Als je me nou op de kater af zou vragen ‘Joep, wat heb je deze week allemaal beleefd?’ dan moet ik eerlijk mauwen… helemaal niks. Maar een blog van vijfentwintig woorden, daar kan ik natuurlijk niet mee aankomen.
Dus ik zal je mauwen wat ik deze week gedaan heb. En dat zal menig katermans en poezendame die ook wel ‘s buiten komt in deze tijd van het jaar waarschijnlijk bekend in de oren klinken. Want ik heb hele dagen lekker warm binnen liggen dutten.

Personeel

Natuurlijk heb ik ook gegeten, gedronken, gespeeld en geknuffeld. Dat hoort er nou eenmaal bij als je personeel hebt, dan moet je soms wat moeite doen om saame de dag door te komen zonder dat het personeel de tijd heeft om zich te gaan vervelen.
Want wanneer personeel loze momenten heeft, kunnen ze misschien ineens met alle meubels of andere spullen in huis gaan schuiven totdat niets meer op de vertrouwde plek staat. Of ze trekken zich terug in hun eigen wereld met dopjes in hun oren, zodat ze niks meer horen als je tegen ze staat te mauwen dat je naar buiten wilt omdat het tijd is voor je plantsoenendienst. Of ze liggen op de bank of op bed met een stapel papier voor zich. En dan kun je kopjes geven zoveel als je wilt, of boven op die stapel papier gaan liggen omdat je wilt laten weten dat je er ook nog bent, maar ze zijn dan even niet bezig om saame iets te doen. Dus heb ik de afgelopen week af en toe ook maar wat voor mezelf gedaan. Dutten.

Nou wil het geval dat m’n personeel maandag met een nieuw kleed voor over het grote bed thuis kwam. Eigenlijk is het een hele grote extra deken, omdat ze het nog te vroeg vinden om het winterdekbed uit de kast te halen, maar het wel alweer een stukje frisser is geworden ‘s nachts.
M’n personeel heeft namelijk maar één soort voering in hun kale velletje, en die is zomer en winter net zo dik. Dus terwijl mijn jas steeds dikker werd toen de zomer voorbij was en de kou ‘s nachts kwam, moeten zij extra vacht om zich heen hebben om warm te blijven.
Nou ja, dat vind ik niet erg, want nadat het dekenkleed gewassen en gedroogd was heb ik het gelijk uitgetest en ik moet mauwen, ‘t is lekker zacht en warm. Dus een prima plek om na m’n nachtdienst m’n kouwe poten in op te warmen.

Dutten

Al blijft m’n mand tegen het warme ribbelding in de woonkamer ook nog steeds een favoriet plekje, zeker nu de kachel weer aan staat ‘s avonds. Het is een lekker rustig hoekje, boven m’n oude stoffen mand waar nu m’n vriendje Rat uit Zweden een plekje heeft gevonden. We kunnen uren lang samen zo liggen dutten.
En ik lig ook nog heel graag boven in m’n mand in de kaktuskrabpaal voor het raam, want als ik dan even wakker wordt, dan kan ik gelijk even tsjekken of alles buiten in m’n tuin, op ‘t achterpad of in het weiland nog steeds okee is voordat ik weer verder ga dutten.
Eigenlijk is elk plekje in huis heerlijk nu de ribbeldingen weer warm zijn. Want ik weet het heul zeker, dat de zomer toch echt voorbij is. Ik ga ook niet meer na m’n diner gelijk weer naar buiten, want als de zon weg is gaat de kraag van m’n winterjas gelijk op zodra ik m’n neus buiten de deur steek. Brrr.

Dus ben ik de afgelopen week lekker ‘s avonds binnen gebleven, heb tussen m’n personeel in op het grote bed gelegen wanneer zij gingen slapen, en ik ging pas naar buiten wanneer een van de twee ‘s nachts wakker werd om even op hun eigen bak te gaan. Dat was voor mij vroeg genoeg om naar buiten te gaan voor straatcontrole, en vaak was ik dan zelfs nog de eerste van alle buurtkatten die aan ‘t werk ging.
Want nu het kouderder is, is het ook weer rustigerder op straat, dus kan ik op tijd weer naar huis om op te warmen. Tenminste, als m’n personeel zich niet verslaapt, want van de week moest ik op een ochtend echt heel hard mauwen bij de voordeur om m’n personeel wakker te maken. Nou had ik ze eerder die nacht flink uit hun slaap gehouden met zoomies door het hele huis, dus eigenlijk was het ook wel een heel klein beetje m’n eigen schuld dat m’n ontbijt een keer later dan gebruikelijk geserveerd werd.

O, en over ontbijt gemauwd… Ik heb de avond voor gisteren stiekem een paar slokjes gedronken uit de nieuwe bak met de straaltjes die naast m’n etensbak staat, omdat m’n oude drinkbakje nu aan de andere kant van de woonkamer staat en ik geen zin had om daar helemaal naar toe te lopen. En heel eerlijk, ik snap alle drukte om die nieuwe bak niet zo goed. Het water dat er in zit is nat, en het smaakt naar water.
Dus tot zover niks bijzonders.
Okee, ik ben nog niet zo ver dat ik van de straaltjes drink, want dat vind ik nog een beetje raar omdat ik niet gewend ben aan water dat beweegt. Misschien probeer ik dat de komende week ook nog wel een keertje. Als ik zeker weet dat Junior niet in de buurt is om er een foto van te maken.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Lees ook

Joep moest mee en mocht weer terug

Joep over het eten uit en thuis

Joep heeft een tijdelijk bijbaantje