Soms denk ik nog wel eens aan froeger, aan hoe het toen was, en aan hoe ik me toen foelde: ik zag heel weinig mensen, ik had geen speelgoed en ik wist niet eens wat dat was, ik was nog niet gekastraatsied en ik focht veel, ik was heeel slank en loeisterk, maar andere katers waren dat ook dus ik had vaak wonden en oferal litteekens.
Ferdwaald
Op een dag was ik ineens buiten, helemaal alleen, ik was daar nog nooit geweest, ik raakte ferdwaald toen ik terug naar huis probeerde te gaan, niemand kwam me zoeken, ik ferstopte me en wist niet meer wat ik moest doen, ik had zoveel honger en ik was wanhoopig, wat moest ik doen?, toen werd ik gefangen door mensen die ik helemaal niet kende en naar een plek gebracht waar allemaal andere katten waren, en ook honden.
Ferstoppen
Meestal denk ik daar allemaal niet meer aan, waarom zau ik, het is al lang geleeden en alles is helemaal goed gekomen, 🌟Bolle die hier voor mij woonde heeft mij aangeweezen aan mijn mensen, ze fonden het niet erg dat ze me niet konden zien omdat ik altijd onder de kooien lag, mijn vrouw had kouwstiks meegenomen, ze lag op haar buik en gaf me steeds een klein stukje, ze maakte haar arm lang maar ik moest toch een beetje dichterbij komen om het te pakken, daarna gaf ze het zakje kouwstiks aan mijn man en hij hield het hele zakje voor mijn neus, snel trok ik het mijn tanden uit zijn hand en ferstopte me ZO fer weg dat niemand me meer kon zien.
Twee daagen later kwamen mijn mensen me haalen, met mevrouw Irma, altijd als zij komt weet ik dat nog, ik kruip wel onder het bed maar ik ben toch niet zo bang voor haar want ik weet nog heel goed dat ik achterin haar outoo zat, naast mijn vrouw.
Feilig
Toen ik hier in huis aan kwam was wist ik het meteen: hier wil ik zijn, en hier ben ik feilig!, ik rook Bolle nog, en ook Popje, Grote Beer en Molly, ik moest wel wennen en ik fond het moeilijk, maar ik wist dat het goed zau komen.
Forige week zondag was die dag al zes jaaren geleeden!, al zes jaaren woon ik bij mijn mensen en schrijf ik op de blog, eerst nog bij Bertje, Saame met de sterren Loes en Oopa Floris en Brammie en Toby, het lijkt lang geleeden maar ook weer niet, ik herinner me iedereen nog en ik draag ze mee in mijn hart.
Froeger
Nau schrijf ik bij Ollie, met gelukkig ook nog vrienden van froeger en met nieuwe vrienden erbij, en ik ben al weer best lang Kever, een ronde jongen die goed feeren kan fangen, die altijd een mening heeft, En altijd honger roept mijn vrouw, nau ja!, ik speel spieraal in de nacht, oferdag ben ik in mijn tuin, ik hau van knuffels en kammen en borstelen, ik heb ferkeering met mijn Milamuisje, en ik kan keihard rennen.
Fechten
Mijn ooren hebben allemaal happen eruit van het fechten froeger, dat zie je meteen en dat blijft altijd zo, de litteekens op mijn neus kan je alleen zien als je heel goed kijkt, zo blijft mijn ferleeden altijd bij me, maar ik denk er niet vaak meer aan, de herinneringen aan froeger worden steeds waaziger, ze zijn er wel maar ik moet heel goed zoeken om ze te finden, en waarom zau ik dat doen?, mijn leefen van nu is veel fijner, het lijkt wel alsof het altijd zo is geweest, en nu ben ik Kever en maak ik van elke dag die ik krijg een feestje, zolang als dat kan.
Voor een keertje kan ik pas op maandag of dinsdag antwoorden, maar ik fergeet het hiet hoor, echt niet!
***
Natuurlijk blijf ik doortetteren voor vreede, ook al lijkt het niet te helpen, maar ik geef het nooit op!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
