Gisteren zei Loesje het al over vandaag. Dat ik jarig ben en dat we zes jaar verkering hebben. Dus het is een biesondere dag en toch doe ik een gewone dag vandaag en dat is hierom.

Lief zijn

Gewoon is het fijnste.
Dan snap ik de dag.
En dan foel ik wat ik in mijn leefe heb en dat het gewoon is dus het kan er altijd zijn en blijfe, ik hoef niet bang te zijn dat het opeens weg gaat en wat dan. Gewoon is dat ik weet wat er voor mij is en dat ik daarin feilig ben.
Wegens dat ik wel een grote stoere katerman ben maar ik heb nog steeds angstklachten en dan moet je lief voor je eigen zijn.

Verkering

Ik ga eerst iets zeggen over verkering. En dat is fooral dat ik niet snap hoe het kan dat de liefste en mooiste poes van heel internet met mij verkering wilde toen ik haar vroeg. Maar het is zo. We zijn nou al die tijd saame en ik heb Loesje heel erg zien veranderen. Toen ik haar ontmoette, dat was op mijn feesboek, was ze fooral lief en zacht en als ik wat vroeg dan zei ze wat, anders bijna niet. En toen ging ze aan ontplooiing doen. Ze nam een eigen feesboekpagina. Ze ging cursus geven. Ze werd de Moeder van Sterren. Ze doet een Hoedjessjoow. Nou, van alles. En ze is gek met jonge kittens. Nou durft ze veel meer en ik find het poosietief.
Dus als u denkt hoe moet dat verkering dan is mijn adfies je moet elkaar de ruimte geefe voor ontplooiing.
Loesje doet dat met mij ook.
Ik heb niks met dat jonge spul wegens dat ik graag mijn rust heb.
Dat vindt ze goed. En ik vind alles goed wat ze zegt en doet.
Dus je moet elkaar ook steunen.
En nou is het zo dat we saame ouder aan het worden zijn en Loesje praat daar heel eerlijk ofer en dan is het soms moeilijk maar wel altijd eerlijk daarin zijn we ook saame dus.

Jarig

Nou ofer dat ik jarig ben.
Per vandaag ben ik 15 jaar.
Dat denken ze dus, wegens dat ik door het asiel van de straat gehaald ben en dan weet je nooit wat presies je geboortedag is. En uit het asiel kwam ik hier, dat was dus vandaag heel veel jaar geleden en mijn vrouw zei toen dat ik wegens dat ik een nieuw leefe begon, ik nou een ferjaardag kreeg en nieuwe naame, Adelbert Cornelus. Maar iedereen zegt Bertje en dat is goed.

Alles bij elkaar is het best veel om te bedenken en om te foelen, dus daarom is een gewone dag het beste. Ik heb een thuis, verkering en een heleboel vrienden. Ik heb een superfijn leefe, elke dag weer.

Er gebeurt de laatste tijd heel feel, ook moeilijke dingen, en daar heb ik gefoel bij en ik weet niet altijd wat ik met gefoelens moet dus dan ga ik een dutje doen.

Dutje

Een dutje helpt altijd dat is mijn erfaring.
Als ik moe ben dan helpt een dutje.
En als ik bang ben wegens dat de glazernwasser opeens kwam of de postbode dan helpt het ook.
En dus tegen moeilijke gefoelens wegens als er een vriend een Ster is geworden of mijn vrouw is emo of ik wil net knuffels als ik alleen thuis ben.
Dat kan gewoon allemaal gebeuren en het gebeurt ook dus dan ga ik een dutje doen.
Lekker, hoor.

Oferdag

Een dutje is eefe slapen op mijn gemak en dat ik weet het is gewoon oferdag en na mijn dutje gaat alles weer verder alleen dan is het leefe gemakkelijker en gezelliger.
Maar dan moet ik wel goed liggen.

Aksie

Op de foto laat ik zien hoe ik het liefste lig voor een dutje. Dan frommel ik mezelf helemaal op en ik stop mijn kop tussen mijn poote en daar leg ik mijn staart omheen. Zo blijf ik helemaal warm en ik slaap wel maar ik hoor toch een beetje de geluiden in de kamer en ook een heel klein beetje de geluiden van de straat. En ik kijk soms een beetje door mijn ooge, wegens je weet maar nooit.
Dus als er wat is dan kan ik meteen wakker worden en in aksie gaan.
Als ik echt slaap kan dat natuurlijk niet. Dan doe ik langzaam aan met wakker worden, dat is het beste, dat weet iedereen.

Staart

Ik wil nou fooral iets zeggen over mijn staart. Van mezelf ben ik een grote katerman en ik heb brede poote en mijn kop is oer dus ook groot, alleen is mijn staart gewoon en misschien wel klein. Een Meen Koen staart heb ik niet. Maar het is mijn staart en hij helpt me bij van alles, ook bij dutjes doen dus het is een goede staart.

Er was niks aan de hand, ik lag gewoon op mijn zij en ik kreeg knuffels dus ik was druk met de erfaring en ik was aan het knorren en toen opeens zei mijn vrouw: “Wat heb jij daar?”

Knuffel

Dat wil je niet horen als huiskater zijnde als je net een knuffel op je buik krijgt. Ze had ook haar gewone overdag-stem en geen knuffel-stem die klinkt toch anders die is veel fijner.

Dus ik was meteen uit de erfaring.
Wegens dat ik het niet wist wat ik daar had, ja op mijn buik heb ik mijn vacht, dat is gewoon, dat heeft iedereen dus.
Ze friemelde wat in mijn vacht en toen zei ze het: “Je hebt een kale plek op je buik.”
Het leek me helemaal niet poosietief.
Gelukkig ging ze verder met aaien en knuffels en ik foelde gewoon dat ze over me nadacht. En ik dacht ik find alles goed maar ik ga niet naar de dokter en ik neem ook geen pillen verder ben ik heel gemakkelijk.

Ooperaazie

Even later begon ze weer te praten. Dat de kale plek zat op waar ik mijn ooperaazie had gehad en daar was het nog heel lang gefoelig geweest en ik had er ook een plek gehad waar zalf op moest.
Die zalf stonk.
En de plek werd beter.
Maar het haar is dus helemaal verder niet terug gegroeid.
Het is twee jaar geleden zei mijn vrouw, dus dat komt niet meer terug, zei ze. Toen friemelde ze weer verder en daarna ging ze aan haar werktafel zitten.

Brokje

Nou toen lag ik daar te liggen als katerman met een kale plek op mijn buik. Het wordt je zomaar eefe gezegd op een ochtend.
Ik wist niet wat ik ermee moest echt waar niet.
Maar toen dacht ik opeens: wat Bertje niet ziet, dat is er niet. En dat was een goede gedachte, daarna ging ik een brokje eete en alles was weer gewoon in mijn leefe.

In mijn normale leefe heb ik het best druk. Ik controleer de straat, komen er tassen met boodschappen binnen dan kijk ik daar ook in, en dan heb ik mijn vrouw en mijn hobbie om met papier te scheuren. Maar nou leef ik langzaam en en zal fertellen waarom.

Zon

Het is wegens de lente maar misschien is het nou al zomer, daar wil ik vanaf zijn. Eigenlijk is het vanwege de zon.
Mijn iedejaal is dat ik wakker word en meteen met mijn kop in de zon kan. Dus niks werk doen, gewoon liggen en foelen dat er warmte komt.

Dat mijn buik warm is.
En mijn poote.
En mijn oore.
En gewoon alles aan mij.
Dan lig ik stil en ik foel dat ik geniet van het leefe.

Ferleden

Het komt ook wegens dat ik weet hoe anders het froeger was, toen ik van de straat in het asiel terecht kwam. En ik was ziek, ze hebben me daar helemaal opgelapt. Toen was ik klaar om een thuis te vinden maar dat heb je niet zomaar als oudere kater met angstklachten en een moeilijk ferleden. In het asiel kwamen veel mensen en die wilden een kitten, een frolijk kitten dat gezellige dingen in huis deed.
Dus het duurde gewoon eefe, dat heb ik weleens eerder ferteld.
En nou woon ik al heel lang hier en mijn vrouw heeft gezegd: Bert, nou hoef je alleen van je leefe te genieten.

Genieten

Eerst wist ik niet hoe dat moest en ik was ook bang dat ik straf kreeg of dat er iets gebeurde, je weet het nooit.
Maar toen leerde ik het.
En daarna ging het gemakkelijk, genieten dat is liggen in de zon in je eigen huis bij je eigen vrouw en soms ook op je eigen krant die je gescheurd hebt.
Dan lig ik te liggen en ik foel dit is nou mijn leefe.
Kon niet beter.

Dus daarom doe ik alles langzaam als ik zon heb, dan foel ik alles dieper en beter en groter, dat ik nou kan genieten, en dat doe ik, zeker weete.