Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Opeens had ik zo’n trek in een luns voor mezelf

luns

Het was een gewone dag en dat was helemaal goed en toen opeens, toen kreeg ik zo’n honger, echt heel erg en ik wilde een luns.

Dus ik ging midden op het tapijt staan, staarde naar mijn vrouw en deed een keiharde MEWW.
Zij keek naar mij.
Ik keek naar de keuken, want daar staat het eten.
Ze zei: “Bertje, je hebt nog brokjes staan.”
Ik deed weer MEEWWW.
Ze was stil dan denkt ze na.
Ik: MEWWW!!!
Toen ging ze naar de keuken en ze kwam terug met een bord eten erop. “Het is een stoofpotje met kip,” zei ze toen ze het bord neerzette.
Helemaal goed.
Ik eten.
Lekkerrrr.

Bomvol

Nou de rest van de dag heb ik op de bank met de pootjes gestrekt gelegen om bij te komen. En ’s avonds heb ik toch weer avondeten op, en toen foelde ik me bomvol eten en tefreden en ik kreeg ook veel knuffels.

De dag erna hoefde ik geen luns. Ik had in de straat geluiden en daar was ik druk mee en het was ook zo dat ik geen honger had.

Eigenlijk eet ik nooit luns, ik weet ook niet waarom. De brokjes staan er altijd en voordat de nacht begint krijg ik verse brokjes. Dus ik eet ’s nachts het meeste.
En ik krijg avondeten op een bord, het meest hou ik van garnalen en tonijn. Twee keer per dag heb ik een snek met medicijnen daar proef ik niks van dus dat eet ik gewoon. Dat is mijn gewoonte van eten en luns zit er niet bij behalve gisteren toen wel.

Raar

Het rare is dat je opeens honger kunt krijgen en je weet niet waar het vandaan komt alleen dat luns niet gaat over brokjes en dat er meteen, echt serieus waar meteen, een bord met eten uit de keuken moet komen. Het was een gewone dag dat zei ik net maar dit was toch raar.

Toen de storm kwam en ging

stoem

Er was storm en als ik in de vensterbank zat, dan zag ik dat het buiten anders was. Alles bewoog en de mensen hadden moeilijke gezichten. Mijn gefoel was ook moeilijk.

Het begon in de nacht.
Toen waaide er nog niks maar als katerman zijnde heb je instinct en mijn instinct zei: Bert nou even opletten er gaat wat gebeuren. Die nacht at ik meer brokjes, ik had zoveel trek opeens en dat had ook met de storm te maken.
En ik was wakker de hele tijd, want ik had een aalert gefoel, en mijn vrouw sliep dus iemand moet er dan opletten en ik was die iemand dus.

Kijken

Nou overdag was ik na de ochtendknuffel dus keimoe. Echt ik was zo toe aan dutjes. En ik moest gapen maar ook toen zei mijn instinct wat ik moest doen en dat was in de vensterbank gaan zitten en kijken naar de wereld.
Ik weet nog van vroeger wat storm is, toen was ik buitenkater. Het is gefaarlijk. Wegens dat er van alles kan omwaaien en je moet uitkijken dat er niks op je kop valt. Dat zag ik ook aan de mensen, dat ze daarvoor bang waren.

Weer gewoon

Toen ik weer uit de vensterbank sprong en naar de bank liep, had ik nog een knuffel nodig en ik kreeg ook liefe woordjes over dat we binnen waren en samen en dat er niks kon gebeuren.
Maar ik hoorde binnen de storm van buiten.
En onder de voordeur door kwam er ook lucht van buiten dus ik rook dat het een andere dag dan anders was.
Maar bang was ik niet, wegens dat ik binnenkater ben en dat ik knuffels had gekregen en eerlijk is eerlijk ik heb liefer storm aan het raam dan een glazenwasser aan het raam. Dus toen kon ik toch slapen en toen ik wakker werd was de storm haast helemaal weg. En toen heb ik een brokje gegeten en daarna was de dag weer gewoon, en dat was het fijnste.

Waarom ik voor altijd binnenkater blijf

binnenkater

Het is weer kouder en ik dacht net nou komt de lente weet je wat ik ga verharen, maar toen deed ik het niet. Ik kijk elke dag of er al zon komt.

Ooferzicht

Zon vind ik het allerfijnste. Dan foel ik me ontspannen en dan is alles goed in mijn leefe. Ja mijn vrouw moet dan wel thuis zijn en aan haar werktafel zitten wegens dat ik dan weet waar ze is. Dan heb ik ooferzicht.
Voor mij is dat belangrijk als oudere kater met angstklachten.

Knuffels

Gisterochtend zat ik op het tapijt en ik keek naar buiten, naar het raam en net toen ik in de vensterbank wilde springen, kwam er WOESH een borstel tegen het raam. De glazenwasser stond beneden. Dus ik rende meteen naar de werktafel en ik ging eronder zitten. Mijn vrouw aaide me zachtjes en ze zei dat de glazenwasser er maar even was.
Ja dat gebeurde ook.
Maar toen was ik nog gespannen, dus ik had knuffels nodig en die kreeg ik.

Binneleefe

Zo heb ik elke dag wat waarvan ik foel daar moet ik iets mee maar het allerbelangrijkste is ontspannen foelen. Ik heb geen tuin en geen buitenhuis en geen balkon dus daardoor maak ik allerlei buitendingen niet mee.
Boven is een raam en daarachter zie ik het dak van de buurman en mijn vrouw vraagt weleens of ze daar een buitenhuis moet maken, zoals Jip dat heeft. Maar ik heb het liefer niet. Wegens dat ik dan op het dak moet en dan moet ze mee vind ik en ze zegt dat ze dat niet doet dus dan kan het eigenlijk niet.

Dus mijn leefe is en blijft een binneleefe, en dat is best fijn ook wegens dat ik seeniejor ben. Ik wil ooferzicht, sneks, knuffels en warme zon op mijn vacht dat is voor mij geluk.

Waarom ik vaak in de spiegel kijk

spiegel

Het is dus zo dat ik vroeger nooit in de spiegel keek en nou wel. Ik weet niet waarom ik ermee ben begonnen. Ik weet alleen wat ik zie.

Persoon

Er zijn mensen die snappen dieren niet, dat lees ik genoeg op Feesboek. Dan zeggen ze dat dieren alleen instinkt hebben dus dat is je oer, en verder niks. Ja, en dat ze kunstjes kunnen leren.
Ik heb ook oer, en ik kan kunstjes leren maar ik ben ook een kater die dingen kan leren, en die dingen snapt, dus ik ben een intelligent persoon.
Want een dier is ook een persoon.
Net als een mens.

Kijken

Op de slaapkamer keek ik een keer in de spiegel en toen zag ik mezelf. Ik wist meteen dat ik het was, want mijn vrouw ziet er anders uit.
Dus ik keek en keek en ik dacht nou Bertje je bent geen kitten meer.
En dat is ook zo, wegens dat ik 13 jaar ben, net als Loesje.

Dus soms als ik op de slaapkamer ben, kijk ik weer in de spiegel. Ik doe het ook in de spiegel beneden, die staat dichtbij mijn plank dus dat is gemakkelijk. Er is ook een andere spiegel in de huiskamer maar die vertrouw ik niet. Er is iets mee, dat is mijn gefoel.

Het komt ook voor dat mijn vrouw en ik naar elkaar kijken via de spiegel. Dus dan zie je elkaar anders, dat is heel aapart.
Ik kan ook via de spiegel naar de kamer kijken. Doe ik ook.

Lefenserfaring

Ik bedoel te zeggen dat als je zo met de spiegel kunt omgaan, dat je dan vanzelf intelligent bent en ook een persoon. Je moet snappen wat een spiegel is. Je moet ermee kunnen omgaan. En dat kan ik, en folgens mij ook heel veel andere dieren. Misschien moet je er wat ouder voor zijn, dat je lefenservaring nodig hebt, en dat is bij mij het gefal.

Samen spelen of toch niet? (video)

Er lag een potlood op het tapijt. Dat is hier bijna altijd zo, wegens dat er veel potloden zijn en die moeten ergens blijven. Soms speel ik ermee. Maar nou wilde mijn vrouw opeens samen spelen. Ik niet.

Dat ik niet samen wilde spelen, snapte ze niet. Dat is best zielig want dan ben je blij en dan lukt er iets niet en ik dacht ik doe gewoon een beetje mee misschien komt mijn gefoel van samen spelen dan wel of anders verdwijnt haar gefoel daarvan.
Maar niks hoor.

Ze bleef proberen met het potlood.
En ik bleef proberen van niet.

Onder de lap

Toen ik hier pas woonde hebben we heel lang elke dag samen gespeeld. We deden lintje onder de lap. Of muis onder de lap. Zij aan de ene kant van de lap en ik aan de andere en ik wist wel dat zij het lintje bewoog maar ik keek er toch naar en dan sprong ik.
Het was ook wegens de spanningen dat ik zoveel had meegemaakt van de straat en het asiel en dan het wennen aan een nieuw huis.
Daarna waren de spanningen uit mezelf en toen begon ik met ontspannen en daar werd ik steeds beter in. Zo ontdekte ik ook dat ik voor genieten een talent heb. En mijn vrouw zegt, Bert van mij mag het.

Potlood

Soms speel ik. Ook met een potlood. Dat pak ik dan tussen mijn voorpoten en dan ga ik ermee rollen en dan heb ik dat oer in mijn lichaam. Met een propje lukt het ook. Of ik scheur met een krant en dan rol ik lekker heen en weer.
Ik ben eigenlijk van samen-spelen gegaan naar alleen-spelen. Het is wel zo dat ik het leuk vindt als ze een beetje kijkt en na het spelen mij aait en een kompliement geeft. Dan wil ik weer samen zijn. Maar met spelen foel ik nou dat ik het liefer alleen doe, eerlijk is eerlijk.