem los en ging weer naar buiten.

Mijn mensen gingen heel druk doen, maar ratjes zijn niet dom, ook niet als ze nog klein zijn, en de beebie had zich goed ferstopt, mijn mensen weeten ook dat ze zelf weer naar buiten gaan, dus alle deuren bleefen open, tot heel laat in de nacht.

Oefenen

Mijn vrouw zag de kleine rat de folgende ochtend naar buiten loopen en ze was opgelucht, maar dezelfde afond kwam ik binnen en riep mijn man Keef heeft weer iets!, ik was al weer naar buiten, ik had de beebie binnen gebracht en wilde kijken of ik er nog eentje kon fangen.

Het was een fantastiese tijd, eerlijk waar, ikzelf heb kunnen oefenen met jagen en de beebie-ratjes hebben geleerd dat ze op moeten letten voor tijgers, daarom kan ik ze nu niet meer fangen maar dat geeft niets, niemand is gewond geraakt, we hebben met zijn allen afontuuren beleefd en het was keigezellig.

****

Ik tetter steeds harder voor vreede, waarom hooren ze me niet?!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Joep over de veranderingen in zijn tuin


Nu het mooi weer is, gebeuren er een hoop vreemde dingen in m’n tuin. Personeel is tussen het brokjes verdienen en m’n huishouden doen door druk bezig buiten, en nou is ineens m’n hordeur voor de tuindeur verdwenen. E

n zijn er planten uit m’n buitenbak weg. En staat er ineens een roestige kachelpijp bij de deur. En alsof dat nog niet genoeg is, staat er op m’n rode loper voor de schuurdeur een heel groot zwart ding op wieltjes. Dat blijkt een twee punt nul barbeknoei te zijn, en ik heb een vermoeden dat m’n personeel die speciaal voor m’n feest over twee weken heeft aangeschaft, want ze waren de afgelopen week druk bezig om te zien hoe die werkt. Maar da’s dus best wel heel wat veranderingen in korte tijd, waar ik aan moet wennen. En ik hou niet van wennen…

Deur

Om met die hordeur te beginnen, al sinds ik hier woon deed m’n personeel die open zodra ik er voor ging zitten en een mauw gaf dat ik naar buiten wilde. Want daar heb ik tenslotte personeel voor, toch? Ze hebben me toen ik nog beebiekittenkatertje was urenlang proberen te leren hoe ik die deur zelf kon openen, gewoon m’n pootje achter de deur steken en open trekken, maar daar wilde ik niet aan. We zijn uiteindelijk op een katpromis uitgekomen dat zij de deur voor me open deden als ik van binnen naar buiten wilde, en dat ik zelf de deur open duwde wanneer ik weer van buiten naar binnen wilde. En dat werkte al die jaren prima. Maar nu heeft mijn personeel zelluf bedacht dat de portiersfuncie uit hun arbeidsovereenkomst geschrapt kan worden, want er hangen nu flappen voor de tuindeur waar ik doorheen kan wandelen wanneer ik maar wil. Nou ja, het voordeel voor mij is dat ik nu zelf stilletjes naar buiten kan sluipen wanneer ik maar wil, zolang de buitendeur open staat. En natuurlijk ook weer gemakkelijk naar binnen kan. Dus eigenlijk komen die flappen me wel goed uit bedenk ik me.

En over m’n buitenbak gemauwd… Vroeger kon ik lekker beschut tussen het groen m’n tuin bemesten en bewateren. Want een beetje praaivesie tijdens het doen van de dagelijkse boodschappen was altijd wel prettig vond ik. Maar nu is de grote plant bij de schutting helemaal weg en de dooie boomstronk die ernaast stond (waar ik na gedane arbeid altijd wel even m’n stiletto’s aan wilde scherpen) is helemaal uitgegraven dus er is nu een grote open vlakte in m’n buitenbak. Volgens m’n personeel was dat nodig omdat er na de zomer nieuwe tegels komen en m’n tuin anders gaat worden. Maar dat hebben ze helemaal niet eerst met mij overgelegd, en als de baas in huis en tuin had ik daar toch eigenlijk ook zeker wel iets over te mauwen willen hebben. Hoewel, aan de andere kant, de nieuwe tuin is nu niet mijn projekt maar dat van m’n personeel, dus ik kan lekker vanuit m’n luie stoel blijven kijken hoe zij al het werk doen zonder dat ik een pootje hoef uit te steken. Maar ik kan je nu al mauwen dat als de nieuwe tuin me niet aanstaat dat ik eigenpotig die plantjes weer ga uitgraven, net zo lang totdat ze op de goeie plek in m’n tuin staan.

Geuren

En die grote barbeknoei op wieltjes die nu nog voor m’n schuurdeur staat, daar komen hele lekkere geuren van af dus ik denk dat die over twee weken het weiland wel ingerold wordt. Van een afstandje heb ik dat ding ‘s bekeken, maar er kunnen toch zeker wel honderd pindakaasmuizensateetjes per keer op, dus da’s mooi meegenomen want ik denk dat het weer gezellig druk gaat worden op het Derde Grote Weiland Feest.
En nu ik toch over de derde editie van het Grote Weiland Feest aan het mauwen ben, ik denk niet dat er heel veel workshops gegeven gaan worden, want de aanmeldingen daarvoor zijn bekjesmaat. Maar dat geeft helemaal niks hoor, want we gaan er hoe dan ook saame weer een heel mooi feest van maken met lekkere hapjes en iets te lebberen of te slobberen. Muissie heeft een goeie dee-dzjee geregeld, dus er kan weer gedanst of gezwijmelt worden in de feesttent of daarbuiten. Maar er is natuurlijk ook genoeg ruimte om lekker met elkaar bij te mauwen en te blaffen, want in het afgelopen jaar hebben we bij elkaar zoveel beleefd dat we daar gemakkelijk een heel weekend mee kunnen vullen.
Hopelijk zie ik jullie over twee weken weer, en misschien nog wel in de week ervoor wanneer we met de koelwagens van Muisbezorgd door het land gaan om de beste, sappigste en lekkerste muizen te vinden voor op de barbeknoei. Want die toer is ook altijd een feestje op zich, en een goede voorbereiding is het halve werk.

Rustig

Hou deze week het hoofd koel, want het ziet ernaar uit dat het weer warm gaat worden. Drink alsjeblieft genoeg, en als je overdag echt naar buiten wilt, zoek daar dan een lekker beschut plekje in de schaduw om een dutje te doen. Hoewel, als je ‘s nachts naar buiten mag zou ik dat zeker doen, want dan is het natuurlijk veel koelerderder dan wanneer de zon schijnt. En rustigerder, want alle tweebeners zijn dan binnen dus dan kunnen we op ons gemak gaan en staan waar we willen.
Ik blijf in elk geval lekker rustig dutten overdag want ik heb de komende nachten straatcontrole met de buurkatten. En ik kijk daar alweer naar uit.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Waarom ik thuis niet zoveel zeg

Ik ben geen Siemees dat is gewoon zo, Siemezen dat zijn praters van zichzelf, als je jhet bent dan praat je maar ik ben het dus niet en thuis zeg ik niet feel.
Daarbij het is ook niet nodig.

Toen ik hier kwam moest ik eerst mijn stem leren finden. Dat heeft bijna iedereen die uit het asiel komt in een huis, je weet niet meteen hoe is het hier, wie ben ik hier en heb ik wat te zeggen en hoe doe ik dat dan.
Dat lukte maar het was meer foor mezelf dat ik af en toe MEWW deed. Nou is het anders geworden.
Ik zal een oferzicht geven.

Wanneer zeg ik wel wat

  • als het nacht is en mijn vrouw komt naar beneden en ze kijkt waar is hij en ik zie gewoon ze ziet me niet, dan doe ik eefe MEW en ze kijkt naar mij en ik naar haar weeges ik weet wat ze dan terug zegt en dat is: O ben je daar. Meer hoeft niet.
  •  en ook als het afond is dan ga ik op de trap stil zitten en als ze erlangs loopt spring ik opeens tevoorschijn en roep MEWW dat is mijn spelletje en zij doet dan fan ze schrikt
  •  elke keer als het bijna tijd is om te eten en ze fraagt fan heb ik trek, of ik geef een MEWW fan ik heb trek

Waar ik nooit antwoord op geef dat zijn fragen als:

  •  Ollie hoe sta jij er nou in
  •  Hoe moet het nou ferder
  •  Find je het ook zo gezellig

Daar kan ik gewoon niks mee en als ik luister dan is het genoeg dat is mijn mening. Ze praat gewoon ferder dus het is in orde.
Zomaar meww doe ik nooit. Ik ben een serieuze kater, ik zeg alleen iets als ik wat te zeggen heb. Ja, en als ik eete wil dan ook. Dat wilde ik eefe zeggen.