Dat het leven stom is zonder tante Catootje dat hoeven we niemand te furtellen. Mo heeft ons uitgelegd dat we met elkaar een nieuwe balans moeten zien te vinden. Want Catootje was de baas in huis en zij bepaalde het ritme van alles.
Het is best bijzonder dat er maar één ding is veranderd en dat alles anders is. Daar houden we niet zo van, dat dingen veranderen. Daarom bedachten we een simpele oplossing. We zetten de klok terug in de tijd, alleen dan zonder m’n tante.
Die blijft furever die purrachtig fonkelende ster, omringd door alle lieverds die op aarde zo enorm gemist worden. Ieder donker klim ik in mijn boom, die stevig is vastgesjord met een knalgroene spanband. Zo ziet de wind dat hij die niet om mag blazen. Het werkt, want knalgroen heeft de stormen Austen en Boelo al verslagen.
Afwas
Een heel grote verandering is dat er geen afwas meer is. Een nachtmerrie kan ik jullie verzekeren. Want ik als oppermeester in het schoonmaken van halflege bakjes – volgens mijn mens zijn ze meer dan halfvol, het is maar hoe je het miauwt – ben ik ongevraagd werkloos.
Mijn vrijgekomen tijd wil ik nuttig inzetten. Ik moest denken aan mijn oude hobby waar ik heel bedreven in was toen ik hier net kwam wonen. Al is het op de kop af vijf jaar geleden ik weet nog purcies hoe het werkt. Voorpoten op haar benen en kop op het bord dat ze op schoot heeft. Als ze dat hoger tilt, zet ik gewoon mijn poten op het randje. Dan kiept de inhoud vanzelf op de grond.
Of voor haar neus gaan zitten als ze aan tafel eet. Met mijn brede kop het bakje yoghurt wegduwen is zo gepiept. Zij verpest de sfeer door ‘nee, Japie’ te zeggen. Steeds feller, ’NEE!’ Dat is niet aardig, vind ik. Ik wil haar alleen maar helpen. En voorkomen dat ik omval van de honger.
Ik loop al weken rond met een knorrende maag. Daar word ik dan weer sjagrijnig af. Ook hierin blijkt de oplossing een fluitje van een cent. Op het pleintje achter mijn huis staan veel kliko’s. Omdat niet iedereen zijn bordje netjes leeg eet, schrapen mensen hun vreetplateaus leeg in die megaprullenbakken. Niet iedereen mikt trefzeker en daar zit mijn geluk. Er zijn twee opties. Of ik eet de restjes zelf op. Maar dat is minder efficiënt voor mijn rommelende buik. Beter wacht ik op piepbeesten die zichzelf eerst volvreten aan de aardappelen met vette jus. Zo sla ik twee vliegen in één klap. Met een beetje mazzel komen er zelfs GBK’s op af. Dat is extra feest voor mij. En voor mijn broer. Want natuurlijk mag Foppe mee eten van zo’n goudbruine rakker, met zijn lange schubbige staart.
Boomerang
Foppe heeft trouwens ook weer wat oude gewoontes opgepakt. Waar in mijn vorige blog de vlag uitging omdat het zo goed gaat met zijn buik kwamen de zorgen om hem als een boomerang terug. Hij moet gedacht hebben, wat mijn moeder kan, kan ik ook en dat is heel veel drinken. Hij banjerde van waterbak naar waterbak. Regen was een feestje, want water uit plassen is extra lekker. ‘Dat gaat Mo niet leuk vinden’, miauwde ik hem, maar zijn oren deden het niet goed. Want hij bleef lebberen.
Ook daarna luisterde hij niet naar me, toen hij furstopt zat onder het dekbed met een blaas die op knappen stond. ‘Doe het nou gewoon voor één keer op die witte balletjes’, tetterde ik door de dikke stof heen. ‘Ik zal echt niet kijken als je op de plastic plasdoos gaat.’ Maar nee hoor, hij wilde er niets van weten. Zelfs niet na dreigementen van ons mens dat hij anders mee moest naar witjas.
Hij bibberde zo hard toen hij in de rammelbak werd overgeheveld dat seismografen alarm sloegen voor een lokale aardbeving. Toen hij terugkwam had hij extra gaten in zijn jas. Zo niet handig met de koude oostenwind die af en toe al vlaagt. Foppe was zo opgelucht toen hij weer op honk was dat hij spontaan alles liet lopen. Ook zo’n typisch oud gebruik van hem.
Toonladders
Zelfs Mo doet zoals ze vaker doet. Het verdriet in een doosje stoppen dat af en toe open mag. ’s Nachts bijvoorbeeld als ze het warme lijfje van tante Cato niet naast haar voelt. Mijn broer doet zijn best om de ijzige leegte op te vullen met een cursus opera zingen.
Van KeverT weet hij dat je het beste in het donker kunt oefenen. Dat baart de kunst. Liever ga ik op pad dan zijn toonladders aan te horen. Om thuis te komen met een overheerlijk piepbeest en die los te laten in de kamer. Daar komt Foppe op af en is Mo verlost van het kattengejank. Een purrrfecte deal lijkt me. Maar waarom schreeuwt ze dan alle buren wakker met haar ‘Nee, Japie, NEE!’
Koppie van Japie



Lieve Japie,
Ik kan me zo goed voorstellen dat jullie er allemaal aan moeten wennen dat tante Cato er niet meer is. Het zal nog wel een poosje duren voordat jullie je nieuwe routine hebben gevonden. Wat heeft Mo toch altijd zorgen om het welzijn van Foppe. Vrouwtje begrijpt heel goed dat zij vooral ’s nachts Cato mist. Mijn vrouwtje mist mijn voorganger Solo ook nog vaak vooral ’s nachts, hoewel hij al jaren in Regenboogland is, want hij sliep ook altijd zo fijn naast haar op bed en ik doe dat niet. Ik wil ’s nachts alleen maar met haar spelen en mag daarom niet op de slaapkamer want dan doet vrouwtje geen oog dicht.
Ik en vrouwtje wensen jullie allemaal het beste en houd jullie taai😽🐈⬛
Ha lieve Japie,
Veranderingen zijn moeilijk.. dat Catootje nu aan de andere kant van de regenboogbrug is, blijft nog erg onwennig kunnen we ons voorstellen. Ook al fonkelt ze elke nacht zooo mooi.
We hadden wel iets furnomen over dat je goed kan troosten, en Foppe doet zijn best met slaapliedjes voor Mo. Oefening baart kunst miauw ik, Jajim, altijd.
Je mag best af en toe Frou Frou’s afwas komen doen hoor, als dat je helpt?
Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou
Miauw Frou Frou en Jajim,
We lezen altijd alle purrichtjes hoor. Maakt niet uit waar ze staan. Ik heb zelf giets teruggemiauwd onder jullie andere kattenbelletje.
Koppie van Japie
Dank je wel, lieve Figo en lief vrouwtje van Figo.
Mo snapt dat je vrouwtje Solo nog altijd mis. Want Solo was uniek net zoals jij bent. We hebben allemaal onze eigen specialiteiten en missies in iemands leven.
We komen er wel hoor. Grootste prio is mijn broer weer goed op de poot zien te krijgen. Want die heeft nog bergen levenslust.
Het is zo tof wat jullie allemaal doen met de band. Wij genieten er allemaal van.
Koppie van Japie
Hoi Japie,
Het is ook enorm wennen nu tante Catootje een mooie ster is geworden, het gemis is zo groot voor jullie.
Het heeft allemaal zijn tijd nodig Japie, tijd tijd en nog eens tijd maar SAAME gaan jullie vast een nieuwe routiene vinden maar geef het de tijd.
Snap heel goed dat Mo Catootje s’nachts zo mist, als je zo gewend bent dat er tante Catootje altijd bij je lag en nu niet meer dat is een enorm gemis.
Het is allemaal ook nog zo kort geleden, misschien is het iets om in de nacht ook even bij Mo te liggen zodat ze weet dat jullie er voor haar zijn.
Heel veel sterkte en hou jullie taai.
Liefs van Annelieke(deeltijdbaasje van Tommy)
Miauw lieve mevrouw Annelieke,
Iedere nacht zwaai ik vanuit mijn boom naar Tante Catootje. En ook naar Toffe Tommy. huns terren staat heel dicht bij elkaar. Ze kennen elkaar nog van het Grote Weilandfeest.
Slapen doe ik liever overdag. Wel breng ik Mo sappige, kersverse Grote Bruine Knoeperds op bed. Dan gaat ze gillen. Dat snap ik niet. Ze zijn purrachtig van kleur: goudbruin. Daar wil toch iedereen zijn tanden in zetten? Of zou het komen omdat ze vegetarisch eet?
Koppie van Japie
Liefe Japie,
Er zal feel tijd noodig om een andere routine te finden zonder liefe Cato maar saamen gaat het lukken. Japie kan jij ’s nachts niet teegen Mo aan gaan liggen, dan kunnen jullie bij elkaar troost zoeken.
Wat heeft Mo weer zorgen om Foppe, heel feel sterkte foor jullie allemaal.
We zullen ekstra steunmuuziek foor jullie speelen
Japie ik stuur jou, Mo en Foppe heel feel steunkopjes en neusje, je friend Triton
Miauw toffe Triton,
Ik schreef het al bij mevrouw Annelieke. Slapen doe ik overdag. ‘S Nachts zwaai ik eerst naar alle sterren (mijn boom staat nog steeds overeind! Ondanks alle wind). Wel breng ik haar botermalse GBK’s op bed. Die zet ze met mij gelijk weer op straat. Snap jij dat nou?
Dank jullie wel voor alle mooie muziek. Muziek zorgt voor furbinding. Zo zijn we altijd Saame.
Koppie van Japie
Ha lieve Japie,
Veranderingen zijn moeilijk.. dat Catootje nu aan de andere kant van de regenboogbrug is, blijft nog erg onwennig kunnen we ons voorstellen. Ook al fonkelt ze elke nacht zooo mooi.
We hadden wel iets furnomen over dat je goed kan troosten, en Foppe doet zijn best met slaapliedjes voor Mo. Oefening baart kunst miauw ik, Jajim, altijd.
Je mag best af en toe Frou Frou’s afwas komen doen hoor, als dat je helpt?
Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou
(PS onze reactie stond purr ongeluk onder het berichtje van Figo)
Miauw lieve furriendjes,
Afwassen kom ik heel graag doen. Ik heb altijd al eens jullie balkonnetje willen zien. Tante Cato heeft daar veel over gemiauwd. Hoe ze daar Saame met oom Willem onder het parasolletje zat, lurkend aan liquid snackjes uit een rietje.
Nu schitteren ze Saame 💖🌈🌟✨
Koppie van Japie
Hoi Japie, dat tante Cato een ster is geworden dat hep ik gemist….is het nog maar pas gelee ? Furranderingen zijn altijd moeilijk, feeel sterrukte hoor !
Dikke knuf van Belle.
Ben ik nog een keer Japie, mijn frouwtje nam iedere keer de aaipet mee foor haar werruk en zo kon ik niet alle bloggen leese. Nou hep ik nog eens goed de Japie -bloggen terug gelezen en heb ik begrepen dat Catootje inderdaad een ster in geworden. Nogmaals feel sterkte hoor. Ik zal fanafond naar Catootje swaaje doen !
Ekstra dikke knuf voor jou, van Belle
Dank u meow, mooie mevrouw Belle, voor alle knuffels. We voelen ze 💖💞
Koppie van Japie
Heee lieve Japie, als iemand in je famielie een ster is geworden is je hele leefen feranderd, dat is moeilijk, want je mist iemand en hebt ferdriet en dan is ook nog alles in huis anders, je moet helemaal opnieuw een eefenwigt finden, en een manier finden om om dat gat heen te leefen dat er ineens is, gelukkig dat jij en Foppe weer Saame een hobbie hebben, dat is gezellig, en als je te weinig eeten krijgt (zoals jij en ik!) kun je toch nog iets lekkers fangen, ik lees al meteen dat jij het moeilijk hebt nau, met dat kleine beetje eeten dat je krijgt, zullen we met zijn tweetjes een keertje breenstormen?, is alles weer goed met Foppe?, ik stuur jullie drietjes heeeeeeeeel veel knuffels en ik heb voor mevrouw Mo een grote beeker warme witte sjookoolaademelk gemaakt, met slagroom en kleine marsjmelloos en gerapste sjookoolaa boofenop, en voor jau en Foppe heb ik in jullie tuin stiekum een hele berg kipsnekkies neergelegd!, en natuurlijk zwaai ik naar jullie lieve 🌟 mevrouw Cato!
Miauw Knappe KeverT,
Breenstormen lijkt me een purrrfect idee. Want die lege bakjes vind ik zooooo stom. Wat nog stommer is, is dat de cijfers op de weegschaal gewoon omhoog gaan, terwijl ik omval van de honger. Snap jij dat nou?
Mijn broer heeft nog wat meer tijd nodig om op de poot te komen. Mo zegt dat het echt weer goedkomt met Foppe. Dat het even een terugslag is door de stress. Zijn immuumsysteem is daardoor weer een beetje in de war.
Dank voor het alle lekkers. Met een volle buik slaapt het veel lekkerder
Koppie van Japie