Categorie archieven: Bram en Mila

Mila en het drinken van water

Lieve allemaal, in mijn vorige woordjes was het heel erg winter want alles was wit van de sneeuwflokke en die zijn nu gelukkig weg en nu kan ik weer naar buiten. Het is op en af soms best koud maar soms ook best warm dat je denkt, is het nu lente. Ik hoorde pas buiten de fogels fluiten en toen wist ik bijna zeker dat het lente was.

Kieskeurig

Wat ik buiten lekker vind is water drinken en zeker als het al lente is maar het is nog stees winter. Dan kan ik buiten geen water drinken want dat is bevroren. Het is dan nog helemaal van ijs en dat vind ik niet zo fijn om daar van te drinken. Het is veel te koud aan mijn tong en dat wil ik niet. Maar binnen heb ik overal water staan en dat vind ik fijn.
Ik ben heel kieskeurig over mijn water. In de lente en zomer drink ik het liefst buiten maar in de herfst en winter drink ik het liefst binnen. Zo heb ik op mijn krabpaal een bakje water staan en in de keuken. Die op mijn krabpaal is het aller lekkerst omdat die elke dag vers is. Die in de keuken ook wel maar die is ook voor Toby en die moeten we saame delen.

In een bakje

Toen mijn vrouw nog hier woonde had ik op de zolder ook een bakje vers water. Dat deed zij altijd bijhouden. Nu liggen er alleen maar sneks op de zolder. Ze liggen in een laadje waar ik niet bij kan en dat is best slim want anders zou ik alles in één keer opeten omdat ik snekken ook zo lekker vind. Nu weet ik van een aantal poesen en katers dat ze ook water drinken van de douche maar dat heb ik nog nooit gedaan. De straale die van de douche zijn vind ik eng want dan word ik ook nat en dat wil ik niet. En van de wastafel weet ik het ook niet omdat ik naar nog nooit water heb gedronken. Misschien is dat water wel lekker.
Van Bram weet ik dat hij dat wel altijd deed dus ik denk dat dat water ook lekker is. Mijn manspersoon deed Bram altijd optillen en op de wastafel zetten zodat hij van de kraan kon drinken.

Ik denk dat ik liever mijn water in een bakje heb en dat dat elke dag vers uit de keuken komt. Dat water smaakt een beetje zoet in het begin en daarna is dat weg. Dus elke keer als je water uit de keuken proeft is dat wat zoet. Het water wat ik toen op de zolder had was minder zoet en ik denk dat dat uit de kraan van de wastafel komt of misschien zelfs van de straale maar dat weet ik niet zeker. En heel soms kwam er water uit een flesje maar daar zat helemaal geen smaak aan. Daar wilde ik ook niet zoveel van drinken. Mijn vrouw dronk het wel uit haar fles.

In de zomer is het het allerfijnst om buiten water te drinken. En zeker als er een onweersbui is geweest met heel veel water in de wolken. Dat is pas lekker water. Het is niet zoet zoals water uit de keuken maar anders. Het smaakt naar waterdruppels die op gras hebben gelegen. Vers en toch ook weer niet. Er zit ook een klein beetje zand in wat in de wolken heeft gezeten en dat maakt het ekstra lekker. Het liefst drink ik uit een bakje water wat al even buiten staat maar waar dan vers wolken water in ligt.

Oud water

Oud water vind ik niks aan. Het maakt niet uit of dat nou binnen is of buiten. Oud water smaakt vies en ik vind dat er altijd stof in zit. Mijn vrouw zegt dat er geen oud water is maar ik vind van wel. En vooral buiten. Oud water is niet meer zoet en ik ruik dat er stofjes in zitten. Stofjes als in huisstof ook al is dat buiten. Het is geen zand wat je dan proeft maar stofjes. Dan drink ik ergens anders dan buiten. En als er binnen oud water is, wat soms wel zo is, dan drink ik daar ook niet van. Dan ga ik liever naar buiten om water te drinken. En het water waar de visjes in zwemmen mag ik niet aan komen. Daar kan ik ook helemaal niet bij omdat daar een deksel opzit en die kan ik niet open krijgen. Ik zou denk ik best wel het water van de visjes willen proeven want dat heb ik nog nooit gedaan. Zou dat water dan naar vis smaken of gewoon naar water? Ik weet het niet en ik mag er ook niet van drinken. Misschien weet een van jullie dat wel.

Ik geef iedereen een zacht neusje en tot de volgende woordjes en hopelijk is het dan wel lente want die mis ik nu wel een beetje.

Poot getekend,
mienister van zacht zaake, Milamuis

Mila geeft tips over leren durven

Lieve allemaal, het is alweer het nieuwe jaar en dit zijn mijn eerste woordjes voor dit jaar. Allereerst wil ik iedereen een zacht neusje geefe voor dit jaar en dat alles fijn gaat. Pas geleden kwamen er woordjes over de regenboogbrug dat er wat vriendjes hun koffertje hebben gepakt.

Het zijn Hendrik de kater en Sammy Bakelaars. Regenboogland heeft in het afgelopen jaar heel veel vriendjes gevraagd en ik hoop dat er nu niet zoveel vriendjes gaan. Maar dit is iets voor zachte zaake want wat nou als je heel ziek bent en je koffertjes klaar staan? Dan is het maar goed dat de brug altijd open is.

Kopje

Daarnaast wil ik iedereen een kopje geefe wegens dat iedereen zo heel dapper was met het vuurwerk. Kever heeft gelijk, fuurwerk is zo stom!! Ik snap het nog niet dat mensen het leuk vinden om alleen maar te knallen met die dingen. Dat doet niet alleen pijn aan je oren maar het is heel erg gefaarlijk!
Kever had zo heel mooie posters gemaakt met de tekst dat fuurwerk stom is. Zelf ben ik op ooma’s bed gaan liggen op mijn eigen deeken van flies. Dat is lekker warm en daar heb niet zo heel veel meegekregen van al het knalwerk. Dus ja, fuurwerk is absoluut helemaal stom!! Voor altijd!!

Tips

En nu? Nu is alles wit met sneeuw! Van mezelf hoef ik nou ook niet naar buiten. Dat deed ik wel omdat ik graag even in de tuin wou kijken maar het foelde heel nat aan mijn pootjes en toen wist ik meteen van, dat wil ik niet.
Flokken zijn prima maar niet aan mijn pootjes. Het is eerst zo zacht en daarna ineens zo koud en dan nat. Maar het is ook echt winter en sneeuwflokken horen er nu eenmaal bij. Ik heb wat woordjes over de winter en hier komen ze. Wat kun je doen als je sneeuwflokke hebt en je durft niet naar buiten?

1. Binnen dutten. Zoek de beste dutplek en ga lekker dutten.
2. Fogels kijken. Zorg dat je mens wat fogelvoer heeft en buiten strooit zodat de fogels komen eten. Dan kan je lekker voor de raam zitten en naar de fogels kijken.
3. Ooma’s warme vest. Heb je een warme vest van je mens of ooma dan is dat het perfecte bedje om in weg te kruipen.
4. Wasbeurt. Je kan ekstra tijd nemen om jezelf grondig te wassen. Dat je ook tussen je teentjes poetst en je vacht iets mooier maakt.
5. Saame kriebelen. Je kan altijd ekstra kriebelen met je mens.

Lente

Als je nou niet bang bent voor de sneeuwflokke en je toch naar buiten durft dan vind ik dat heel erg knap want ik vind het niks. Buiten kan je sneeuwflokke fange als ze uit de wolken komen. Ik ben lekker op Ooma’s vest gaan liggen want die is warm.
Van mij mag de lente komen want ik hou van warmte en zon. Dan komen er weer beestjes in de tuin zoals hommels en flinders. Soms zie ik een liefeheersbeestje voorbij komen. Die kunnen ook heel goed fliege. Het aller mooiste vind ik wanneer alles weer start. Zoals de bloemen knopjes krijgen en dan later mooie bloemen worden. En dat er beebie fogels zijn en de pappa’s en mama’s weer druk zijn met stokjes zoeken voor hun nestje. Mijn hondenbroer Toby doet elk jaar een klein plukje vacht doneren in de struiken voor de fogels zodat de beebies lekker warm liggen. Zelf kan ik geen vacht doneren want ik heb niet zoveel als Toby.

Flokke

Nou ben ik eigenlijk heel nieuwsgierig naar wie er van jullie wel naar buiten durven met al die sneeuwflokke. Mijn vrouw en ik waren aan het kletsen over sneeuwflokke want ik vind dat ze allemaal op elkaar lijken en mijn vrouw zegt dat er geen één hetzelfde is. Misschien is dat zo wel maar toch vind ik dat ze allemaal op elkaar lijken.
Wat denken jullie? Lijken ze op elkaar of juist helemaal niet? Ik hoor graag wat jullie hiervan vinden.

Ik geef nog een ekstra kopje voor iedereen die het moeilijk heeft.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis

Mila en de tweede Kersdag

Lieve allemaal, fandaag is het een speesjaale blog want nu is het tweede kersdag! Me eigen vind kerst altijd speesjaal. Dat komt omdat dan de laag tussen aarde en regenboogland dun is en je misschien iets van je geliefde kunt horen of voelen.
Zo hou ik altijd een plekje vrij op de paal voor mijn grote broer Bram omdat hij misschien eefe langs kan komen. Thuis doen we dat best wel seriejeus omdat Bram familie is ook al is hij in regenboogland.

Saame

Mijn woordjes gaan fandaag over saame zijn. Want dat vind ik zo heel belangrijk. Op de vorige woordjes kreeg ik zoveel positiefe reejaksies van iedereen dat mijn hartje daar helemaal warm van werd. Want psiegies is zwaar en zeker nu.
Er zijn lege dagen zoals ik dat noem. Dat zijn dagen waarbij heel veel mensen en dieren vakanzie hebben wegens kerst en oud en nieuw. Dan houden ze pauze alsof het een zondag is en dat kan soms zwaar zijn. Ik bedoel hiermee dat er mensen en dieren zijn die alleen zijn en geen familie hebben. Zij hebben dan geen plek waar ze naar toe kunnen gaan en dat doet pijn in mijn hartje.

Knuffels

Ik moet eefe naar mijn manspersoon want ik wil knuffels. Dat doe ik door bij hem aan zijn been te staan en dan zet ik mijn nagels in zijn been en dan trek ik mezelf omhoog of hij tilt mij op. Op de foto zie je hoe ik dat doe. Vraag eerst eefe aan je mens of je mens dat goed vindt want onze nageltjes zijn heel scherp. Mijn manspersoon vind het niet erg.
Als mienister van zachte zaake vind ik steun en liefde heel erg belangrijk dus dat iedereen het voelt of meekrijgt op welke manier dan ook. Mijn manspersoon heeft twee armen dus er is nog plek voor iemand die ook knuffels wilt. Ik zal niet blazen maar ik geef je een kopje. En als het klimmen niet lukt dan tilt mijn manspersoon je wel op.

Eefe terug naar kerst want hier vind ik het ook belangrijk om een extra plekje vrij te houden. Voor Bram doe ik het sowieso al maar ik hou een extra plekje vrij voor wie geen familie heeft omdat ik vind dat we allemaal familie zijn en niemand alleen hoeft te zijn. In deze woordjes wilde ik eigenlijk beter uitleggen hoe je kunt klimmen bij je mens maar mijn hartje wil elke keer terug gaan naar kerst omdat ik wat het is om alleen te zijn.
Misschien wist je het al maar misschien ook niet maar ik ben als beebie kitten in het bos neergezet. Ik was zes weekjes oud toen mijn vrouw mij vond. Ik was helemaal alleen zonder mijn mama en zonder eten. Het bos was zo groot dat ik bleef zitten waar ik zat omdat ik anders de weg kwijt zou raken.

Thuis

Toen mijn vrouw langs liep zat ik al zo heel lang alleen in het bos en besloot ik om keihard te mauwen zodat ik niet meer alleen was. Ze hoorde me en ze zag me. Ik kroop naar haar toe en zij pakte mij op. Dat is nu veertien jaar geleden en ik ben zo blij dat ik een thuis heb. Daarom wil ik dat iedereen een thuis heeft al is het maar voor eefe.
Dus iedereen is welkom bij mij thuis en niemand hoeft honger te hebben, ik heb genoeg aan brokjes en sneks. Er zijn ook genoeg dekens waar je op kan dutten. Dat komt door mijn vrouw omdat zij altijd denkt dat we op antartieka zijn. Dat is een plekje op de aarde waar het zo hard vriest dat alles ijs is. Waarom mijn vrouw honderd dekens heeft is dus daarom. Dus er is genoeg voor iedereen.

Warmte

Met deze zachte woordjes hoop ik dat iedereen wat warmte heeft. Normaal heb ik meer woordjes maar nu is het kerstdag en daarom wat minder. Ik heb thuis nog veel te doen om te zorgen dat er een extra plek is voor iemand die eefe langs wil komen.
Misschien komt er een extra ster op bezoek of misschien ook niet maar ik wil dat iedereen zich welkom foelt in mij huisje. Ik geef iedereen een warm neusje en tot de volgende woordjes.
Pootgetekend,
Mienister van zachte zaake, Milamuisje

Mila over mantelpoes zijn

Lieve allemaal, daar ben ik weer van me eigen na een hele lange tijd. Mij hart heb jullie allemaal zo heel veel gemist. Ik wil graag Ollie bedanken want ik doe nou saame op Ollie’s dag woordjes maken. Saame deele heet het. Dat vind ik echt heel fijn.
Waarom ben ik zo heel lang eefe weggeweest van de blog? Daar ga ik vandaag woordjes over mauwen.

Schrik

Ik ben al die tijd een mantelpoes geweest voor mijn vrouw. Het was nog pas lente toen mijn vrouw psiegies helemaal er doorheen zat. Ze was ergens van geschrokken en haar hoofd en lijf deden niet wat ze moesten doen. Als wij schrikken dan blaase wij en dan doen we soms eefe verstoppen. Maar bij mijn vrouw ging dat anners. Zij schrok en toen was er inees heel veel paniek en ze kon zelf niet meer uit de paniek komen. Misschien ken je dat gefoel van jezelf dat je schrikt en denkt dat het niet meer goed komt. Dat je mens je eefe moet kriebelen of knuffelen omdat je het niet alleen kan. Zo was het bij mijn vrouw dus ook. Ze kon het niet alleen. Toen ging ze naar de witte jas en daarna naar de kriesisdienst. Dat wil zeggen dat het spoed is en dat er meteen ies gedaan moest worden omdat je kop en lijf vast zitten.

Roetine

Ik was zo heel erg geschrokken toen het met mij vrouw zo slecht ging inees dat ik zelf niet eens wist wat ik kon doen. Ik bleef maar mauwen en op en neer lopen omdat ik het niet meer wist. Psiegiese dingen zijn vaak taboe en moeilijk maar het is zo heel normaal want iedereen heb weleens ies spiegies. Spiegies wil zeggen in je hoofd.
Wat gebeurde er nog meer? Mijn vrouw kreeg medicijnen en toen foelde zij zich ies beter en ik ook. We deden elke dag een routiene maken zodat er veiligheid is. Want veiligheid is zo heel erg belangrijk voor als je hoofd eefe niet meewerkt. Ik deed elke keer kopjes en neusjes geefe als ze langskwam. Dan zat ik op mijn krabpaal te wachten tot ze er was en dan deden wij onze roetiene. Soms zat ik alleen maar op de krabpaal om te luisteren. Er kwamen heel feel traane bij mijn vrouw en zij had ook heel veel woordjes gezegd. Sommige woordjes waren heel moeilijk voor haar maar ook voor mij. Want ik foelde in mijn hart dat dit ies heel seriejeus was. En wat nog erger was, was dat ik er niet iets aan kon doen behalve luisteren en lief doen zoals kopjes geefe.
Ik was een mantelpoes voor mijn vrouw met psiegiese klachten. Soms is het andersom dat ik dan psiegies ies heb dat zij mij dan helpt maar nu was dat niet zo.

Storm

Het was elke keer, elke week best zwaar om hier doorheen te gaan. Want het leek op een storm aan hele vervelende gedachtes waar je niet uit lijkt te komen en dat de storm gewoon als maar doorgaat en geen stop kent. Er was geen energie meer over voor andere dingen omdat haar hoofd zo vervelend deed en ik er voor haar wilde zijn.
Want dat doe je als je van je mens houdt. Ik was als beebie kitten gefonden in het bos door haar en nu wilde ik er voor haar zijn. Maar mantelpoes zijn voor iets psiegies is moeilijk. Want soms weet je niet of je vrouw een kopje wilt of dat je gewoon even bij haar moet zijn en niks doet. Dat je gewoon aanwezig bent.

Psiegies

Saame hebben mijn vrouw en ik zes lange maanden zo met elkaar door gebracht. Dan een kopje, dan een neusje. Soms wilde ze eefe helemaal niks. En ik als mantelpoes foelde me machteloos omdat ik geen witte jas ben die mensen psiegies beter kan maken. Machteloos is een moeilijk woord voor wanneer je iets wilt doen maar niet kunt. En zo is het zes maanden lang gegaan.
Me eigen miste mij leefe hier met alle afonturen van jullie maar ook van mezelf. Mijn vrouw doet het goed en alles is weer zoals het hoort en ik ben blij dat ik weer woordjes mag maken saame op Ollie’s dag. Ik heb veel aan jullie gedacht toen ik met verlof was als mantelpoes. Ik ben jullie niet fergeete, het ging gewoon even niet en dat kan natuurlijk altijd gebeuren.
En met deze woordjes wil ik ook eefe mauwen dat er geen taboe is als iet psiegies iets aan de hand is. Want wij kunnen net zo goed psiegies ies hebben. Als je ergens bang voor bent dan is dat ook al psiegies.

Mienister van zachte zaake

En ik vind als mienister van zachte zaake dat we juist het saame moeten en kunnen deele als iemand dat wilt zodat we elkaar beter begrijpen. Want tenslotte zijn we allemaal saame en we hebben elkaar soms heel hard nodig. Ik ben heel blij dat ik hier weer mijn eerste woordjes heb mogen maken. Ik geef iedereen steun kopjes, misschien heb je ze wel nodig en je mag er zoveel pakken als je wilt. Tot de volgende woordjes!

Poot getekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis

Mila is terug van vakanzie

Lieve allemaal, wat is het toch een hele troopiese week zo met de zon. Ze straal heel hard en veel. Mezelf vind het teveel want nou kan ik nergens een koel plekje vinden.
Gelukkig heeft ooma een erkoo gekocht, die blaast koude lucht dus nou kan ik toch koelen. Ik wilde even woordjes maken omdat ik het heel belangrijk vind dat jullie weten wat er nou was. Want ik ging met spoed inees op vakanzie en dat was niet zomaar.

Pakketje

Misschien weten jullie dit misschien ook niet maar ik heb een psiegies pakketje van snel en veel willen eten en bang zijn voor harde geluiden en zo. Maar het gaat nou niet om mij maar om mijn vrouw want zij heeft ook een psiegies pakketje.
Eentje die wat lastiger is uit te leggen maar ik ga mijn best doen want dan snap je waarom ik op vakanzie was. Eerder merkte ik al aan me eigen dat ik toe was aan snipperdagen en dat mauwde ik naar mijn vrouw. Zij snapte dat en daar is ook een blog van. Gelukkig kun je die dagen opnemen als je even rust nodig hebt.

Schrikken

Omdat mijn vrouw niet bij mij woont hoorde ik het van ooma. Ooma maakte me wakker en vertelde dat er ies met mijn vrouw is. Zoals ik heel erg kan schrikken van de kliekowagen schrok mijn vrouw ook ergens van. Alleen ik blijf maar even op de zolder en daarna durf ik weer naar beneden, maar ik tjek alles wel twee keer hoor of die kliekowagen weg is.
Mijn vrouw is ergens van geschrokken en dat ging helemaal verkeerd. Zij ging niet naar de zolder maar zij ging in een paniek-aanval. Zo heet dat. Dan ben je even in een sjok tot je lijf snapt dat alles weer veilig is en dan kun je weer verder. Bij mijn vrouw was dit anders. Haar lijf was in de war en haar hoofd ook waardoor ze vijf daage in sjok lag. Niemand wist dit omdat zij bang was om iemand te bellen. Ze wilde niemand tot last zijn. Ze was bang dat mensen haar niet serieus namen of dat ze zich aanstelde. Ze kon nog water drinken en haar medicijnen pakken en met lijf wiegen maar meer niet.
Toen kwam er nog eens paniek, ze was helemaal alleen. Zo dapper als ze was ging ze haar begeleiding bellen. Ze had wel wat berichtjes verstuurd van dat het niet lekker ging maar niemand wist wat er werkelijk was.

Erfaren

De mevrouw was er zo en nam mijn vrouw mee naar de dokter en daarna naar de kriesisdienst om ervoor te zorgen dat haar lijf normaal ging doen en haar hoofd ook. Ze kreeg meteen medicijnen en ze moest haar lijf in alle standen zetten zodat haar lijf snapte dat er geen gevaar was. En dat lukte! Na vijf dagen was mijn vrouw uit de paniek en sjok.
Daarna kwamen er zoveel traane en vond ze alles zo moeilijk omdat ze dacht dat ze teveel was voor iedereen. Maar hier kan je niks aan doen en ik hou van mij vrouw hoe ze is. Ook zo. Eerlijk waar ik vind het heel moeilijk om deze woordjes hier neer te zetten omdat in mijn hartje zoveel traane geeft. Omdat ik weet dat er andere zijn die dit erfaren maar niks durven, daarom maak ik deze woordjes. Ik heb elke dag kontakt met mijn vrouw en het gaat stees beter.

Ze doet haar routine dingen weer en alles komt langzaam weer terug. In de afgelopen vankanzie tijd heb ik heel veel kopjes gegeefe en likjes. Ik heb met haar erover gemauwd zodat alles verwerkt kan worden want dat is belangrijk om het uit je lijf en hoofd krijgen. Ik wilde mijn soepjes en sneks met haar delen en ik deed vooral er gewoon zijn.
Soms is het ook voldoende om er te zijn. Dat je ergens bij haar in de buurt ligt en gewoon ligt. Je hoeft niks te doen. Ze voelt je toch wel en dat is dan genoeg. Emo en psiegiese dingen zijn taboe voor vele maar niet voor mij. Ik heb een rugzak en mij vrouw ook en zo kunnen we andere helpen die dat ook hebben maar niet durven. Want misschien durft je nou wel te bellen en te zeggen ‘hey het gaat niet lekker’.

Kracht en moed

En dat lieve allemaal is pure kracht en moed! Niemand is perfect en we hebben allemaal wat en ik vind als mienister van zachte zaake juist belangrijk deze woordjes te maken hierover zodat we saame kunnen leren. Het zijn niet altijd mooie woordjes maar ze zijn rauw en eerlijk en eng maar ook behulpzaam en heel erg nodig. Er is nog veel meer zachtheid en begrip nodig voor dit soort dingen.
Ik ga ook mijn best doen om bij de reejakzies te reejageren want we zijn nog niet helemaal hersteld want dat duurt ook nog eefe. Maar ik wilde al wel mijn woordjes geefe. Verder is mijn adfies: blijf lief naar elkaar en begripvol want je weet niet waar de ander doorheen gaat of is gegaan. Een zacht woordje is dan passend zoals ‘goedemiauw’. Mijn ander adfies is: poeselimonade!! Drink alsjeblieft genoeg poeselimonade met het troopiese. Poeselimonade is soep met water gemengd. Zorg goed voor elkaar en let op met naar buiten gaan, vooral de witte onderons.. je oortjes kunnen verbrannen!!

Pootgetekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis

Attentie

Dit mooie blog is voor twee weken dus ook voor deze week.