
Sinds een paar dagen mag ik weer een klein stukje verder de tuin in, dat vind ik helemaal top, er gebeurt nu van alles in de tuin, er komen blaadjes aan de planten, en er groeien ook zomaar ineens planten uit de grond!, hoe dat kan snap ik niet maar toch is het zo, waar eerst alleen maar aarde was zijn nu een soort sprieten, en elke dag zijn ze groter, ik vind het heel biesonder en mijn mensen moeten om me lachen want ik trek mijn poten heel hoog op als ik er doorheen loop, maar dat komt omdat ik ze niet kapot wil maken, die plantjes die met een PUNTje omhoog steken.
Aan het genieten
Ik heb een paar dagen zon gehad in de tuin, zooo heee het was echt heel warm, ik ging onder het bankje liggen, in de schaduuw, ik moest er een beetje van tetteren tegen mijn vrouw, ze zei Dat wordt nog wat met jou deze zomer, maar waarom dan, wordt het dan NOG warmer? dat kan haast niet!, in de avond lag ik languit op de tegels rond te kijken in de tuin, dat was heerlijk, alles was stil en donker, en ik was ook stil, raar hè?, mijn mensen kwamen steeds eventjes naar me kijken, want ze vonden het vreemd dat ik stil was, maar het kwam omdat ik aan het genieten was, ik had gewoon geen PUNT om er aan toe te voegen.
Kaud
Net toen ik aan de warmte was gewend ging het ineens regenen en werd het kaud, het ging ook nog waaien, ik lag in de tuin en het was helemaal niet fijn, ik ben weer naar binnen gegaan maar ik wilde wel steeds buiten kijken of het weer droog was, maar toen kwam er ook nog keiharde wind, nau daar hau ik helemaal niet van!, af en toe was de zon er weer, maar net als ik dan buiten was kwamen er witte flokken uit de lucht, dat is toch raar?, soms waren de flokken zacht en nat, soms waren het harde ronde korrels die pijn deden aan mijn hoofd, het foelde net alsof iemand kleine steentjes naar me gooide dus dan rende ik heel snel naar binnen, als het nat of kaud is ga ik alleen even naar mijn twalet, tussen de planten, dat is elke dag een vast PUNT.
Binnen
Het geeft niks wat voor weer het is als je een eigen huis en eigen mensen hebt, en die heb ik nu!, of het nau heeeeel erg warm is of je neus foelt ijskaud aan of er vallen flokken of kleine korrels, dat maakt allemaal niks uit, binnen merk ik daar niks van als ik op mijn schaapje op het buro lig, naast mijn vrouw, mijn schaapje is heerlijk zacht en altijd presies goed, niet te warm en niet te kaud, ik kan de tuin zien en wat voor weer het daar is, soms krijg ik een kus van mijn vrouw of mijn man, dan maak ik een klein tettertje en slaap zo weer verder, veilig en vertrauwd tot in de PUNTjes van mijn lijf.
Sterren
En alweer is er na Bas en Vlekkie weer een nieuwe ster bijgekomen, vrijdagochtend is Trudy naar haar Freek gereisd, haar lijfje was kapoo en kon niet meer beter worden, o lieve Trudy we zullen je missen maar ik ben blij dat je weer samen bent met je Freek en dat je weer zoveel likwit snek als je wilt van zijn neus kan likken, ik stuur Brammie en mevrouw Brammie heeeeeel veel lieve kopjes, want zij zorgden voor Trudy en zijn natuurlijk helemaal verdrietig nu Trudy een ster is geworden, dag Trudy ik ga vanavond naar je zwaaien en ik zal je nooit vergeten!!

Witte haar
Kadoo
Het verhaal van Bolle gaat over hoe hij voor Molly zorgde en hoe bang hij was toen hij bij mijn mensen kwam wonen maar ook dat hij leerde om mijn mensen te vertrauwen, dat ging niet vanzelf maar Bolle was heel dapper, hij bleef het proberen, mijn vrouw zegt dat er nog steeds mensen bestaan die denken dat dieren geen gefoelens hebben, die denken dat dieren alleen maar eten willen en verder niks, ik kon dat haast niet geloven maar mijn vrouw zegt dat dat echt waar is, daarom heeft ze het verhaal van Bolle opgestuurd, zodat iedereen kan lezen dat katten gewoon personen zijn, net als mensen maar dan anders, gelukkig weten wij dat op de blog al lang!, stel je voor zeg, je moet er toch niet aan denken dat je mensen denken dat je geen gefoelens hebt, wat een dieptePUNT.
Ik heb het boek van Bolle ook gelezen, op papier, want toen het ieboek er was was ik er nog niet!, nau weet ik wie Bolle was, en ik wil zelf ook wel een keer een boek, maar nu nog niet want nu ben ik er gelukkig nog gewoon!, ik denk dat ik een verhaal wil over een kleine jongenskater die altijd op zoek was naar kouwstiks en heel weinig eten kreeg, mijn vrouw moest erom lachen en ze zegt dat we wel zullen zien of dat mijn verhaal wordt, als PUNtje bij paaltje komt.
Bolle de zwerfkater: Hoe ik ontdekte wat liefde was