“Het spijt me Bertje,” zei mijn vrouw. “De postbode komt en ik kon het pakje nergens anders laten bezorgen.” Ik foelde me bang. Was het wel de postbode of ging er iets heel moeilijks gebeuren?

Voordeur

Dat gefoel van bang was er opeens toen dese week mijn vrouw opeens naar de voordeur ging. Er was niemand. Maar ik zat rechtop en dacht dit is niet goed. Ik foelde het gefoel in mij groter worden en toen kon ik ineens niet meer nadenken en toen wist ik nou ga ik achter de kastjes liggen daar ben ik feilig.

En daar lag ik dus.
Uur na uur na uur na uur, ik weet geeneens hoe lang.
Heel lang.

Liefe woordjes

Toen ik eindelijk weer in de kamer durfde, lukte het alleen heel foorzichtig. Ik was onzeker. Ik wist het niet zo goed meer.
Er was nog steeds geen postbode geweest en ook niks anders engs dus dat kwam dan nog maar ja wanneer. Dan is foorzichtig het beste.
Ik kreeg heel zacht aaien en liefe woordjes dat hielp heel erg maar het was pas na het afondeete dat ik me weer gewoon Bertje foelde.

Meediesijn

De dag erna was er niks.
Maar ik kreeg wel meediesijn om van binnen sterker te worden want de postbode komt vandaag, zei mijn vrouw, en daar was niks aan te doen. En door de meediesijn kon ik er ook een beetje beter teegen, al wist ik van binnen zeker dat ik liefer niemand en niks aan de voordeur heb.

Deur

Het is allemaal gekoome sinds mijn operazie aan mijn tanden. Dat was voor mij heel moeilijk dat ik naar de dokter moest in een taksi en dan wat ze allemaal deden en toen moest ik naar huis  weer in een taksi en daarom wil ik dus nooit meer in een taksi. En je weet het nooit misschien heeft die postbode ook wel een taksi dus daarom mag er niemand aan de deur komen. Dat is mijn mening en ik woon hier ook.

updeet

De postbode is geweest en ik kreeg inhaal-knuffels en nou ben ik weer bijna wie ik was.

Ik heb iets wat ik haast bijna nooit echt niet bij andere katermannen of poesen zie en dat is dat ik gaten in mijn vacht heb. Op de fotoo is het te zien.

Mijn vrouw zegt dat het gewoon is. Dat ze anders wel de dokter had gebeld en dat ik dan misschien pillen moest elke dag wegens dat ik ziek was maar ik ben dus niet ziek dit is gewoon. Zegt mijn vrouw.
Waarom is mijn vacht met gaten er helemaal in?
Loes heeft dat niet, op elke footoo is haar vacht supermooi en zacht en aan een stuk, dus zooals ik denk dat een vacht moet zijn. Dat wollige. Dat je weet: ik heb mijn vachthaare helemaal warm om me heen.

Zorgen voor

Misschien doe ik iets verkeerd dat kan best. Hoe zorg ik voor mijn vacht:

•  ik was mezelf, gewoon normaal met mijn tong en mijn poot dus hier kan het niet aan liggen
• ik eet netjes en gezond dus het is niet zo dat ik alleen sneks eet of Goermet dat is lekker spul maar het is niet voor je gezond. Mijn eete is voor de gefoelige maag en de dokter heeft gezegd dat ik dit moet eete en dat doe ik
• ik laat me elke dag lang aaien, van heel stevig tot heel zacht en ook doet mijn vrouw vachthappen dat is heel intiem en ook fijn. Nou is het zo dat ik kriebels op mijn buik het fijnste vindt en daar heb ik dus geen gaten in mijn vacht maar hele zachte haren net als een kitten bijna
  Folgens mij doe ik dus niks verkeerd.

Ik moet wel zeggen dat ik een dikke vacht heb dus ook warm en ik heb het nooit koud, behalve als ik ’s nachts bij de voordeur blijf staan, dan wel.
Misschien moet ik mijn vacht aksepteere zoals het is, maar misschien komt het toch nog goed, dat kan best.

Elke avond doen mijn vrouw en ik de avondknuffel. Ik ben er nou steeds meer van gaan houden dus ik meld me al vroeg aan, en dan zegt ze: “Nog eefe wachten Bert.”

Ja, dan wacht ik.
Ik ga op het tapijt zitten en ik kijk naar haar of het al tijd is. Of ik ga wat scheuren dan snapt ze ook dat ik heel graag de avondknuffel wil.
Alles is dan fijner echt waar.

De leptop staat uit dus ik weet zeker dat de dag voorbij is en dan is de tijd voor mij
Het is stil in de straat zodat ik gewoon foel dat mijn werk als controleur af is en ik hoef alleen te liggen en te ontspannen
In de kamer is het een beetje licht veel minder dan overdag dat is ook fijn bij de knuffel

De avondknuffel duurt heel lang en het wordt steeds fijner. We liggen dan op het tapijt en ik krijg eerst gewoon aaien dan moet ik spinnen.
Daarna komen de friemels op mijn buik.
Zoo, hé, daar ga ik weer anders van spinnen.
Soms sta ik op en dan ga ik weer liggen dan is de knuffel weer anders.
Friemels achter mijn oor vind ik ook fijn.

Laatst raakte ik opeens helemaal uit de ontspanning toen mijn vrouw met de friemels achter mijn oor stopte en zei: “Je hebt iets in je oor, wat is dat?”
Nou dan weet je het wel als katerman zijnde. Als een vrouw in je oor kijkt, wil ze er ook in friemelen en dat zijn friemels die ik niet wil.
Niks in mijn oor.
Niks in mijn bek dat zeg ik er ook eefe bij.
Dus ik hield op met spinnen en ik bewoog helemaal niet meer en ik dacht dadelijk ga ik op de bank liggen maar ze snapte het want ze zei: “Ik laat je oor met rust hoor Bertje.”
Toen ging ze weer aaien en de afondknuffel ging door, gelukkig.

Die nacht zat ik in de vensterbank naar de autolampen te kijken. Ik foelde me aalert. Niks geen friemels in mijn oor, serieus echt waar niet. Folgens mij was mijn oor goed zoals het was, maar heel zeker wist ik het opeens niet meer.

Ik doe het weer, ik kan het weer. Spelen. Misschien komt het ook omdat ik al heel lang geen stomme dingen van thuis heb gekregen en mijn gefoel heeft weer ontdekt wat leuk is.

Denk-speelgoed

Het is nou eenmaal zo dat ik een gefoelige katerman ben. Dus als mijn vrouw thuis begint over beweging en spelen en mijn gezond, dan luister ik en dan weet ik ook dat ik wat moet gaan doen.
Maar moeten is nooit leuk.
En helemaal niet als je vrouw naar de winkel gaat en ze koop heel speesjaal speelgoed voor katten. Ze heeft een keer denk-speelgoed gekocht daar kan ik niks mee dacht ik meteen. Dat ging weg.

De beste spullen om mee te spelen dat zijn de spullen die ik leuk vind. Wat zijn dat:

• een oude krant, wegens dat een oude krant naar thuis ruikt en een nieuwe niet. Met een oude krant kan ik scheuren en daar spring ik op als ik me oer voel en heel soms rol ik er ook op. Scheuren is iets dat ik alleen speel.
• een veter, stevig of zacht dat maakt me niet uit, een veter is een veter en daar zet ik dan BAM mijn poten op, dus het is iets om samen mee te spelen. Soms kan een veter ook door het papier van de krant en soms onder een lap dan zie ik het bewegen en dan BAM, ik er weer op.
•  een propje, alleen dan moet ik wel het gefoel hebben. Mijn vrouw moet dan een propje maken en eerst zelf mee friemelen en dan naar mij gooien. Dan vang ik het en ik ga het scheuren en dan wil ik een ander propje. Dat is het spelletje. Alleen als ik het gefoel heb anders lukt het niet.
•  een ding aan een hengel dat ronddraait is ook leuk alleen heel soms en je moet het saame doen.

Wat ik niet mag

Een veer is ook leuk alleen dat mag ik niet van thuis omdat ik er meteen in wil happen en scheuren, en van een muis hap ik het staartje eraf en dan is ze bang dat ik stik dus dat krijg ik ook niet. Nou gelukkig heb ik genoeg ander speelgoed in mijn huis, en het zijn nou net de beste spullen om mee te spelen.

Gisteren had ik een streep zon, ik zag het komen, en ik wist, nou gaan we weer naar het heele fijne toe en dat is de zomer en eerst komt dan lente.

We hebben allemaal een rare tijd gehad met herrie buiten, dat er knallen waren en dat er mensen herrie maakten, ik had ook schreeuwen buiten maar dat is nou allemaal weg. Elke nacht heb ik weer rust. Heel erg soms een knal maar die is ver weg en daar luister ik niet naar.
Als ik de straat controleer, is de straat zoals altijd, gewoon.
En ik hoor niks over dat de dokter moet komen voor een prik.

Dus nou is mijn leefe weer helemaal in orde omdat het gewone terug is. En ook omdat het daglicht langer duurt. Dat is poosietief.
Wat is voor mij nou het gewone:

• soms slaap ik op bed en dan slaap ik weer een stuk van de nacht beneden, net waar ik zin in heb
•  overdag speel ik weer af en toe wegens dat ik er gefoel voor heb, ik scheur en soms vecht ik met een veter en dan win ik altijd. Ik speel af en toe wegens dat ik een seeniejor kater ben en geen kitten, dan is je gefoel anders
•  het eete is van de dokter en ook voor mijn gezond en ik eet best lekker, ook brokjes. De dokter heeft gezegd dat ik voorlopig helemaal niet terug hoef dus ik ga nergens heen
•  gewoon is ook dat ik elke dag en afond knuffels krijg en liefe woordjes dus dan foel ik liefde en dat is het fijnste gefoel

Ik doe mijn leefe per dag, dan snap ik het, en elke dag is nou hetzelfde want het is weer gewoon zoals het was, en daarom ben ik een tefreden katerman.