Alle berichten van TegnieseDienst

Jajim en Frou Frou over feest vieren en bijkomen

Miauw lieve allemaal, we hopen dat iedereen zo goed als mogelijk furkoeling kan vinden en dat jullie rustig aan doen. We hebben al veel furkoel tips en katvies van furriendjes erbij geleerd, en het leuke is dat iedereen ook allerlei leuke variaties heeft met snackies.

Jajim: “We hadden een tijdje terug een bijzondere dag en voor de tweevoeters heet het vaderdag. Maar zoals jullie weten hebben we een mensenbroer. Die noemen we altijd al zo. Onze kater-papa’s kennen we allebei niet. Hoe hebben we dat dan gedaan op mensen vaderdag?”

Mensenbroer-dag

Frou Frou: “Op zondagochtend hééél vroeg, voelde ik aan mijn snorharen dat het een speciale dag werd. Onze mensenbroer zegt dat het nog nacht was maar daar denk ik anders over. Waar mijn grote zus Jajim nog half lag te dromen over het volgende bakje Catspacho, was ik purr direct klaarwakker door het gesnurk naast me van onze tweevoeter. Die pas net sliep, furtelde hij me even later. Maar goed, het is áltijd knuffel-’o-clock als je het mij miauwt. En omdat het als een speciale dag voelde, was het ook tijd voor een speciale knuffel. Voor het eerst sinds we Saame wonen deed ik voor de furrandering iets mieuws. Eerst stond ik op zoals gewoonlijk; mijn ene poot ging vanuit mijn mand de grote mensenmand in, gevolgd door de andere, onder luide ‘PRRR PRR PRRR’ geluiden. Subtiel als ik ben, stampten mijn voorpootjes op zijn klamme hoofdkussen om het op te schudden en hem met zachte poot wakker te maken. En opeens voelde ik; het wordt tijd voor een mensenbroerdag-knuffel. En ging furvolgens bovenop zijn hoofd liggen. Niet op zijn gezicht hoor! Op zijn haren. Met wat furbaasde geluiden werd ‘ie wakker-wakker en voelde mijn motor op volle toeren draaien. Hoppa, meteen was ‘ie alert. Zijn arm ging richting mijn lijfje en met een schorre stem van de slaap kreeg ik lieve woordjes en een hele zachte ochtendknuffel terug.”

Jajim: “Inmiddels was ik ook wakker geworden. Mijn zusje had die taak al gedekt; liefde geven en met zachte poot wakker maken. Mooi zo, dan was het nu zaak om voor elkaar te miauwen dat er zo snel mogelijk een smakelijk bakje natvoer voor onze neusjes stond. Daarvoor hoeft tegenwoordig nooit zo veel te gebeuren. Met het hele warme krijgen we meowmaals per dag een zo’n bakje of een schoteltje kattenmelk met wat water. Daarom is een hittegolf zo’n straf nog niet, vind ik zelf.”

Frou Frou: “Jullie vragen je misschien af waarom we onze tweevoeter een mensenbroer noemen en niet onze man, of onze papa. Dat heeft een reden. Toen Jajim als klein kittenmeisje bij hem kwam wonen, was onze mensenbroer zelf nog piepjong. Zegt hij zelf tenminste, hij was toen heus al 21 jaar oud. In kattenjaren is dat stokoud zelfs, maar mensenjaren tellen dus anders. Dit heb ik allemaal van horen miauwen hoor, Jajim kan het misschien beter uitleggen.”

Jajim: “Er is wel meer wat ik beter kan, Frou Frou. Zoals bromvliegen vangen, afwassen… En inderdaad weten alleen onze mensenbroer en ik het nog, van vroeger. Jij, kleine Frou Frou, was nog niet geboren en onze inmiddels stralende ster Willem zwierf toen nog rond op de Nassaukade, dus mensenbroer en ik waren met zijn tweetjes. Hij had niet meteen een naam purraat voor me, daar begon het al. En toen kwam óók nog het ofurleg van hoe ik hem moest noemen. Hoezo dan, dacht ik, je bent nu toch gewoon mijn papa? In mijn kittenoogjes is hij namelijk een mega grote reus, maar hij zei dat menig tweevoeter daar anders over denkt. Met andere miauws was hij zelf nog een soort kitten, maar dan in mensen-vorm. Daarom vroeg hij mij hoe ik het zou vinden om broer en zus te worden. Dat klonk me best logisch in de oren en toen hebben we Saame besloten dat het klopte. Zo werden we dus mensenbroer en kattenzusjes.”

Bijkomen

Jajim: “Over feestelijkheden gemiauwd, hebben jullie het ook zo kattastisch leuk gehad tijdens het Derde Grote Weilandfeest van Joep? Wij vonden het supurr om iedereen weer te zien. En we konden voor het eerst de nu al legendarische Hunnebedmuizen proeven waar we op Beestboek wilde furhalen over hoorden en foto’s zagen waarbij het water je in de bek loopt. Toen we thuis kwamen miauwden we onze mensenbroer de oren van zijn kop voordat we tevreden in slaap vielen Saame, dat begrijpen jullie. De reacties op onze Bromvlieg-saus en insecten-kroketten waren nog poesitiever dan furwacht! Zou er ook een Vierde Grote Weilandfeest komen? Dat moet haast wel. Het is inmiddels traditie geworden. Wij hebben voor de zekerheid al een plekje op onze kalender van volgend jaar gereserveerd voor weer een onfurgetelijk Weilandfeest, en Frou Frou is al bezig met een nieuw recept. Het was voor ons binnenpoezen zooo leuk en bijzonder, en ook furmoeiend. Hebben jullie dat ook of is dat een binnenpoes-ding?”

Furkantie

Saame: “We hebben heel veel plezier in het schrijven van de verhaaltjes en vinden het supurr leuk op de site van Ollie. Op het moment speelt er (ook) even iets te veel tegelijk in het tweevoeterleven. Onze mensenbroer kan het niet helemaal bij poten en moet even rustig aan doen, daarom krijgen wij ook wat minder laptop tijd, zowel hier als op Beestboek. We reageren hierdoor ook wat minder vaak maar we blijven jullie furriendjes hoor. Maak jullie geen zorgen, wij komen ook weer terug. Tot binnenkort!”

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem vertelt over vroeg naar buiten gaan

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Zodra de eerste zonnestralen door de gordijnen kieren, gaan mij oogjes open. Het is pas 05.00 in de ochtend, maar voor mij is de dag officieel begonnen. Buiten roepen de vogels, en ik moet daar bij zijn. Nu meteen.
Mijn mensen liggen nog in diepe slaap. Ik weet dat ik tactisch te werk moet gaan om de achterdeur open te krijgen.

Trucjes

Daar heb ik natuurlijk verschillende trucjes voor en ik zal ze voor mijn vriendjes en vriendinnetjes doornemen. Dan kunnen zij er ook gebruik van maken. Dat kan maar zo.

1. De subtiele psyhoterror:
Ik begin met de starende blik. Ik ga op het kussen van mijn manmens zitten, vlak voor zijn gezicht. Ik spin niet, ik beweeg niet. Ik staar alleen maar met grote dwingende ogen. Als mijn manmens na vijf minuten nog niet reageert, ga ik over naar mijn favoriete speelgoed: Het rolgordijn. Meet één pootje trek ik het plastic koortje naar achteren en laat het dan met een luide tik tegen het raam kletteren.

2. Fysiek contact:
Mijn manmens slaapt overal doorheen, dus daar is zwaarder geschut voor nodig. Ik loop zachtjes over mijn manmens zijn borst. Ik stop precies bij mijn manmens zijn gezicht, en begin met mijn ruwe tong heel vasthoudend aan zijn neus te likken. Als mijn manmens zijn hoofd omdraait, zet ik mijn troef in: het zachte, maar onmiskenbare plop-pootje. Ik tik met een fluwelen pootje, zonder nagels, heel ritmerend tegen mijn manmens oogleden.

3. De echte aanval:
Als de mensen nog steeds doen alsof ze slapen, verander ik van tactiek. Ik spring dan uit bed en loop naar de slaapkamerdeur. In plaats van een normale miauw, zet ik een klaaglijk, theatraal gehuil in dat klinkt alsof ik al weken geen eten heb gehad. Om het af te maken, begin ik fanatiek te krabben aan de kier onder de deur. Kras, kras, kras.

Staart

Oké, oké, ik ga al zucht mijn manmens dan vermoeid. Hij stapt met zijn verkeerde been uit bed en sloft naar beneden.
Ik ren met een triomfantelijk opgezette staart voor mijn manmens uit, de trap af, rechtstreeks naar de achterdeur. Zodra hij de knip van de deur afhaalt en deze opent, glip ik naar buiten. Ik spring op de schutting en kijk nog één keer achterom naar mijn slaperige baasje. Mijn missie is weer geslaagd. Als koning van de jungle en de ochtend heb ik mijn territorium weer heroverd.
Enne oh ja baasje, niet gaan slapen he, want ik kom straks mijn brokjes eten.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Belle ofer na het grote Weilandfeest

Haaaaalo liefe frientjes,

Hoe gaat het met jullie allemaal? Zijn de frientjes die op het Derde Groooote Weilandfeest zijn geweest weer heeelemaal bij de poosietieven en bijgekomen?

Nou, eerlijk gesegd ik nog nie hoor. Maar het ken mij nie scheele want ik ben nog aan het nagenieten, en duurt het lang voordat ik weer in het hier en nu ben. Frouwetje zeurt sinds ik thuis ben van het feest, Belle schiet nou eens op en ga je blog schrijfen, het is weer jouw beurt!
Maar da ging gisteren eg nie en fandaag moet het wel gebeuren, ik heb dus een det lain zoals dat heet. Dan hep je dus al iets uitgesteld wat je had moeten doen en dan ineens moet het af op een bepaalde tijd, en ken je er niet meer onderuit. Maar feel schrijfe ga ik eg nie doen.
Mij ooge doen dichtvallen boofe de aaipet. Frouwtje zag gisteren al aan mij dat ik feel bijkoome moes en ik het grootste deel van de dag languit in kooma lag. Toen heef ze een iemeel aan Ollie en zijn frouw gestuurd en gevraagd om een dag uitstel, omdat ik niet in staat was letters te schrijfe.

Kemper

Het is dus zo gegaan, ik heb geslaape op het Grooote Weilandfeest in een dubbeldekkerbed. Ik deed de folgende morruge langzaam mij ooge oope en dacht waar ben ik?
Toen hoorde ik kaaaters roepen: Belle wordt nou eens wakker, Triton heeft de motor van de kemper al een halfuur laaten draaien, de erkoo staat hoog, en jij doe nie koome. Ik werd door 2 stevige kaaters beet gepakt en naar de kemper meegesleurd. Joep kwam nog aanrennen met een ontbijt foor in de kemper, dat verpakt zat in een koeltas. De deuren van de kemper werden dicht geslagen en Triton die achter het stuur zal gaf een dot gas, en met gierende banden verlieten wij de Grooote Weilandfeest.
Omdat we een beetje in tijdnood kwaamen om iedereen op tijd thuis af te zetten, scheurden we al toeterend oofer de weg. Ik werd er een beetje waaageziek van en moest spuuge.
De kemper van Triton was fan alle gemakken foorzien en kwam Kever aan met spuugzakken. Je heb gisterenafond tefeel catnip gedronke zei Kever en tefeel muizenpaatee. Ik zag je op een heel groot bord van alles opscheppen van de schaalen die op taafel stonden. En fanacht ben je met je poesenfriendinnetjes uit het dubbeldekkerbed gekroope en hebben jullie de kliekjes uit de koelkast opgefreete en nog een fles catnip er agteraan.
Wat ken een poes gek doen he als je tefeel heb gegeete en gedronke. Ik weet nergens meer iets vanaf, alleen dat het keileuk was op het feest. Maar Kever was nie boos op mij hoor dat ik moes spuuge, want folgens mij had hij op het feest ook aardig zijn buik gevuld en stond er flak foor hem een heele groote fles catnip. En Triton bleef ook zijn bord follaaden had ik gezien, dus daarom deed ik het ook. Iedereen deed het, we konden Joep toch niet met al die lekkere muizenhapjes alleen achter laten ? Nee, we hadden op de heenreis al in de kemper besproken dat we alles op zouden eten en drinken.

Weten jullie wie er allemaal in de kemper zaten trouwens ? Triton, hij zat achter het stuur, en ik moet zegge hij heef eerluk waar niets gedronken, geen druppie catnip. Hij zei, als sjauffeur fan de kemper kan je nie drinken want je bent de furrantwoordelijkheid dat je je frientjes feilig thuis breng. En zei hij, deze keigaafe flowerpower kemper daar ben ik zooooo trots op, die wil ik nie in mekaar rije. Kever zat dus ook in kemper, en Figo kende ik ook. Kasper en Bas waren nieuw foor mij. Ik moe eerluk zegge, wat een spetters zijn dat zeg!
Het was reuze gezellig onderweg. We hebbe keihard gezongen en eg waar kei en keihard getettert foor freede, mij oore deeje piepe! Ik was het enige poezenmeisje in de kemper en had ik natuurlijk mijn mooiste feestjurkje aangetrokken. Het was een roze feestjurkje met roesjes en lintjes en pompoentjes. Ik had er reuze sjans mee hoor. Kaater Bas ging gelijk teege de pompoentjes meppe met zijn poot. En Kasper gaf mij een brutaaale knipoog.

Sterren

Van het feest kan ik niks nafurtellen liefe frientjes, er komt weinig terug in mijn herinnering. We kreege gelijk al een welkomsdrink toen wij op de Groooote Weilandfeest aankwame, catnip dus.
Ik had dorst dus dan begin je al gelijk met te feel drinken. Maar feest is feest toch?!
Er was nog iets heel moois later op de afond, dat staat in mijn geheugen gegrift. Het was donker en zaten we allemaal naast elkaar in het weiland. We deeje kijke naar de lucht. Toen kwam er ineens een mooi licht aan de heemel en fonkelende sterren. Iedereen kreeg bij het zien emoozies, want die sterren dat waare al onze frientjes die in Reegeboogland woone.
Toen hebbe we allemaal keihard swaaje gedaan en de sterrenfrientjes deeje ekstra hun sterren fonkelen naar ons. Dat was een mooment om nooit meer te furrgeete, eg waar.
Zo zie je maar liefe frientjes, als je mensen of frientjes niet meer leefe waar wij zijn, dan doe altijd de furrbondenheid blijfe. Je hoef maar naar buite te kijke als het donker is en te swaaje, en je sterrenfrientjes en sterrenmensen doen fonkelen naar je terug. Ook al woone ze daar, we zijn altijd saame.

Ik wil Joep en de orgaaaniezaazie en iedereen die heef meegehollupe zofeeeeeel bedanke doen, foor het geweldige Derde Grooooote Weilandfeest.

Dit keer een ekstra dikke knuf van Belle

Japie: we deden het Saame

Zo dan, het was een rollercoaster afgelopen week. Wat miauw ik? Afgelopen weken! De zon draaide overuren. Net als ik. Niet alleen mijn hersens smolten tijdens de hittegolven, de muizen deden dat ook. Mensen zeggen wel eens dat mussen dood van het dak vallen als het zo heet is. Hier niet hoor.
Er viel helemaal niks. Geen mussen èn geen muizen. Ze furdwenen gewoon, als sneeuw voor de zon. Op z’n zachtst gemiauwd was dat een drama. Want de koelingen van Muisbezorgd lieten enkel nog maar een echo horen. Hoe moest dat nou met het Derde Grote Weilandfeest van Joep in aantocht? Het liefst zou ik furtrekken naar Verkattistan waar niemand me zou zoeken.
Zo groot was mijn schaamte. Want ik, als CEO van een eerst zo goedlopende bissniss, kon dit toch niet laten gebeuren?! Toen ik op Beestboek schoorpotend toegaf hoe de situatie was, gebeurde er iets wonderlijks. De redding bleek gewoon onder mijn snuit te liggen en ik keek er al die tijd over heen.

Onverwacht op avontuur

Na mijn bekentenis drong de tijd. Ik had nog maar een paar dagen om het goed te maken. Maar dat hoefde ik niet alleen te doen. Van heinde en ver stroomden tips binnen. Wat was het geval, het gebrek aan muizen was een lokaal probleem.
Het lag niet aan mij. Hier in Voorne aan Zee waren ze gewoonweg weg. Maar in de rest van het land wemelde het ervan. Als de wiedeweerga pakte ik mijn spullen bij elkaar en toog naar aangewezen plekken. Daar ontmoette ik al mijn toffe furrienden die meehielpen om de koelwagens stampvol te krijgen met verse aanvoer. Als kers op de taart mocht ik logeren bij mijn tante Luna. Natuurlijk kenden we elkaar al van de kattenbelletjes. Zij heeft furkering met mijn broer en iedere dag vliegen de purrichtjes heen en weer. Maar ik had haar nog nooit ontmoet. Is het gek dat ik dat spannend vond? Stel nou dat ze me niet aardig zou vinden. Of een luie kater, omdat ik de boel had laten fursloffen. Of…. Mijn brein draaide overuren over alles wat mis kon gaan.
Het was nergens voor nodig. Toen we neussie aan neussie stonden, voelde het gelijk goed. Ik snap wel waarom Foppe nog altijd tot ver voorbij zijn snorharen furliefd op haar is. Wat een powerpoes!

Saame

De rondleiding over het weiland en het achterste bos was indrukwekkend. Er wonen veel dieren op het erf, tussen de struiken en de bomen en in de landerijen ernaast. De kippen en konijnen wonen daar naar volle tevredenheid. Ze beklaagden zich echter over één dingetje en laat dat nu net mijn specialiteit zijn: GBK’s.
Met een snelcursus Hoe vang je een GBK hadden Lapje en tante Luna de fijne kneepjes direct in de poten en zo konden we Saame de koelingen met nog meer piepbeesten volstouwen. Andersom betrok m’n tante me bij de organisatie van Donkermuis. Zo had zij extra kwali-tijd met mijn broer. Want die twee hadden elkaar ook al heel lang niet gezien. De laatste keer was met de Donkerklok (niet te verwarren met Donkermuis). Ik voelde me groter groeien bij die belangrijke taak.
Nu mijn rechterpoot dit allemaal voor me opschrijft, is het Derde Grote Weilandfeest net voorbij. Het was in één miauw kattastisch. Muisbezorgd krijgt veel eer, maar dat is niet terecht hoor. Het is Joep die dit feest neerzet. Jullie zijn het die mij hebben gered van een enorme blamage. Laten we het erop houden dat we het Saame hebben gedaan.
En dat is waar je furmilie en furrienden voor je hebt. Je hoeft elkaar niet vaak te zien, zolang je er maar bent als je elkaar nodig hebt.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over baalans

Mijn leefen is presies zoals ik het wil: het is zomer, mijn lijf foelt fijn aan, ons huis is rustig, ik heb lekkere brokjes, ik ga mijn vrienden zien op het Weilandfeest bij Joep, wat zau ik nog meer kunnen wensen?, ik kan niets bedenken, echt waar niet.

Apsorbeeren

Ik maak niet veel mee want elke dag is hetzelfde, dat hoort bij mijn zomer, dat find mijn vrouw ook roept ze, we zijn nu zon aan het apsorbeeren voor als het herfst wordt en winter, want ik hau niet zo van reegen en wind en kau en grijs, ik hau juist van zon en warm en kleuren en buiten zijn in mijn tuin, dus ik geniet er zoveel van als ik kan.

Ik foel dat ik op een punt in mijn leefen ben gekomen dat ik in baalans ben, baalans is ander woord voor eefenwicht, en dat heb ik dus, het is een biesonder gefoel en ik wist froeger helemaal niet dat het bestond, froeger wilde ik altijd MEER, ik wilde meer aandagt, meer brokjes, meer knuffels, meer snekkies, en nooit foelde het alsof ik genoeg had.

Nu weet ik dat er altijd genoeg eeten is voor mij en dat mijn mensen er altijd voor mij zijn, ik weet dat ik feilig ben en het foelt alsof het altijd zo is geweest, en daardoor heb ik rust in mijn hoofd.

Doordat ik rust heb in mijn hoofd hebben mijn mensen dat ook in hun hoofd zeggen ze, we zijn zo met zijn drietjes helemaal gelukkig en tefreeden, we zijn een keigoed tiem, en we zijn niet drie aaparte personen, maar een eenheid, we kennen elkaar zo goed dat we presies weeten wat elke beweeging, elke keer dat we elkaar aankijken beteekent.

Tuin

Fandaag zaten we met zijn drietjes in mijn tuin, in mijn zomer, de zon scheen en alles was groen en warm, er floogen beestjes door de lucht, mijn vriend de duif sliep, Juultje lag in de tuin van de buuren en Pokon had zich ferstopt in de planten, mijn mensen en ik keken elkaar in de oogen en we wisten dat we nergens anders zauden willen zijn dan hier en nu.

****

Ik tetter KEIHARD voor vreede, dat er oferal vreede komt!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.