Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Hier een verhaal over mijn vakantietijd en voor het eerst 5 dagen alleen samen met de lieve buurvrouw. Normaal doe ik mijn naam wel eer aan. Als een harige pijl sjees ik door de kamers van het huis en mijn jungle. Maar eerlijk waar, van binnen ben ik ook een enorme knuffelkater.
Vorige week was het ineens ongewoon druk in huis. Ik zag hoe mijn mensen koffers pakten, nette kleren inpakten en zenuwachtig zochten naar hun paspoorten. En dan mogen ze nog blij zijn dat ik die niet had verstoppelt.
Ze gaven mij extra kusjes op mijn kop en vertelden dat ze 5 dagen naar Schotland gingen voor een bruiloft. Ik begreep niets van Schotland of bruiloften, maar de koffers voorspelden weinig goeds. Toen zij op een gegeven moment weg gingen, viel de deur achter hun in het slot en bleef het angst jagend stil. Ik ging demonstratief op de deurmat liggen. 5 dagen alleen zijn klonk als een eeuwigheid.

Buurvrouw

Maar ik had geen lang tijd om te kniezen, want de sleutel draaide alweer om in het slot. En daar stapte de lieve buurvrouw binnen.
Hallo Bliksem, mooie jongen, riep ze met een vrolijke stem. Ik spitste mijn oren. De buurvrouw was geen vreemde, zij was de koningin van de gezelligheid. Vanaf dat moment veranderde de eenzame vakantie in een waar verwenfestijn voor mij als achterblijvende katerman.
5 dagen lang werd ik behandeld als een koning. De lieve buurvrouw kwam niet zomaar even snel eten neerzetten. Nee, ze nam alle tijd van de wereld. Elke ochtend en middag nam ze plaats op de bank, en nog voordat ze goed en wel zat, sprong ik al op haar schoot. Ik spon zo hard dat de glazen in de kast er bijna van rammelden. De buurvrouw kriebelde precies op dat zachte plekje achter mijn oren en onder mijn kin.
En het allerbeste? De snacks! De lieve buurvrouw bleek een onuitputtelijke voorraad heerlijke kattensnoepjes bij zich te hebben. Elke dag kreeg ik vloeibare snackjes waar ik zo dol op ben, en knapperige brokjes die ik hoogstpersoonlijk uit haar hand mocht eten. Ik dacht er even serieus over na om mijn mensen te smeken vaker naar Schotland te gaan.
Toen de 5e dag aanbrak, hoorde ik ineens vertrouwde stemmen bij de voordeur. De deur zwaaide open en mijn mensen stapten vermoeid maar dolblij binnen. Ze lieten hun koffers vallen en riepen: Bliksem, we zijn weer thuis!

Missen

Ik rekte eens uitgebreid uit op de bank, liep op mijn gemakje naar de gang en gaf hen een zachte kopstoot tegen hun benen. Ik was natuurlijk echt wel blij dat ze weer thuis waren. Maar toen ik de buurvrouw in de deuropening zag staan om de sleutel terug te geven, wierp ik een veelzeggende blik naar haar toe. Ik zou de extra knuffels en de bergen snacks stiekem best wel gaan missen.
Gelukkig woont ze lekker dichtbij.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Nou dacht ik fan ik kan misschien wel wennen aan de reenovazie weeges ik had een schilder in de straat of twee en ze waren er en ik kon in de fensterbank.
Mijn vrouw zei goedzo-Ollie en toen werd ik nog sterker fan binnen.

Alleen nou is de toestand anders.
Er is opeens een stijger tegen het raam gekomen met herrie en toen klom er ook een man in, dus ik meteen uit de fensterbank naar de kamer, weg fan het raam.
Ik hoorde geluiden dat hij helemaal op het dak was aan het huis. Dat was eng en helemaal eng was toen mijn vrouw in de fensterbank ging en ze deed het raam oope en ze ging roepen fan watnou watnou toen ben ik onder de tafel gaan zitten tot ze weer gewoon deed.
En ze zei fan die man maakt iets op het dak en dan gaat hij weer weg. En dat gebeurde alleen de stijger die staat er nog.

Dus nou heb ik weer iets nieuws in mijn leefe waarfan ik denk hoe moet ik dat doen. Dat is de stijger iets dichtbij mijn raam dan heb ik een riesiekoo dat er opeens een man in klimt en die ziet mij en je weet het nooit mijn erfaring met mannen is moeilijk.
Maar het is ook zo dat er zon komt en warmte ik foel het aan alles en dan wil ik in de fensterbank om fan mijn leefe te genieten.
Mijn vrouw zegt dat is een conflict Ollie.
En dat is zo.
Weeges froeger heb ik een trauma en ik kan niet de hele tijd flink zijn ook al zie ik er groot en sterk uit, fan binnen is het anders. Daar krijg ik druppels foor, en die helpen ook alleen ik blijf gewoon Ollie. En ik heb ook geleerd in de zon liggen dan ben ik ontspannen en tefreede.
Mijn vrouw zegt fan we doen het saame Ollie.
En dat is ook zo. Ik wist geeneens dat renovazie zo moeilijk was.

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes daar ben ik weer! Het is weer Minnie dinsdag. Dus pak een brokje en neem een slokje en lees weer gezellig mee.

Bewegen

Fandaag ga ik het met jullie hebben oofer bewegen. Als je een kitten bent is dat makkelijk. Je hebt dan zoals tweebeners wel eens zeggen de donder in je kont en moet dan gewoon zowat de hele dat bewegen. Oh ik weet nog goed hoe het was om zelf kitten te zijn wat een tijd was dat!
Ik rende ooferal op en af. En weer af en op hihi. En de gordijnen nou dat zal ik jullie mauwen. Als je nog zo piepklein bent dan kan je daar lekker makkelijk in hangen. Kan dat nou ook wel proberen maar dan lazer ik zo weer naar beneden want ben nu natuurlijk feel zwaarder. Dus dat doen we maar niet hihi. Ik weet nog wel dat mijn mama faak naar mij mauwde dat ik naar beneden moest komen. Die was zo bang dat mijn kleine nageltjes zich niet goed fast haakte in de stof.
En nee daar bedoel ik niet Frau mee. Ik bedoel mijn kattemama van toen ikke net geboren was. Waar ik fan geleerd heb hoe je een poes bent. Dat het belangrijk is om je zelluf mieniemaal een keer per dag goed te wassen. En dan bedoel ik ooferal. Ook je staartje enzo. Toen had ik nog zo een piep klein staartje dus daar was ik wel snel mee klaar. Tegenwoordig is dat wel anders. Nu past mijn folwassen poezestaart helemaal om mijn lichaam heen hihi.

Stoeien

Wat ik als klein kitten ook erg leuk fond om te doen was om te stoeien. Met andere kittens, met mama’s staart of met de handen fan mensen. Ik vond het allemaal even leuk. Nu tegenwoordig probeer ik ook wel eens te stoeien met Frau of met mensenoopa. Soms lukt dat. Faak ook niet omdat ik dan furrgeet om mijn nageltjes in te doen en dan doe ik hun au. En dat finden ze dan natuurlijk niet zo leuk. Of ik furrgeet eefe dat ze mens zijn en niet kat met een facht. Dus dan doen je tandjes pijn als je ze zachtjes en plagend bijt.
Een ding wat ik nu nog stees doe is in het huis rond rennen. Trap op, trap af. Roetsj roetsj door de gang heen. Alleen dat heel snel de bank op en af springen daar heb ik nou toch wel echt eefe wat meer tijd foor nodig. Ikke ben dan ook al 13 he. Maar springen kan ik nog steeds wel hoor als ik er ff goed de tijd foor neem. Net als boofe op de koelkast gaan zitten zodat ik beter uitzicht heb oofer van alles.
Wat zit je dromerig foor je uit te kijken Min? En zie ik daar nou een katteglimlachje?

Klein

Furrstoort keek ik op. Huh wat waar wat zeggie. Frau moest glimlachen. Zat je lekker dag te droome liefe meid van me. Ik knikte en gaf haar een kopje. Furrtelde haar dat ik terug had gedacht aan de tijd dat ik klein was. Oh Minnie wat had ik dat graag van je mee willen maken zei ze. Want zij is natuurlijk pas mijn mama van sinds dat ik twee ben. Daarna was het tijd voor het aafond eten en gingen we dat doen.
Nou dit was het weer foor deese keer. Wat is het soms toch leuk he om zo oofer het furrleden terug te denken en te mauwen. Tetteren jullie nog steeds mee foor freede? Doen hoor! Met zijn alle helpt het vast.
Pootje van Minnie