Belle over pootballen en sup sup suptroopies

Halootjes liefe frientjes,

Het was weer heel leuk om alle blogge te leese en wat jullie allemaal meegemaak hebbe. Ik hep op de falreep toch nog reejakzies geschreefe, want wat is het heet he de laatste weeke?!

Frouwtje zei, Belle til je luie bast eens fan de grond en ga je frientjes beantoorden. Nou, dat dee ik dus uiteindeluk. Maar eerluk, jullie doen toch ook niks als je smelten doe fan de hitte?! Het is nie keiheet, het is nie troopies, nee het is sup sup suppie troopies!!! Maar toch doen frouwtje en ik er fan genieten.

Pootballen

Ik ga een weekie of 2 terug in de tijd, toen frouwtje een wiekentje weg was. In een knalkranje jurruk, want het is WeeKaa pootballen en Nederland speelde.
Ze zei Belle ik ga naar mij familie die in Zeeland woone doen en zij zijn ook pootbal fens. Froeger speelden wij in de zoomervaakantie vaak saame en toen we laater hippies werden haalden we kattenkwaad uit. Maar ook keeke we met de heele faamielie naar pootballen. Iedereen had oranje kleeding aan en hadden we toeters en deeje we keihard juiche als er een doelpunt was. Toen was het vaak ook keiheet, de teevee stond dan in het raam en zaten we met z,n allen in de tuin. Dat zijn mooie herinneringen van saame Belle en zijn we nog steeds saame met de faamielie.

Daarom was frouwtje dus met een groote wiekenttas furrtrokken naar de faamielie. Mijn eete en drinke was allemaal goed geregeld en ik zou maar 1 nachie alleen blijfe. Ik ben een zelfstandige poes hoor dus ik vond het prima, en kan frouwtje mij eg waar nie lang missen. Ik had het huis foor mij alleen en ik hep mij goed furrmaakt.
Lekker ligge, beetje drentelen door het huis, in de fensterbank kijke, een dutje en luisteren wanneer krrrrrrr de automaatiese voerbak oope ging. En die ging inderdaad oope, presies op tijd.
Nou, maandagmiddag om half 5 flak foor het aafondeete floog de voordeur oope en kwam frouwtje binnen stormen. En weer in die oranje jurruk, Nederland had gewonnen!
Nou liefe Belle zei ze, daar ben ik weer, hoe hep jij het gehad, goed gegeete en gedronke? Ik kreeg knuffels en natuurkijk gaf ik haar kopjes en likjes op haar neus. Ze gooide de wiekenttas in de slaapkamer en zei, Belle ik ga eerst je afondeete furrzorruge, daarna gaan we gezellig saame op de bank zitten om onze furrhaale te furrtelle.
We hebbe nog lang gezeete die aafond en toen onze ooge bijna dicht vielen zijn we naar bed gegaan om saame te slapen en mooie droome te beleefe.

Herrie

De herrie in de flet en de furrbouwingen zijn foorbij. Ik ben blij, we kunnen feel hebbe en zijn fleksiebel maar op een gegeefe moment moet het klaar zijn en de rust weederkeere.
Toen frouwtje terug kwam van haar wiekentje weg is het steeds warrumer geworden en deze week was het niet keiheet, niet tropies maar sup sup suptroopies. Wat doe je dan ? De heele dag languit foor pampus ligge. Maar eete doe ik wel hoor normaal, zoals anders. Ik hou van een goed gefulde buik! Oferal staan Wasterkommen, wel 3 in de huiskaamer.
Gisteren was frouwtje aan het mopperen op mij, ze keek niet goed en stapte midden in een grote kom met waater. Er ging een heele plas waater oofer het laaminaat en het hippiekleed. Belle zei ze, drink dan ook eens die kommen met waater leeg, en kwam ze met een groote ermmer en dweil aanloope. Maar ik kwam foor mezelluf op hoor en miauwde, zoofeel kommen met waater kan ik niet opdrinken hoor, je doet weer ooferdreefen. En als je door het huis loope doe en niet goed uitkijk, dan doe je zelluf een waaterbaalet maake.
Nu staat er dus 1 kom waater in de huiskaamer en 1 kom in de slaapkamer en in de gang waar mij voerbakken staan, de waaterfontijn, en dat is meer dan genoeg.
Ik krijg kattensoep en door mijn brokkies doe ze ook water en krijg ik mijn natvoer ijsblokkies. Maar die zijn mij toch te koud en laat ik ze eerst een beetje ontdooien.

Waajding

Frouwtje heef iedere dag ondanks het sup sup suptroopies gewoon gewerk een paar uurtjes. Belle zei ze, foor mij bestaat koode rood nie, ik doe nie thuisblijfe omdat het sup sup suptroopies is, en mensen die ziek zijn of pijn hebben doe ik eg nie afzeggen. Ooferal is kouwe airco of een waajding.
Dus ze furrtrok met een groote fles waater foor onderweg in de autoo.
We gaan nie flauw doen Belle, toen frouwtje jong was hadden we ook soms sup sup suptroopiese dagen en ging alles gewoon door. Na een poosje kwam ze toch wel wat furrhit thuis zag ik, ze had in de fiele gestaan zei ze, niet te doen als het sup sup suptroopies is.
Ze dronk dus de heeele kraan leeg en ging onder de kouwe doesj. Hoe gaat het met jou Belle froeg ze ? Nou goed miauwde ik. Ik heb toch met deze hitte met mijn billies in de zon geleege en mijn kop in de schaduw foor de hordeur. Als het egt te heet ga worden lig ik voor het waajding of op het laaminaat in de gang. En als ik ga kooke van de hitte dan lig ik op de kouwe teegels in de badkaamer.
Frouwtje had ook al de doesjkaabiene oope gezet zodat ik daar ook kan ligge. Het doe daar lekker ruike naar zeep.
Frouwtje kreeg ineens een grandiejoos iedee. Die zwemmende visjes ben ik eefe zat en hep geen zin in furrkoeling door met mijn poote door het waater te gaan. Ik la mij niet dwingen die swemmende visjes te fangen omdat frouwtje denk dat ik het te heet hep. Weet je wat ze dee?
Ze dee een wattenschijfie onder de kouwe kraan en ging mij daarmee foorsigtig aaie ofer mij foorkop en achter mij oore.
Ik ben totaal niet agressief meer sinds ik hier woon, maar als frouwtje met iets nieuws komp dan is ze altijd foorsigtig. Heel soms als mij iets niet zinnen doe geef ik haar een waarschuwende mep,niet met mijn naaguls in hoor ! Ze weet aan mij poote moet ze niet komen en mij) optille moet ze ook niet waage. Dus met dat ijskouwe wattenschijfie ofer mij koppie was ze dus ook foorsigtig.
Maar ik dee het zo fijn vinden, ik ging er zellufs van knorren, en nu doe ze dat dus een paar keer per dag. Alleen gisterenmiddag ging het mis. Frouwtje ging eg waar te ver, ze kneep ineens het ijskouwe wattenschijfie uit en kreeg ik een plens waater ofer mij kop. Ik ging eefe blaase hoor om mij grens aan te geefe. Ik schrok mij rot, het was gewoon te feel. Dus nu doe ze weer lief mijn koppie aaie met een koud wattenschijfie en is het furrtrouwen weer terug.

Nacht

Tot slot nog iets, jullie weete wij doen kijke WeeKaa pootballen. Niet alle wedstrijden hoor, maar als het spannend is kijke we.
Van de week zei frouwtje, we blijfe fanagt op. Je doe met dat sup sup suptroopies toch geen oog dicht en als frouwtje thuis komp van het werruk kunnen we saame siejesta houwe en een ekstra dutje op de bank doen.
Het ging dus zo, ze pakte midden in de nacht de leptop en dee die in bed zette. Ze had een oranje hempie aan en ik kreeg met die keihitte een oranje sjaal om mij heen. Belle Nederland speelt pootballe en jij bent de juichpoes toch? Nou ze had het net gezeg en toen kwam er gelijk een doelpunt en toen deeje we saame juiche. En kort daarna weer een doelpunt, dus nog harder juiche. Frouwtje ging naar buite kijke maar overal was het donker in de huizen en in de flet was het ook stil.
Belle zei ze, zijn wij nou de enige pootbalfens die op zijn en juiche doen? Het kon ons niks scheele, de wedstrijd was spannend en hebbe wij nog een paar keer juiche gedaan. Nu heeft frouwtje furrteld dat het Nederlands pootbal elluftal nog een keer gaat pootballen midden in de nacht en dat wij dan de wekker gaan zette. Niet die wekker met die keiharde bel, maar de wekker met de zon en foogulgeluiden.
Dan doen wij weer de leptop in bed zetten en gaan we kijke. Het ga eg waar heel spannend worden en we doen hoope dat Nederland winnen doe.
Liefe frientjes, de temperaturen gaan de komende dagen van sup sup suptroopies naar lekker
zoomerweer. Dan kunnen we allemaal weer bijkoome en genieten van de zon, zonder dat je
smelten doe. Feel plezier en blijf gezond allemaal,

Dikke knuf van Belle

Japie: ons hitteplan tijdens het voor pampoes liggen

De vogels zingen hun hoogste lied als ik onder de natte heg doorkruip. Kauwen nemen een verkoelende plons in de dakgoot die vol water staat na een hoosbui afgelopen donker.
Katzijdank viel het hier in Voorne aan Zee mee en werd ons het ergste noodweer bespaard. Tijdens mijn nachtelijke patrouille hoefde ik maar een paar keer voor donder en bliksem onder te duiken. Verder merkte ik weinig van het slotconcert na een week vol codes met alle kleuren van de regenboog. Mijn mens heeft zojuist het meows gelezen en vertelt me dat het bij een aantal furriendjes flink tekeer is gegaan.
De wind die zonder pardon takken van de bomen rukte en pannen van daken. Plekken waar je kunt pootjebaden na een wolkbreuk. Of nog erger, bliksemschichten die de boel letterlijk in vuur en vlam zetten. En dat alles na een verzengende tropische week waarbij iedereen voor pampoes lag. Wij ook.

Kakofonie

Het is zondagochtend als ik dit Saame met mijn mens neerpoot. De wereld om ons heen slaapt nog. Behalve de vogels. En CW, die me bij het ochtendgloren tegemoet kwam in de tuin. Wachtend op een ontbijtje zoals hij al dagen doet. Zondagochtend is ons meest favoriete deel van de week. De buren zijn binnen, nergens muziek, geen brullende machines.
Alleen maar rust.
Kon het maar altijd zo zijn.
Dat was van de week wel anders met koters die spetterden in badjes en tijdens hun waterpret mee gilden met de vrolijke muziek van Kinderen voor kinderen. Een dovige buurvrouw die de nieuwszender op standje tienduizend had om maar niets te missen van de laatste berichten over Code Rood. Aan de andere kant van ons groen nieuwe bewoners die ondanks de smorende hitte hun huis aan het opknappen zijn met schuur- en zaagmachines die onafgebroken snerpende geluiden maken. De radio met opzwepende muziek die dáár weer bovenuit probeert te komen. Verderop lallende mensen die iets te diep in hun glaasje kijken tijdens het verbranden van hun vlees. Als toetje vuurwerk en heen en weer scheurende brommers met knallende uitlaten na het scoren tijdens een wedstrijd met een bal ver weg.
Het was een kakofonie die weinig uitnodigde om in de tuin te zijn, waar het raar maar waar beter toeven was dan binnenshuis. Zelfs nu na de nacht, die voor de nodige verkoeling heeft gezorgd, is het in de kamer waar het apparaat staat om mijn furhaal te typen nog altijd smoorheet. Ik denk aan Ollie die van de week in een tuinhuis woonde om te ontsnappen aan de mannen die in zijn huis al maanden op de meest onverwachte momenten en onuitgenodigd herrie komen maken. Hoe zouden hij en zijn vrouw het hebben beleefd tijdens het tropische weer? Misschien lezen we gauw op zijn Beestboek hoe het was.

Hitteplan

Al lijkt de hitte voorbij de zomer is pas begonnen. Daarom miauw ik hoe wij de afgelopen dagen zijn doorgekomen. Wie weet heb je er wat aan als de zon zich onverhoopt weer zo enorm gaat uitsloven.

Ons mens uit bed halen als de vogels beginnen met zingen. We hoefden niet eens te porren, want tijdens tropische nachten slapen tweebeners korter. Beter als je het ons miauwt, dan is het ontbijt ook eens op tijd.
Na het ontbijt – vlees en vis met extra veel water – languit uitbuiken voor het open raam waar de wind door je jas waait.
Saame met CW chillen in de gang waar de wind de voordeur binnen komt en via de keukendeur weer naar buiten gaat. Purfect om af te koelen.
Tip van mijn broer Foppe: je staart in een bak met water hangen.
Mijn tante Catootje zweert bij een bezoek aan de koelkast. Ze miauwt dat het om de temperatuur gaat, maar stiekem zag ik haar het condens van de blikjes bier likken.
Zelf ontdekte ik een wapperapparaat, dat Mo gebruikt als ze oververhit dreigt te raken. Best lekker dat windje.
Onderduiken in de tuin van buren een straat verderop waar het heerlijk rustig is. Daar was mijn mens het niet mee eens. Het laatste woord is hier nog niet over gemiauwd. Misschien furtel ik daar volgende keer meer over. Nu is het tijd om op het schuurdak te klauteren en te genieten van deze purrachtige zondag.

Houd de kop en de poten koel allemaal en zorg goed voor elkaar.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over elke dag feest

Zooo heeee wat is het troopies, dat hebben jullie vast allemaal al gefoeld want het is niet zomaar troopies, het is KEItroopies!, doen jullie allemaal foorzichtig?, niet te druk doen hoor!, ik doe oferdag heeeeel rustig, ik lig onder de hortensiejaas en dan helemaal languit, zo lang mogelijk, mijn haaren zet ik omhoog en een beetje wijd, dat is voor ventielaatsie, en ik lig helemaal stil, zo stil en plat als ik kan, het ruikt warm en groen en droog onder de blaaderen, naar zomer, en ik doe soms efentjes mijn oogen dicht.

Stoelen

In de afond als de zon weg is kan ik te foorschijn komen, ik tsjek of alles nog steeds in orde is in de rest van mijn tuin, ik eet van mijn gras en daarna klim ik op één van mijn stoelen, daar zit ik wat hoger en heb ik goed oferzicht over mijn tuin, en ook die van de buuren aan de ene kant, daar loopen de buuren soms in en daar hau ik niet van, ik find het eng, dus ik wil weeten wanneer ik snel naar binnen moet rennen.

Juultje zit nu altijd stiekum in die tuin, net als Mikkie froeger, boofenop het schuurtje kan ze niet loopen want dat doet pijn aan haar foeten, het is er veels te heet, dus fandaar dat ze nu bij de buuren in de tuin zit, en daar waater en wat snekkies krijgt van mijn mensen, want met het troopies is het belangrijk dat je HEEL goed drinkt, denken jullie daar ook allemaal aan alsjeblieft?

Planten

Als het bijna nacht is en helemaal donker kom ik binnen en eet ik een paar brokjes, ik wil knuffels en ook dat mijn haaren netjes worden gemaakt, want als ik onder de planten lig komt daar van alles in, en door het troopies ferhaar ik ekstraveel, dus mijn mensen kammen en borstelen me heel goed, er komen wel een miljoen haaren van me af, en ook aarde en takjes enzo, als dat klaar is ren ik naar de bank en sla mijn naagels erin, dat beteekent SPEELEN!

Nau ik wat slanker ben aan mijn lijf kan ik langer speelen, ik ren achter mijn faavooriete speelmuisjes aan, ik fang de feer, ik schop tegen mijn ketnipbanaan en ik krab mijn vrouw keihard, maar dat geeft niets zegt ze want ze weet dat ik dat per ongeloos doe, soms moet ze een pleister en daarom durft mijn man niet zo met mij te speelen als mijn vrouw doet, maar ik find het fantasties en mijn vrouw ook!

Als we klaar zijn met speelen ga ik mijn tuin weer in, daar is het zo biesonder in het donker, het is nog steeds warm en ik ga in mijn gras liggen en luister naar alle beestjes die ook in het donker wakker zijn, ik hoor oferal kleine pootjes lopen en fleugeltjes die fladderen, maar het wordt steeds stiller en stiller en als ik niets meer hoor ga ik naar binnen en kruip tussen mijn mensen in op het grote bed.

Feest

Ik fal meteen in slaap en snurk (folgens mijn vrouw, ik geloof dat niet!), bij het eerste licht word ik wakker en speel muziek op de spieraal, als mijn man me naar buiten laat foel ik al meteen de zon en weet ik dat er WEER zo een dag aankomt, een dag van troopies en geluk en genieten, elke dag is het feest.

****

Ik blijf gewoon tetteren voor vreede hoor, of het nau kaud of warm is, ik ga door tot het vreede is!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Joep had deze week iets te vieren

De afgelopen week ben ik niet jarig geweest, want ik ben geboort in april en dat heb ik toen heel bescheiden, samen met m’n personeel, gevierd. En toch kwam m’n personeel dinsdagavond met een heule mooie nieuwe krabpaal naar huis, en een heule grote doos. Maar die verdwenen allebei in de zijkamer en m’n personeel zei er geen woord over.
En daar vind ik wat van, als kater des huizes. Want ik had al wel zo’n vermoeden dat die krabpaal voor mij zou zijn, om die ouwe versleten paal naast de bank te vervangen. Maar wat er in die grote doos zat en voor wie die was, daar had ik geen idee van.

Vieren

De volgende dag bleek dat ik toch iets te vieren had, want woensdag was het precies drie jaar geleden dat ik helemaal alleen op mezelf ging wonen. Ik mauwde toen ‘s middags gedag tegen m’n moeder en broertjes en zusjes in Lisse en stapte m’n reismand in, dezelfde als waar ik nu nog steeds mee naar de dierendoktermevrouw ga. Alleen was die mand toen heul veul groterder dan nu, ik verdwaalde er bijna in.
Het allereerste moment dat ik in m’n nieuwe huis uit de mand stapte weet ik ook nog goed. Het rook er heel anders als thuis bij m’n moeder, en er waren helemaal geen andere kittens te bekennen. En daar moest ik toch even aan wennen. Want ik was toen nog maar een beebiekittenkatertje, en ik snapte ook niet zo goed hoe ik in die hoge kattenbak moest komen, die nog helemaal naar nieuw rook. Gelukkig kreeg ik diezelfde avond nog een lager instapmodel, zodat ik al snel het grit dat daar in lag kon bewateren en bemesten. Die lage bak heb ik best wel een tijdje gebruikt, zeker totdat m’n poten lang genoeg waren gegroeid en ik zonder enige moeite in m’n overdekte kattenbak met klapdeur kon stappen.

Katermans

Maar goed, in de drie jaar sinds ik op mezelf woon ben ik van een beebiekitten die net niet helemaal in de hand van Senior kon liggen, uitgegroeid tot een volwassen katermans die helemaal niet meer in z’n hand past.
Nou ja, met alleen m’n kop lukt dat nog wel. Ik spring nu in vensterbanken, op ‘t grote bed, op de eettafel, leg alleen of met de buurtkatten hele afstanden door m’n buurt af als straatcontroleur of gewoon voor de training en vang muizen uit het weiland. En ik pik stoelen in zodra m’n personeel opstaat, zowel binnen als buiten. Daar draai ik al lang m’n poot niet meer voor om. Dus er is best wel een hoop veranderd in drie jaar.
Maar wat nog steeds hetzelfde is gebleven door de jaren heen is m’n personeelsbestand. Ze zitten al zeker twee en een half jaar met een vast contract, want ik ben dik tevreden over ze. Zeker weer na afgelopen woensdag, want ze weten precies waar ik van hou en waarvan juist niet.

Senior was die ochtend al vroeg bezig om de nieuwe krabpaal die ik had gekregen naast de bank te installeren. Dat was weer even een klusje, want de krabzak waarin ik tot aan het plafond kan klimmen voor een totaaloverzicht van m’n woonkamer en keuken zit aan die paal vast. Omdat ik er nou eenmaal niet van hou om in iets te klimmen dat heen en weer gaat.
Daarna werd de oude krabpaal die voor het kleine raam in de grote slaapkamer stond naar de achtertuin gesjouwd. Ik begreep er niks van. Totdat de grote doos werd opengemaakt en er een enorme spikkelsplinternieuwe ronde krabton uitkwam, met een lekker dik zacht kussen bovenop. En er zaten ook nog twee holletjes in, waar ook van die kussens in lagen. Met grote ogen volgde ik de hele operatie vanaf het grote bed, en toen de ton op z’n plek stond zag ik dat ‘ie net niet even hoog was als m’n vensterbank. Waar m’n oude krabpaal eigenlijk net iets te hoog was voor ‘t mooie, was deze nieuwe eigenlijk net iets te laag. Nou wilde ik zo’n mooi katdo natuurlijk niet gelijk afmauwen, maar ik vond het toch wel een klein beetje jammer.

Verrassing

Gelukkig merkte m’n personeel het hoogteverschil ook op, en Senior stelde gelijk voor om vier pootjes onder de nieuwe krabton te zetten om het probleem op te lossen. Nou, dat leek mij een prima idee, dus ik heb daarna nog zeker wel een uurtje vanaf het grote bed liggen kijken naar m’n nieuwe krabton, hoe mooi die is maar hoeveel mooierderder ‘ie zou staan met een paar pootjes eronder. En ik voelde me een enorme bofkater, met zulk personeel.
Maar, de verrassingen waren nog niet op.
Want net toen ik een beetje begon in te dutten hoorde ik gestommel en het schuiven van zakjes in de woonkamer. En nou ben ik niet nieuwsgierig, maar ik moet als controlekater natuurlijk wel alert blijven op geluiden die ik hoor. Dus ik sprong van het grote bed en wandelde op m’n gemak de gang door. En wat denk je? Op de grond stond een maaltijd- en drinkunit, zo eentje waar ik m’n hele leven al m’n brokjes uit knabbel en m’n water drink, maar dan een spikkelsplinternieuwe. En dat niet alleen, want daarin lag een hele berg met m’n favoriete snekkies, staafjes, zakjes natvoer en heerlijke malse kipstukjes. Plus een balletje waar de snekkies inkunnen en als ik daar maar hard genoeg mee pootbal vliegen de snekkies er vanzelf uit.

Wennen

Na een dag vol verwennerij heb ik de avond lekker buiten in een personeelsstoel doorgebracht voordat ik weer aan het werk ging. Lekker lui naast m’n oude krabpaal die nu bij de achterdeur in m’n tuin staat.
Ik moet nog wel even wennen aan al m’n meubelverschuivingen, maar ik denk dat dat deze week vast wel goed gaat komen. Maar nu eerst nog lekker buiten genieten van de zomer dit weekend, want je weet maar nooit wanneer het weer herfst wordt.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Ollie gaat op avontuur

Thuis riep mijn vrouw van ‘Ollie kom eens’ en ik wist meteen er is iets wat zou dat zijn. Ze zat op het tapijt en ik ging erbij liggen op feilige afstand want je weet nooit of je opeens naar de dokter moet en ik dacht dat wil ik niet.

– Ollie, we gaan op avontuur. Morgen begint het en het is een veilig avontuur want het loopt goed af en we blijven de hele tijd samen.

Ik dacht ik wil niet maar ik moest luisteren ook al omdat ik spanning had weeges er was herrie aan het keukenraam.

– We gaan een week ergens anders wonen, net als toen in de flat, maar nu niet in de flat maar dus ergens anders. En daar is het fijner als in de flat, je kunt er ook naar buiten kijken.

Ik dacht dat wil ik niet, ik ben een binnenjongen ik foel me hier thuis ik wil nergens heen.

– Het kan niet anders Ollie. Want de mannen die zo’n herrie maken komen volgende week in het huis, ze gaan door de huiskamer, over de trappen, naar de slaapkamer en daar gaan ze herrie maken aan het raam. En ze gaan dan ook herrie maken aan alle ramen van de huiskamer, ze gaan schuren met de machine en hakken en schuren en schilderen, dat is te veel voor ons.

Ik dacht ik wil geen herrie.

– Dus daarom gaan we weg, naar een ander huis, daar is het stil en daar zijn we veilig. En als we terug komen, dan zijn de mannen weg en de steigers ook, dat hebben ze beloofd.

Ik fond het moeilijk.

– Ja dat snap ik Ollie, het is ook een groot iets om mee te maken. Daarom is het een avontuur, en we doen het samen.

Ik dacht aan mijn spullen.

– Je spullen gaan mee Ollie. De badjassen, je dekenbed, en verder zoveel mogelijk. Er is misschien weinig internet dus ik weet niet hoe het gaat met Facebook.
Maar wij blijven samen hoor, en we gaan weer terug en dan is het leven weer gewoon.

Toen wilde ik wel knuffels. En ik dacht saame durf ik het misschien wel.