Miauw lieve allemaal, we hopen dat iedereen zo goed als mogelijk furkoeling kan vinden en dat jullie rustig aan doen. We hebben al veel furkoel tips en katvies van furriendjes erbij geleerd, en het leuke is dat iedereen ook allerlei leuke variaties heeft met snackies.
Jajim: “We hadden een tijdje terug een bijzondere dag en voor de tweevoeters heet het vaderdag. Maar zoals jullie weten hebben we een mensenbroer. Die noemen we altijd al zo. Onze kater-papa’s kennen we allebei niet. Hoe hebben we dat dan gedaan op mensen vaderdag?”
Mensenbroer-dag
Frou Frou: “Op zondagochtend hééél vroeg, voelde ik aan mijn snorharen dat het een speciale dag werd. Onze mensenbroer zegt dat het nog nacht was maar daar denk ik anders over. Waar mijn grote zus Jajim nog half lag te dromen over het volgende bakje Catspacho, was ik purr direct klaarwakker door het gesnurk naast me van onze tweevoeter. Die pas net sliep, furtelde hij me even later. Maar goed, het is áltijd knuffel-’o-clock als je het mij miauwt. En omdat het als een speciale dag voelde, was het ook tijd voor een 
speciale knuffel. Voor het eerst sinds we Saame wonen deed ik voor de furrandering iets mieuws. Eerst stond ik op zoals gewoonlijk; mijn ene poot ging vanuit mijn mand de grote mensenmand in, gevolgd door de andere, onder luide ‘PRRR PRR PRRR’ geluiden. Subtiel als ik ben, stampten mijn voorpootjes op zijn klamme hoofdkussen om het op te schudden en hem met zachte poot wakker te maken. En opeens voelde ik; het wordt tijd voor een mensenbroerdag-knuffel. En ging furvolgens bovenop zijn hoofd liggen. Niet op zijn gezicht hoor! Op zijn haren. Met wat furbaasde geluiden werd ‘ie wakker-wakker en voelde mijn motor op volle toeren draaien. Hoppa, meteen was ‘ie alert. Zijn arm ging richting mijn lijfje en met een schorre stem van de slaap kreeg ik lieve woordjes en een hele zachte ochtendknuffel terug.”
Jajim: “Inmiddels was ik ook wakker geworden. Mijn zusje had die taak al gedekt; liefde geven en met zachte poot wakker maken. Mooi zo, dan was het nu zaak om voor elkaar te miauwen dat er zo snel mogelijk een smakelijk bakje natvoer voor onze neusjes stond. Daarvoor hoeft tegenwoordig nooit zo veel te gebeuren. Met het hele warme krijgen we meowmaals per dag een zo’n bakje of een schoteltje kattenmelk met wat water. Daarom is een hittegolf zo’n straf nog niet, vind ik zelf.”
Frou Frou: “Jullie vragen je misschien af waarom we onze tweevoeter een mensenbroer noemen en niet onze man, of onze papa. Dat heeft een reden. Toen Jajim als klein kittenmeisje bij hem kwam wonen, was onze mensenbroer zelf nog piepjong. Zegt hij zelf tenminste, hij was toen heus al 21 jaar oud. In kattenjaren is dat stokoud zelfs, maar mensenjaren tellen dus anders. Dit heb ik allemaal van horen miauwen hoor, Jajim kan het misschien beter uitleggen.”
Jajim: “Er is wel meer wat ik beter kan, Frou Frou. Zoals bromvliegen vangen, afwassen… En inderdaad weten alleen onze mensenbroer en ik het nog, van vroeger. Jij, kleine Frou Frou, was nog niet geboren en onze inmiddels stralende ster Willem zwierf toen nog rond op de Nassaukade, dus mensenbroer en ik waren met zijn tweetjes. Hij had niet meteen een naam purraat voor me, daar begon het al. En toen kwam óók nog het ofurleg van hoe ik hem moest noemen. Hoezo dan, dacht ik, je bent nu toch gewoon mijn papa? In mijn kittenoogjes is hij namelijk een mega grote reus, maar hij zei dat menig tweevoeter daar anders over denkt. Met andere miauws was hij zelf nog een soort kitten, maar dan in mensen-vorm. Daarom vroeg hij mij hoe ik het zou vinden om broer en zus te worden. Dat klonk me best logisch in de oren en toen hebben we Saame besloten dat het klopte. Zo werden we dus mensenbroer en kattenzusjes.”
Bijkomen
Jajim: “Over feestelijkheden gemiauwd, hebben jullie het ook zo kattastisch leuk gehad tijdens het Derde Grote Weilandfeest van Joep? Wij vonden het supurr om iedereen weer te zien. En we konden voor het eerst de nu al legendarische Hunnebedmuizen proeven waar we op Beestboek wilde furhalen over hoorden en foto’s zagen waarbij het water je in de bek loopt. Toen we thuis kwamen miauwden we onze mensenbroer de oren van zijn kop voordat we tevreden in slaap vielen Saame, dat begrijpen jullie. De reacties op onze Bromvlieg-saus en insecten-kroketten waren nog poesitiever dan furwacht! Zou er ook een Vierde Grote Weilandfeest komen? Dat moet haast wel. Het is inmiddels traditie geworden. Wij hebben voor de zekerheid al een plekje op onze kalender van volgend jaar gereserveerd voor weer een onfurgetelijk Weilandfeest, en Frou Frou is al bezig met een nieuw recept. Het was voor ons binnenpoezen zooo leuk en bijzonder, en ook furmoeiend. Hebben jullie dat ook of is dat een binnenpoes-ding?”
Furkantie
Saame: “We hebben heel veel plezier in het schrijven van de verhaaltjes en vinden het supurr leuk op de site van Ollie. Op het moment speelt er (ook) even iets te veel tegelijk in het tweevoeterleven. Onze mensenbroer kan het niet helemaal bij poten en moet even rustig aan doen, daarom krijgen wij ook wat minder laptop tijd, zowel hier als op Beestboek. We reageren hierdoor ook wat minder vaak maar we blijven jullie furriendjes hoor. Maak jullie geen zorgen, wij komen ook weer terug. Tot binnenkort!”
Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou
Miauw lieve lezers, we zitten zo hard na te denken dat het draaien van de radartjes in onze koppies zelfs voor het mensen oor te horen zijn. Sinds een maand heeft Frou Frou iets nieuws waar we nog niet over gemiauwd hebben. Zullen we daar maar mee beginnen?
was natuurlijk. Knuffels kan je niet vaak genoeg krijgen vind ik, dat weet toch iedereen? Na met mijn wasbeurt kunsten zijn out-of-bedlook wat gefatsoeneerd te hebben, kregen Jajim en ik een lekker hapje. Sinds een maand krijgen we vaste prik rond 7 uur hele lekkere mousse en het heeft een reden. Maar die reden maakt me inmiddels helemaal niet meer uit omdat de ochtenden zo gezellig zijn. Met al die extra aandacht, het borstelen en het uitgebreid tafelen.
eens meer furgeten hoe laat het is, daar helpen wij hem wel aan herinneren.
Miauw lieve allemaal, je zou denken dat we na zo lang hier wonen toch alle avonturen wel beleefd hebben? Nou, er is dus altijd iets nieuws om te furkennen. Deze week maakten we kennis met een nieuw vriendje.
is warm dus dat is nog beter. ‘Jajim, kom je ook spelen?’ piep ik naar binnen. Mijn grote zus ligt languit op een wit laken, nog uit te waaien bij het ietwat griezelige, lawaaierige waaiding. Liever zij dan ik, denk ik bij mezelf. Bij mij mag alleen de echte wind, die van buiten, door mijn snorharen woeien. Jajim lijkt mijn uitnodiging om pootje te baden niet te horen en verroert geen poot.”
en ik staan allebei onderzoekend naar onze springende, nieuwe vriend te kijken.”
thee drinkt ondanks dat deze temperaturen eerder uitnodigen tot furkoelende drankjes. Vragend leg ik mijn koppie op zijn arm. Eindelijk komt hij een stukje overeind. ‘Ik heb last van mijn hooikoorts, snoepie. Dan heb je rust nodig’. Dat snap ik niet helemaal, we hebben hier toch geen hooi? ‘Het betekent dat je een soort van furkouden bent, een beetje net zoals wat jij weleens hebt met niezen, dan moet je ook snotteren en heb je soms een extra catnap nodig.’ Aha, nu weet ik wat me te doen staat. Waar ik me altijd beter van ga voelen, zijn liefde en knuffels. Ik besluit mijn tactieken om te gooien en begin zachtjes met mijn pootjes te kneden terwijl ik kopjes tegen zijn kin geef. Jajim furmaakt zich ondertussen wel met het zoeken naar een apurritiefje.”
ik voel me al stukken beter na de knuffels en mijn dutje. Weten jullie wat? Ik knutsel wat leuks voor jullie in elkaar. Jullie blij, ik blij.’ En er komen lege keukenrolletjes en pritstiften tevoorschijn. Al theedrinkend knutselt hij wat in elkaar. Pas als we gekraak van een zakje partymix horen, springen we allebei op. In een kartonnen doos staan allemaal rolletjes rechtop en strak tegen elkaar. Frou Frou en ik sluipen op de geur af en als eerste steek ik mijn neus in een rolletje. Met mijn linkerpoot hengel ik er een snoepje uit, het heeft de kans nog niet om op de vloer te vallen of ik vang het op met mijn bek. ‘Kijk Frou, zo doe je dat!’ miauw ik smakkend. Als je mens even wat anders aan de poot heeft, moet je jezelf furmaken. Een paar uur lang hengelen we Saame wat af en smikkelen het ene na het andere snoepje op. Tussen de furpleeg-sessies door natuurlijk.”
legernetten er, die maken extra schaduw op de ramen.’
een vreemd robot ding. Mijn favoriete plekjes zijn altijd zo hoog mogelijk, in mijn mandje dat regelmatig vraagt om opgeschud te worden, in een radiator hangmatje of bovenop de kast. Ja, daar ga ik liggen. Helemaal bovenin. Alsof het géén 32 graden is binnen, race ik met een bloedgang via de krabpaal omhoog en klim bovenop de kast. ‘Ha, dit is het plekkie’, denk ik opgelucht, strek mijn pootjes en spreid al mijn tenen. Stiekem is het toch wel fijn om een pietsie van dat zachte briesje op te vangen.”