Miauw lieve lezers, het weekend is in zicht en het wordt weer kei heet. We hebben gevraagd aan de weerman of er dan niks tussenin zit maar blijkbaar is het het één of het ander. Eigenlijk vinden we dat purrrima, dit is toch veel beter dan binnen zitten?
Dag en dauw
Frou Frou: “Het werd pas net licht en de vogeltjes floten hun mooiste liedjes al. Tenminste, ik denk dat het hun mooiste liedjes waren, in elk geval mooi genoeg om ervoor wakker te blijven en mee te zingen. Daar zijn Jajim en ik goed in, in Saame muziek maken. De groene papegaaiachtige vogel kwam uit de boom waar hij met al zijn vriendjes zat en landde bovenop ons balkon gaas om een purrachtige solo te zingen. Ik voelde me ook muzikaal dus tijdens het refrein deed ik mee; ‘EKEKEK’, en Jajim deed er ‘mauw-mauww’ achteraan. 
Zo maken we Saame een mooi ochtendlied, veel beter dan die saaie wekker.”
Jajim: “Na onze purrformance werd het tijd om de plannen van de dag door te nemen met onze mensenbroer. Vandaag is hij vroeger op dan gewoonlijk. ‘Het wordt een zonnige dag’, hij klonk opgewekt. Mooi zo, hoe beter het weer, hoe beter zijn humeur en dus hoe beter de snackies. Terwijl hij met Frou Frou op schoot aan het doornemen was wat we vandaag gingen doen, lag ik alweer weg te dromen. Wat voor lunch staat er op het menu? Zou het weer kalkoenfilet zijn, of krijgen we tonijnmousse? Allemaal vragen die door mijn koppie gaan. Mijn maag begint zachtjes te knorren bij de gedachte aan alle lekkernijen die we in de kast hebben staan. Er moet toch een potig trucje zijn om die blikjes zelf open te maken, ging het door mijn kop vlak voordat ik weer in slaap viel.”
Waar lekker weer is…
Frou Frou: “Nou Jajim weer in haar catnap is beland, heb ik weer meer tijd voor quality time met onze mensenbroer. Vanwege de warmte binnen, ligt onze tweevoeter ook even te rusten. Dat heb ik het allerliefste, dat hij rustig ligt, dan kruip ik er gezellig bij en knuffelen we met zijn tweeën. Maar net als ik op zijn buik klim hoor ik ‘DRRRRRRRRRR!’ en het komt van beneden. Weg rust. Furschrikt houd ik mijn pootje in de lucht en weet even niet waar ik ‘m neer moet zetten. Onze mensenbroer is ook meteen weer klaarwakker en hij zegt ‘rustig maar Frou Frou, het klinkt alsof ze bij de buren bezig zijn, gelukkig niet bij ons. Ik ga kijken wat het is’. Hij gaat naar de hal en jawel, hij ziet dat er allemaal spullen in de trappenhal staan. Nieuwe tegels, een oude wastafel, een kluskoffer… ‘Het lijkt wel alsof er overal verbouwd en gerenoveerd wordt nu het mooi weer is, Frou Frou’, zegt onze mensenbroer. Daar zit je als poezendame of katerman echt niet op te wachten. En als katten- en poezenmens net zo min.”
Purrasol
Jajim: “Voor mij is het ook even schrikken met de sloopherrie, even ga ik met mijn buik dicht bij de grond staan. Maar het is te warm om me druk te maken, besluit ik. Op ons balkonnetje is de herrie iets minder, daar dreunt het niet omhoog door de vloer heen. En er staan plantjes om aan te snuffelen en in te bijten. In de schaduw van onze groene purrasol vind ik het juiste plekje en ga op de warme vloer liggen. Een beetje om me heen kijken, meer hoeft even niet. Een dikke hommel cirkelt op haar gemakje boven de lavendel en rozemarijn en een mier probeert wat potgrond mee terug te nemen naar zijn mierenhoop om de koningin mee te furrassen. Om toch te laten zien dat ik de praktijklessen heus heel serieus neem, zet ik een paar keer vlug mijn pootje neer waar de mier rondloopt. Hij is me te snel af maar dat geeft niets, het is immers geen GBK en ook geen Bromvlieg.”
Furzorgpoes
Frou Frou: “Jajim is wel even bezig met het balkon inspecteren, kan ik rustig bij onze mensenbroer blijven liggen. Het valt me wel op dat hij langer aan het relaxen is dan gewoonlijk. En dat ‘ie regelmatig een stukje uit een boek leest tussen de dutjes door, en potten vol groene thee drinkt, ook al is het warm. Vragend leg ik mijn koppie op zijn arm. Hij heeft last van zijn hooikoorts, zegt ‘ie. Maar dat snap ik niet, we hebben hier toch geen hooi? ‘Het betekent dat je een soort van furkouden bent, een beetje net zoals jij wel eens met je chronische niesziekte hebt, dan moet je ook snotteren en heb je soms een extra catnap nodig.’ Aha, nu weet ik wat me te doen staat. Waar ik me altijd beter van ga voelen is liefde en knuffels, en begin zachtjes met mijn pootjes te kneden en geef kopjes tegen zijn kin. Als we Saame rustig aan doen voelt hij zich vast weer snel weer goed.”
Jajim: “Zo veel hadden we dus niet te beleven deze week, maar wel extra tijd met onze mensenbroer. En heel veel balkon tijd onder de purrasol. We zijn benieuwd, wat doen jullie op een typische relax-dag?”
Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
veranderde de eenzame vakantie in een waar verwenfestijn voor mij als achterblijvende katerman.
Ik rekte eens uitgebreid uit op de bank, liep op mijn gemakje naar de gang en gaf hen een zachte kopstoot tegen hun benen. Ik was natuurlijk echt wel blij dat ze weer thuis waren. Maar toen ik de buurvrouw in de deuropening zag staan om de sleutel terug te geven, wierp ik een veelzeggende blik naar haar toe. Ik zou de extra knuffels en de bergen snacks stiekem best wel gaan missen.
iemeel. We kropen dus op de bank en frouwtje ging op JoeTjoep fillums zoeken spesjaal foor katten. Ze de dee de aaipet foor mijn neus zetten en ik hoorde ineens piep, piep, piep en tot mijn furrbaazing zag ik muizen loope. Die kon ik mij nog goed herinneren van de tijd dat ik buite op straat leefde met mijn beebies. Ik keek met groote ooge naar de muizen en snel beweege dat ze deeje.
maar lekker een wiekentje weg dan hep ik lekker het rijk alleen. Ze zei Belle, ik ga 3 familieleeden bezoeken die woone in Zeeland, en doe dan oofernachten bij een nicht die flakbij de Belgische grens woon. Daar ga ik frietjes met dikke majoonése eete en naar het WeeKaa pootballen kijke, want Nederland doe speele.
Soms vraag ik me af hoe het zou zijn om te kunnen vliegen. Zoals de meeuwen die massaal het land in komen en neerstrijken op de nokken van onze huizen. Ze schreeuwen dat het veel te koud is bij de zee en dat de wind ze hierheen blaast.
De postduif bracht uit onverwachte hoeken felicitatiekaarten met lieve letters. De pursoonlijke poeszegels op de enveloppen waren purrachtig. Ware collectorsitems die we sparen. Een meow pareltje is de kersverse Muisbezorgd-poeszegel van de poot van een van mijn creatieve teamleden. Mila bruist van de ideeën om onze muizenhandel op de kaart te zetten en met deze poeszegel heeft ze me enorm verrast. Knap dat zij dit soort dingen kan. We konden het gewoon niet maken om er niets over te miauwen op Beestboek, iets dat mijn mens had willen vermijden. Nu snap ik beter waarom.
Vriendje heeft zijn eigen rustplaats bij onze voordeur, daar waar hij altijd wachtte op zijn dagelijkse maaltjes. In al die jaren heeft dit doodsbange zwervertje nooit dichtbij durven komen. Tot het moment dat zijn lichaam het begaf. Toen gaf hij zich over. Al heeft hij officieel geen stempel onder adoptiepapieren Vriendje hoort voor altijd bij onze BBB-furmilie.
Elke morgen ga ik naar mijn tuin en tsjek ik alles, dat moet, want als ik in de nacht niet buiten ben geweest kan er van alles zijn gebeurd, dus ik moet eerst kontroleeren of alles in orde is, meestal is dat zo, maar je weet nooit, op een dag kan het zijn dat ik in moet grijpen.
hoor alles, en van vrienden weet ik dat ze fia de teeleviesie of internet op de hoogte zijn van wat er in de weereld gebeurt.
Soms geeft mijn vriend de duif een duuwtje tegen een andere duif, maar ze zijn niet bang van hem, en meer durft hij niet, zo is de weereld ineens in mijn tuin gekomen, en mijn zomer foelt een beetje kauder, ik zie dat de sterkste gemeen kan zijn en steeds méér wil, en dat de bangste het daar moeilijk mee heeft en maar weg gaat omdattie niet anders kan, en ik find dat niet eerlijk.