
Vorige week had ik geschreven dat mijn rug pijn deed, en ook mijn ene achterpoot, omdat ik een vergipsing had gemaakt met springen, het is gelukkig al bijna over hoor, maar ik moest wel twee keer naar de dokter ervoor, dat was omdat ik echt niks wilde eten, ook niet toen ik meediesijnen tegen de pijn had gekregen, ik lag alleen maar heel stil, mijn mensen waren best onder-hun-stuur, ze dachten dat er nog meer met me aan de hand was, ze moesten steeds aan Bolle denken die ineens een ster werd, daarom gingen we terug naar de dokter en die prikte mijn bloed om te kijken of alles goed was, je snapt dat ik daar niks aan vond, maar ik zei niks en ik bewoog me niet, ook niet toen het PUNTje van de naald in mijn vel ging.
Een tekkel
Mijn bloed was prima, dat wist ik wel want het zit altijd gewoon binnenin mijn lijf, en daar zit het feilig, wat zau er nau mee kunnen gebeuren?, mijn nieren en mijn leever en mijn suiker en nog veel meer waren helemaal in orde, mijn mensen waren blij en ze moesten huilen, omdat ze opgelugt waren dat ik niet een ziekte in mijn lijf heb, de dokter zei dat ik misschien wel vaker pijn in mijn rug ga krijgen, dat komt omdat mijn rug eigenlijk te lang is en mijn poten te kort, ik lijk op een tekkel zei ze, dat is natuurlijk niet waar want ik ben geen hond!, ik ben gewoon Kever, PUNT uit.
Feilig
Het was een moeilijke week, maar mijn mensen en ik hebben weer iets over elkaar geleerd, ik weet dat mijn mensen verdrietig en zenuwachtig worden als ik ziek ben, en mijn mensen weten dat ik heel stilletjes word en niet wil eten, maar dat ik juist WEL knuffels wil, ekstraveel zelfs, hele zachte knuffels, en we hebben weer gemerkt dat we op de blog allemaal vrienden zijn, mijn mensen en ik willen echt heeeeeeeel veel dankjewel zeggen tegen alle vrienden en vriendinnen van de blog!, zooo heee ik heb zoveel lieve woorden en meels gekregen, en zelfs een anfelop met snekkies en speelgoed van de Ttjes, en Dorus was hier in de tuin voor een intervjoew, het was bijna een overdo-sis aan Kever, zegt mijn vrouw, wat dat is weet ik niet, maar ik foelde me zooo feilig en SAMEN met iedereen, tot in de PUNTjes van mijn tenen.
Gras
Nu ben ik bijna weer de aude Kever, ik moet nog foorsichtig aan doen, maar dat is moeilijk, als mijn mensen even niet kijken zit ik alweer op het buro, of ik ren in mijn eentje door het gras, lange rug of niet, dat maakt mij niks uit, en met die korte pootjes die ik zau hebben ben ik snel hoor!, gisteren ving ik een balletje dat er al een tijd lag, en ook gras, kijk maar op de fillum, heb je een tekkel dat wel eens zien doen?, nee dat bedoel ik, daar moet je toch echt een Kever voor zijn, met zo een streepPUNT!

Maar een paar dagen geleden ben ik verkeerd van het buro gesprongen, het ging mis, mijn mensen hoorden meteen dat ik raar sprong, want er was een soort PLOF, het klonk veels te hard zeggen ze, ik kon bijna niet meer lopen, en ik wilde ook niet meer lopen, dus ik moest naar de dokter, daar heb ik een prik gekregen, die helpt wel maar het doet nog steeds een beetje pijn, vooral onderaan mijn rug aan de PUNTjes van mijn tenen.
BONK
Naar buiten
Maar heel soms worden mijn mensen echt niet wakker, dat komt omdat ze aan mij gewend zijn vertelden ze me, en bovendien deed Popje hetzelfde en daar stonden ze na een tijdje wel vijf keer per nacht mee bij zijn bakje, dus ze willen niet toegeven aan mij, nau ja dat is toch erg!?, maar ik heb iets nieuws gevonden om ze wakker te maken, ik ga op mijn schaapje onder het bed liggen, op mijn rug, en ik krab met mijn nagels aan de onderkant van het bed, daar waar de matras op ligt, dat is een spieraal zegt mijn vrouw, het is van metaal en ik doe RENG RENG RENG TWOING met mijn nagels, dat hoor je wel hoor!, tot nu toe werkt het, en als het op een dag niet meer werkt verzin ik weer iets nieuws, dat is geen enkel PUNT.
mijn mensen zich zorgen, ze worden er wakker van en ze kijken onder het bed en vragen Keef, ben je daar?, ja waar zau ik anders zijn?!, ik lag te slapen!, maar ja dan ben ik dus wakker gemaakt en wil ik knuffels en brokjes en naar buiten, logies toch?, maar mijn mensen willen weer slapen, mensen en katten denken echt heel verschillend over wakker worden heb ik gemerkt, en dat is best een lastig PUNT.
In de tuin
Gras
Iedere kat heeft een eigen karakter, sommige katten zijn stoer, andere katten zijn slim, en weer andere katten zijn altijd aktief, zo is iedere kat weer anders, ik ben een vrolijke katerman folgens mijn mensen, en ik denk dat dat wel klopt, ik ben natuurlijk mezelf dus ik weet niet of ik veel vrolijker ben dan andere katermannen of katerpoesen, ooo, mijn vrouw zegt dat katerpoesen niet bestaan, dat je damespoesen zegt, nau okee, enniewee ik denk dus wel dat ik vrolijk ben, en ik ga nu eens de dingen opnoemen waar ik het allerblijste van word, er zijn trauwens ook wel dingen die ik niet zo leuk vind maar daar denk ik gewoon niet teveel aan, PUNT.
Ik ben natuurlijk heel blij dat ik nau een huis en een tuin en mensen heb, dat ik mag schrijven op de blog van Bertje, dat we hier vrienden en vriendinnen zijn, dat ik Pepeoom van Faalentino ben, daar ben ik zo trots op!, dat ik al een paar keer kadoos heb gekregen van katten van de blog, dat vond ik helemaal top!, nau heb ik pas van Brammie een grote anfelop gekregen, er zaten echt zo een mooie veren in, en snekkies en een balletje, maar ook een brief van Brammie, door hemzelf geschreven, dat vond ik wel het allermooiste!, die bewaar ik voor altijd, ik word zooo vrolijk als Bram tegen mij zegt dat als ik tetter hij met me mee tettert, met zijn tweetjes tetteren is nog veel gezelliger, met een heleboel streepPUNTen!!!
tegen wie kan ik dan tetteren?, maar ik weet dat mijn mensen altijd bij me terug komen, dat hebben ze me verteld en daar fertrauw ik op!, mijn mensen zeggen dat ik een optiemistiese kijk op het leven heb, dat ik niet te lang stilsta bij dingen die niet goed gaan maar altijd op zoek ga naar dingen die wél lukken, en dat ik daar dan trots op ben, ja natuurlijk! waarom zau ik dat ook niet zijn?, ik kan best heel veel hoor!, eigenlijk word ik overal blij van, zo zit ik in elkaar, dat is mijn karakter, ik ben een vrolijke katerman van mijn zwarte neus tot het witte PUNTje van mijn staart.