Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Dan sta ik op de trap en wat dan?

trap

Ik lag lekker op de bank te slapen toen ik opeens foelde: mijn vrouw is boven. Het was overdag. Dus ik hopte van de bank af om te kijken wat  ze deed.

Nou dat ging anders dan ik dacht.

Halverwege

Net stond ik op de trap of eigenlijk was ik halverwege toen zij van boven naar beneden keek. “Ik deed de wasmachine, Bert,” legde ze uit. Ik zag dat ze naar beneden wilde. Maar dat wilde ik niet. Want als ik op de trap sta dan kan ik niet omkeren. Dat is eng. Het is moeilijk. Ik kan het niet, ik wil het niet, ik doe het niet. “Loop maar even door, hoor,” zei mijn vrouw want zij zag het.

Overloop

Dus ik liep door naar boven en naar waar zij was. Op de overloop kreeg ik knuffels en toen voelde ik me weer goed. Daarna rook ik nog even aan de deur van de berging. Toen gingen we samen naar beneden, ik als eerstens en zij dan een paar traptreden na mij, anders is het eng.

Keren

Ik kan dus niet keren als ik eenmaal trap loop. Niet als ik van beneden naar boven ga en niet als ik van boven naar beneden ga, het moet zo dat ik meteen kan doorlopen. Anders weet ik het niet.
Hoe anderen dat doen, weet ik niet. Maar ik kan niet keren als ik op de trap sta.
De trap is hier best veilig:

  • lekker breed dus ik heb de ruimte mijn poten neer te zetten
  • ik heb houvast want er ligt tapijt op
  • aan de zijkant van de trap staan boeken dat snap ik dus dat maakt het gewoner
  • en ik kan zien waar de trap heengaat dus ik weet waar ik naar toe ga

Het is helemaal niet erg wegens dat mijn vrouw rekening met me houdt. Dus ik hoef eigenlijk nooit te keren. Maar het zou wel gemakkelijk zijn geloof ik. Alleen hoe leer je dat?

Brokjes en snorharen, daar gaat het om

snorharen

Nou u ziet het al. Ik moet voorzichtig eten wegens mijn snorharen. En dan sta ik kei-stevig op mijn poten zodat ik presies weet wat ik doe.  En dat is op mijn snorharen letten.

Trek

Als je trek hebt, wil je eten. En ik heb best vaak trek. Dat ik voel: een hapje gaat er best in. Vooral een lekker hapje. Iets met garnalen. Of een soepje. Maar mijn reeaalietijd is dat ik elke dag brokken heb, gewone brokken dus niet vies en ook niet superlekker. Dat is wegens mijn gezond. Elke dag heb ik verse brokken en ik krijg ze nooit op. Ik eet wanneer ik trek heb en er is niks anders.

Ik krijg ook avondeten en een avondsnek dus dat u niet denkt die Bertje is zielig. Dat wil ik even zeggen.

Plat schaaltje

Hoe ik eet dat is altijd voorzichtig. Ik heb  een plat schaaltje en daar liggen de brokken op. Uit een bakje kan ik niet eten wegens mijn snorharen. Die komen dan tegen de zijkant en dat is een naar gefoel dus dan kan ik eigenlijk ook niet eten. Een plat schaaltje is het beste. Maar het is ook niet zo dat ik dan gewoon mijn kop in de brokken steek.
Van mezelf ben ik een voorzichtige kater dus ook met eten.
Ik kijk natuurlijk goed waar ik wil beginnen. Meestal aan een zijkant. Dan neem ik een brokje in mijn bek en als dat goed gaat (en het is de smaak die ik gewend ben) dan eet ik meer. Soms hou ik mijn kop scheef wegens dat mijn snorharen dan de ruimte hebben.

Plat bord

Een heel groot plat bord dat eet helemaal lekker maar ja dan gaan alle brokjes van het bord, dus daar eet ik alleen avondeten van. Dat is zalm of tonijn of dus met garnalen.

Als je presies weet hoe het gaat met je snorharen dan kun je snel eten. Maar dan heb je ten eerste hetzelfde bord en ten tweede hetzelfde soort eten dus dan heb je heel erg veel eet-ervaring, dat scheelt.

Over kopjes geven: wanneer geef ik welke kopjes?

kopjes

Kopjes geven is heel persoonlijk, voor mij zeker weten van wel. Het is toch mijn eigen kop en daar heb ik veel gefoel in. Mijn oren zitten er ook op dus dat is ook al gefoelig.

Harde kopjes

Vroeger was ik voorzichtig met kopjes geven. Ik bedoel de echte goede kopjes daar zeg ik dadelijk wat over. Toen ik hier pas woonde, kon ik alleen harde kopjes geven. In mij had ik gefoel en dat moest er meteen uit dus dan deed ik keihard mijn kop tegen mijn vrouw aan, maakte mij niet uit waar.
Als huiskaterman leer je vanzelf dat het ook anders kan, als je de tijd hebt en je krijgt van thuis wat steun. Dus dat je complimenten en knuffels krijgt als je wat nieuws doet.
En dat kreeg ik.

Zachte kopjes

Dus zo leerde ik zachte kopjes te geven, die zijn met gevoel tussen mij en mijn vrouw. Dus dat moet je durven en als je het niet durft is dat helemaal niet erg. Wat ik nou kan en doe dat is:

  • hardzachte kopjes als mijn vrouw thuis komt van als ze weg is geweest. Dan heb ik gefoel en dat moet er ook uit maar echte harde kopjes zijn het niet. Die doe ik niet meer wegens dat ik het nu anders kan
  • hele zachte kopjes, daar doe ik er maar één van tegen haar gezicht tijdens de welterustenknuffel, dus na de snek. Dan ben ik helemaal tevreden en ontspannen en dan is mijn gefoel heel zacht dus zo geef ik ook een kopje
  • gewone kopjes tegen de bank en het kastje, dat is als ik vind het moet weer meer naar mij ruiken. Of als ik een beetje spanning heb.

Het is heel erg persoonlijk, dus iedereen is weer anders met kopjes en hoe dat gaat. Een keer dacht mijn vrouw dat ze mij een kopje moest geven en toen heb ik heel streng gekeken en daarna is het nooit meer gebeurd. Kopjes is alleen voor katten, dat is mijn mening.

Ik weet geeneens hoe sterk ik ben

sterk

Mijn balletje is helemaal stuk en dat heb ik gedaan. Mijn muis is nou ook stuk. Dat heb ik ook gedaan. En ik wilde alleen maar spelen.

Ik heb nou nog een veter die is nog steeds goed. In het keukenkastje ligt nog meer, ook stom speelgoed waaarvan mijn vrouw hoopt dat ik het later toch nog leuk vind maar ik weet van niet. Daar gaat het niet om, wel dat de muis opeens stuk was.

Groot

Ik weet van mezelf dat ik best groot ben. Mijn kop is groot, mijn lichaam is groot en mijn voorpoten zijn groot en breed en sterk. Daar hou ik de muis mee vast als ik speel. En dan bijt ik wat. Of ik rol. Of ik lig heel erg stil te wachten tot de muis wat doet  dat kan ik best lang volhouden, wegens dat ik nog oer in me heb ook al ben ik huiskater.

En toen ik dat ene gefoel kreeg,  toen waren de oren van de muis weg en de staart ook. Ik had dus gewonnen maar ik had ook geen muis meer.

Mijn vrouw zegt dat ik niet weet hoe sterk ik ben. Dus wegens dat ik mijn speelgoed stuk maak. Dan zal het ook wel zo zijn. Maar ik hoop toch dat ik nieuw speelgoed krijg. Gewoon speelgoed dat naar thuis ruikt en niet naar de winkel dan kan ik er niks mee.

Foto

Ik wilde dit heel graag zeggen wegens dat er thuis de hele tijd foto’s van mij gemaakt worden dat ik lig te rieleksen en ik vind het ook belangrijk, maar ik doe dus nog veel meer op een dag. Dus ook de boodschappen controleren en de straat controleren en soms meehelpen met het dekbedovertrek en op mijn vrouw letten en alles wat er zo is, en dan speel ik ook nog. Ja, mag ik dan rieleksen.

Waarom ben ik zo moe

moe
De dag begint nou steeds vroeger, daar moet ik aan wennen. Want als er licht komt dan ben ik meteen wakker en mijn gefoel zegt nou moet ik iets doen.

Nacht

De nacht is nou ook korter. Dat is raar. ’s Nachts zit ik graag in de vensterbank om naar de lampen van auto’s te kijken die komen dan voorbij. Ik foel me dan ontspannen. Want het geeft rust van binnen. De autolamp komt eraan en rijdt voorbij, elke keer weer. Dat is elke keer hetzelfde dus dat is voor mij meedietaazie.  Ik weet niet hoe lang ik er zit maar wel heel erg lang. Alleen heb ik het de laatste tijd dat het opeens licht wordt en dat is een ander gefoel.

Ochtend

Elke ochtend heb ik mijn vaste dingen. Mijn vrouw uit bed halen, brokjes eten, water drinken, ochtendknuffel, de straat zien, slapen. Alleen als de dag vroeger begint dan doe ik ook meer. Door het huis lopen. Met een potlood spelen. In en uit de vensterbank. Soms ga ik kijken of de deur van de berging open is dat is nooit zo maar je kunt niet weten.

Alleen wat heb ik nou, dat is dat ik zo moe ben.

Lente

Ik heb nog steeds mijn wintervacht dus verharen doe ik niet daarvan kan ik niet moe zijn. En ik heb het gefoel dat de lente komt wegens dat ik meer enerzjie heb. Alleen ik ben overdag best vaak moe. Dan wil ik lange zachte aaiknuffels om te ontspannen en ik wil dutjes doen en lang doezelen en ook slapen en ik snurk, zegt mijn vrouw, maar daar gaat het niet over.

Mijn vrouw zei ook dat ik last heb van voorjaarsmoe maar dat is folgens mij alleen voor mensen. Niet voor katermannen met een wintervacht.

Dus ik weet het even niet. En ik ga gewoon door met slapen overdag en ’s nachts kijk ik naar de autolampen dat is echt heel erg mooi.