Categorie archieven: Ollie

Ik denk nou na hoe moet ik ferder

Persoonlijk ben ik een kater die denkt over het leefe, hoe het is, en hoe ik ben en daar heb ik tijd foor nodig, gewoon dat ik ergens kan liggen en foor me uit kijken en dan na een poos komen er gedachten en dan snap ik meer dan eerst.

Dat is belangrijk.
Als ik dingen snap dan heb ik meer zekerheid fan binnen. En dan kan ik meer, dan slaap ik ook beter, dus dan heb ik rust in mijn kop. En dan hoef ik weer minder pillies of druppels tegen mijn angstklagten.
Daar wil ik eefe meer over zeggen.
Voor de ooperazie had ik hier reenovatie en ik moest mee naar de flet en naar het tuinhuis, toen kreeg ik ekstra druppels dat ik meer kragt had mentaal en toen kon ik het beter aan. Alleen ik kwam terug thuis en er was nog steeds reenovatie dus ik bleef gewoon de druppels nemen en ik kon het leefe toen ook aan al was ik soms wel bang daar ben ik eerlijk ofer.

Na de ooperazie was alles anders. De herriemannen kwamen minder in de straat dus ik werd gewoner in mijn kop en ik nam minder druppels want ik was kalm van mezelf meestal dan.
En daardoor had ik meer ruimte fan binnen. Dat ik weer meer mezelf kon zijn. Soms ging ik ’s morgens op bed kijken en daar knuffels doen en rollen en knorren, en het was helemaal intiemiedinges op mijn manier.
Nou ben ik ook weer aan het spelen, met een lintje dat ik door de kamer ren en dan BAM erop, dat kan nou ook weer, ik heb er de eenerzjie voor.
Misschien kwam het ook fan ik ben hier nou bijna twee jaar en dan ben je dieper gewend dat is gewoon zo.
Ik wist geeneens dat ik zo kon feranderen.

Alleen nou is het nog steeds zo dat ik geen brokjes kan eete. Ik heb geen nieuwe tegniek gefonden. En ik probeer het bijna elke dag.
Nou zei mijn vrouw dat folgende week de dokter naar mijn kaak komt kijken, bij mij thuis, dan hoef ik niet in de taksie. Foor mij hoeft het niet. Ik ga achter de kastjes zitten. Maar als huiskaterjongen zijnde weet ik nou al hoe dat gaat eerlijk waar.
Dit was mijn updeet fan hoe gaat het met mij.

Hoe gaat het met mijn rieset?

De vorige keer had ik verteld dat ik na mijn operazie in de rieset ging, dus meer treenen en anders eete. Nou moet ik zeggen mijn idee was het niet. Ik ben geen jongen van ferandering. Ik wil altijd hetzelfde behalfe als ik het zelf bedenk.

Gemakkelijk

De ooperazie is nou langer dan drie weken geleden. Wat goed is dat is ik foel me gemakkelijker in mijn bek en daardoor in mijn lighaam weeges ik durf het nou te zeggen maar ik had best pijn. Alleen ik laat dat niet merken weeges dat doe je als katerman niet het is je oer dat zegt niks zeggen je weet niet wat er gebeurt.

Wat ook goed is dat is dat ik weer treen en speel, helemaal niet lang maar mijn vrouw zegt fan elke minuut telt Ollie weeges ik moet slanker worden en daar is ze blij mee dat zie ik dus ik speel mee. We doen stokje onder de doos, dat is met kijken en springen. Ook met de muis, die ging een keer achter de bank, en toen wist ik niet meer wat ik deed alleen ik hing opeens ook ofer de bank. Ik find de flieg ook leuk, dat is met kijken en springen en grafen van waar gaat de flieg heen.
En eerlijk waar, het is best leuk. Alleen lig ik liefer te liggen helemaal als ik zon heb.

Moeilijk

En nou het moeilijke. Ik heb nog steeds geen tegniek gefonden om brokjes te eten. Elke dag knaag ik op lintjes. Dat lukt. Als ik op de fingers van mijn vrouw bijt roept ze au, dus dat lukt ook. Een keer op een stokje dat was moeilijker dus ik stopte ermee.
Halfe brokjes, kleine brokjes, gestampte brokjes, zachte brokjes ik heb het allemaal geprobeerd. Zomaar doorslikken doe ik niet, ik wil ze eete.
Dus de rieset is nog lang niet af, dat wilde ik eefe zeggen.

Ofer mijn ooperazie en de rie-set

Het is nou meer dan een week geleden dat ik mijn ooperazie had. En ik foel het nog echt waar, als mijn vrouw haar jas aandoet dan denk ik we gaan weer met de taksie maar dat is dus niet zo. En ik find, nou heb ik wel genoeg meegemaakt foor heel lang.

De ooperazie was foor mijn tanden en toen ik nergens meer fan wist, heeft de dokter bloetonderzoek gedaan. De dag erna ging mijn vrouw de dokter bellen en daarna zei ze tegen mij wat is de uitslag. Die is dat ik moet afvallen want ik ben helemaal te dik en nog eefe dan heb ik diejebeetis en dat wil niemand zei de dokter. En de dokter zei ook het is tijd voor de rie-set en mijn vrouw zei fan Ollie dat is zo.
Maar ik wist geeneens wat het was.
Nou heb ik er al een beetje erfaring mee.

Wat is een rie-set

Een rie-set is dat je terug moet naar je gewone zelf fan toen het leefe gemakkelijker was en dat fond je zelf ook, dus foor mij toen ik slanker was en gemakkelijker kon spelen. Dat heeft Kever ook gedaan alleen zijn dokter zei niks ofer een rie-set hij wist het fan binnen zelf.
Het is met beweege en met eete.
Ik speel nou weer elke dag stokke-onder-de-mat. Het duurt helemaal niet lang maar ik wist opeens weer hoe spannend het is. Dat snelle. En ik dan kijken, kijken en dan BAM, ik heb het, en dan is het weer weg, hoe kan dat. Laatste heb ik ook achter de muis gerend toen is die muis achter de bank gaan zitten en ik ging liggen en daarna eefe slaape.
Het eete gaat ook anders.

Brokjes

Ik hoop dat het ook bij de rie-set hoort dat ik weer brokjes kan eete. Daar ben ik al een paar dagen mee aan het oefenen. Hoe ik het vroeger deed dat weet ik geeneens meer. Want hoe gaat het nou, ik lik het brokje op, dan probeer ik te kraake, hier en daar in mijn bek, ik find geen goede plek en dan falt het brokje weer uit mijn bek en dan lust ik het niet meer. Verse brokjes probeer ik wel die lik ik op en dan kan ik nog steeds niet kraake. Mijn vrouw heeft het foorgedaan met haar tanden maar zij heeft meer tanden dan ik dus ik kan het nog steeds niet.
Kleine brokjes zijn stom. Waterbrokjes hoef ik niet meer.
Eerste dacht ik de ooperazie is mislukt maar nou weet ik het heeft meer tijd nodig. Dus ik blijf oefenen.

Waarom ik nou niet alleen wil eete

Ik weet niet hoe het gekomen is maar ik ben nou zo dat ik niet alleen wil eete. Alleen brokjes eet ik alleen als het nacht is maar toen het keiheet was deed ik dat ook al niet.

Het is een ferandering en foor mij is het een gezellige ferandering. Krijg ik waterbrokjes als ik meer moet drinken, dan drink ik pas als mijn vrouw erbij komt en ze mag dan niet kijken dus dat doet ze niet, anders kijk ik terug fan wat is er en dan drink ik niet.
Met het afondeete en de luns is het anders. Dat krijg ik op een bordje en dat moet mijn vrouw fasthouden en een beetje omhoog dan eet ik gemakkelijker. Ik eet eefe, dan hou ik op. Pauze. Dan krijg ik een beetje fan mijn vrouw haar vinger en zo weet ik nou kan ik ferder eete. Dab heb ik weer pauze nodig. Ik eet geeneens een groot bord leeg maar ik leef met aandagt dus ik kan niet eete-eete en dan liggen.

Froeger deed ik het wel in het asiel, daar moet je wel, daar ben je aan het oferleefe dat is gewoon zo, je weet die mensen daar doen hun best maar ik zat op de kattenkamer daar waren katers daar was ik bang foor dus dan is eete je eete en snel ook.
Nou is eete gezelligheid.
En ook intiemiedinges.

Tegen mijn angstklagten neem ik druppels. Soms zitten die in mijn eete maar ik heb ze nou liefer dat ze op een brokje komen, dat past net, en dan eet ik die fan mijn vrouw haar hand, een voor een en langzaam, en ik krijg er liefe woordjes bij behalve als ik eet dan wil ik alleen eete en geen kijken of praten.

Waar het zo is daar moest ik ofer nadenken. Misschien komt het door het rare van steeds opeens keiheet dat ik houfast wil. Of misschien door de reenoovazie met naar de flet en het tuinhuis en weer terug en soms hoor ik nog een man in de straat. Dan heb ik mijn zekerheid nodig en saame eete, dan is foelen ik sta er niet alleen foor, ik ben saame.

Opeens wist ik het de slaapkamer is stom

Elke afond als mijn vrouw naar bed wil, dan ga ik op mijn dekenbed trappelen. Met mijn voorpoote ga ik er diep in en dan duw ik ze helemaal weg en dan weer terug, soms loop ik er ook bij zo werk ik dan met mijn poote dat is omdat ik weet zo krijg ik fijne gefoelens in mijn lighaam en in mijn kop en die heb ik dan ook nodig weeges ik wil niet dat ze naar de slaapkamer gaat.

“Ollie, je kunt ook komen hoor,” zegt ze dan. Ja dat kan. Ik kan traplopen. Soms ga ik eefe kijken door het raam dat is op de oferloop boven. Daar heb ik ook een matje liggen, en ik zie dan achterkanten van huizen dat is eefe wat anders dan de straat.
Maar ik wil niet.
Ik bedoel wel in dat raam, dat is leuk. Pas heb ik daar mijn eete gegeten, beneden wilde ik niet nou ik ofer de trap naar boven en ik wist ze komt het eete brengen en dat was ook zo, en tussen de happen door keek ik naar buiten, dat was gezellig.
Dus naar boofe, dat kan gewoon.
“Kom je mee naar de slaapkamer?” vraagt ze dan en ze loopt door en gaat op het bed liggen en ze roept en zegt fan je kunt erbij en je hebt hier een eigen kussen en dat is allemaal zo maar ik heb geen zin.
Weeges ik find de slaapkamer stom.
Ik wil niet alleen zijn maar ik wil niet naar de slaapkamer.

Froeger niet. Toen ik hier pas was, toen had ik daar mijn feiligheid. Onder het bed en in de kast had ik matjes en kussens. Daar was het ook donker dus ik kon zo wennen.
En lang erna rende ik soms de slaapkamer in, sprong op het bed foro eefe saame en daarna weer terug.
Maar nou, nee.
Ik weet dus niet hoe zoiets kan. Een ferandering in je eigen huis. De slaapkamer is gewoon hetzelfde. En hoe kan het nou dat ik opeens een andere meening heb?

De keuken find ik nou het allerfijnste. Die is klein en ik heb er knuffels en elke afond krijg ik daar een paar ekstra brokjes en dan gebeurt er ferders niks dus dat is goed.
Eigenlijk heb ik liefer dat mijn vrouw in de keuken gaat slapen maar ze zei fan Ollie dat doe ik niet. Dus nou weet ik het eefe niet hoe moet dit ferder.