[Nisha]:“Zeg Noxy, de avonden worden weer langer, het is eerder donker en de maan schijnt… Ben jij je al aan het voorbereiden op die ene bijzondere nacht?”
[Noxy]:“Natuurlijk Nisha, dat is toch mijn taak als Heksenkat? Ik ga dan vrouwtje helpen. Je weet toch wat ze die avond gaat doen? Ze brandt heel veel mooie kaarsjes, doet een klein maanritueel en ze praat tegen ze.” “Tegen die kaarsjes?” “Nee dombo, tegen onze voorgangers die in Regenboogland wonen.” “Oh, je bedoelt Midas en Binah?” “Ja en ook Krishna en Jinni en de kleine Binah en natuurlijk Tovah.”
[Nisha]:“Wat hebben wij een hoop voorgangers Noxy! Werden ze allemaal oud?” “Niet allemaal, Nisha. De kleine Binah werd maar 2 jaar. Ze was heel ziek en de witjassen konden haar niet beter maken. Daar heeft vrouwtje heel veel verdriet van gehad.”
[Nisha]:”Van de andere Binah is een schilderij. Daar staat ze samen met Midas op. Ik heb het uitgebreid geïnspecteerd toen wij hier net woonden. Vrouwtje riep toen iets van respect tonen. Maar dat snapte ik niet.” “Ja, dat klopt, Nisha. Midas en Binah waren hele dikke vrienden. Ze waren altijd bij elkaar en hadden nooit ruzie. Anders dan wij. Wij zijn ook altijd bij elkaar maar wij hebben ook regelmatig ruzie. Midas en Binah niet. Het was alsof zij echt bij elkaar hoorden.”
[Nisha]:”Hoe zat dat dan, Noxy?”
[Noxy]:“Vrouwtje miste kleine Binah heel erg. En op een dag zat ze achter de leptop en daar zag ze een zwart-witte poes van 4 jaar, die in een asiel zat te wachten op een nieuw huisje. De poes heette Binah. Dat vond vrouwtje een teken en ze haalde haar meteen op. Toen had ze ineens drie katten. Dat ging ruim twee jaar goed maar daarna veranderde dat.” [Nisha]:“Wat gebeurde er dan, Noxy?”
“Midas kreeg ruzie met Tovah en van angst kon zij toen niet meer plassen. Het ging niet over en vrouwtje moest toen een hartverscheurend besluit nemen. Eén van de katten moest verhuizen. Het werd Tovah, want zij was geen asielkat. Zij was sjiek en had een stamboom en vrouwtje dacht dat zij sneller een nieuw huisje zou vinden.” “En was dat ook zo?” “Ja, binnen een week na vrouwtjes beslissing had Tovah nieuwe baasjes en het ging daar meteen weer goed met haar! Ze kon direct weer plassen.” “Wat fijn voor haar!” “Jazeker! Vrouwtje belde vaak met de nieuwe baasjes. En één keer per jaar ging ze op bezoek. Ze zag dat Tovah gelukkig was en dat stelde haar gerust. Zo leerde ze dat liefde soms ook loslaten is, hoeveel pijn dat ook doet. Bij vrouwtje thuis was het weer vrede. Midas en Binah trokken naar elkaar toe en werden onafscheidelijk.”
[Noxy]:“Jaren later werden ze ziek. Ze gingen naar Regenboogland. Binah vertrok als eerste. Ze werd 14 jaar. Drie maanden later reisde Midas haar achterna. Hij was toen 17,5 jaar. Vrouwtje heeft heel hard gehuild in die tijd vertelde ze een keer, want het was zo stil thuis. Ze miste vooral Midas heel erg. Hij was ook een Heksenkat en hij was echt vrouwtjes schaduw. Waar zij was, was hij. Hij hielp haar ook met de maanrituelen, net als ik nu doe. Midas had een rotjeugd gehad. Hij kwam van de straat, net als wij, en vrouwtje heeft hem vijftien jaar lang niet kunnen optillen. Als hij naar de witjas moest, praatte ze hem het reismandje in. Toen hij ziek werd liet hij meer toe. Vrouwtje mocht hem aanraken en hij kwam op schoot liggen. Hij vond het fijn op vrouwtjes arm naar buiten te kijken. Elke dag moest hij een pillie slikken. Die kon vrouwtje hem zonder gedoe, in zijn bek stoppen. Midas vond het opeens allemaal goed.”
“Die eerste weken zonder katten waren heel moeilijk voor vrouwtje. Na een maand ging ze toen weer achter de leptop zitten en kwam ze ons tegen. We lijken precies op onze voorgangers. Jij op Binah en ik op Midas. Alleen ben ik dus geen jongetje, maar een meisje. Tovah is na tien fijne jaren bij haar nieuwe baasjes ook naar Regenboogland gegaan. Nu is ze daar bij haar oude vrienden en spelen ze saame met Krishna, Jinni en kleine Binah. Krishna was vrouwtjes eerste Heksenkat en Jinni had een stamboom, net als kleine Binah en Tovah.”
[Nisha]:“Wat een indrukwekkend verhaal, Noxy. Maar wat gaat vrouwtje nou doen met die kaarsjes en het maanritueel?” “Helemaal precies kan ik dat niet zeggen Nisha, want vrouwtje doet alles op gevoel. Ze zet buiten allerlei dingen klaar die ze nodig heeft voor het maanritueel. Ik zit er heel Zen naast. Dan trekt vrouwtje een cirkel om ons heen en steekt de kaarsjes aan. Dan voel je het magische.” “Ja, dat klopt Noxy, dan word je heel rustig vanbinnen.” “Ja, en dan gaat vrouwtje praten met onze voorgangers. Ze zingt voor hen en ze luistert naar wat zij tegen ons zeggen. Zo zijn we weer even allemaal heel dicht bij elkaar. Dat is toch mooi?” “Jazeker, en heel bijzonder, Noxy! Ik ga dit jaar extra goed opletten of ik onze voorgangers kan zien. Want dat kun jij wel, toch?” “Ja, ik kan ze horen, voelen én zien. Maar ik ben dan ook een Heksenkat.”
[Nisha]:”En wanneer is het maanritueel afgelopen?” [Noxy]:“Als we onze voorgangers niet meer kunnen voelen. Dan zijn ze weer terug in hun eigen wereld. Vrouwtje maakt de cirkel open, rinkelt met een belletje en dan is alles weer gewoon. Alleen de kaarsjes blijven branden. Die zijn voor Alle Zielen.”
Dit jaar denken we tijdens het maanritueel ook aan al onze Feesboekvrienden die net als onze voorgangers in Regenboogland zijn. Willen jullie zelf met ze praten: de nacht van 31 oktober is Samhain, een nacht vol magie. In die nacht komen alle zielen vanuit Regenboogland naar de aarde. Het gordijn tussen Daar en Hier is dan dunner. Als je erin klimt kun je het makkelijker kapotscheuren en naar beneden trekken. Dan toover je het Magische Land daarachter tevoorschijn. Wees Welkom
Kopjes van Noxy en Nisha
