De zon is fantasties, en warmte ook, maar eerlijk is eerlijk: het kan ook tefeel worden, zelfs voor mij, en zo was het aan het einde van forige week, het was niet keitroopies maar KEIkeitroopies, het was zo troopies dat ik me helemaal slap en moe foelde, zelfs onder de planten was het te warm, dus ik ging maar binnen onder het bed liggen, naast mijn mand.
Ik kreeg de hele dag door natvoer met waater er doorheen, en mijn mensen pasten op dat ik niet heel sloom werd, ze keken of ik aalert was, en dat was ik, maar sloom was ik ook, loogies want hoe kan je nau veel beweegen als het aanfoelt alsof je door fuur heenloopt?
Waater
Mijn mensen waren het meest bezorgd om Juultje, zij was de hele dag buiten, dus elk uur gingen ze kijken en gaven ze haar waater en natvoer, gelukkig is Juultje keistoer en kon ze best goed tegen het KEIkeitroopies.
Maar niet iedereen die buiten woont krijgt waater en eeten, sommige dieren moeten het allemaal zelf reegelen, en dat is moeilijk, als je een koei in de wei bent en nergens is een boom voor een beetje schaaduw, wat dan?, of als je een zwerfkat bent die op straat woont, hoe kan je dan iets te drinken finden?, dat kan alleen als mensen je helpen.
En daarom wil ik fandaag fraagen of iedereen een bak waater buiten wil zetten, of een bakje brokjes, of je op wil letten of een koei of schaap wel schaaduw heeft, of dat vogels genoeg te eeten en te drinken hebben, en of niemand een hond in de outoo laat zitten.
We moeten op elkaar passen, dat moeten we altijd wel find ik, maar met keitroopies ekstraveel, mijn vrouw zegt dat dat ook geldt voor mensen, dat weet ik niet presies als katerman zijnde maar ik denk dat het wel zo is, mensen moeten ook genoeg drinken en genoeg schaaduw, dus als we met zijn allen op elkaar letten komt het vast goed, want Saame is alles beeter.
Gewoon
Gelukkig is het hele troopiese nau weer wat minder, ik kan weer gewoon in mijn tuin zijn, in mijn gras liggen, onder mijn planten liggen, en doen wat ik wil, heerlijk is dat, en ik heb nau geleerd dat MEER niet altijd fijner is, dat MEER ook tefeel kan worden, folgens mijn vrouw is dat waar, en is dat met alles in het leefen zo, maar toefallig weet ik dat er iets is waar je nooit tefeel van kan hebben en dat is liefde, nau… en misschien ook kouwstiks.
***
Ik tetter natuurlijk weer door voor vreede, dat fergeet ik nooit!
Gelukkig zijn Ollie en mevrouw Ollie weer thuis, daar is het het allerfijnste.
Ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, en ik zwaai naar nieuwe ster Milo 🌟
Zooo heeee wat is het troopies, dat hebben jullie vast allemaal al gefoeld want het is niet zomaar troopies, het is KEItroopies!, doen jullie allemaal foorzichtig?, niet te druk doen hoor!, ik doe oferdag heeeeel rustig, ik lig onder de hortensiejaas en dan helemaal languit, zo lang mogelijk, mijn haaren zet ik omhoog en een beetje wijd, dat is voor ventielaatsie, en ik lig helemaal stil, zo stil en plat als ik kan, het ruikt warm en groen en droog onder de blaaderen, naar zomer, en ik doe soms efentjes mijn oogen dicht.
Feest
Hautduifen
Vrienden
Eigenlijk hoef ik het niet eens te schrijfen omdat iedereen het wel heeft gemerkt, maar zooo heee wat was het troopies ineens!, ik smolt weg in mijn tuin en in mijn huis, zo troopies was het, en ik fond het fantasties, van mij mag het wel altijd zo blijfen, het kan mij niet troopies genoeg zijn.
Maar ik snapte meteen dat ik niet in de felle zon moest gaan liggen, ik kroop onder de planten en lag op de koele aarde, ik dronk veel meer waater dan ik anders doe, ik deed rustig aan, Net als altijd roept mijn vrouw, nau ja!!, en ik wachtte tot de zon weg was foordat ik op mijn stoelen en in mijn gras ging liggen, het was net alsof ik het altijd al zo had gedaan.
Mijn vrouw tilde me op en zette me bofenop het witte ding, en mijn mensen riepen allebei dat het niet te geloofen was, mijn man zei “Is er niet iets met hem aan de hand?, waarop mijn vrouw antwoordde dat het kwam doordat ik zo weinig at met het warme weer, en dat ze erg streng was geweest.
Een heleboel daagen leek het wel herfst en ik was een beetje mopperig was geworden van al die reegen en keiharde wind, maar nu is mijn lente eindelijk weer terug, en niet zomaar een beetje, maar met folle kragt!
daarop was het bijna de hele tijd droog, ik waaide nog wel uit mijn haaren maar het was al iets minder erg, de dag daarna was het een klein beetje warmig, en het freemde was dat het steeds warmer aan foelde, laat op de afond was de lucht zo zacht dat ik een hele tijd buiten in het gras lag, in het donker, en Juultje was nog op het dak van het schuurtje.
Hoe kan zoiets?, en waarom gebeurt zoiets?, ik snapte er niks van, mijn vrouw zei dat het soms zo gaat, dat niemand weet wanneer het gebeurt, en dat dat maar beeter is, want als je van teforen weet wanneer je een ster wordt kan je niet meer gelukkig zijn, ze zei ook dat je zuinig moet zijn op je vrienden, omdat je dus nooit weet wanneer ze er ineens niet meer zijn, en dat we moeten probeeren te genieten zolang dat kan, met onze vrienden in gedagten.