Deze week had ik veel zon in mijn huis en vooral in de tuin, ik mag nu in de hele tuin, aan de zijkanten zit heel hoog gaaas zodat ik er niet overheen kan springen, zooo heee ineens is de tuin weer veel groter geworden!, ik heb het nieuwe stuk tuin goed bekeken en overal aan gesnuffeld, ik heb al een roetiene, als de zon schijnt ga ik in het gras liggen, als het regent ga ik onder de bladeren zitten, en als het een beetje van alles is ga ik bij mijn gaaas zitten en kijk ik stiekum in de tuin van de buren, die zijn niet zo vaak buiten dus ik kan rustig alles bekijken, mijn vrouw vindt dat grappig en vraagt of het gras bij de buren groener is, maar de buren hebben helemaal geen gras dus ik snap haar PUNT niet.

Mooie stoel

In de tuin staat een hele mooie stoel, hij is van riet, zo heet dat, ik liep er altijd omheen want ik wist dat het een belangrijke stoel was, deze week ben ik er heel foorzichtig opgeklommen, het is een fijne stoel ook al is hij bijna kapoo, ik ging liggen maar ik wist niet zeker of het mocht dus ik keek naar mijn mensen, mijn vrouw zei Goed zo Keef, en mijn man nam een footoo want het is de stoel van Bolle geweest, het was zijn lievelingsstoel, hij lag er vaak op en kon er zelfs op slapen, nau lig ik er soms op, het is een lijntje met vroeger volgens mijn vrouw, een lijntje tussen Bolle en mij, dat vinden mijn mensen mooi en tegelijk moeilijk, maar ze zeggen dat ik natuurlijk op stoel mag, ook al is het een gefoelig PUNT.

(tekst gaat verder onder video)

In de tuin

We zaten deze week een paar keer met zijn drietjes in de zon in de tuin, ik heb heel veel getetterd, ik heb een paar keer mijn plestik lepel gevangen die in het gras ligt, het was machtig mooi! maar toch kon ik niet helemaal blij zijn met de zon, want ik moest steeds aan Bertje en Bjarne denken, dat zijn mijn vrienden en als mijn vrienden ziek zijn foel ik dat, ik kan niet helemaal blij zijn omdat er lijntjes lopen tussen mijn vrienden en mij, van mijn hart naar hun hart, en al is er nog zo veel zon het foelt toch alsof er een schaduw over me heen valt, ik ben blij en gelukkig en ik foel me heppie in de tuin, maar het zau pas echt perfekt zijn als Bertje en Bjarne ook weer gelukkig en gezond zijn, dan pas kan ik tot in de PUNTjes van mijn tenen genieten.

Lijntjes

Zo zijn er allemaal lijntjes tussen jezelf en anderen, zelfs al zijn die anderen sterren geworden, er blijft altijd een herinnering en een lijntje, ik kan die lijntjes foelen, jij ook hoor!, je foelt ze in je hart, als je iemand lief vindt ben je nooit helemaal alleen, dat komt door dat lijntje, en als je iemand lief vindt kan je achter dat lijntje nooit zomaar een PUNT zetten.

Vóór mijn blog van deze week wil ik eerst schrijven dat ik heel veel aan Bjarne en Bert heb gedacht, ze moesten allebei een ooperaazie bij de dokter, zooo heee ik word al bang als ik er aan denk!, Bert moest aan zijn tanden geoopereerd, en Bjarne aan zijn sgildklier, het was allemaal heel spannend, en daarom moest ik dus aan ze denken, want het zijn mijn vrienden en dan wil je dat ze gelukkig en gezond zijn, dat is logies, dus ik wens Bert en Bjarne heeeeel veel beterschap en dat ze geen ooperaatsie meer hoeven, dat ze nau een PUNT achter de bezoeken aan de dokter kunnen zetten.

Zwiepding

Elke week lees ik de blog van Tjessi, Tjaiia en Tjilla, dat ze speelgoed testen, mijn mensen lezen het ook en soms krijg ik dan iets waarover de T-tjes hebben geschreven, zo heb ik een zwiepding gekregen (blog van 20- 03 – 2021), mijn vrouw zei dat ik dat wel leuk zau vinden, maar folgens mij dacht ze vooral dat ze dan minder vaak met mij met de veer hoefde te spelen, dat als een masjientje met mij zau spelen zij gewoon kon zitten kijken, ze had er spesjaal een veer aan vastgemaakt zodat ik het leuker zau vinden, maar zo dom ben ik toefallig niet!, ik was bang voor het zwiepding, ik ging helemaal aan de andere kant van de kamer zitten, hij maakt geluid en gaat veels te snel, mijn vrouw deed voor wat ik kon doen, ze deed BAM BAM met haar hand, maar ik zag het PUNT niet van dat hele zwiepding.

Veren

Waar ik wel heel graag mee speel zijn balletjes en veren, en mijn tak, dat is een soort stengel met veren en glimmend spul eraan, die doet mijn vrouw of man onder het kleed door of onder kranten of onder de tasjes van Bolle, ik vang hem, ik doe het heel voorzichtig, ik geef zachte neusjes aan de veren en ik raak ze heel zachtjes aan met mijn voorpoot, zonder nagels natuurlijk want dat zau zielig zijn, kijk en dat kan niet bij die masjiene, daar kan ik die veren niet zachtjes aaien, mijn vrouw zegt dat ze het snapt en ik hoef niet meer met het zwiepding te spelen, ze weet heel goed dat als een kat iets niet wil dattie het dan ook niet wil, PUNT uit.

In de tuin

We zijn nau ook aan het oefenen met spelen in de tuin, daar heb ik veel meer ruimte dan in huis, mijn vrouw vertelde me dat de tuin groter is dan ons huis dus ik kan daar veel verder rennen, eerst durfde ik dat niet, buiten rennen, ik ren alleen keihard als ik de hond hoor die naast ons woont, zooo heee dan ben ik meteen weer binnen!, enniewee we zijn nau dus aan het oefenen want mijn vrouw zag dat ik een paar keer zomaar aan het rennen en springen was in de tuin, voor het leuk zeg maar, we hebben al een paar keer met balletjes gespeeld in de tuin, spannend is dat!, maar eigenlijk doe ik in de tuin het liefst liggen in het gras en om me heen kijken, ook als het gras helemaal nat is, dat vind ik totaal geen PUNT.

Presies-presies-presies

Met speelgoed luistert het allemaal nouw, het moet echt presies-presies-presies goed zijn anders wil ik er niet mee spelen, ik ben bijfoorbeeld heel erg bang voor speelgoed met vaaleriaan of ketnip of matatabi, dan verstop ik me meteen, ik wil het niet zien en niet ruiken en niet foelen!, maar balletjes en veren zijn altijd goed, of BIJNA altijd goed, want het belangrijkste is dat ik met mijn mensen kan spelen, spelen doe je samen anders is het niet echt spelen vind ik, dus het leukste speelgoed dat er is zijn eigenlijk mijn mensen, dat is mijn standPUNT.

In mijn huis ben ik haast nooit meer bang, ik weet dat het mijn huis is, van mij en mijn mensen, elke dag ren ik keihard door het huis, ik krab overal waar ik wil, Zeg dat wel! roept mijn vrouw maar ze moet er gelukkig om lachen, ik heb overal gekeken en ben overal onder en achter gekropen, ik tetter de hele dag door om eten, ik klim bij mijn mensen in bed, ik durf alles wat ik wil, alleen als mijn mensen snel naar me toe lopen of als ze hun jas aanhebben schrik ik eventjes, maar ik kruip nooit meer onder het bed omdat ik bang ben, daar heb ik een PUNT achter gezet.

Meneer Jaap

Vorige week kwam de buurman op bezoek, de buurman heet meneer Jaap maar ik mag Jaap zeggen, hij is heel aardig en rustig, hij vindt het grappig dat ik zoveel tetter, dat kan hij ook horen als hij aan de telefoon is, hij vraagt altijd Wat vindt Kever ervan? en dan vertel ik dat natuurlijk, toen Jaap binnen kwam lag ik op mijn schaapje op het buro, Jaap ging op de bank zitten, dat was zodat ik niet zau schrikken, er was niks aan de hand maar zomaar ineens was ik helemaal bang, ik ging rennnen naar de slaapkamer, en naar de gang, toen wilde ik naar buiten, o nee toch niet, ik rende door het hele huis en ik sprong in paniek zomaar over de tafel heen, mijn mensen zeiden Keefie, Keefie rustig maar!, mijn haren waren omhoog gezet en mijn staart was dik, ik bleef rennen en ik was tootaal in paniek, tot in de PUNTjes van mijn haren.

Kopjes

Mijn man heeft me in de slaapkamer zachtjes geaaid, en toen ben ik onder het bed gekropen en daar gebleven, toch ben ik wel drie keer komen kijken in de woonkamer, en dan ging ik weer zo hard rennen en sprong ik over de tafel, ik was zo bang dat ik gevangen ging worden ook al deed niemand dat, ik was helemaal mezelf kwijt, na een tijd ben ik bij mijn vrouw komen liggen, Jaap hield zijn arm naar achteren en ik kwam aanlopen en ging hem kopjes geven, hij heeft me zachtjes geaaid, ik durfde ook wat te eten, al die tijd zei ik niks, mijn toeter was kapoo, pas na een hele tijd ging ik weer tetteren, gelukkig, je bent er weer Keef, zei iedereen en dat was ook zo, terwijl mijn mensen en Jaap zaten te praten heb ik een paar keer ook mijn PUNT gemaakt.

Thuis

Gek is dat, ik denk bijna nooit meer aan vroeger, maar soms gaat het vanzelf lijkt wel, mijn mensen denken dat het met mijn leven op straat te maken heeft, van toen ik gevangen ben met een vangkooi en ook nog naar de dokter moest, en daarna kwam ik in een kooi in het asiel, dat was allemaal nieuw en grieselig, ik snapte er niks van, dat wil ik nooit meer, ik wil nooit meer gevangen worden!, mijn mensen zeggen dat dat ook nooit meer gaat gebeuren, dat ik thuis ben, en dat weet ik ook wel maar soms vergeet ik dat eventjes, we hebben die avond samen heel goed geknuffeld, ik heb met de balletjes gerend, ik heb bij mijn mensen in bed geslapen, ik heb ekstraveel getetterd en toen kon ik weer een PUNT achter mijn angst zetten.

Elke ochtend sta ik samen met mijn vrouw op, eerst wil ik heel goed knuffelen en kusjes krijgen, daarna eet ik wat natvoer, en dan loop ik de tuin in naar mijn buitenbak, die is tussen de planten, op presies dezelfde plek als Bolle zijn weecee had, het is aan de kant van de hond, logies natuurlijk want zo denkt de hond dat er een tijger in de tuin naast hem woont!, ik doe af en toe nog een plas op mijn binnenbak maar de rest bewaar ik voor buiten, ik laat het gewoon bovenop de aarde liggen, zo kan de hond het ekstragoed ruiken, dat is namelijk presies het PUNT.

Tuinbankje

Ik vind het eng als de hond naast mij in zijn tuin is, hij is veels te groot en hij blaft, hij heeft mij nog nooit gezien maar ik hem wel, ik ren meteen naar binnen als hij buiten is maar ik ben niet meer bang als mijn mensen in de tuin komen, we hebben een paar keer met zijn drietjes in de tuin gezeten en ik heb naast mijn vrouw op het tuinbankje gelegen, dat was heel gezellig, mijn mensen moeten nog wel voorzichtig doen als we in de tuin zijn want ik schrik sneller, maar meestal gaat het prima en vind ik het geen PUNT.

(tekst gaat verder onder de video)

Genieten

Deze week had ik zomaar ineens heel veel zon in de tuin, elke dag was de zon er, het was warm maar ook weer niet té warm, het was helemaal top, ik liep door de tuin en keek of alles nog hetzelfde was, ik snuffelde aan de planten en ik at een paar sprietjes gras, ik heb binnen ook een grasplantje maar buiten smaakt het toch lekkerder, ik keek stiekem door het gaaas naar de tuin van de buren, als zij in de tuin waren ging ik achter een plant zitten zodat ze mij niet konden zien, ik heb al een eigen hoekje in de tuin, dat is aan de rand van het gaaas, daar ga ik graag in het gras liggen en genieten van de zon, en dan word ik lekker warm van mijn oren tot het witte PUNTje van mijn staart.

In huis

Mijn mensen vinden de zon ook fijn, vooral mijn vrouw, ze wordt er vrolijk van zegt ze, ze haudt van de lente en de zomer, ze wil het liefst altijd zon, en weet je wat zo grappig is?, ze zegt vaak dat ik het zonnetje in huis ben, daar is ze natuurlijk blij mee, alleen vind ze wel dat het zonnetje in huis misschien in de ochtend iets langer zau kunnen slapen, dat het niet om vijf uur hoeft te gaan tetteren dat het knuffels wil, mijn vrouw zegt dat het zonnetje zó zielig kan tetteren dat ze er wel eens intrapt, mijn man niet, die slaapt gewoon door, gelukkig krijgt het zonnetje toch zijn zin en zo beginnen mijn vrouw en ik de dag heel vroeg met een lichtPUNTje.

Binnenkort woon ik een half jaar bij mijn mensen, soms foelt het alsof ik hier altijd gewoond heb, een andere keer foelt het alsof alles nieuw is, maar meestal foelt het GEWOON en denk ik er niet meer bij na, en mijn mensen ook niet, ze missen Bolle natuurlijk nog en dat blijft altijd zo zeggen ze, maar nu wonen wij hier met zijn drietjes, ik ben bijna nooit meer bang en mijn mensen ook niet, dat waren ze in het begin soms, maar alleen een heeeeel klein beetje hoor!, dat was omdat ik beet en heel hard krabde, nau niet meer, alleen soms per ongeluk als mijn vrouw en ik spelen, dan zit er ineens een PUNTje van mijn nagel in haar vel.

Gewoontes

We hebben met zijn drietjes al allemaal gewoontes, dat betekent dat je iets heel vaak doet, een voorbeeld is dat mijn man me elke avond borstelt, met een hele zachte borstel, anders is het niet goed als je elke avond je haren kamt, het is eigenlijk meer massaasje, als mijn man de borstel pakt en zegt Keef? kom ik meteen aanrennen en ga er goed voor liggen zodat hij me overal kan borstelen, heerlijk is dat, ik lig met mijn voorpoten op mijn krabkarton en krab af en toe even goed terwijl mijn man me borstelt en ik moet er echt keihard van brommen!, het is het hoogtePUNT van de avond.

(tekst loopt door onder video)

Mijn vrouw heeft van karton een poort gemaakt tussen de bank en de tafel, daar gooien mijn mensen elke dag balletjes of muizen of propjes papier doorheen, soms gooit mijn vrouw er ekspres iets bovenop, dan spring ik op de poort en zakt hij in elkaar, dat is echt helemaal top!, altijd als ik op mijn schaapje lig op het buro en ik val bijna in slaap dan krabbel ik aan de plantenpot die daar staat, ik heb de plant al twee keer van het buro geduwd maar ik vind die pot zo fijn, dus daarom blijft hij toch staan, ik geef mijn mensen altijd kusjes door mijn neus in hun mond te duwen als ze mij een kus geven, lekker fris maar goed voor de weerstand, zegt mijn vrouw, en ik was me altijd netjes hoor!, elke ochtend als mijn vrouw wakker wordt foel ik dat meteen en maak ik kleine tettertjes en dan tettert ze zachtjes terug naar me, we vertellen elkaar wat we gedroomd hebben, zo zijn er nog veel meer dingen maar ik zet nau even een PUNT.

Mijn gehijm

Mijn mensen zijn heel benieuwd hoe ik op straat terecht ben gekomen, en ook hoe ik dat vol heb gehauden, nau ja ik was vel over botjes, het had niet veel langer moeten duren, ze vragen zich ook af waarom niemand naar me heeft gezocht, ze hebben het asiel gemeeld maar die wisten alleen dat ik met de dierenambulans was gebracht, verder niks, ik weet het zelf natuurlijk wel maar ik wil er niet meer aan denken, dus het zal voor altijd mijn gehijm blijven, geeft helemaal niks vinden mijn mensen, want het gaat niet om mijn verleden, maar om mijn toekomst, en die is hier!, wij horen met zijn drietjes bij elkaar en dat vinden we helemaal PUNTgaaf.