Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Zodra de eerste zonnestralen door de gordijnen kieren, gaan mij oogjes open. Het is pas 05.00 in de ochtend, maar voor mij is de dag officieel begonnen. Buiten roepen de vogels, en ik moet daar bij zijn. Nu meteen.
Mijn mensen liggen nog in diepe slaap. Ik weet dat ik tactisch te werk moet gaan om de achterdeur open te krijgen.

Trucjes

Daar heb ik natuurlijk verschillende trucjes voor en ik zal ze voor mijn vriendjes en vriendinnetjes doornemen. Dan kunnen zij er ook gebruik van maken. Dat kan maar zo.

1. De subtiele psyhoterror:
Ik begin met de starende blik. Ik ga op het kussen van mijn manmens zitten, vlak voor zijn gezicht. Ik spin niet, ik beweeg niet. Ik staar alleen maar met grote dwingende ogen. Als mijn manmens na vijf minuten nog niet reageert, ga ik over naar mijn favoriete speelgoed: Het rolgordijn. Meet één pootje trek ik het plastic koortje naar achteren en laat het dan met een luide tik tegen het raam kletteren.

2. Fysiek contact:
Mijn manmens slaapt overal doorheen, dus daar is zwaarder geschut voor nodig. Ik loop zachtjes over mijn manmens zijn borst. Ik stop precies bij mijn manmens zijn gezicht, en begin met mijn ruwe tong heel vasthoudend aan zijn neus te likken. Als mijn manmens zijn hoofd omdraait, zet ik mijn troef in: het zachte, maar onmiskenbare plop-pootje. Ik tik met een fluwelen pootje, zonder nagels, heel ritmerend tegen mijn manmens oogleden.

3. De echte aanval:
Als de mensen nog steeds doen alsof ze slapen, verander ik van tactiek. Ik spring dan uit bed en loop naar de slaapkamerdeur. In plaats van een normale miauw, zet ik een klaaglijk, theatraal gehuil in dat klinkt alsof ik al weken geen eten heb gehad. Om het af te maken, begin ik fanatiek te krabben aan de kier onder de deur. Kras, kras, kras.

Staart

Oké, oké, ik ga al zucht mijn manmens dan vermoeid. Hij stapt met zijn verkeerde been uit bed en sloft naar beneden.
Ik ren met een triomfantelijk opgezette staart voor mijn manmens uit, de trap af, rechtstreeks naar de achterdeur. Zodra hij de knip van de deur afhaalt en deze opent, glip ik naar buiten. Ik spring op de schutting en kijk nog één keer achterom naar mijn slaperige baasje. Mijn missie is weer geslaagd. Als koning van de jungle en de ochtend heb ik mijn territorium weer heroverd.
Enne oh ja baasje, niet gaan slapen he, want ik kom straks mijn brokjes eten.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie wat vertellen over selfies. De selfie van Ollie kwam voorbij op Facebook en dan ben ik natuurlijk een katerman met een missie.
Op de tafel lag het glimmende, rechthoekige ding van mijn manmens onbeheerd. Ik wist precies wat dat betekende: tijd voor een fotoshoot. Met een gerichte sprong landde ik op het scherm. Klik. De selfie was een feit. Helaas bestond de foto voornamelijk uit een extreem ingezoomd neusgat en een wazige snorhaar.
Ik was echter vastberaden om de perfecte Insta-Kat te worden. Elke keer als het manmens even niet keek sloeg ik toe. Ik nam een duckface, wat mislukte omdat ik geen eend ben maar een kat, de stoere blik selfie, en de kijk mij eens lief slapen selfie. En zo bleef ik maar selfies nemen. En mijn manmens snapte er niks van dat zijn batterij steeds leeg was en dat zijn telefoon vol stond met harige kunstwerken.

Masterclass

Ik vond dat mijn vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt en op Facebook ook wel selfies konden gebruiken. Dus hier is mijn masterclass selfies maken vanaf mijn schutting gepresenteerd.
1. Let goed op je “pose” want dit is belangrijk. Dus niet je telefoon bedienen met je staart. Want dan sta je er vreemd op.
2. Wees geduldig. Doe niet zoals Roover door er heel hard bovenop te springen. Want dan kan het gebeuren dat je WhatsApp activeert. Roover stuurde een bericht naar mijn manmens met de tekst: rvrvrvrvrvrvrvrvrvrvr.
3. Ga niet op de telefoon liggen. Je kan zomaar in slaap vallen. En dan heb je een serie van honderd pikzwarte foto’s van je buikharen.
4. Ga niet likken aan de telefoon. Want dan wordt het een kwijlerige bedoeling. En dat vind niemand leuk.
Maar wat is dan de beste manier? Dat ga ik jullie uitleggen met basisregels. Ik sprong opnieuw op de schutting en hield met luid gemiauw een vurige toespraak:
1. De poottechniek. Gebruik nooit je hele lichaam. Een zachte aanraking van je voetkussentje is voldoende om de knop aan te raken.
2. De belichting. Ga altijd in het zonnetje liggen. Dan glimt je vacht mooi. En kijk niet in de flitser. Want dan krijg je enge laser-ogen op de foto.
3. De compositie. Zorg dat je voerbak leeg is op de achtergrond. Dat werkt sympathie op bij de volgers. En hopelijk extra snoepjes.
Nu kunnen mijn Facebook vriendjes en vriendinnetjes gaan oefenen. Net als Roover. Na uren zwoegen was daar voor hem het succesmoment. Roover deed een stap naar voren, nam de slaaphouding aan en hief zijn poot op en ….KLIK.

Foto

Mijn manmens vond die avond een perfect scherpe foto van Roover op zijn telefoon. Met mij op een andere foto uitgebeeld als de ultieme influencer. Mijn manmens gebruikt die foto nu als achtergrond op zijn telefoon. Al snapt hij nog steeds niet hoe ik de filter “vintage glow” heb toegepast.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het warme zomerweer is al lang bezig en het is nu de periode dat de mensen van mijn vriendjes en vriendinnetjes aan vakantie denken en dus misschien wel weggaan. Maar hoe zit het dan met de aandacht en verzorging dacht ik?

Ik lag zoals zo vaak languit op de vensterbank. De zon zat achter het zonnescherm. Ik wiebelde met mijn staart en tikte een aantal malen tegen het hout. Zo, ik heb het goed voor elkaar dacht ik. Mijn mensen gaan deze zomer niet op vakantie, en ik had al grootste plannen gemaakt met Roover. Samen zouden we de tuin bewaken, achter ritselende blaadjes aanjagen, en dutjes doen onder de grote struik. Het belooft een heerlijke vakantieperiode te worden.
Maar terwijl ik daar zo lag, dwaalde mijn blik af naar de buurt en naar al mijn vriendjes en vriendinnetjes op facebook. Het was stil in de tuinen. Veel huizen waren donker en de rolluiken waren naar beneden. Een vlaag van onrust schoot door mijn katten gedachten.
Hoe zou het eigenlijk met al mijn vriendjes en vriendinnetjes gaan?

Luna

Ik dacht aan Luna, de mooie kat van het hoekhuis. Haar mensen gingen wel op vakantie. Zou er iemand zijn die Luna haar favoriete snoepjes gaf? En aan de overkant zat snuffel, het konijn van de overburen in de achtertuin. Zou hij wel genoeg vers water en sappige worteltjes krijgen?
Ik ging rechtop zitten. Mijn oren gingen rechtop staan. Ik kon het niet loslaten. De gedachte dat mijn vrienden misschien eenzaam waren of zonder aandacht zaten, lieten mijn snorharen trillen van bezorgdheid.
Roover! Miauwde ik luid, toen hij de woonkamer binnenkwam. Roover keek op naar de vensterbank en keek met grote ogen mij aan.
We hebben een missie, sprak ik in kattentaal. Wij hebben vakantieplannen gemaakt maar we moeten controleren of de rest ook goed verzorgd wordt. Roover gaf een instemmende miauw, en zwiepte met zijn staart. We gingen op onderzoek uit.
Eerst liepen we naar de overkant om naar Snuffel te spieden. Ik klom de tuin in terwijl Roover op de uitkijk stond. Ik slaakte een zucht van verlichting. Het buurmeisje stond net in de tuin. Zij ververste het water van Snuffel en legde een grote pluk vers hooi neer. Snuffel huppelde vrolijk rond. Dat zat dus wel goed.
Daarna liepen we naar het huis van Luna. Ik gluurde door het raam. Tot mijn verrassing zag ik de leuke buurvrouw in de keuken staan. Zij was de oppas voor Luna. Ze vulde Luna’s bakje met de luxe brokjes waar zij zo gek op is. En Luna kreeg ook nog uitgebreid knuffels achter haar oren. Ik hoorde Luna door het glas heen spinnen.
Ik sprong van de vensterbank af en landde zachtjes naast Roover. Alle zorgen verdwenen uit mijn lijf. De mensenvrienden in de buurt hadden hun zaakjes goed geregeld. Iedereen kreeg de zorg, liefde en aandacht die ze verdienen, ook dus tijdens de vakantieperiode.
En voor al mijn facebook vrindjes en vriendinnetjes: Zorgen jullie ook goed voor elkaar? En laat je maar veel verwennen met snekkies en knuffels. Dat is belangrijk. Samen zijn we sterk.

Vakantie

Met een gerust hart liep ik met Roover terug naar mijn eigen vertrouwde tuin. De vakantie was nu echt begonnen. Ik nestelde mijzelf heerlijk naast Roover en zag dat de egel familie ook voorzien was van vers water en brokjes.
Ik deed samen met Roover de ogen dicht en we begon tevreden te spinnen. Het gaat een prachtige zomer worden.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik vind het maar een vreemd idee dat mijn mensen een paar dagen op vakantie gaan. Gelukkig doen ze dat niet zo vaak en gaan ze nooit echt lang weg, maar toch. Ik moet alvast waterdichte plannen maken om de dagen door te komen. En ondertussen moet ik samen met Roover de seizoen knoppen fixen, omdat veel van mijn vriendjes en vriendinnetjes klagen over de regen en dat de zon verdwenen is.

Regen

Met een scheve kop keek ik mijn baasjes aan. Inpakken? Koffers sjouwen? Ze gingen echt een paar dagen op vakantie, midden in het jaar. Ik vond dat maar raar. Wie zou er nou op het huis passen als hij het niet deed?. In mijn hoofd maakte ik alvast grootste plannen om de dagen door te komen. Mijn kattenkwaad agenda zat al propvol.
Alsof dat nog niet genoeg was, kwam Roover aangesneld. De mensen waren in paniek. Niet alleen om het feit dat ze weggingen, maar ze bleven maar zeuren over het druilerige regenachtige weer. Ook al mijn vrindjes en vriendinnetjes hadden het erover. Of ik daar niet eventjes wat aan kon doen?

Ik zuchtte diep. Gelukkig stond Roover paraat. Samen moesten ze op onderzoek uitgaan. We liepen regelrecht naar de seizoen knoppen in de oude schuur. Het geheime paneel waarmee het weer werd geregeld. Er bleek flink wat stuk te zijn. Er zat ook zand in de tandwielen. Dat is niet zomaar opgelost dacht ik. Zo te zien heb ik wel 3 dagen nodig om alles weer soepel te laten draaien. Met een ferme poot begon Roover aan de knoppen te draaien. Maar ik zag dat we toch echt eerst al het zand eruit moesten halen. Anders gaan die wielen echt niet draaien. Door alle zand waren de knoppen vastgelopen op de herfst stand. Ik zei tegen Roover: kom we gaan aan de slag. Elke dag zand eruit halen en als dat klaar is kunnen we de knoppen van herfstachtig naar zomers en zonnig draaien. Volgens mij zijn we eind van de week wel klaar. Dan kan iedereen weer genieten van de zon en warmte.

Plannen

Tussendoor moet ik tijdens de afwezigheid van mijn mensen het huis nog veranderen in mijn persoonlijke pretpark. Dit zijn mijn plannen voor de komende dagen:
1. De bank invasie: Ik ga overal op de bank slapen, en Roover mag meedoen.
2. De snoepjesjacht: Roover duwt de kastjes open voor extra snacks. Ik vertel waar ze liggen.
3. Kussentrappelen: We gaan alle kussens in de woonkamer leegschudden.
4. Pootjes – kunst: Met natte pootjes ga ik allemaal tekeningen op de vloer maken.
5. Feestmaal: Samen met Roover ga ik zorgen dat we extra eten krijgen. Door de leuke buurvrouw zielig aan te kijken en te miauwen dat we niet genoeg eten hebben gehad. Daar ben ik namelijk heel goed in. En Roover is een snelle leerling.
Het blijft raar de vacansie, maar op deze manier kom ik die paar dagen wel door. En als mijn mensen weer terug zijn krijg ik veel extra knuffels en snacks. En ik ga ze natuurlijk de eerste nacht als ze terug zijn heel fijn uit hun slaap halen. Dat hebben ze dan wel verdiend vind ik.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem