Elke dag en elke afond ben ik in mijn tuin, meestal lig ik in het gras, maar vaak ook op een tegel die mijn mensen De Tegel noemen, dat is omdat Pop, Beer, Mol, Billy en Bol allemaal graag op die tegel lagen, en ik nu ook, enniewee ik ben dus elke dag in mijn tuin, ik heb al vaker meegemaakt dat het een beetje regende, helemaal niet erg, dan wacht ik gewoon even tot het weer droog is en ga zo lang binnen iets doen, dat is geen enkel PUNT.

Boos

Maar vorige week regende het heel lang, in de morgen, in de middag, in de afond, en zelfs in de nacht, en dan weer de folgende morgen, ik werd er een beetje boos van want hoe kan ik zo in mijn tuin liggen?, mijn mensen zeiden dat ik ook binnen kon liggen, maar dat is niet hetzelfde, en ik wil ook kontrooleren of alles in orde is buiten, moet ik dat dan in de regen doen?!, ja dus want het bleef regenen, ik ging de tuin in en kroop onder de struiken, daar zat ik een beetje droog, alleen niet helemaal en na een tijdje was ik nat tot aan het witte PUNTje van mijn staart.

Toen ik binnenkwam moest ik tetteren want ik vind er niks aan dat ik nat word, mijn man droogde me af, ik keek mijn mensen aan en bleef tetteren, ik vond dat ze iets moesten doen aan die regen, mijn vrouw legde me uit dat zij er niks aan kan doen en mijn man ook niet, dat ze er anders echt wel iets aan zau doen omdat zij er ook een hekel aan heeft, en dat ik maar af moest wachten tot het vanzelf weer droog werd, nau ja!!!, ik ging weer naar buiten en daar regende het nog steeds, dus moest ik tetteren toen ik weer naar binnen kwam, nu droogde mijn vrouw me af, ik kreeg een paar brokjes en daarna ging ik weer naar buiten en werd helemaal nat, deze keer droogde mijn man me weer af, ik tetterde hele verhalen en ging weer naar buiten, en raad eens?!, het regende nog steeds!, mijn vrouw roept dat ik nau een heel moeilijk woord kan gebruiken, ze schrijft het voor me op: enzov-oorts, want ik bleef het proberen, wel dertig keer die middag, ik dacht ooit moet iemand toch een PUNT zetten achter die regen.

Naar buiten

Mijn vrouw zei tegen me dat soms beter is om je bij iets neer te leggen, dus dat je het akzepteert ook al vind je het niet leuk, daar heb je geduld voor nodig, ze gaf toe dat ze dat zelf ook niet echt heeft, maar ze vroeg me of we met zijn tweetjes zauden proberen om ons niks aan te trekken van de regen, ja dat wilde ik wel, maar ik was stiekem toch blij dat er daarna weer een paar dagen met zon kwamen en ik gewoon naar buiten kon zonder nat te worden, en mijn vrouw ook, we kunnen altijd nog proberen om geduld te hebben, als er zon is hebben we dat nog niet nodig, mijn vrouw vroeg zich wel af waarom ik hele middagen binnen in mijn schaapje ging slapen terwijl de zon scheen, terwijl ik de dagen dat het regende persee naar buiten wilde, ja, dat wist ik zelf ook niet presies, zo foelde ik me gewoon, PUNT uit.

Bolle vond SAMEN het belangrijkste woord.
Dat vind ik ook. Ik denk dat je samen veel meer kunt dan alleen. En ook veel meer weet.
Andere mensen en andere katten hebben vaak een hele nieuwe kijk op iets waar je in je eentje niet goed uitkomt.
Ik denk dat iedereen wel dingetjes heeft met zijn of haar kat(ten) waarvan je niet goed weet wat je er mee aan moet. Geen medische zaken, want dat is werk voor de dierenarts. Maar kleine dingen, bepaald gedrag, waarvan je je afvraagt hoe je daar iets aan zou kunnen veranderen.

Vragen

Vanaf nu krijgt elke tweede woensdag iemand de mogelijkheid zo’n vraag te stellen op de blog. Vragen kunnen via Bertje (huiskaterbert@xs4all.nl) naar mij toe worden gestuurd, ik maak er een stukje van en zet mijn eigen ideeën erbij. En in de reacties kan iedereen tips geven.
Twee weten meer dan één, en hoe meer mensen en katten hun mening, ideeën, tips en trucs doorgeven, hoe meer we samen weten!

Afvallen

Voor deze eerste keer heb ik zelf een vraag, natuurlijk over Kever : hoe kunnen wij Kever laten afvallen zonder dat hij continu gaat tetteren, of rond gaat rennen en overal aan gaat krabben? Dat doet hij namelijk als hij vindt dat hij meer eten nodig heeft, en dat niet krijgt. En hij houdt daar ook niet mee op tot hij zijn zin krijgt.
Nou is het voor de hand liggende antwoord natuurlijk: “Geen aandacht aan hem besteden als hij meer eten wil”.
Maar dat is helaas niet altijd mogelijk, want als ik met iets bezig ben en Keef loopt hier te toeteren is dat niet vol te houden. Bovendien voel ik me daar zelf heel ongemakkelijk bij, om net te doen alsof ik hem niet zie en hoor.
En Kever is een volhouder, als hij iets wil kan hij heel lang doorgaan! Dat is ook het leuke aan hem, dat hij zo duidelijk is in wat hij wil. Maar het is niet goed voor zijn buik.

Dieet

We hebben allerlei soorten brokken geprobeerd (ik denk dat we inmiddels alle dieetbrokken wel hebben gehad), allerlei soorten nat voer, maar hij heeft altijd het idee dat hij te weinig eten krijgt.
Voerpuzzels hebben we ook geprobeerd, maar die snapt hij niet. Ook een eierdoos met brokjes er in is te moeilijk voor hem. En ik weet zeker dat dat geen toneelstukje is, want ook als je stukjes kauwstick in zo’n puzzel doet, begrijpt hij niet hoe hij ze eruit kan krijgen. Liever gezegd: hij begrijpt (en ruikt en ziet) niet eens dat er iets IN de puzzel zit.
Nu is mijn vraag dus: hoe kunnen we hem wat af laten vallen, zonder dat zijn toeter steeds aan staat? En zonder dat we hem de hele tijd moeten negeren?

Tips

Katten zijn heel slim, en bereid om te leren. Vooral als ze zelf het nut inzien van wat je ze probeert te leren.
Mijn ideale oplossing zou dus bestaan uit een oplossing die Kever ZELF wil, iets wat we hem aan kunnen leren. Dus een positieve (Kever leert nieuw gedrag) in plaats van een negatieve aanpak (we doen alsof we hem niet horen en hij gaat op een streng dieet).

Ik ben heel benieuwd naar alle tips en ideeën, en Kever is al een beetje zenuwachtig.

mevrouw Kever

Ook een vraag?

Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.

Sinds ik bij mijn mensen woon zijn we met ons drietjes, twee mensen en een katerman, mijn man of mijn vrouw is overdag of in de afond wel eens weg, ze zijn ook weleens allebei tegelijk weg, ik heb zelf natuurlijk de tuin die ik moet kontrooleren dus ik ben niet steeds in ons huis, maar in de nacht zijn we alledrie binnen, dat hoort zo en als iets zo hoort moet het ook altijd zo blijven, dat weet iedereen, PUNT.

In de tuin

Vorige week ging mijn man heel vroeg in de morgen weg, dat mag best natuurlijk en dat vond ik niet meteen raar, ik was die dag met mijn vrouw in de tuin en we hadden het samen gezellig, maar in de afond was mijn man niet terug gekomen, mijn vrouw zei tegen me dat hij er de folgende dag weer zau zijn, ik hield haar goed in de gaaten, straks ging zij ook nog weg en dan zau ik ineens alleen zijn!, wat moest ik dan doen?, ik werd er zenuwachtig van en ik liep haar overal achterna, ik wilde de hele tijd knuffelen en ik tetterde zachtjes, toen we gingen slapen was mijn man nog niet thuis, ik sliep bij mijn vrouw op het grote bed, op de PUNT van het stuk waar mijn man altijd slaapt.

Ekstra knuffels

De morgen daarop was hij er nog steeds niet en ik was heel stilletjes, mijn vrouw knuffelde me ekstra veel en ze tilde me ook op, dat doet mijn man elke dag, hij tilt me op en blijft zo een tijdje met me staan en dan ga ik brommen, dat ben ik zo gewend, net als dat hij in de afond mijn haren borstelt, en dat hij in de ochtend het kattendeurtje open doet voor mij, nau had mijn vrouw dat allemaal gedaan, ze deed het prima hoor, dat moet ik eerlijk zeggen, maar het foelde toch anders dan het hoort, ik werd een beetje bang, had ik iets faut gedaan dat mijn man weg was?, lag het aan mij?, mijn vrouw vertelde me dat hij echt weer thuis kwam, dat ik me geen zorgen hoefde te maken, maar mijn toeter was van schrik kapoo, toen mijn vrouw naast me op de grond ging zitten kroop ik helemaal tegen haar aan en verstopte mijn hoofd in haar armen tot je alleen nog maar het PUNTje van mijn oren zag.

Mijn man

In de afond kwam mijn man ineens weer door de deur, zooo heee ik was opgelugt!, hij deed zijn jas uit en tilde me op, presies zoals het goed is, en toen waren we weer met zijn drietjes, dat vind ik toch het allerfijnst, mijn man had een zakje snekkies en ook nog kouwstiks voor me meegenomen, mijn toeter deed het meteen weer, ik heb de hele afond getetterd, ik liep naar binnen en naar buiten, mijn man heeft me geborsteld en ik was helemaal vrolijk, alles was weer in orde, Zie je wel dat hij weer thuis is gekomen? vroeg mijn vrouw me, we komen altijd bij je terug, daar kan je op vertrouwen Keef, ja maar dat is een moeilijk PUNT als je al eerder in de steek bent gelaten.

Om vijf uur in de ochtend maakte ik mijn man wakker dat ik naar buiten wilde, hij stond op en deed mijn deurtje voor me op de elastieken, toen wist ik echt zeker dat alles weer was zoals het hoort, en mijn man wist het ook, en als iets zo hoort moet het altijd zo blijven, dat weet iedereen, PUNT.

Dit jaar mocht ik voor de eerste keer meedoen aan de Hoedjessjoow, ik had er natuurlijk wel over gehoord, net zoals alle katten op de hele wereld, alleen wist ik niet presies hoe en wat, en nau mocht ik zelf een hoed op en meezwaaien naar de sterren!, het was nog veel mooier dan ik dacht, in het begin was ik ferdrietig omdat er zoveel sterren zijn, totdat mijn vrouw zei dat er dus ook heel veel liefde is geweest en nog steeds is, en dat er ook heel veel vriendjes zijn die zwaaien naar de sterren, ja dat is waar!, het was een konneksie tussen hemel en aarde, en ik foelde me een klein PUNTje daar tussenin.

In de tuin

Maar wel een PUNTJe met een mooie hoed op, een echte Keverhoed!, en een PUNTje dat zeker weet dattie leeft, dat weet ik natuurlijk altijd wel, maar soms foel je dat ekstra duidelijk, en dit was zo een mooment, mijn vrouw foelde het ook, we weten dat alles zomaar ineens kan veranderen, maar nu is alles nog goed zoals het is, en dat is een reden om blij te zijn en gelukkig, dus dat waren we ook, na de Hoedjessjoow gingen we samen de tuin in en ik lag op mijn rug in het gras, af en toe aaide mijn vrouw mijn buik, verder waren we een beetje aan het dromen denk ik, en alles was helemaal perfekt, PUNT.
Ik lig elke dag in de tuin, ik heb een nieuw plekje gevonden, het is naast een plant die een soort rode vrugtjes heeft, zo een vrugtje heet een framb-oos vertelde mijn vrouw, mijn man haalt die rode dingetjes er elke dag af en eet ze dan op, en de folgende dag zitten er weer nieuwe aan!, hij heeft me er wel eens aan eentje laten ruiken en ik denk niet dat ik ze lust, maar als ik onder die struik kruip is het lekker koel en als ik wat naar voren lig is het lekker warm in de zon, ik kan de hele tuin zien en ook of mijn mensen naar buiten komen, achter me is het hek van de tuin van de hond, dat is dichtgemaakt dus ik lig feilig, het is mijn faavooriete PUNT in de tuin.

Framb-ozen

In de lente was de struik nog heel klein, ik wist eigenlijk helemaal niet dat hij er was, maar hij werd steeds groter, en nog groter, er kwamen bloempjes aan waar flinders op zaten en er kwamen groene balletjes aan die langzaam rood werden door het zonnetje, dat zijn dus die framb-ozen, in de herfst gaan de bladeren bruin worden en vallen ze op de grond, en in de winter heeft de struik alleen nog maar takken en kan je er niet meer lekker onder liggen, maar ja dan ben ik toch binnen dus dat is geen PUNT.

Na de winter komt weer de lente en gaat de plant jonge blaadjes maken, en zo begint alles opnieuw, en dat gaat een hele tijd zo door, totdat na een heleboel jaren de struik heeeel aud is en niet meer kan leven, maar totdat de struik te aud wordt ga ik er onder liggen en genieten, en mijn man blijft die rode vrugtjes eten en mijn vrouw kijkt naar ons, en ze zegt dat het jammer is dat alles voorbij gaat, maar dat als iets voorbij is en het wordt gemist, het ook betekent dat je er blij mee was toen het nog leefde, en dat dat voor eigenlijk alles in het leven zo is, voor planten en dieren en mensen, daar moest ik even over nadenken want het is best moeilijk, maar nu snap ik haar PUNT.

Eerst wil ik natuurlijk iedereen bedanken voor alle lieve letters van vorige week voor Bolle, mijn mensen waren er zoooo blij mee, en ik ook, want ik ken Bolle uit mijn dromen, een mooie bruinzwarte kater met een half oor, die me toen ik in het asiel zat vertelde dat er mensen voor me zauden komen, dat gebeurde en het was het beginPUNT voor ons drietjes als famielie.

Tuin

Ik ben de eerste kat met wie mijn mensen samenwonen die niet aan een tuin was gewend, dat merkten ze meteen, het duurde best lang voordat ik de tuin begreep, ik was in het begin bang voor alle geluiden en alles wat er bewoog, vooral fogels vond ik eng, en mijn mensen moeten nog steeds vaak een beetje lachen omdat ik zo netjes over de paden loop, ik ga nooit zomaar de planten in, alleen mijn bak is onder de struiken, logies want ik ga niet plassen of poepsen als iedereen me kan zien, dat lijkt me een duidelijk PUNT.

Gras

Nu foel ik me fijn in de tuin, ik lig op het bankje als er zon is, ik kijk naar de fogels, ik tetter als ik een andere kat zie op het dak van de schuur, altijd vriendelijk hoor want ik maak nooit ruusie, daar hau ik niet van!, ik speel en ren in het gras, maar behalve de jonge ratjes  had ik nog nooit op iets gejaagd, en van de ratjes wist ik niet presies wat ik er mee aanmoest, daarom bracht ik ze naar mijn mensen, maar die wisten het ook niet dus ik heb geen nieuwe ratjes meer gevangen, daar zag ik het PUNT niet meer van.

Tijger

Nu zag mijn vrouw vorige week dat ik voor de eerste keer een fogel probeerde te vangen, de fogel liep op de grond op zoek naar wormen, toen ik hem zag ging ik helemaal plat in het gras liggen, ik deed zachtjes mekmekmekmek, daarna schudde ik met mijn bips, ik keek om naar mijn vrouw en tetterde keihard dat ze goed moest kijken, ze riep Ja Keef ik zie je!, ik deed weer mekmekmek, schudde nog eens met mijn bips en toen… was de fogel weg en zat mijn vrouw te lachen, ze zei dat de fogel al weg hipte voordat ik het merkte, en dat ik de volgende keer misschien minder lawaai moet maken, en ook dat ze nu snapte waarom ik zo mager was toen ik in het asiel kwam, ja ik natuurlijk ook, het was omdat er op straat geen eten was!, maar zij denkt dat het ook komt omdat ik niet kan jagen, nau ja!!!, ik kan juist heel goed jagen, ik ben echt een tijger, kijk maar hoe ik mijn lepels en mijn dobbelstenen vang, maar mijn vrouw vindt dat toch anders omdat die stil in het gras liggen, en bovendien kan je een lepel en een plestik dobbelsteen niet opeten zegt ze, ja okee daar heeft ze een PUNT.

Maar toch kreeg ik een groot kompliement, mijn vrouw zei dat ze blij was dat alles was gegaan zoals het ging, want de fogel kon weer naar zijn famielie, ik had laten zien dat ik er echt wel eentje ZAU kunnen vangen, en mijn vrouw hoefde zich geen zorgen te maken om de fogel, dus tien PUNTen voor iedereen!