De afgelopen tijd heb ik iets nieuws over mezelf geleerd. Dat is: ik ben een matjes-katerman. Dus dat je graag op matjes ligt, en dat doe ik.

Matjes

Van mijn vrouw kreeg ik een matje gewoon om te proberen. Ik ging liggen en ik lag meteen goed. Dat heb ik nooit als ik op een kussen wil liggen. Een kussen, dat is staan en liggen en gaan staan en draaien en dan de ene kant en daarna de andere kant en dan pas lig ik goed of nog niet dat kan ook. Dekentjes: gaat ook zo.
Maar toen kreeg ik een matje. Plat en hard. Lekker.
Daarna kreeg ik nog een matje het was van kookos. Super om op te liggen. Ik foel me dan wakker en oer.
Bij mij thuis liggen nou ook matjes op de badkamer, daar ga ik soms ook liggen en dan krijg ik een lekker brokje of een hapje of knuffels. Die foelen anders als je op een matje ligt, dat heb ik ook ontdekt.

Vensterbank

Dus mijn vrouw zei: “Bert, nou ik weet dat je van matjes houdt en je de artroosie hebt, nou is het tijd voor een matje in de vensterbank.”
Dat is waar ik alteit zit om de straat te controleren.
Of nou ja alteit, sinds ik de artroose meer heb, doe ik het ook minder. Ik heb toch mijn rust nodig.

Er kwam dus een matje.
Ik kijken.
En wat zag ik: het is een zacht matje. En dik ook nog. Eigenlijk is het meer een kussen. Ik snap niet hoe ik daar op kan liggen. In de vensterbank kun je niet links of rechts draaien, dat weet iedereen en zomaar liggen dat gaat nooit.
Een matje is super maar dit is geen matje.
Daarom ga ik er niet op.

Kussen

Als ik in de vensterbank ben, zit ik voor het matje. Niet er op. Mijn vrouw komt dan kijken en vragen stellen over het matje dat een kussen is. Ik snap niet dat ze het niet snapt, maar ik weet zeker dat op een dag dat matje weg is, dat hoop ik heel erg tenminste van wel.

Als ouder wordende katerman heb ik af en toe iets aan mijn gezond en nou heb ik weer een week zalf aan mijn oore gehad. Wegens dat ik moeilijker ging eten.

Eete

Die zalf is voor dat je weer gaat eete. Hoe het werkt dat snap ik niet, maar het werkt. Op de ene dag kreeg ik het aan mijn eene oor en op de andere dag kreeg ik het aan mijn andere oor. En ik begon bijna haast meteen te eete.
Ik at mijn hele bord afondeete op.
Als het nacht was dan at ik heel veel van mijn gezonde brokjes tegen de artroosie en dan moest mijn vrouw smorgens er weer brokjes bijdoen en die at ik dan ook weer op.

Ouder

Het was nodig zei mijn vrouw. Wegens dat ik van opzij wat magerder was. En dat is niet goed, dat je als oudere jongen dat krijgt. Maar het is ook zo dat je lichaam anders wordt als je ouder bent, dan krijg je vanzelf meer buik dan wanneer je twee of drie jaar bent. En ik ben al vijftien jaar. Dat mag je best zien, dat is mijn mening.

Bijwerking

Ik ging dus eete, dat was een verandering.
Er gebeurde nog iets. Ik kreeg een bijwerking.
Van de oorzalf werd ik moe en sloom, ik wilde de hele tijd heel erg lang in mijn mand liggen en ferder wilde ik niet zo feel. “Bertje, Bertje,” hoorde ik soms mijn vrouw roepen, helemaal aan de buitenkant van mijn gefoel.
Dan keek ik eefe.
Ik wilde liggen en eete, iets anders wilde ik niet echt.

Meer mezelf

“Nu is de week voorbij,” zei mijn vrouw. En toen hield de zalf op. Ik voelde mezelf weer terug komen, ik bedoel dat ik zelf meer in mijn leefe aanwezig was. Dat ik meer in mezelf was. Ik ging weer naar de badkamer en ik speelde weer meer.
Het eete gaat net goed genoeg. Dus dat is in orde, dat is mijn mening. Persoonlijk zeg ik liefer geen zalf meer.

Opmerking mevrouw Bert
Bert kreeg een halve dosis Mirtazapine zalf, dat heet Mirataz. De bijwerking waar hij het over heeft is lethargie. Dat had hij tijdens eerdere zalf-weken nog niet.

Er was een doos in huis. Dat kan, het gebeurt alleen mijn gefoel deze keer was anders. Ik wist gewoon dat mijn vrouw er iets mee wilde en dat ik moest meedoen.
En ik ben geen dozenjongen.

In de doos

Het is nou zo dat ik niet bang ben voor een doos, alleen ik ga er liefer niet in. Wel in mijn doos om te slapen maar die is open dus dat is eigenlijk een halve doos.
Die telt niet mee.
Dozen, ik weet het niet, ik heb er niks mee.
“Bertje, kom eens,” riep mijn vrouw en ik dacht ja hoor er moet iets.
Zij vindt het leuk, als ik in een doos ga. Moeilijk is dat als je saame woont en je wilt alletwee iets anders.

Sneks

In de huiskamer lag de doos op het tapijt. “Kijk eens,” zei mijn vrouw en ik keek.
Ik rook ook iets.
Achterin de doos lagen sneks.
Sneks!
Ik krijg nooit meer sneks wegens mijn gezond. O wacht eefe, mijn vrouw zegt wat.
O ja, elke ochtend krijg ik een meediesijnsnek goermet kip.
Toen ik die cbd-olie nam, kreeg ik het in likwitsneks.
En toen ik moeilijk anti-atroosie brokjes at, kreeg ik er geveizelde partie-sneks ofer.
Maar los daarvan heb ik nooit sneks dus toen ik ze in de doos rook, toen dacht ik nou slim zijn Bertje.

(tekst loopt door onder de video)

Dus ik in de doos.
Lekker, sneks. En er weer uit maar toen rook ik nog iets, dus ik weer terug en ik keek ook van wat doet mijn vrouw, o ze is aan het filmen wat ik doe, maakt mij niks uit. Sneks zijn sneks.

Saame woone

Toen ik alles op had, ging ik uit de dioos en in mijn mand liggen die staat achter de kastjes. Mijn vrouw bracht de doos naar de keuken dus ze snapte daar kan ik niks mee dat vond ik wel fijn dan heb ik rust aan mijn kop. Dus toen ze terug kwam naar de huiskamer toen kwam ik ook weer uit mijn mand.
Eefe een knuffel doen.
Zij was blij wegens dat ik in de doos was geweest,
en ik was blij wegens dat ik sneks op had.
Saame woone is echt superdupergezellig, dan moet je wel wat foor elkaar doen.

Ik heb het op.
De eerste keer, het was 1 druppel.
Tenminste dat zegt mijn vrouw, ik weet alleen dat ik ’s avonds een likwitsnek kreeg het was kip, en ik at dat meteen op, het is lekker spul en op is op.

Tefreden

“Dat ging heel goed, Bertje,” zei mijn vrouw, en we gingen aan de knuffel. Ik lag tefreden op mijn zijkant en zij aaide me en ik moest spinnen en ik wist gewoon dat zij ook tefreden was.
Dan begin je goed aan de nacht, hoor. Als je thuis rust en freede hebt.

Ze ging naar het grote bed en ik bleef beneden nog eefe na-liggen.
Ik at een brokje of wat.
En toen foelde ik van wat zal ik doen.
Dus ik naar boven, gezellig erbij.
Later werd ik wakker en ik had zin in dingen. Of nee ik wist gewoon dat ik dingen moest doen. De straat daar had ik al heel lang niet echt naar gekeken. Dus ik naar beneden en hop, de vensterbank in.

Superdupergoed

De nacht is anders als je dan controle moet doen. Ik heb licht in de straat van de lampen dus ik zie genoeg. Er komen soms mensen langs en die lopen anders dan oferdag dus dan moet ik intens kijken wat je weet het nooit. En als ik niks zie, dan moet ik helemaal opletten want dan kan er opeens iets komen.
Toen kwam er iets alleen het was in huis. Mijn vrouw kwam naar beneden ze liep door de huiskamer en ze ging naar de badkamer, dat doet ze elke nacht.
“Zo Bertje,” zei ze.
Ik moest alweer bijna spinnen.
Erna toen ze weer in de slaapkamer was, toen deed mijn gevoel WHOESH en ik sprong uit de vensterbank, rende over de trap echt keihard en ging op bed liggen snurken en alles was goed, alles was eigenlijk superdupergoed, zo foelde dat.

Na het dutje

Dus die ochtend erna was ik best moe.
Maar na een dutje wilde ik met de soundmous spelen en de kleine muis. Ik had er zin in. Ook in mijn brokjes.

Mijn vrouw zegt het komt van die olie. Maakt mij niet uit. Als het in een snek komt en die is lekker, dat neem ik die snek.

Mevrouw Bert

De dokter schreef voor een flesje van het merk HempOne. (ongeveer 20 euro) Het kan via iets lekkers gegeten worden maar ook – als dit moeilijk is – via de huid. Dan een druppel in de vacht doen.