Een paar dagen geleden hoorde ik mijn mensen tegen elkaar zeggen dat ik nau echt geland ben, dat vond ik gek want ik ben toch geen fliegtuig?, maar mijn vrouw legde me uit dat ze bedoelden dat ik nu helemaal thuis ben, ze merken dat ik veel meer durf, en mijn mensen foelen dat ik hun Kevertje ben, het betekent dat we vertrauwd zijn met elkaar, of misschien wel getrauwd, dat woord bestaat ook!, diezelfde nacht kroop ik in de armen van mijn vrouw en zo heb ik een hele tijd geslapen, op mijn rug met mijn voorpoten boven mijn hoofd, mijn vrouw deed geen oog dicht, omdat ze niet goed meer in bed paste zegt ze, maar het was ook van emootsie, gelukkig kon ik prima slapen, dat was geen enkel PUNT.

Feilig

Mijn mensen missen Bolle nog steeds, ze hadden zo gehoopt dat hij langer had mogen blijven, maar dat kan je zelf niet kiezen, en bovendien: Bolle is er nog steeds, hij zit in hun hart, hij hoeft nu nooit meer bang te zijn, hij is feilig en er kan hem niks meer gebeuren, en als ster heeft hij voor mij gezorgd, en tegelijkertijd voor mijn mensen, want toen ik in het asiel zat heeft hij mij aangewezen aan mijn vrouw, dat ze wist wie ze moest kiezen, mij natuurlijk!!, hij was altijd zorgzaam, zo heet dat, dat is Bolle tot in de PUNTjes.

Mijn man vindt het nog wel eens moeilijk, het verdriet om Bolle en het geluk om mij lopen door elkaar heen foelt hij, maar ik vind: dat mag toch gewoon?, ik heb ook nog verdriet om vroeger, en daarom ben ik nog wel eens bang, dat hoort bij mij, maar ik ben vooral gelukkig nu, dat ik mijn mensen en mijn huis en mijn tuin heb, dat ik kouwstiks krijg, dat ik veren en lepels en balletjes heb om mee te spelen, dat ik weer feilig ben en dat ik mijn verhalen kwijt kan, dat er iemand naar me luistert, want als je iets vertelt maar niemand hoort het, wat is daar dan het PUNT van.

In de tuin

Vorige week waren mijn mensen bijna een hele dag weg, dat geeft niet echt hoor, maar ik ben niet op mijn bak geweest en ik heb bijna niks gegeten, ik heb alleen maar geslapen, toen mijn mensen in de avond terug kwamen mocht ik meteen de tuin in, zooo heee ik moest plassen!!!, we hebben met zijn drietjes nog in de tuin gezeten, ik moest de hele tijd tetteren, ja ik wilde toch vertellen wat er overdag allemaal was gebeurd, ik probeerde een flieg te vangen maar dat lukte niet, toen heb ik een rand van het gras gevangen, ik nam een sprong, ik ging liggen en pakte het vast met twee poten, ik trappelde tegen het gras en ik had gewonnen!!, mijn mensen moesten lachen, ze vinden dat ik prakties ben ingesteld, dat als het ene niet lukt ik gewoon iets anders probeer, ja logies toch, zo zie ik het leefe, en daarom ben ik juist Kever met een rij streepPUNTen!!!

Voordat ik mijn verhaal ga maken wil ik eerst Bertje heel veel feeliesietaatsies geven!, hij was donderdag jarig en is 14 jaren geworden, dat is helemaal top!, er is maar één echte Bertje en dat is Bertje van de blog, en ik hoop dat hij 100 jaren gaat worden, met heel veel streepPUNTen!!!

Naar buiten

Sinds de zon er is wil ik ineens de hele dag in de tuin zijn, en eigenlijk ook wel de hele nacht, dat deden Pop, Beer en Bolle als het warm was, maar ik mag dat niet, ik moet in de nacht binnen slapen vinden mijn mensen, prima hoor, alleen wil ik wel om vijf uur al weer naar buiten, daarom ga ik tetteren en over het bed heen lopen, mijn man staat dan op en doet de achterdeur open, hij zet hem op een haak zodat hij open blijft, mijn mensen gaan nog slapen en ik kan heel vroeg in de tuin zijn, als bijna iedereen nog slaapt, alleen de vogels zingen al en de insekten fliegen maar verder ben ik alleen, en dat is juist het PUNT.

Gewend

Ik ben nau helemaal gewend aan de tuin, ik weet dat Bolle me beschermt dus ik hoef niet bang te zijn, ik ren door het gras, ik vang mijn lepels en mijn plestik dobbelstenen die ik heb gekregen voor in de tuin, er moet eigenlijk ketnip in maar dat vind ik eng dus ik heb dobbelstenen zonder ketnip, het maakt me niet meer uit dat de hond blaft, dat doet hij heel vaak daarom denk ik er verder maar niet over na, ik drink uit de waterbakken in de tuin, we spelen het spel met de brokjes als het niet te warm is, soms plukt mijn vrouw hele sappige grassprieten, die haudt ze voor mijn neus en ik eet ze zo uit het vuistje, we zitten met zijn drietjes op het gras, ik ken alle beestjes die in de tuin lopen of fliegen, ik weet wat voor geluiden de mensen die vlakbij ons wonen maken, ik ken de tuin tot in de PUNTjes.

Open doen

Het kattendeurtje dat in de grote deur zit is te klein is voor mij, daarom moet ik steeds bij de keukendeur tetteren zodat mijn mensen die voor mij open doen, dan loop ik door het gangetje naar de tuindeur, die staat op die haak dus daar kan ik gewoon in en uit, als ik weer naar binnen wil ga ik tetteren voor de keukendeur tot mijn mensen hem open maken, het is allemaal prima geregeld vind ik, in de avond loop ik vaak heen en weer, ik ga naar buiten en ik wil weer naar binnen, als ik binnen ben wil ik toch maar weer naar buiten, o nee ik blijf toch liever binnen, maar dan wil ik misschien door het raam naar buiten, dat kan ook nog, ik weet het niet helemaal zeker, alleen als mijn mensen het raam weer dicht doen wil ik er ineens wél door naar buiten en kom ik fia de tuindeur meteen weer de gang in en ga tetteren dat ik weer naar binnen wil, en dat gaat zo de hele avond door, mijn mensen zeggen weleens dat ze er een PUNThoofd van krijgen.

Eigen deur

Maar ja, daar kan ik toch niks aan doen als ik geen eigen deur heb?!, ik zau voor mijn mensen ook best de deur open willen hauden maar dat hoeft nau eenmaal niet, mijn man gaat een keer een eigen deurtje voor mij maken zegt hij, dan kan ik altijd zelf de tuin in, dat lijkt me echt fantasties, in de tuin is zoveel te doen!, en er is iets heel biesonders gebeurd, in de tuin heb ik bijna geen honger, soms krijg ik een paar brokjes, maar dat hoeft eigenlijk niet, door het vele buitenzijn en het heen en weer lopen ben ik zomaar afgevallen, wel twee ons vertelden mijn mensen me, nau als dat geen plusPUNT is!!

Eten is lekker, ik lust het wel de hele dag door, dat is omdat ik steeds maar honger blijf hauden, mijn mensen zeggen dat dat niet kan en dat ik al een te dikke buik heb, maar ik foel het toch zeker zelf?! mijn buik foelt leeg en dat wil ik niet, ik had een hele kleine dunne lege buik toen ik op straat woonde, daarom denk ik nog steeds dat ik honger heb, ook al heb ik net gegeten, mijn vrouw heeft met de dierendokter gebeld om te vragen wat ze nau moet doen, de dokter zegt dat ik puusels moet maken of brokjes moet zoeken, zodat ik langer doe over mijn eten, maar puuselen snap ik niet, ik heb het geprobeerd maar echt waar IK KAN HET NIET EN IK WIL HET NIET PUNT UIT.

onder-mijn-stuur

Mijn vrouw legt wel eens ergens brokjes neer zodat ik moet gaan zoeken, als ze een brokje op mijn kartonnen poort legt terwijl ik eronder zit, ga ik dat meteen pakken door van onder tegen het karton te grijpen, ja logies toch?, maar ik kan er helemaal niet bij!, ik probeer het een paar keer en dan hau ik op, mijn mensen moeten er om lachen, ze zeggen dat ik geen ruimt-elijk inz-igt heb, wat dat is weet ik niet, ze hebben het geprobeerd met brokjes gooien door de kamer, maar ik kan ze vaak niet vinden, soms word ik een beetje boos omdat het zo moeilijk is, dan raak ik onder-mijn-stuur, overstuur roept mijn vrouw, enniewee we hebben achter dat brokjes zoeken in huis een PUNT gezet.

Op de stoel

Maar nau heb ik een nieuw spel, mijn vrouw en ik gaan naar de tuin, ze gooit een brokje en ik ga het zoeken, buiten kan ik het wel!, het moet niet te moeilijk hoor, dus niet dat ze het op de stoel van Bolle gooit, dat heeft ze een keer gedaan, ik hoorde het brokje vallen maar ik zag het niet, ik zocht overal maar het was weg, mijn vrouw tilde me op de stoel, ik sprong er van af want ik zocht het brokje, pas toen ze me weer op de stoel tilde en het brokje op mijn poot legde snapte ik het, ik vind dat fals spelen en dat mag niet! ze heeft ook een keer brokjes op het kattenhuisje gegooid, die kon ik niet vinden tot mijn vrouw me er op tilde, en folgens haar sprong ik daarna steeds op het huisje als ze een brokje gooide, ook al gooide ze het totaal ergens anders heen zegt ze, nau en?, dat vind ik helemaal geen PUNT.

Tijger

Ik hoop dat de zon weer komt, dan kan ik elke dag het nieuwe spel doen, samen met mijn mensen, in de regen of als het hard waait is het niet zo leuk, ik vind het een machtig mooi spel, mijn mensen vinden het ook leuk, ze geven me steeds kompliementen, ze zeggen tegen me goed zo Keef!, of Keef, je kunt het! of Keef, je bent een tijger!, daar moet ik van tetteren, ik foel me trots dat ik de brokjes kan vinden, het nieuwe spel is fantasties want ik krijg knuffels en er is eten en we zijn met zijn drietjes, dus als we het spelen ben ik helemaal blij met zo een rij streepPUNTEN!!!

Mijn vrouw zei deze week dat ik al een echte buitenkater word, “Nau…” zei mijn man, “meer een tuinkater”, zooo heee dat vind ik goed klinken, een tuinkater, ja dat wil ik wel zijn!, elke ochtend ga ik meteen als mijn vrouw opstaat bij de achterdeur staan, dat ik naar buiten wil, dat komt omdat ik moet plassen, en ik wil liever buiten plassen dan op mijn bak, heb je wel eens gehoord van een tijger die op een bak plast, nee toch?!, daarna kijk ik even rond of alles in orde is, er gebeuren nooit rare dingen in de tuin want alleen mijn mensen en ik kunnen er komen, maar er lopen insekten rond, en elke dag zijn de planten anders, dus vandaar dat ik alles kontrooleer, dat is elke ochtend een belangrijk PUNT.

Tijger

Katten zijn jagers, ze kunnen heel goed prooien vangen, dat moet in het wild anders kun je niet overleven, en elke huiskat heeft nog wat wilds in zich, ik ben ook een jager, alleen ben ik een beetje bang voor vogels dus dat is lastig, muisjes kan ik ook niet vangen omdat ik die nooit zie, maar ik heb wel iets anders in de tuin, iets waar je een tijger voor moet zijn om dat te kunnen vangen, het is moeilijk en je moet je heel goed konsentreeren anders lukt het niet, hoe het zo gekomen is weet ik niet, maar de eerste keer dat ik er eentje zag werd ik meteen wild tot in de PUNTjes van mijn tenen.

Lepel

Nau ben je vast wel benieuwd waar ik op jaag, ik zal het je vertellen: ik jaag op lepels, mijn mensen moeten er altijd om lachen maar ik snap echt niet waarom, het is juist een seeriejeuse zaak, er liggen twee lepels in de tuin, eentje van metaal en eentje van plestik, die gebruikt mijn vrouw om een gaatje te graven voor kleine plantjes, en als ik die zie liggen begint het: ik zak door mijn voorpoten, schud met mijn bips, neem een sprong, en meestal is het dan raak: ik heb een lepel gevangen!, ik pak de lepel goed vast en schop hem een paar keer met mijn achterpoten, soms spring ik mis, nau ja dat kan gebeuren, dan spring ik nog een keer, meestal vang ik ze allebei, verder vang ik niks in de tuin, maar dat hoeft ook niet meer want ik heb al bewezen dat ik een jager ben, PUNT uit.

(tekst gaat verder onder video)

Knuffel

Als het mooi weer is ben ik bijna de hele dag in de tuin, ik kom wel steeds naar binnen hoor, om even een knuffel te halen en iets te eten, mijn vrouw vindt dat ik niet iedere tien minuuten eten hoef te hebben, maar ik vind van wel, ik ben in de tuin kontinuu aan het opletten, dus het is belangrijk om genoeg eenersjie te hebben, voor als er iets gebeurt en ik in aksie moet komen, mijn vrouw roept: “Jij en aksie, jaja” en dat vind ik flouw want ze weet best dat ik het druk heb en sinds kort nog ekstra druk, want er is iets machtig moois gebeurd, echt een hoogtePUNT in mijn leven.

Peetoom

Ik ben namelijk peetoom geworden, dat is helemaal top!, ik ben peetoom van Valentino Louis Makkareel, de zoon van Dorus en Jiekie, en ik ben er helemaal trots op, hij is nu nog een kleine kitten maar zogouw hij wat groter is leer ik hem jagen, op lepels natuurlijk, wat anders?, dat is een belangrijk iets als je een wilde tijger bent, het komt altijd van pas denk ik, daarom ben ik blij dat ik het aan mijn petekind kan leren, ik ben veel aan het oefenen, dan kan ik het Valentino goed voordoen, de eerste keer dat Valentino helemaal zelf een lepel vangt zoals ik hem dat heb geleerd, lijkt me echt PUNTgaaf.

Deze week had ik veel zon in mijn huis en vooral in de tuin, ik mag nu in de hele tuin, aan de zijkanten zit heel hoog gaaas zodat ik er niet overheen kan springen, zooo heee ineens is de tuin weer veel groter geworden!, ik heb het nieuwe stuk tuin goed bekeken en overal aan gesnuffeld, ik heb al een roetiene, als de zon schijnt ga ik in het gras liggen, als het regent ga ik onder de bladeren zitten, en als het een beetje van alles is ga ik bij mijn gaaas zitten en kijk ik stiekum in de tuin van de buren, die zijn niet zo vaak buiten dus ik kan rustig alles bekijken, mijn vrouw vindt dat grappig en vraagt of het gras bij de buren groener is, maar de buren hebben helemaal geen gras dus ik snap haar PUNT niet.

Mooie stoel

In de tuin staat een hele mooie stoel, hij is van riet, zo heet dat, ik liep er altijd omheen want ik wist dat het een belangrijke stoel was, deze week ben ik er heel foorzichtig opgeklommen, het is een fijne stoel ook al is hij bijna kapoo, ik ging liggen maar ik wist niet zeker of het mocht dus ik keek naar mijn mensen, mijn vrouw zei Goed zo Keef, en mijn man nam een footoo want het is de stoel van Bolle geweest, het was zijn lievelingsstoel, hij lag er vaak op en kon er zelfs op slapen, nau lig ik er soms op, het is een lijntje met vroeger volgens mijn vrouw, een lijntje tussen Bolle en mij, dat vinden mijn mensen mooi en tegelijk moeilijk, maar ze zeggen dat ik natuurlijk op stoel mag, ook al is het een gefoelig PUNT.

(tekst gaat verder onder video)

In de tuin

We zaten deze week een paar keer met zijn drietjes in de zon in de tuin, ik heb heel veel getetterd, ik heb een paar keer mijn plestik lepel gevangen die in het gras ligt, het was machtig mooi! maar toch kon ik niet helemaal blij zijn met de zon, want ik moest steeds aan Bertje en Bjarne denken, dat zijn mijn vrienden en als mijn vrienden ziek zijn foel ik dat, ik kan niet helemaal blij zijn omdat er lijntjes lopen tussen mijn vrienden en mij, van mijn hart naar hun hart, en al is er nog zo veel zon het foelt toch alsof er een schaduw over me heen valt, ik ben blij en gelukkig en ik foel me heppie in de tuin, maar het zau pas echt perfekt zijn als Bertje en Bjarne ook weer gelukkig en gezond zijn, dan pas kan ik tot in de PUNTjes van mijn tenen genieten.

Lijntjes

Zo zijn er allemaal lijntjes tussen jezelf en anderen, zelfs al zijn die anderen sterren geworden, er blijft altijd een herinnering en een lijntje, ik kan die lijntjes foelen, jij ook hoor!, je foelt ze in je hart, als je iemand lief vindt ben je nooit helemaal alleen, dat komt door dat lijntje, en als je iemand lief vindt kan je achter dat lijntje nooit zomaar een PUNT zetten.