De laatste weken was in mijn huis alles anders dan gewoon, dat komt doordat mijn man met die stokken loopt die ik zo grieselig find, en mijn vrouw loopt achter mijn man aan om hem te helpen, dat doet ze anders nooit, ik ben er nau een heeeeeeeel klein beetje aan gewend, als de stokken op de grond liggen te slapen (slapen stokken ook?, ik hoop van wel!) durf ik er overheen te stappen als mijn vrouw er bij is, en ik heb zelfs een keertje aan een stok gesnuffeld, hoe finden jullie dat?!, ik kreeg er heeeeeeel veel kompliementen voor van mijn mensen!

Zomer

In mijn tuin was alles ook anders dan gewoon, ik weet echt wel dat het nau zomer is, en als het zomer is schijnt de zon en is het lekker warm, of misschien wel troopies, dat is mijn faavooriet, ik ben de hele dag buiten en lig onder de planten of in mijn gras, Mikkie ligt in de tuin naast mij te slapen en ik doezel zelf ook langzaam weg, dan komt mijn vrouw ons een paar brokjes brengen, of misschien wel een kouwstik!, ze gaat op de grote stoel achter in de tuin zitten en blijft daar zitten, mijn man komt er ook bij, en we soeselen allemaal een beetje in de warmte van de zon, in de afond lig ik op mijn stoel en wacht tot het donker wordt, want als het donker is ferandert alles, er komen allemaal beestjes te foorschijn die oferdag slapen, ik zie andere katten, en er fliegen muisjes in de lucht, die heten vleermuisjes, zo is de zomer, dat weet ik best.

Tuin

Alleen was was mijn zomer dit jaar niet zo als altijd, eerst was er veel zon, ik werd elke dag froeg wakker en ging frolijk naar buiten, maar na een tijdje ging het reegenen en nog meer reegenen en nog meer reegenen, het BLEEF maar reegenen, het was ook helemaal niet lekker warm, het foelde net als herfst, alles in mijn tuin groeide keihard, het leek wel een oerwaud!, mijn vrouw legde me uit dat dat door de reegen komt, die is goed voor de plantjes, dat kan best maar ik werd er een beetje mopperig van, en mijn mensen ook, we zaten binnen te mopperen op de reegen, dat we er niks aan fonden.

Na een tijdje hadden we alledrie geen zin meer in gemopper, want wat heb je eraan?, niks natuurlijk, dus ik besloot om net als altijd in de zomer mijn tuin in te gaan, soms was het efentjes droog en dan was het best fijn, ik lag op mijn stoel of ik zat in mijn huisje of in mijn tent, en het was eigenlijk prima, niet echt een top zomer, maar wel een beetje.

Zon

En nu is er ineens weer zon!, mijn zomer is terug!, ik zit buiten met mijn vrouw, ik ren door mijn gras en ik speel met de sprieten, mijn man komt ook naar buiten, met zijn stokken, en hij gaat bij ons zitten, zooo heee en ineens is alles helemaal geseling, zoals een zomer hoort te zijn, ik ben elke dag weer froeg en frolijk wakker, maar ik weet nau gelukkig ook dat ik zelf zomer kan maken als dat noodig is, in mijn hoofd, als ik net doe alsof lijkt het bijna echt, en folgens mijn mensen ben ik altijd een zonnetje in huis en in de tuin, komt dat efen goed uit!

En ik tetter natuurlijk weer voor vreede!!

Als huiskater of huispoes heb je het altijd heel druk, daar vergissen mensen zich wel eens in, die denken dat katten de hele dag liggen te slapen maar dat is echt niet zo, ik ben zelf Tuinkater Kever omdat ik de tuin ferzorg, ferder ben ik ook Muziekkater Kever omdat ik spieraal speel, en sinds een tijdje ben ik óók nog hulpkater Kever.

Hulpkater

Ik ben hulpkater geworden omdat mijn man nu met die stokken loopt en heel veel dingen niet zelf kan, mijn vrouw helpt hem en ik help dan weer mijn vrouw, zo zit het, het is best moeilijk en ook ferantwoordelijk werk, maar ik kan dat, ik deel de hele dag door knuffels en kopjes uit, fooral aan mijn vrouw en natuurlijk ook aan mijn man, als hij maar niet die stokken heeft.

Stokken

Die stokken find ik nog steeds moeilijk, ik fertrauw ze niet, zelfs niet als ze ergens stil staan te staan of liggen te liggen, veel vrienden zeiden tegen me dat ik er vast wel aan ga wennen, maar mijn mensen en ik denken van niet, want ik ben al sinds ik hier woon bang voor de wasmasjien, ook als hij uit is, ik loop er altijd ekstrasnel langs en kijk goed of het feilig is, als de masjien aan is toeter ik naar mijn mensen dat ze er bij moeten komen staan, anders durf ik er niet foorbij te lopen, de wasmasjien heeft mij nog nooit iets gedaan maar dat kan natuurlijk zomaar ineens veranderen, dus ik blijf foorsichtig.

Helpen

Ik kom altijd snel naar mijn man toe om met hem te knuffelen als hij ergens zit of ligt of staat zonder dat die stokken bewegen, dat heeft hij nodig om weer goed gesond te worden en daar ben ik tenslotte hulpkater voor!, als mijn mensen slapen maak ik ze een paar keer wakker door spieraal te spelen, dan kan ik meteen tsjekken of alles met ze in orde is, soms heb ik ineens het gefoel dat ik meer moet doen, dan ga ik rennen en toeteren en in de gordijnen hangen, Om twee uur in de nacht hè Keef? roept mijn vrouw, ja dat is zo, maar ik doe dat als ik denk dat mijn vrouw een beetje ekstra hulp nodig heeft, dan gaan we efentjes spelen zodat ze zich weer frolijker foelt.

Druk

En het werkt!, mijn mijn mensen zeggen de laatste tijd vaak dat ik hun eigen klienieklaun ben, ik maak mijn mensen altijd aan het lachen, ze zeggen dingen als Wat zauden we zonder jau moeten Keef, ja dat zau ik ook niet weten, ik ben er maar druk mee.

Ik tetter ook als hulpkater gewoon door voor vreede!!

Mijn mensen hebben al zolang ik ze ken allebei fier poten, per stuk dan hè?, dus acht bij elkaar, ze lopen er maar op twee, hun achterpoten zeg maar, en met hun voorpoten pakken ze dingen vast om die te gebruiken, folgens mijn vrouw heten poten bij mensen benen en armen, het einde van een been heet VOET en van een arm HAND, en mijn vrouw zegt dat eigenlijk alle mensen die benen en armen gebruiken zoals mijn mensen, en ik heb dat zelf ook gezien bij andere mensen.

Freemd

Forige week ging mijn man zomaar heeeeeeel froeg in de morgen weg, hij was nerfeus, dat merkte ik best, mijn vrouw en ik hebben in de tuin gezeten, geknuffeld en met grassprieten gespeeld, maar in de middag ging ze ineens weg, na een tijd kwam ze terug met iemand… ik wist niet goed wie het was, hij zag er hetzelfde uit als mijn man maar hij rook freemd, en hij liep ook heel raar, met een soort lange stokken, elke keer als hij die stokken neerzette hoorde ik TIK, TIK, TIK, dat geluid kende ik helemaal niet daarom fertrauwde ik het niet en ging snel naar mijn tuin.

Buiten

Ik hoorde mijn vrouw praten met die andere mens, hij klonk als mijn man, maar waarom liep hij dan zo raar?, ik durfde niet goed binnen te komen ook al riep mijn vrouw me, en mijn man ook, met die stokken in zijn handen, toen ik niet kwam liep hij TIK TIK weer naar binnen, daarna kwam mijn vrouw naar me toe en zei dat mijn man net als ik iets met zijn been had, en dat hij geopereerd is en nau met krukken moet lopen, maar een kruk is toch om op te zitten?, dat weet ik echt wel!, en ik heb zelf moeilijke benen maar ik loop niet zo te TIKken, dus ik snapte het niet en bleef feilig in mijn tuin.

Pas na een hele tijd kwam ik naar binnen, mijn man zat waar hij altijd zat, met zijn ene been op een krukje (zie je wel, ik weet echt wel wat dat is!), hij zei zachtjes Keefie, ja dat was toch echt mijn man!, ik gaf hem snel een kopje tegen zijn hand, maar hij ging niet op de grond liggen met me, zoals hij altijd doet, het foelde helemaal anders, en zijn voet en zijn been foelden anders dan anders, dat komt omdat er gisp omheen zit legde mijn vrouw uit, maar wat is gisp nau weer?

Famielie

Het was moeilijk voor ons alledrie, en we wisten alledrie niet goed hoe het nau ferder moest, maar toen mijn vrouw later die dag efentjes naar buiten ging en weer terug kwam lagen mijn man en ik op de grond, hij borstelde mijn haaren, mijn vrouw moest mijn man weer omhoog helpen, en hij pakte die stokken weer, maar zo wist ik dat alles toch nog een klein beetje gewoon was.

Als ik deze letters maak is het al weer een paar dagen later, en ik ben niet meer zo bang voor die stokken, ik heb fannagt tussen mijn mensen in op het grote bed geslapen, tegen dat gekke been van mijn man aan, want als je een famielie bent hoor je altijd bij elkaar, hoeveel poten of benen of stokken je ook hebt.

Ik ga gewoon weer door met tetteren voor vreede, en ik denk aan Leootje, dat alles bij hem thuis gouw weer gewoon wordt!!

Deze week was een beetje een gekke week, mijn mensen waren heeeeeel erg druk en mijn vrouw kon me niet helpen met de Aaipet om mijn letters te maken, en als ik eerlijk ben had ik zelf ook een beetje fakansie, ik lag in mijn gras en ik droomde en doeselde, en daarom heb ik fandaag maar eeb keertje een snipperdag, zo noemt Bertje dat, dat beteekent dat je er efentjes tussenuit bent om te rieleksen, maar folgende week ben ik er gewoon weer hoor!, ik stuur iedereen voor deze week een zacht neusje en een ❤️, en ik hoop dat jullie allemaal net zo genieten als ik van deze zoomer en knuffels en snekkies!!

Soms denk ik aan de tijd dat ik nog niet Kever was, nau ja: ik WAS het wel maar dat wist nog niemand, ik woonde nog in mijn ferleeden, je ferleeden neem je altijd met je mee, het zit jn je hoofd en je lijf, je kan het nooit fergeten, en dat hoeft ook niet want het maakt je wie je bent, in oktober ben ik alweer drie jaaren bij mijn mensen, en elke dag dat we SAMEN zijn zijn we blij en gelukkig met elkaar, juist ook omdat we weten hoe ferdriet foelt, en daarom is het goed om soms efentjes stil te staan bij je geluk.

Ferleeden

Toen ik bij mijn mensen kwam wonen was ik al ongefeer acht jaaren, dus ik heb natuurlijk een ferleeden, een ferleeden van ongefeer acht jaaren, ik ben buiten gefonden, helemaal fel over botjes, en ik was nog niet gekastraa-dingest, niemand heeft me gezocht of naar me gefraagd, mijn mensen weten niet hoe ik froeger leefde, ikzelf weet dat nog wel maar ik find het moeilijk om er aan terug te denken want ik ben toch in de steek gelaten, het was niet slecht hoor, niet zoals bij Bolle die mishandeld was, maar ik kreeg weinig aandacht en ik had weinig voor mezelf, maar ja, dat was ik toen zo gewend.

Mijn mensen hebben ook een ferleeden, een tijd van foordat ik hier woonde, dat moet ook wel want ze zijn allebei al meer dan vijftig jaaren, zooo heee dan ben je echt aud!, ze wonen in een klein huis met een tuin, de tuin is groter dan het huis, grappig hè?, en net foordat ik kwam waren ze heel ferdrietig, dat was omdat Bolle een ster was geworden, en ze misten hem zo ontzettend heel erg veel.

Helpen

In het asiel deed ik helemaal niks, ik mocht naar buiten in een tuin, dat durfde ik niet, er was speelgoed en allemaal dingen om te klimmen maar ik lag alleen maar tegen de muur te liggen en te wachten, want ik wist dat ik iemand noodig had die me zau helpen.

Mijn man wilde na Bolle geen kat meer, hij zei dat hij niet nog een keer zoveel ferdriet wilde, mijn vrouw zei dat ze toch op internet ging kijken, dat er zoveel katten waren die een huis noodig hebben, dat ze fooral ging kijken naar katten die het moeilijk hadden in het asiel en die heel erg bang waren, zo iemand ging ze zoeken, en ze zei ook dat zij iemand noodig had om af en toe weer te kunnen lachen.

Mijn mensen

Hoe het ferder afliep weten jullie: ik heb mijn mensen gefonden en mijn mensen hebben mij gefonden, ik woon nau in dat huisje met die tuin, ik krijg de hele dag en ook nacht aandagt (en NOG is het niet genoeg hoor!), ik ben helemaal rond gegroeid, ook al ben ik steeds op diejeet, ik heb wel een miljoen balletjes en muisjes en feeren en krabdingen, er is altijd iemand die naar mijn ferhalen luistert, en mijn mensen zeggen dat ze hun eigen stoorz-ender hebben gekregen, wat dat is weet ik niet, maar ze lachen erbij dus het zal wel iets goeds zijn.

Ik heb mijn mensen noodig, voor knuffels, voor snekkies, voor aandagt, voor spelletjes, voor een huis, en mijn mensen hebben mij noodig, ik snap niet hoe ze het zonder mij konden redden, ik moet hier echt ALLES reegelen!, we zijn met zijn drietjes één famielie, we hebben elkaar noodig en dat weten we van elkaar, we zijn in elkaars hart gekropen, en één hart is groot en mooi, twee harten zijn groter en mooier, drie harten nog groter en mooier, maar drie harten die SAMEN één hart zijn elke keer weer een wonder.

Ik blijf doortetteren voor vreede, en ik zwaai fanafond ekstra naar de sterren, die altijd zo prachtig twinkelen.