Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over zijn hartslag

Omdat ik nau meer slank heb aan mijn lijf hoopte ik dat de pijn aan mijn rug over zau zijn, mijn mensen hoopten dat ook en efentjes leek het ook zo te zijn, ik rende en ik speelde en ik sprong en ik hing aan de bank en ik foelde me helemaal top, maar in de nacht werd het moeilijk, dan foelde ik mijn rug, en mijn rug deed pijn.

Haaren

Omdat ik met mijn tanden niet bij mijn rug kan komen beet ik maar aan mijn staart, want als ik goed hard beet deed mijn rug minder pijn, gek is dat hè, maar zo werkt het, dus ik deed steeds knaag knaag knaag aan mijn staart, mijn mensen hoorden dat soms wel en ze fonden het freemd, maar ik deed het in de nacht en ze zagen niet goed waar ik beet, boofendien sliepen ze meestal, na een paar daagen hoefde ik niet meer te bijten maar kon ik likken want op die plek had ik geen haaren meer.

Op een afond ging ik bij mijn vrouw op liggen, boofenop het buroo, ze aaide me maar ineens zei ze Keef… wat heb je hier nau? en ze froeg aan mijn man of hij zo een zaklamp kon brengen, met die lamp keek ze onder mijn staart, nau ja!!

Prifee

Mijn man keek ook, en mijn mensen zeiden van alles, ik kon horen dat er iets aan de hand was, ze keken nog een keer met zijn tweetjes onder mijn staart (ik fond dat ECHT niet netjes, wat daar zit is prifee!) en zo zagen mijn mensen dat ik presies waar mijn staart aan mijn lijf zit aan de onderkant een plek helemaal kaal en nat had gelikt en gebeeten, er was alleen nog rose plakkerige huid, ja dat wist ik natuurlijk al lang, maar mijn mensen waren er nogal paniekerig van geworden.

Mijn vrouw deed honingzalf op de plek en ik moet eerlijk zeggen: dat foelde goed, ik likte iets minder maar toch zat ik twee daagen later bij de dierendokter, zij keek en foelde oferal, fooral onder mijn staart, ik protesteerde want wie doet zoiets nau?!, ze ging mijn kale plek helemaal schoon maken, ze keek en kneep en foelde aan mijn lijf maar kon niets finden, alleen dat ik pijn had aan mijn rug, ook al neem ik elke dag zo een spullie tegen de pijn.

Ja, daarom beet en knaagde ik aan mijn staart, en toen mijn fagt kapoo was ging het jeuken en moest ik steeds likken, dat is toch loogies?, ik heb van de dokter een zalf gekreegen die twee keer per dag op die plek moest en dat hielp heel goed, ik stopte meteen met bijten aan mijn staart, en nau heb ik al weer kleine beebiehaaren op die plek, mijn dokter zei ook dat ik naar een spesjale dokter kon gaan, en daar fertel ik folgende keer over.

Handen

Ik was bij de dokte helemaal nerfeus geworden en boos en ook nog heel erg bang, de dokter zat steeds maar aan me en het deed pijn en ik wilde naar huis maar ik zat op die taafel en kon niet weg, ik moest piepen en zelfs een keertje grommen, de dokter luisterde naar mijn hart met zo een kaud ding, en mijn hartslag (zo heet dat) ging van bonkebonkebonkebonk, zo bang was ik.

Mijn vrouw zag dat het me tefeel werd en deed haar handen om mijn hoofd, ze gaf me een kus, en weeten jullie wat de dokter zei?, dat mijn hartslag meteen naar beneeden ging, mijn vrouw moest er van slikken, ze foelde het in haar hart, en mijn man ook, zo is dat als je van elkaar haudt: als je Saame bent foel je wat de ander foelt, dus als je blij bent kan je Saame lachen, als je ferdrietig bent kan je Saame huilen, en als je bang bent kan je elkaar fasthauden en rust geefen, als je Saame bent is je hart fol met liefde en is er veel minder plaats voor angst, echt waar.

***
Ik tetter natuurlijk gewoon weer door voor vreede!
En iedereen die iemand mist stuur ik hele zachte kopjes.

Kever heeft een mening over zes jaaren

Soms denk ik nog wel eens aan froeger, aan hoe het toen was, en aan hoe ik me toen foelde: ik zag heel weinig mensen, ik had geen speelgoed en ik wist niet eens wat dat was, ik was nog niet gekastraatsied en ik focht veel, ik was heeel slank en loeisterk, maar andere katers waren dat ook dus ik had vaak wonden en oferal litteekens.

Ferdwaald

Op een dag was ik ineens buiten, helemaal alleen, ik was daar nog nooit geweest, ik raakte ferdwaald toen ik terug naar huis probeerde te gaan, niemand kwam me zoeken, ik ferstopte me en wist niet meer wat ik moest doen, ik had zoveel honger en ik was wanhoopig, wat moest ik doen?, toen werd ik gefangen door mensen die ik helemaal niet kende en naar een plek gebracht waar allemaal andere katten waren, en ook honden.

Ferstoppen

Meestal denk ik daar allemaal niet meer aan, waarom zau ik, het is al lang geleeden en alles is helemaal goed gekomen, 🌟Bolle die hier voor mij woonde heeft mij aangeweezen aan mijn mensen, ze fonden het niet erg dat ze me niet konden zien omdat ik altijd onder de kooien lag, mijn vrouw had kouwstiks meegenomen, ze lag op haar buik en gaf me steeds een klein stukje, ze maakte haar arm lang maar ik moest toch een beetje dichterbij komen om het te pakken, daarna gaf ze het zakje kouwstiks aan mijn man en hij hield het hele zakje voor mijn neus, snel trok ik het mijn tanden uit zijn hand en ferstopte me ZO fer weg dat niemand me meer kon zien.

Twee daagen later kwamen mijn mensen me haalen, met mevrouw Irma, altijd als zij komt weet ik dat nog, ik kruip wel onder het bed maar ik ben toch niet zo bang voor haar want ik weet nog heel goed dat ik achterin haar outoo zat, naast mijn vrouw.

Feilig

Toen ik hier in huis aan kwam was wist ik het meteen: hier wil ik zijn, en hier ben ik feilig!, ik rook Bolle nog, en ook Popje, Grote Beer en Molly, ik moest wel wennen en ik fond het moeilijk, maar ik wist dat het goed zau komen.

Forige week zondag was die dag al zes jaaren geleeden!, al zes jaaren woon ik bij mijn mensen en schrijf ik op de blog, eerst nog bij Bertje, Saame met de sterren Loes en Oopa Floris en Brammie en Toby, het lijkt lang geleeden maar ook weer niet, ik herinner me iedereen nog en ik draag ze mee in mijn hart.

Froeger

Nau schrijf ik bij Ollie, met gelukkig ook nog vrienden van froeger en met nieuwe vrienden erbij, en ik ben al weer best lang Kever, een ronde jongen die goed feeren kan fangen, die altijd een mening heeft, En altijd honger roept mijn vrouw, nau ja!, ik speel spieraal in de nacht, oferdag ben ik in mijn tuin, ik hau van knuffels en kammen en borstelen, ik heb ferkeering met mijn Milamuisje, en ik kan keihard rennen.

Fechten

Mijn ooren hebben allemaal happen eruit van het fechten froeger, dat zie je meteen en dat blijft altijd zo, de litteekens op mijn neus kan je alleen zien als je heel goed kijkt, zo blijft mijn ferleeden altijd bij me, maar ik denk er niet vaak meer aan, de herinneringen aan froeger worden steeds waaziger, ze zijn er wel maar ik moet heel goed zoeken om ze te finden, en waarom zau ik dat doen?, mijn leefen van nu is veel fijner, het lijkt wel alsof het altijd zo is geweest, en nu ben ik Kever en maak ik van elke dag die ik krijg een feestje, zolang als dat kan.

 

Voor een keertje kan ik pas op maandag of dinsdag antwoorden, maar ik fergeet het hiet hoor, echt niet!

***

Natuurlijk blijf ik doortetteren voor vreede, ook al lijkt het niet te helpen, maar ik geef het nooit op!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over mevrouw Cato

Elke dag staat Juultje op mijn schuurtje, en dat hoort ook zo want ze was hier al vóór mij, ze is nameluk een dochter van Bolle die hier froeger woonde, en ze kwam vaak bij haar papa op bezoek.

Juultje en alle andere kindertjes van Bolle zijn buiten gebooren, daarom zijn ze bangig voor mensen, net zoals Bolle dat was, gelukkig hebben ze een heel fijn huis waar er goed voor ze wordt gezorgd, maar Juultje moest in de zomer een paar keeren naar de dierendokter, en dat fond ze zoooo eng dat ze niet meer naar binnen durft in haar eigen huis.

Wat haar mensen ook probeerden – Juultje blijft buiten in de tuinen, ze komt nog wel bij mij op het schuurtje, en nau hebben mijn en haar mensen afgesproken dat ze daar natvoer krijgt, dan heeft ze in ieder gefal te eeten.

Een paar daagen geleeden was Juultje er een hele dag niet, mijn mensen en ik waren helemaal van slag, ik liep steeds langs mijn gaaas en keek in de tuin van de buuren, mijn mensen riepen en flooten, maar Juultje kwam niet, pas de folgende dag was ze er weer, gelukkig maar, ze kreeg ekstra veel natvoer (veeeeeel meer dan ik krijg, dat is best oneerlijk!) en we waren allemaal weer blij.

Folgens mij wil geen enkele kat naar de dierendokter, ik zelluf find er ook niets aan en moet er altijd weer van bij komen, dat duurt soms een dag en soms langer, maar ik ben niet zo freselijk bang als Juultje.

Mevrouw Cato wél.

Mevrouw Cato wél.

Bloem

Een bloem voor mevrouw Cato

Mevrouw Cato, de lieve audere tante van onze eigen Japie en de mama van Foppe, was al een tijd ziek, afgelopen zomer moest ze veel pillies en bleef toen twee maanden buiten woonen fanwege dat ze zooooveel angst had, en nu was er WEER iets bij gekomen in haar lijfje, hoe moest dat ferder?, ze was al zo magertjes en ze wilde geen pillies nemen…

Je kan alleen gelukkig zijn als je mag zijn wie je bent en als je je feilig foelt, en zo was haar tijd gekomen om een ster te worden.

Ik blij dat mevrouw Cato een fantasties huis heeft gehad, dat ze niets moest maar alles mocht, en ik ben fooral opgelugt dat ze niet bang hoefde te zijn aan het einde van haar leefen, want bang zijn is het ergste dat er is, je foelt het in je lijf, in je hoofd en in je hart, je kan niks anders meer foelen dan angst, er is geen ruimte meer voor liefde of geluk of gezondheid, want je zit al helemaal fol met angst.

Ik stuur Japie, Foppe en mevrouw Mo heeeeeeeeeel veel zachte kopjes, ze hebben nau veel ferdriet, ze missen mevrouw Cato, en dat is loogies, want zo klein als ze was zo groot was haar aanweezigheid, en zo groot is de lege plek die ze nau achterlaat in huis, ze wist presies wat ze wilde en wat niet en ze was de baas in haar huis, dat hoort natuurlijk zo, meisjes zijn altijd de baas, dat weet ik best, en ZEKER audere meisjes zoals mevrouw Cato.

***
Ik tetter weer voor vreede, dat doe ik altijd!
En ik stuur zachte kopjes naar iedereen die dat noodig heeft.

.

Kever heeft een mening over zijn nieuwe lijf

Forige week moest ik op een afond heel erg tetteren, ik wist zelf natuurlijk heel goed waarom dat was maar wát ik ook zei en hoe hard of zacht ik ook tetterde, mijn mensen begrepen me niet, daarom probeerde ik te gaan slaapen in mijn mand, maar dat lukte niet en na een korte tijd kwam ik er weer uit, ik ging bij mijn vrouw zitten en piepte zachtjes.

Ineens riep mijn vrouw Ach arm jochie, je hebt gewoon honger!, hèhè EINDELIJK snapte ze me!, ik kreeg wat ekstraa brokjes en een leepeltje natvoer, en daarna kon ik gelukkig slaapen.

Slanker

Folgens mijn mensen ben ik nau al 13 onsen slanker geworden, en dat is veel, elke keer als ik op het witte ding (de beebiewaag… de beebieschaag…de beebie-weeg-schaal) ga zitten is er minder van mij, nau nog 7 onsen en dan is het goed, dan weeg ik 8 kieloos en dat is prima.

Ik merk heel goed dat mijn lijf anders is geworden, ik kan nau mijn buik helemaal wassen en dat kon niet toen ik ronder was, mijn beenen doen bijna geen pijn meer, (ook door mijn meediesijn hoor!) en ik heb bijna nooit meer kramp, als ik frolijk ben ren ik door het huis, van fooren naar helemaal achterin, en dat kan ik nau wel 10 keeren achter elkaar, en daarna speel ik nog keihard met de veer, ik trap en ik bijt en ik rol over de floer en ik ben nog steeds niet moe.

Daar ben ik blij mee, maar soms foelt mijn buik leeg aan en op zo een mooment wil ik geen slank aan mijn lijf maar smeujige goermet moes, heeeeeel veel lekkere brokjes, tien sappige kouwstiks, een kommetje met roomige joggurt en het liefst allemaal tegelijk.

Mijn vrouw snapt dat, en daarom krijg ik af en toe iets ekstraas, Dan hou je het beter vol Keef zegt ze, mijn man kamt en borstelt me ekstra veel, en ik krijg NOG meer knuffels en kusjes dan froeger, dag en nacht door, en steeds zeggen mijn mensen dat ze het zo knap van me finden dat ik minder eet en dat maakt het een beetje makkelijker om op diejeet te zijn.

Nieuw lijf

Het is jammer dat het voor je gezond niet goed is om rond te zijn, ik hau van lekker eeten en ik lust bijna alles, dus ik find rond-zijn makkelijker, maar mijn nieuwe lijf foelt beeter, en ik heb meer eenersjie.

Ik wil nog efentjes zeggen dat ik AL mijn vrienden en vriendinnen helemaal perfekt find, maakt niet uit hoe je eruit ziet!, soms is eeten of gewigt moeilijk, en dat snap ik helemaal, maar we zijn allemaal presies goed zoals we zijn, of je nau rond bent of slank of dun, elke form is mooi.

***

Ik tetter zeker weeten door voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over de echte tijd

Folgende maand woon ik al weer zes jaaren bij mijn mensen, en mijn mensen bij mij, dat fertelde mijn vrouw me, ik hau dat als kat zijnde niet zo bij want wij katten reekenen heel anders, alleen mensen reekenen in jaaren, ik hoor altijd wel wat ze zeggen hoor, zoals met die zes jaaren, maar ik ben het er niet mee eens.

Tijd

Ik bedoel: waarom zeggen mensen zomaar ineens dat het “tijd” is om te eeten?, daar heb je toch geen tijd voor noodig, dat foel je toch gewoon in je buik?, ik wel tenminste, zeker sinds ik meer slank heb aan mijn lijf en minder brokjes mag eeten, soms foelt mijn buik helemaal leeg maar als ik brokjes fraag zegt mijn vrouw dat het nog geen tijd is, nau ja!!, het is WEL tijd want mijn buik heeft honger!, ik denk dat al mijn vrienden en vriendinnen dat wel herkennen, maar hoe kan zoiets nau toch?!

Dat komt omdat mensen tijd van buitenaf reekenen, ze hebben een ding dat KLOK heet, bij ons staat er een footoo van Bolle op, die herken ik natuurlijk, en sijfers staan er ook op, ik weet wat dat zijn alleen doe ik er zelf niets mee, maar mijn mensen kijken naar die klok en finden dat ze moeten eeten of slaapen of dat ik mijn meediesijn moet hebben, daarnaast is er ook nog een KAALENDER, daar staat grotere tijd op, van daagen en jaaren enzo, en als ze op die kaalender kijken zeggen mijn mensen bijfoorbeeld dat er zes jaaren foorbij zijn sinds ik hier kwam woonen.

Wij katten reekenen met de zon en met de maan, met het licht en de schaaduw die je kan zien, met de warmte of de kau die je foelt, met de geluiden die we hooren van andere dieren, en met hoe alles ruikt, we reekenen ook met ons lijf, als we foelen dat we honger hebben eeten we, als we foelen dat we moe zijn is het tijd om te slaapen, als we foelen dat we heeeeel veel eenersjie hebben gaan we rennen, als we graag aandagt willen haalen we knuffels bij onze mensen, en ga zo maar door, wij foelen tijd van binnenuit en die tijd is de ECHTE tijd!, het is de tijd van het leefen en de tijd van de natuur.

Hart

Het is de tijd van mijn hart, die tijd zegt dat ik knuffels noodig heb als mijn mensen slaapen, mijn mensen zeggen dan weleens dat het pas fier uur is ofzo, maar wat heeft dat er nau mee te maken?!, ik kan toch zeker niet tegen mijn arme eenzaame hart zeggen dat het fier uur is?, dat begrijpt mijn hart niet, en ik ook niet, als mijn knuffelmeeter te laag staat is het tijd voor aandagt, dat is toch loogies?

Soms snap ik er echt niets van dat mijn mensen zulke dingen zeggen, maar dan denk ik weer aan die klok waar zij mee reekenen, en dan weet ik waarom ze het zeggen.

Luister ik dus naar mijn man of vrouw die zegt dat het tijd is om te slaapen?, nee natuurlijk niet!, ik weet dat ikzelluf gelijk heb, mijn tijd klopt altijd!, ik blijf gewoon piepen en kopjes en likjes geefen, als dat niet werkt ga ik helemaal tegen het gezicht van mijn vrouw aan liggen met mijn rug of buik, terwijl ik alfast keihard brom, en dat werkt altijd, folgens mijn vrouw omdat ze niet meer kan aademen, maar enniewee: mijn knuffels komen er aan en mijn hart stroomt weer fol, fol met liefde en geluk, en alles is weer in orde.

Ik heb zelf heel veel geleerd sinds ik hier ben komen woonen, en ik hoop dat mijn mensen ooit nog leeren om met de echte tijd te reekenen, maar het kan best dat dat toch te moeilijk is, een mens wordt tenslotte nooit een kat.

***

Ik tetter door voor vreede, het is zoooo noodig dat het eindelijk vreede wordt!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.