Lucky over de andere dieren thuis

Hoi lieve allemaal, bij hete schrijven van mijn blog deze keer is het aanzienlijk minder warm en ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel fijner vind zo. Ik heb ook tips van vriendjes gekregen over hoe je koel kunt blijven met hitte en we komen nu vooral ’s morgens vroeg en in de avond en nacht buiten.
De ren is gewoon dicht met het slotje maar het luik in de deur is open dus we kunnen daar altijd zitten als we willen. Het is hier altijd gezellig want er is steeds weer wat te beleven.

Vogels

Ik moet eerlijk zeggen, waar we eerst woonden waren best wel wat diertjes te vinden maar waar we nu wonen, zijn het er nog veel meer. Onze mensen gaven de vogels en egeltjes eerst ook altijd voer maar het was nooit zo druk als nu.
Voor de vogels is er een waterbakje, daar kunnen ze uit drinken en ze kunnen er ook in badderen als ze dat leuk vinden natuurlijk. Ik heb ze dat ook al zien doen, daar maken ze een heel feestje van moet ik zeggen. Jip kijkt ook naar de gezellige bedoening aldaar dus dat is voor haar ook fijn om te zien. Ze heeft tijdelijk een grotere ren en ze krijgt nog een andere maar ze kan nu ook graven en dat doet ze erg graag. Egeltjes hebben we nog niet gezien maar we denken wel dat ze er zijn.

Vlinders

Er zijn veel vlinders, motten als het donker wordt, er zijn vleermuisjes, daarvoor moet je heel snel zijn met kijken want je ziet ze alleen als het bijna donker is en dan fladderen ze supersnel voorbij. We hebben een rat gezien (misschien wel steeds dezelfde) en er zijn insecten in allerlei soorten en maten. Ik geef eerlijk toe, soms eet ik wel eens een vlieg. Dat hoeft niet per se van mijn mensen maar ach, als ik het beestje gevangen heb kan ik het toch net zo goed ook opeten zeker? En Moos vond gisteren ook een verrassend hapje. Er liep een vrij groot exemplaar met 8 pootjes in de ren en hij pakte het beestje ineens met zijn poot. Daarna heeft hij het met smaak zitten verorberen. Mijn vrouw vindt dit beestjes dus nogal eng en toen Moos de spin op at, zat ze te griezelen maar hij genoot er zichtbaar van en ik kan hem geen ongelijk geven.

Maar goed, beestjes dus en de vogels zijn er met veel. Heel veel. Ze zijn er in tal van soorten, want ik zie musjes, meesjes, merels, ooievaars, een torenvalkje hebben we ook gespot en we zien met regelmaat een specht met een kleintje. Die wordt dan gevoerd.
Ma of pa specht is bijzonder om te zien met een rode bol en die kleine piept en piept tot hij wat lekkers krijgt. De specht past dus net door de mazen van onze ren en zit er regelmatig in. De vogels die er het beste door passen en die we ook het meeste zien zijn de meesjes. Eerder deze week was er wel wat spannends gebeurd.
Ik lag vrij rustig te doezelen op mijn krabpaal en ineens zag ik een meesje heel dichtbij. Het zat binnen, in mijn kamer! Nu ja zeg..dat kan ik toch niet zomaar voorbij laten gaan dus ik erop af, dat snappen jullie.
Mijn vrouw schrok van mij en ik daarna van haar want ze stuurde me de kamer uit en deed meteen de deur dicht. Echt zo gemeen van haar want toen kon ik het vogeltje niet meer zien of pakken.
Meesje was nog maar een baby exemplaar want er zaten nog van die pluizige veertjes aan. Ik denk dat zijn navigatie stuk was en dat ie daarom naar binnen was gevlogen maar ja, zie zo’n ukkie nu maar eens duidelijk te maken hoe hij weer buiten raakt. Moos en ik mochten de kamer niet meer in terwijl we natuurlijk barstten van de nieuwsgierigheid en enthousiasme om onze nieuwe huisgenoot te begroeten. Onze vrouw is geen held en toen ze meesje wilde pakken om buiten te zetten (ze dacht dat ie niet meer leefde en dat vond ze echt heel erg maar ik ben lief voor babyvogels hoor en doe ze niks) vloog ie weer verder de kamer in.

Moos en ik

Uiteindelijk deed de truc met het gesloten rolluik het werk en vloog meesje op de open deur af naar buiten want alleen daar was het nog licht. Gevaar afgewend en wij mochten weer de kamer in. Die we uiteraard van boven tot onder afgesnuffeld hebben want het rook naar vogel en je weet maar nooit of er nog ergens eentje zit. Mijn man gaat morgen de kattenstaarten (die zijn tegen de vliegen eigenlijk) ophangen in de deur zodat ook de vogels buiten blijven. Wel zo rustig ook maar ik vond het allemaal erg spannend.
Dezelfde avond hebben Moos en ik tegen elkaar aan geslapen op de bank. We zitten steeds dichter bij elkaar en worden steeds meer vriendjes met elkaar. We zijn nu echte broers. We hebben het nog lang over het meesje gehad want het was wel heel bijzonder. En een beetje eng eigenlijk ook wel maar dat kwam meer door mijn vrouw die het allemaal heel spannend vond. Bang van een piepklein meesje..volgende keer zal ik haar wel beter helpen. Als ze me tenminste in de kamer laat. Knuffels van
Lucky
PS sinds twee dagen rent er ook een grote egel door onze tuin. Misschien zijn er ook wel kleintjes.

Kever heeft een mening over een opsessie

Zien jullie iets aan mijn footoos?, ik ben in totaal 8 onsen slanker geworden, en dat is best heel veel, het ging eigenlijk vanzelf omdat ik de hele dag in mijn tuin ben en fergeet dat ik honger heb, en ferder krijg ik meer natvoer in plaats van brokjes, dat is goed voor mijn gezond én voor mijn slank.

Ik ben nog steeds niet mager, maar fooral mijn buik is kleiner geworden, en ik foel dat ik nau langer kan rennen en speelen, dat is helemaal top find ik, mijn mensen zeggen dat ik van veel speelen weer NOG slanker word, en dat moet ook, want mijn buik moet nog wat kleiner.

Niet van mij hoor, maar van de dokter, zij zegt dat dat beeter is voor mijn rug en mijn beenen, en daarom zijn mijn mensen nu heel streng, dat is soms een beetje moeilijk, dat moet ik eerlijk zeggen, ik wil bijfoorbeeld graag een snekkie en niet mijn brokken, en dan zegt mijn man dat als ik mijn brokken niet wil, ik niet echt honger heb, WEL WAAR!!, maar niet in brokjes, dat kan toch?

Opsessie

Maar meestal gaat het goed, ik ben mijn opsessie met eeten kwijt folgens mijn vrouw, ik weet niet wat ze bedoelt met een opsessie, maar ik ben toch blij dat ik dat niet meer heb, want wat moet je met iets waarvan je niet eens weet wat het is.

Op deze footoo kunnen jullie zien dat ik slanker ben, en dat er een soort deuk in mijn rug zit!

Ik had nog wel pijn aan mijn rug, dat komt omdat ik al feertien of fijftien ben en artroose heb, zo heet dat, dat is iets met je gefrigten, dat ze auder worden ofzo, ik heb dat fooral aan mijn rug, en daarvoor krijg ik een meediesijn.

Elke dag krijg ik dat meediesijn uit een spuitje, zonder naald hoor!, ik find het niet noodig maar ik find het ook niet heel erg, ik kom altijd meteen aanlopen als mijn vrouw me roept, ook als ze dat spuitje heeft, ze laat dat aan mij zien en ruiken, ze gaat een beetje schuin achter me zitten en pakt mijn hoofd vast en zet het spuitje aan de zijkant van mijn mond, tussen mijn lippen, en doet steeds een klein beetje in mijn mond, net zolang tot alles op is.

Kus

Ik wil dat meediesijn PERSEE NIET door mijn eeten, ik find het fies en laat alles staan als ik het proef, daarom doen we het nu zo, en dat gaat keigoed, in het begin liet ik het spullie wel eens gewoon uit mijn mond lopen, maar ik weet dat mijn vrouw het dan weer opnieuw in mijn mond doet, daarom stribbel ik niet tegen, en mijn vrouw zegt elke keer weer dat ik zo een makkelijk jongetje ben en dat ik zo goed meewerk, daarna krijg ik een kus en is het alweer foorbij.

Ik kan nau alles doen wat ik wil zonder dat ik pijn heb, ik heb geen honger en ik foel me helemaal heppie in mijn zomer, in mijn tuin, in mijn huis, in mijn lijf en in mijn leefen, alles is presies goed.

***

Ik tetter zoooooo hard voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

****

Nawoord van mevrouw Kever:
Kever zit vreemd in elkaar, met een te lange rug en korte pootjes. Zijn voorpoten zijn dan ook nog eens te kort om op een normale manier te kunnen zitten of te kunnen lopen.
Daardoor loopt hij altijd met een gebogen rug. Dat is door de jaren heen steeds opvallender geworden.
Hij krijgt nu elke dag Metacam tegen de artrose en de pijn.
Andere pijnstillers werken niet goed, óf hij ligt alleen nog maar te slapen.
Maar zoals het nu gaat doet hij het prima 💖

Joep begint met aftellen

Het gonst bij mij in huis van de bedrijvigheid. En niet alleen hier, maar ook bij Muisbezorgd wordt al hard gewerkt aan de voorbereidingen voor volgende week.
Want dan gaan we weer door het hele land en daarbuiten op zoek naar de meest smaakvolle en krakend verse muizen. En die moeten natuurlijk wel netjes vervoerd worden naar de enorme keuken van Muisbezorgd, waar ze uiteindelijk in de diverse marinades in de koelkasten gelegd worden om te wachten tot ze volgende week zaterdagmorgen vroeg naar het Derde Grote Weiland Feest gebracht kunnen worden.
Logistiek is dat een behoorlijke grote klus, maar daar draait Japie saame met z’n team van topplanners z’n poot niet voor om.

Mooie plekjes

Zelf ga ik ook dit jaar saame met de katlega’s van de afdeling bevoorrading van Muisbezorgd op jacht, en iedereen heeft zo z’n eigen voorkeur voor een regio om de lekkerste lokale muizen te vangen. Voor mij is dat richting Drenthe, omdat ik inmiddels mooie herinneringen heb aan de zoektochten naar de Hartige Hunebedmuizen die daar wonen.
Want mijn oude vriend Zorro, die nu alweer drie maanden en een dag een mooie ster is geworden en waar ik elke onbewolkte nacht ook naar zwaai, die wist de allermooiste plekjes te wijzen waar we de beste exemplaren konden vinden. En ik hoop dat ik al die plekjes goed heb onthouden, want zijn opvolger Beertje is pas voor het eerst buiten zijn eigen tuin geweest dus er is best een kans dat hij nog niet al die mooie plekjes weet te vinden. Maar misschien is Beertje wel een hele goeie Hunebedmuizenvanger in de dop en wil hij meehelpen vangen. Want vele pootjes maken aan het eind van een lange dag niet alleen lichter werk maar ook meer plezier.

Gemis

Er zal ook best wel een traantje weggepinkt gaan worden volgende week, en dat mag natuurlijk zeker wel. Want tussen het vorige Weilandfeest en die van volgende week zijn weer heel wat lieve vrienden de Regenboogbrug overgestoken, en ik zal ze stuk voor stuk zeker ook gaan missen op ‘t feest. Maar gelukkig kunnen we saame mooie herinneringen ophalen aan iedereen die we in ons dagelijks leven en op ‘t feest moeten missen. En kunnen we tegelijkertijd iedereen die er het vorige feest of zelfs het feest daarvoor nog niet bij was, met open poten ontvangen. Want het feest is een plek om oud en nieuw samen te verbinden, vriendschappen voor het leven en lang daarna te beklinken. Of je nou mauwer of blaffer bent, dat maakt helemaal niet uit. We hangen saame zelf die slingers wel op.

Opening

Volgende week zaterdag gaat om 12.00 uur precies de poort van het weiland weer open en hoop ik jullie allemaal te ontmoeten. Dit jaar is er niemand om het  lint door te knippen en niemand om de openingsspeech te geven, want de kater van de burgemeester is nog met vakantie en er was niemand anders beschikbaar, dus we beginnen het feest gewoon saame.
Er zijn heerlijke hapjes, drankjes en muziek. En hopelijk in de nacht van zaterdag op zondag als vanouds weer een dropping met muizenjacht. En voor iedereen die dat wil is een slaapplek beschikbaar, zodat we zondagochtend saame lekker de allerlaatste restjes als ontbijt kunnen verorberen voordat we met elkaar het weiland weer schoon achterlaten voor de gebroeders Paard, die zo vriendelijk waren om een weekendje bij familie door te brengen zodat we hun weiland even voor ons feest kunnen gebruiken.

Verrassing

Dit jaar is er ook geen vast programma gemaakt. Niet alleen omdat mijn personeel het de afgelopen weken te druk had met brokjes verdienen en andere belangrijke bezigheden, maar ook omdat vorig jaar bleek dat we helemaal geen vooropgesteld plan nodig hebben. Iedereen die al eens eerder is geweest weet inmiddels wel dat er ruimte genoeg is om van elkaar te leren, dus ook de workshops blijven nog even een verrassing.
Inmiddels hebben diverse mauwers en blaffers zich al gemeld op Feestboek die met eigen vervoer of een taxibus komen en die nog plek hebben om anderen mee te nemen. Er is parkeerplaats genoeg voor de deur, dus dat is geen enkel probleem.
Voor degenen die door hun personeel of baasjes gebracht worden is er zelfs een extra kiss and ride plek ingericht om de doorstroming van verkeer rond het weiland goed te laten verlopen.
En mocht je besluiten om met de trein te komen, het station is op loopafstand van het feest. De NS zet zelfs een paar extra treinen vanuit alle provincies in op zaterdagmiddag en zondagmorgen.

Dutten

Natuurlijk heb ik zelf wel gezorgd dat er diverse feesttenten op het terrein staan, de proeverijen zijn geregeld en ook de wokkelglijbaan voor de durfals onder de feestneuzen ontbreekt niet. Het enige dat je zelf zal moeten meenemen is een goed humeur en flinke portie nieuwsgierigheid, want ook dit jaar is er op het feest genoeg te ontdekken en te doen. We gaan er saame gewoon weer een prachtig weekend van maken!
Maar voor nu neem ik het er nog even van. Ik zoek de mooiste plekjes in huis en tuin uit om lekker te dutten voordat ik volgende week met mijn katlega’s van Muisbezorgd aan het werk ga om de catering voor het feest te gaan verzorgen. Dat is elk jaar weer keihard werken met z’n allen, maar de muizenstand in ‘t land is prima en we kijken er alweer naar uit om op ‘t feest de lekkerste hapjes te kunnen serveren. We zien elkaar volgende week!

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Ik heb een freemde en rare zomer

Ik find de zomer is foor ontspanning dat je gewoon kunt liggen en warm zijn en foelen het is nou net wiekent alleen dan de hele tijd. Maar het is deze zomer helemaal anders dat komt door de reenoovaazie.

Het duurt feels te lang en niemand weet waarom. Mijn vrouw fraagt het aan iedereen: de schilder zei ik weet het niet, ook andere mannen in de straat wisten het niet, ze ging meelen en ze zei Ollie niemand weet het dat is stom en dat was ook mijn mening.

Deze week was er ook een ferandering en die was goed. Er kwam een man binnen en die maakte aan een plafond een waaiding. Ik zat wel achter de kastjes maar ik was niet bang weeges ik rook allemaal kattenluchten aan hem en mijn vrouw zei had gezegd hij is in orde Ollie.
Toen hij weg was, had ik wind in de kamer.
Van het plafond.

Ik ging er meteen onder liggen en mijn vrouw kwam naast me liggen. Toen fertelde ze ofer de reenovaazie en dat ik nou meer zelf-fertrouwen had, weeges ik kon in de flet zijn de eerste keer en ook in het tuinhuis de tweede keer en ik bleef eete en saame zijn dus ik was een dappere jongen. En nou moesten we nog eefe doorzetten.
En ik durfde al in de fensterbank als de stijger er staat en ik foelde dat is waar.
En ik kon ook in de kamer saame blijfen toen er herrie aan het keukenraam was en dat is ook zo.
En ik deed goed aan saame-zijn om steun te finden dat was ferstandig zei ze en ik foelde me tefreede.

Maar het is toch freemd en raar dat zoiets kan gebeuren, dat er zomaar iets gebeurt in je leefe en dan moet je ermee omgaan ook al weet je niet hoe. Ik weet nou dat het gewoon kan gebeuren en dat je dan steun nodig hebt fan thuis en je frienden en nou wil ik zeggen dankjulliewel daarfoor.

Jajim en Frou Frou over een nieuwe vriend

Miauw lieve allemaal, je zou denken dat we na zo lang hier wonen toch alle avonturen wel beleefd hebben? Nou, er is dus altijd iets nieuws om te furkennen. Deze week maakten we kennis met een nieuw vriendje.

Spelletje

Frou Frou: “Vlak voordat de zon achter de daken wegduikt, vliegt de achterdeur eindelijk open. Het is ondertussen zo’n beetje onze routine geworden. Na een rustige middag binnen bij het waaiding mogen we weer het balkon op. Ik duw mijn snuitje door het nieuwe horgordijn heen om de frisse avondlucht op de snuffen. Mijn mensenbroer zegt bevestigend ‘toe maar kleine, lekker buiten spelen’. Het eerste wat ik doe is naar het afwasteiltje lopen. Hij heeft het voor ons omgedoopt tot speelbadje. Even denk ik na, zal ik pootje baden of een slokje nemen? Om de temperatuur te testen steek ik mijn pootje over de rand en tik het water aan. En zet ‘m erin, om de andere poot erbij te zetten. Het wordt pootje baden én drinken, besluit ik. Mijn mensenbroer kan zijn lach moeilijk inhouden als ik, volgens hem, wat onhandig terug het teiltje uit probeer te komen en me furvolgens pootschuddend neervlij op het buiten-deurmatje. Koudwatervrees heb ik niet, en dit water is warm dus dat is nog beter. ‘Jajim, kom je ook spelen?’ piep ik naar binnen. Mijn grote zus ligt languit op een wit laken, nog uit te waaien bij het ietwat griezelige, lawaaierige waaiding. Liever zij dan ik, denk ik bij mezelf. Bij mij mag alleen de echte wind, die van buiten, door mijn snorharen woeien. Jajim lijkt mijn uitnodiging om pootje te baden niet te horen en verroert geen poot.”

Jajim: “Psst, miauw het niet door maar ik doe maar alsóf ik haar niet hoor. De wind aait nou net zo lekker door mijn vacht terwijl ik lig te soezen. Jullie zouden het vast niet geraden hebben, mijn leeftijd, maar met mijn bijna 14 zomers jong hoef ik minder te spelen dan Frou Frou. Nou ja, dat doe ik wel hoor, maar dan liever ‘s nachts. Tegen de tijd dat het makkelijker is mijn koppie koel te houden. En het is nu nog tussen snack en avondetenstijd in, oftewel dutjestijd. Dus ik strek mijn pootjes en voel de luchtstroom tussen mijn tenen. Furkoelend, denk ik bij mezelf en ga verder met mijn droom. Pas als het gerinkel van onze schaaltjes klinkt en het bekende KLAK-geluid van een openend blikje luidt, ben ik klaarwakker.”

Mysterieus beestje

“De donkere tijd is namelijk wanneer de échte avonturen pas beginnen. Zoals afgelopen nacht. Ik lag net languit op mijn krab-sofa als ik iets op de vensterbank hoor tikken. ‘TIK TIK .. TIK TIK’. Iets fel groens springt door de lucht en landt vlak naast mijn pootje. Meteen is ook Frou Frou van de purrtij en Saame kijken we naar dezelfde plek op de vloer. Tegelijkertijd beweegt onze blik dezelfde kant op-en-neer. En onze mensenbroer, die nog af ligt te koelen voor de nacht, vliegt zowat overeind en knipt het licht aan om te zien waar we op azen. Ik wiebel met mijn bil en zet me schrap om de groene springer een tikkie te geven.”

Frou Frou: “Heel heldhaftig klinkt het niet als de tweevoeter een beetje bibberend vraagt waar we op aan het jagen zijn. En eerlijk gemiauwd weten wij het antwoord niet eens want een beestje zoals deze hebben we nog niet eerder gezien. Net op het moment dat we allebei aanstalten maken om het van dichterbij te besnuffelen, springt het in sierlijke boogjes voor ons uit. En opnieuw, en opnieuw. ‘Een sprinkhaan!’ hij slaakt een zucht. Jajim en ik staan allebei onderzoekend naar onze springende, nieuwe vriend te kijken.”

Jajim: Na een poosje kijken miauw ik ‘kom Frou Frou’, dit ziet eruit als een knapperig nagerechtje’. Maar mijn zusje snapt jagen niet zo goed en is alweer klaar met kijken. ‘MIEW’ klinkt het, en ze trippelt naar de schaal met brokjes. Zij heeft haar eigen manier van jagen gevonden zonder kruipende of springende vriendjes te meppen. Brokje voor brokje schuift ze haar nagerechtje op de vloer voordat ze het zich laat smaken. Het spelen met ons nieuwe vriendje, of in mijn oogjes een midnight-snack, laat ze aan mij over.”

Hebben jullie ook weleens zo’n nieuwe ontdekking in huis, en wat doe je er dan mee?

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou