Iedere kat heeft een taalent, of je nau jong of aud, dik of dun, groot of klein, jongen of meisje bent, dat maakt niets uit, er is altijd iets waar jij spesjaal goed in bent, en nau niet denken dat jij niets biesonders kunt!, het hoeft helemaal niet iets heel groots te zijn hoor, keigoed kunnen eten, heerlijk kunnen slapen of echt heel erg lief zijn tellen net zo goed mee, ik zei het al: iedereen heeft een taalent!

Wat ik kan

Ikzelf kan best veel, dat is niet netjes om over jezelf te zeggen folgens mijn vrouw, maar ik doe het lekker toch, want ik kan nu dingen die ik eerst helemaal niet snapte, het heeft bijfoorbeeld twee jaaren geduurd voordat ik begreep hoe ik zelf mijn kattendeurtjes open kan doen, dan mag ik daar toch wel trots op zijn?, ferder kan ik eten als de beste, ik heb altijd iets te tetteren en ik ben dol op knuffelen, maar mijn echte taalent ligt toch nog ergens anders.

Muziekaal

Sinds ik hier woon heb ik ontdekt dat ik muziekaal ben en dat ik spieraal kan spelen, mijn vrouw zegt dat ze niet eens wist dat dat bestond, maar ik foelde zelf meteen de eerste dag toen ik hier onder het bed kroop inspieraazie, alleen durfde ik nog niet meteen muziek te maken, daar heb ik mee gewacht tot ik me echt goed thuis foelde, want als kunstenaar heb je rust en konsentraatsie en een gefulde buik nodig, en dan nog is het niet iets dat je zomaar kunt doen, het is oefenen en oefenen en nog eens oefenen, Dat zit dan wel goed he Keef?! roept mijn vrouw nu, en inderdaad: ik oefen vaak, bijna elke nacht.

Alles wat ik mee maak in mijn leefen zet ik om in muziek, als ik ferdriet heb omdat een vriend ziek is of een ster is geworden, als ik blij ben omdat iemand jaarig is of als er iets anders fijns is, als ik bang ben omdat ik denk dat ik naar de dokter moet, als ik er over droom dat ik bij mijn Milamuis en mijn Brammievlinderleeuw en Jafita ben, als ik wil dat het ophaudt met reegenen, als ik honger heb en ja, soms ook als ik knuffels en aandagt van mijn mensen wil.

Feestjes

Ik heb al een paar keer op feestjes gespeeld, zoals op de ferjaardagen van Minnie, Japie en Faalentino, eerst ben ik daar altijd een beetje ferleegen, maar als iedereen zachtjes mee gaat zingen en gaat dansen find ik dat fantasties en speel ik door tot de zon weer opkomt.

Nau zat ik er al een tijdje aan te denken om een plaat of een ceedee uit te brengen, dat lijkt me keispannend!, ik ben allemaal muziekstukken aan het schrijfen voor op de plaat, maar ik wist nog niet zo goed hoe ik mijn plaat dan zau kunnen verkopen, hoe weten mensen en katten nau dat ik hier woon en dat ze mijn plaat kunnen kopen?, maar toen kreeg ik van mijn lieve vriend Lucky zooooo een mooi kadoo!, mijn mensen finden het ook helemaal top, het hangt hier nau voor het raam, zodat iedereen kan zien dat ik hier woon en kunstenaar ben, kijk maar op de footoo!, is dat niet fantasties?, alsof het spesjaal voor mij gemaakt is!, het is een perfekt bord, mijn vrouw zei voor de grap dat er eigenlijk nog FAT op had moeten staan, voor het BLACK, nau ja…!!!

En ik blijf doortetteren voor vreede!!

Mijn hele leefen ben ik mezelf geweest (ja logies natuurlijk, want wie zau ik anders moeten zijn?!) dus mij is het nooit opgefallen, maar mijn mensen zagen toen ik hier kwam al snel dat mijn lijf een beetje anders dan anders in elkaar zit, met een hele lange rug en korte pootjes die ook nog scheef staan, fooral mijn achterpoten, en mijn tenen staan ook weer scheef, het zijn dezelfde tenen die bij Bolle scheef stonden, biesonder hè?, de dokter zei al meteen dat ik later last kon krijgen, maar de eerste tijd was dat gelukkig niet zo, en nog steeds foel ik me meestal prima, ik kan alles doen wat ik moet doen als huis-en tuinKever.

Achterpoot

Forig jaar was er plotseling iets aan de hand met mijn achterpoot, ik kon niet meer zitten of lopen, daarom zijn er toen footoos gemaakt bij de dokter, nau ik kan je fertellen: dat doe ik nooit meer!, ik was helemaal van mijn slag en folkomen over mijn stuur ervan, en op de footoos was niets te zien, alleen dat ik scheef ben, en dat wisten we al.

Pillies

De dokter dacht dat ik een pees of een spier had gescheurd, ik moest wel fier maanden pillies nemen tegen de pijn, en die hielpen, het ging steeds beeter en de afgelopen weken had ik helemaal geen problemen meer met mijn poten, mijn mensen en ik waren het eigenlijk al een beetje fergeten, maar sinds een paar dagen heb ik zomaar ineens weer kramp in mijn voeten, mijn tenen staan dan helemaal krom en wijd en dat doet zooo een pijn!, één keer kon ik helemaal niet meer opstaan en lopen, ik moest mijn mensen roepen, mijn man zag meteen wat er aan de hand was en toen heeft mijn vrouw gemaakt dat ik met haar mee de tuin in liep, dat wilde ik niet maar het MOEST zei ze, want dan gaat de kramp weg, dus toen ik bleef zitten gaf ze me gewoon een duwtje, erg hè?

Schoenen

Het hielp wel, daar moet ik eerlijk over zijn, de kramp ging weg, maar die afond kreeg ik nog drie keer kramp, en de afond daarna ook weer, en daarna ook weer, ik find dat niet leuk, en mijn mensen ook niet, ze hebben het over fie-siejoo-teeraapie, maar dat wordt moeilijk omdat ik zo bang ben, ook als iemand hier thuis zau komen , dus nau kijken we het maar efentjes aan, mijn vrouw zag wel dat mijn tenen steeds schever worden, ze zei dat het misschien zau helpen als aangepaste schoenen krijg, nau ja!!!, gelukkig was dat een grapje want ik loop liefer op bloote voeten.

Tefreeden

Ferder foel ik me helemaal top, ik lig in mijn tuin en ren over mijn gras of klim in de lappen die aan het rek hangen, en ik denk: het is zoals het is, iedereen is weer anders, dat is juist leuk, en ik foel me fijn in mijn eigen lijf, ik zau geen ander lijf willen, en trauwens: dat kan ook helemaal niet!, dat is een mensending om altijd iets anders te willen dan wat je hebt, ik ben helemaal tefreeden met mezelf, ik ben en blijf gewoon Kever, met mijn eigen scheve tenen.

Ik blijf natuurlijk tetteren voor vreede!
En ik ga weer verhuizen met mijn letters, naar zondag, waar mijn letters altijd woonden, en Japie en Lucky komen terug op maandag, net zoals het was, dus folgende week ben ik op zondag, en Lucky op maandag, gesellig!

Mijn mensen zeggen weleens dat ik maar twee standen heb: aandagt fragen of slapen, dat is waar en zelf find ik dat ook heel logies, want zonder aandagt en liefde besta ik niet en foel ik me klein en eensaam, daarom wil ik altijd SAMEN zijn met mijn mensen, ik find het fijn als ze me fertellen dat ik hun lieve jongen ben, of dat ze me kammen, of dat we spelen met de balletjes of de veer, maakt niet uit wat het is als ze maar bij me zijn, als dat niet zo is moet ik mijn toeter gebruiken, o ja, mijn mensen zeggen ook vaak dat ik best een makkelijk jochie ben, en dan beginnen ze te lachen en zeggen erbij dat ik dat ben als ik mijn zin krijg, nau ja!!

Dat woord

Ik krijg niet altijd mijn zin hoor, al tetter ik nog zo hard!, mijn mensen zeggen nooit NEE tegen me, want van het woord NEE word ik heel ferdrietig, als ik dat woord hoor foel ik me alsof ik iets faut heb gedaan en dat het nau NOOOOOOIT meer goedkomt, ik ferstop me onder het bed en kom niet meer te foorschijn, dus als ik iets niet mag hoor ik: Kee-eef…., en dan weet ik presies wat ze bedoelen, en soms luister ik er ook naar.

Fertrouwen

Toen ik net hier woonde durfde ik niet te gaan slapen omdat ik bang was dat mijn mensen er niet meer zauden zijn als ik wakker werd, dat het een droom was geweest en dat ik weer in het asiel zau zijn, ik liep ze oferal achterna om te tsjekken of ze niet stiekum weg gingen, en als ze er efen niet waren ging ik maar slapen, dan had ik een zwaar, donker en leeg gefoel in mijn buik, en dat bleef zelfs als ik heel veel brokjes at, dat gefoel ging pas weg als mijn mensen er weer waren.
Nu ik al bijna drie jaaren hier woon heb ik veel meer fertrauwen gekregen, ik ken mijn huis en tuin en mijn mensen, ik heb mijn eigen roetiene, ik durf best veel en ik heb allemaal nieuwe dingen geleerd, maar wat ik niet kon was in mijn eentje iets doen, ik ging binnen nooit zomaar zelf spelen, en ik ging nooit lang naar buiten zonder mijn mensen, en mijn vrouw noemde me vaak haar kuiken, terwijl ik toch echt geen veeren aan mijn lijf heb!

Buiten

Maar sinds het zo troopies is geworden dit jaar, durf ik ineens van alles zelf, helemaal in mijn uppie!, ik ga bijfoorbeeld heeeeeeel froeg in de ochtend naar buiten en klim op mijn stretsjer, of ik blijf gewoon de hele nacht buiten, of ik ga binnen ineens met een pluusjen muis spelen, gewoon omdat ik daar zin in heb!, ik ben al een beetje in de gordijnen geklommen voor het leuk, en ik kijk in de slaapkamer naar buiten door het raam, en dat heb ik helemaal zelf bedacht!, ik find het allemaal keispannend, en mijn mensen ook, we moeten er alledrie nog een beetje aan wennen, fooral mijn man, hij komt vaak kijken of alles wel okee is met mij, dat find ik fijn, zo foel ik me feilig.

Froeger, in het asiel, maakte ik me zo plat en klein als ik kon, en ik hoopte maar dat niemand me zag, en nau ben ik Kever geworden!, een grote jongen met een ronde buik en een goede toeter, ik heb een baasis gekregen in mezelf, en een hart vol liefde en geluk, ik weet dat ik er mag zijn, en ik weet dat ik altijd Kever ben, ook als ik alleen ben.

En ik blijf doortetteren voor vreede!!

Forige week was het warm, gewoon lekker warm, maar van de ene dag op de andere werd het toen zomaar troopies, en dat is echt keiheet hoor!, Mikkie kan sinds het troopies is niet meer over het dak van het schuurtje lopen als de zon erop schijnt, het dak is te heet voor zijn voeten, gelukkig heb ik daar in mijn tuin geen last van, en Mikkie ook niet als hij stiekem in de tuin naast mij ligt te slapen.

Mijn werk

Ik lig nu bijna de hele dag onder mijn stretsjer, of onder de struiken ferstopt, daar is het nog een beetje koel, alleen in de ochtend en de afond als de zon nog niet in mijn tuin is zit ik op mijn stoel of lig ik bofenop mijn stretjer, maar ook dan is het te warm om veel te doen, ik lig een beetje te soeselen en ik kan dus pas in de late afond en de nacht mijn werk in de tuin doen.

Mijn ronde

Als Tuinkater Kever is het tsjekken van de tuin mijn ferantwoordelijkheid, ook als het troopies is, daarom blijf ik nu elke nacht buiten om mijn ronde te doen, in de nacht slaapt iedereen behalfe Mikkie en ik, ferder is het helemaal stil, ik ruik andere dingen dan oferdag en soms zie ik fleermuisjes fliegen, ze fangen insekten om te eeten, dat mag best van mij want die lust ik toch niet, ik kijk en snuffel of alles nog in orde is in mijn tuin, dat is gelukkig altijd zo en dat is ook loogies: dat komt omdat ik alles goed bijhaud en altijd mijn ronde doe.

Mijn mensen

Als ik de hele dag heb liggen dutten heb ik in de nacht veel eenersjie over, en als ik mijn tuin heb gekomtrooleerd ben ik klaar om mijn mensen alles te fertellen over mijn afonturen, en om te knuffelen natuulijk!, ik maak ze wakker door spieraal te spelen, of door zachtjes te tetteren, net zolang tot ze efentjes met me opstaan, dan knuffelen we en praten we over mijn tuin, over wat ik daar heb meegemaakt, daarna gaan mijn mensen weer slapen en ik ga weer op stap, het is best een zware baan om met troopies weer in funksie te zijn als Tuinkater find ik, maar ja: niks aan te doen!, ik zau misschien wel een funksie elders kunnen krijgen, maar ik wil bij mijn mensen blijfen, bij mijn Milamuis, mijn Brammievlinder en Jafita, al mijn vrienden en vriendinnen, en in mijn eigen huis en tuin.

Ik stuur heeeeeel veel lieve kopjes naar mevrouw Mia die twee krullenbroertjes in huis heeft gekregen, Aiydan en Rannoch, ik wens jullie heeeeeel veel geluk met zijn drietjes! en ik blijf gewoon doortetteren voor vreede!!!

Nau er steeds veel zon is ben ik de hele dag en vaak ook de hele afond in mijn tuin, ik vind het het geselligste als mijn mensen er ook zijn, maar dat kan niet altijd zeggen ze, jammer maar ik vermaak me alleen ook wel hoor, in de ochtend, als het nog niet te warm is, kijk en snuffel ik oferal, als de zon presies bofen mijn tuin is kruip ik onder mijn stretsjer en hau daar vandaan alles in de gaaten, Met je ogen dicht hè Keef! roept mijn vrouw, nee natuurlijk niet!, ik slaap niet tijdens mijn werk, en als ik mijn ogen soms dicht heb is dat alleen omdat ik nadenk.

Brokjes

Mikkie ligt op het schuurtje, of in de tuin naast mij, dat mag eigenlijk niet maar hij maakt zich klein en ligt in de planten ferstopt, de mensen van wie de tuin is zien hem niet eens als ze langs hem lopen, tussendoor komen mijn mensen ons een paar brokjes brengen, zodat we genoeg eenersjie hebben om goed op te letten, dat is ook noodig want er zijn nu veel grote vogels, ze heten ekst-ers, ze lopen gewoon over de grond en zijn heel brutaal, stiekem ben ik een beetje bang voor ze maar dat laat ik niet merken, ik ren op ze af zodat ze schrikken en wegvliegen, Mikkie probeert ze ook echt te fangen, maar dat doe ik niet.

Oer

Ik foel dat ik in mijn tuin meer oer word, zo noemt Bert dat altijd en dat is presies het goede woord!, ook al ben je huiskater of huispoes, je hebt toch nog het instinkt van tijgers en leeuwen in je lijf, van dat je zelf je eeten fangt en dat je gefaarlijk bent met grote witte tanden en scherpe klouwen, mijn vrouw zit nu te mompelen Ja, dat klopt wel, nau ja!!, alleen omdat ik de handen van mijn mensen probeer te fangen als ze me aaien als ik in de tuin lig?!, eerst geef ik kopjes en likjes en dan ineens ben ik OER!!, dat gaat vanzelf en daar kan ik niks aan doen.

Tijger

Ik fang de hele dag en de hele afond van alles, het liefste grassprieten, maar soms probeer ik ook insektjes te pakken, of mijn plestik dobbelstenen, of dus de handen van mijn mensen, het maakt me niks uit als ik een tijger ben, dus toen er ineens een metaalen rek stond op mijn gras, waar allemaal natte dingen aan hingen (folgens mijn vrouw heet dat een wasrek, dat kan best) wist ik meteen wat ik moest doen: ik sloeg mijn nagels in een grote lap en probeerde me zo omhoog te trekken!, ik focht met de lap, mijn mensen zaten te lachen en froegen wat ik aan het doen was, zagen ze dan niet dat ik tuintijger Kever was?, het lukte me niet om omhoog te klimmen, dus ik liet me zakken en ging tegen het gras trappen, want dat doen tijgers in het wild ook.

Knuffels

Die afond wilde ik snekkies, maar wat ik ook probeerde ik kreeg mijn zin niet, daarom ging ik aan de gordijnen zitten krabben, ik kroop er onderdoor en probeerde aan de achterkant erin te klimmen, mijn mensen waren helemaal ferbaasd, ze froegen of ik weer tuintijger Kever was, ja inderdaad!, maar efen later moest ik ineens heel erg tetteren, dat was omdat ik knuffels wilde, heeeeeeeel veel knuffels, die had ik oferdag als tuintijger nog veel te weinig gekregen!, daarom ging mijn man me borstelen, en daarna kroop ik bij mijn vrouw, ze aaide me en ik gaf haar steeds kusjes, ik sliep die hele nacht tussen mijn mensen in, dat was gesellig en feilig, ik was gewoon weer Kever de huiskater, een lieve jongen die muziek maakt en heel gefoelig is, en tuintijger Kever sliep ook, tot de zon weer opkwam.

***

Ik wens Zooka nog steeds veel beeterschap, en mevrouw Stokkie-Stefan ook!
Japie stuur ik heel veel feeliesietetters, en ik blijf natuurlijk gewoon doortetteren voor vreede!!