Elke ochtend sta ik samen met mijn vrouw op, eerst wil ik heel goed knuffelen en kusjes krijgen, daarna eet ik wat natvoer, en dan loop ik de tuin in naar mijn buitenbak, die is tussen de planten, op presies dezelfde plek als Bolle zijn weecee had, het is aan de kant van de hond, logies natuurlijk want zo denkt de hond dat er een tijger in de tuin naast hem woont!, ik doe af en toe nog een plas op mijn binnenbak maar de rest bewaar ik voor buiten, ik laat het gewoon bovenop de aarde liggen, zo kan de hond het ekstragoed ruiken, dat is namelijk presies het PUNT.
Tuinbankje
Ik vind het eng als de hond naast mij in zijn tuin is, hij is veels te groot en hij blaft, hij heeft mij nog nooit gezien maar ik hem wel, ik ren meteen naar binnen als hij buiten is maar ik ben niet meer bang als mijn mensen in de tuin komen, we hebben een paar keer met zijn drietjes in de tuin gezeten en ik heb naast mijn vrouw op het tuinbankje gelegen, dat was heel gezellig, mijn mensen moeten nog wel voorzichtig doen als we in de tuin zijn want ik schrik sneller, maar meestal gaat het prima en vind ik het geen PUNT.
(tekst gaat verder onder de video)
Genieten
Deze week had ik zomaar ineens heel veel zon in de tuin, elke dag was de zon er, het was warm maar ook weer niet té warm, het was helemaal top, ik liep door de tuin en keek of alles nog hetzelfde was, ik snuffelde aan de planten en ik at een paar sprietjes gras, ik heb binnen ook een grasplantje maar buiten smaakt het toch lekkerder, ik keek stiekem door het gaaas naar de tuin van de buren, als zij in de tuin waren ging ik achter een plant zitten zodat ze mij niet konden zien, ik heb al een eigen hoekje in de tuin, dat is aan de rand van het gaaas, daar ga ik graag in het gras liggen en genieten van de zon, en dan word ik lekker warm van mijn oren tot het witte PUNTje van mijn staart.
In huis
Mijn mensen vinden de zon ook fijn, vooral mijn vrouw, ze wordt er vrolijk van zegt ze, ze haudt van de lente en de zomer, ze wil het liefst altijd zon, en weet je wat zo grappig is?, ze zegt vaak dat ik het zonnetje in huis ben, daar is ze natuurlijk blij mee, alleen vind ze wel dat het zonnetje in huis misschien in de ochtend iets langer zau kunnen slapen, dat het niet om vijf uur hoeft te gaan tetteren dat het knuffels wil, mijn vrouw zegt dat het zonnetje zó zielig kan tetteren dat ze er wel eens intrapt, mijn man niet, die slaapt gewoon door, gelukkig krijgt het zonnetje toch zijn zin en zo beginnen mijn vrouw en ik de dag heel vroeg met een lichtPUNTje.

Mijn mensen zijn heel benieuwd hoe ik op straat terecht ben gekomen, en ook hoe ik dat vol heb gehauden, nau ja ik was vel over botjes, het had niet veel langer moeten duren, ze vragen zich ook af waarom niemand naar me heeft gezocht, ze hebben het asiel gemeeld maar die wisten alleen dat ik met de dierenambulans was gebracht, verder niks, ik weet het zelf natuurlijk wel maar ik wil er niet meer aan denken, dus het zal voor altijd mijn gehijm blijven, geeft helemaal niks vinden mijn mensen, want het gaat niet om mijn verleden, maar om mijn toekomst, en die is hier!, wij horen met zijn drietjes bij elkaar en dat vinden we helemaal PUNTgaaf.
Aan het genieten
Het geeft niks wat voor weer het is als je een eigen huis en eigen mensen hebt, en die heb ik nu!, of het nau heeeeel erg warm is of je neus foelt ijskaud aan of er vallen flokken of kleine korrels, dat maakt allemaal niks uit, binnen merk ik daar niks van als ik op mijn schaapje op het buro lig, naast mijn vrouw, mijn schaapje is heerlijk zacht en altijd presies goed, niet te warm en niet te kaud, ik kan de tuin zien en wat voor weer het daar is, soms krijg ik een kus van mijn vrouw of mijn man, dan maak ik een klein tettertje en slaap zo weer verder, veilig en vertrauwd tot in de PUNTjes van mijn lijf.
Witte haar
Kadoo
Het verhaal van Bolle gaat over hoe hij voor Molly zorgde en hoe bang hij was toen hij bij mijn mensen kwam wonen maar ook dat hij leerde om mijn mensen te vertrauwen, dat ging niet vanzelf maar Bolle was heel dapper, hij bleef het proberen, mijn vrouw zegt dat er nog steeds mensen bestaan die denken dat dieren geen gefoelens hebben, die denken dat dieren alleen maar eten willen en verder niks, ik kon dat haast niet geloven maar mijn vrouw zegt dat dat echt waar is, daarom heeft ze het verhaal van Bolle opgestuurd, zodat iedereen kan lezen dat katten gewoon personen zijn, net als mensen maar dan anders, gelukkig weten wij dat op de blog al lang!, stel je voor zeg, je moet er toch niet aan denken dat je mensen denken dat je geen gefoelens hebt, wat een dieptePUNT.
Ik heb het boek van Bolle ook gelezen, op papier, want toen het ieboek er was was ik er nog niet!, nau weet ik wie Bolle was, en ik wil zelf ook wel een keer een boek, maar nu nog niet want nu ben ik er gelukkig nog gewoon!, ik denk dat ik een verhaal wil over een kleine jongenskater die altijd op zoek was naar kouwstiks en heel weinig eten kreeg, mijn vrouw moest erom lachen en ze zegt dat we wel zullen zien of dat mijn verhaal wordt, als PUNtje bij paaltje komt.
Bolle de zwerfkater: Hoe ik ontdekte wat liefde was