Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het was zondagochtend 6.00 uur en ik dacht dat de wereld vergaan was. Of nou ja, erger nog: mijn interne biologische klok gaf aan dat het etenstijd was, maar mijn bakje was leeg en mijn personeel lag nog schaamteloos te snurken.
Het was de ochtend na wat de mensen de wintertijd noemen. En volgens mij was iedereen de kluts kwijt.
Ik besloot maar over te gaan op plan B.: terroriseren. Ik sprong met een luide boink op het bed van mijn mensen, begon luidkeels te miauwen en denderde als een dolle olifant door de slaapkamer. Normaal gesproken werkt dit perfect. Maar vandaag? Mijn manmens opende Ć©Ć©n oog, keek op de wekker en mompelde: Bliksem wegwezen, het is nog veel te vroeg. Het is wintertijd gekke katerman.
Hondenstreek
Wintertijd? Wat is dat nu weer voor een hondenstreek? Ik snapte er niets van. Gefrustreerd besloot ik om op de vensterbank te gaan liggen. Toen zag ik bovenop de schutting Roover zitten. Normaal is Roover een stoere, drukdoende katerman, maar nu zat hij er ook als een hoopje ellende bij. Zijn vacht zat raar en zijn ogen stonden zo groot als schoteltjes.
Hij miauwde: Bliksem alles is raar. De zon doet raar, mijn baasje doet raar. Ik dacht ik spring op bed voor een ochtendknuffel, nou ik werd er zo van af gebonjourd.
Hier precies hetzelfde Roover. Mijn bakje is leeg. Mijn manmens zeg dat het nog een uur vroeger is. Maar daar klopt volgens mij niks van. De honger in mijn maag zegt dat het al een uur later is. De mensen hebben volgens mij de tijd gestolen.
Wij keken elkaar aan en sloten een stilzwijgend pact. Als de mensen de tijd in de war sturen, dan bepalen wij onze eigen regels. Het plan was als volgt:
1. Miauwen bij het slaapkamerraam: Roover zou bij mijn slaapkamerraam keihard gaan miauwen, en ik bij die van hem. Misschien dat het geluid van een andere katerman de mensen wakker zou maken.
2. De klokken wegmaken: Elke klok of wekker die binnen pootbereik lag, moest van de nachtkastjes en tafels worden gemept. Als er geen klokken meer zijn, moesten de mensen wel luisteren naar de magen van ons.
Het plan scheen te werken.
Rust
Rond 8.00 uur, en dat was voor ons eigenlijk al rijkelijk laat, gaven de baasjes van mij en Roover eindelijk toe. Ik kreeg mijn brokjes met natvoer en Roover kreeg zijn favoriete natvoer met zalmsmaak. De rust keerde terug in de buurt.
Terwijl ik voldaan mijn pootjes waste en mij klaarmaakte voor een dutje, keek ik naar buiten. Roover lag in mijn jungle te ronken op de tuinstoel. De wintertijd was een 
belachelijk concept, maar zolang de brokjes uiteindelijk kwamen, zouden wij ons personeel nog Ć©Ć©n kans geven.
Maar ik hoorde mijn manmens alweer wat zeggen over de zomertijd. Die is dus ook helemaal in de war. De zomer is er nog lang niet. Dat heb ik gezien bij de seizoenknoppen.
Iedereen is in de war, ik ga maar fijn een dutje doen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
š¾ Poot van Bliksem
