Deze week was een beetje een gekke week, mijn mensen waren heeeeeel erg druk en mijn vrouw kon me niet helpen met de Aaipet om mijn letters te maken, en als ik eerlijk ben had ik zelf ook een beetje fakansie, ik lag in mijn gras en ik droomde en doeselde, en daarom heb ik fandaag maar eeb keertje een snipperdag, zo noemt Bertje dat, dat beteekent dat je er efentjes tussenuit bent om te rieleksen, maar folgende week ben ik er gewoon weer hoor!, ik stuur iedereen voor deze week een zacht neusje en een ❤️, en ik hoop dat jullie allemaal net zo genieten als ik van deze zoomer en knuffels en snekkies!!

Soms denk ik aan de tijd dat ik nog niet Kever was, nau ja: ik WAS het wel maar dat wist nog niemand, ik woonde nog in mijn ferleeden, je ferleeden neem je altijd met je mee, het zit jn je hoofd en je lijf, je kan het nooit fergeten, en dat hoeft ook niet want het maakt je wie je bent, in oktober ben ik alweer drie jaaren bij mijn mensen, en elke dag dat we SAMEN zijn zijn we blij en gelukkig met elkaar, juist ook omdat we weten hoe ferdriet foelt, en daarom is het goed om soms efentjes stil te staan bij je geluk.

Ferleeden

Toen ik bij mijn mensen kwam wonen was ik al ongefeer acht jaaren, dus ik heb natuurlijk een ferleeden, een ferleeden van ongefeer acht jaaren, ik ben buiten gefonden, helemaal fel over botjes, en ik was nog niet gekastraa-dingest, niemand heeft me gezocht of naar me gefraagd, mijn mensen weten niet hoe ik froeger leefde, ikzelf weet dat nog wel maar ik find het moeilijk om er aan terug te denken want ik ben toch in de steek gelaten, het was niet slecht hoor, niet zoals bij Bolle die mishandeld was, maar ik kreeg weinig aandacht en ik had weinig voor mezelf, maar ja, dat was ik toen zo gewend.

Mijn mensen hebben ook een ferleeden, een tijd van foordat ik hier woonde, dat moet ook wel want ze zijn allebei al meer dan vijftig jaaren, zooo heee dan ben je echt aud!, ze wonen in een klein huis met een tuin, de tuin is groter dan het huis, grappig hè?, en net foordat ik kwam waren ze heel ferdrietig, dat was omdat Bolle een ster was geworden, en ze misten hem zo ontzettend heel erg veel.

Helpen

In het asiel deed ik helemaal niks, ik mocht naar buiten in een tuin, dat durfde ik niet, er was speelgoed en allemaal dingen om te klimmen maar ik lag alleen maar tegen de muur te liggen en te wachten, want ik wist dat ik iemand noodig had die me zau helpen.

Mijn man wilde na Bolle geen kat meer, hij zei dat hij niet nog een keer zoveel ferdriet wilde, mijn vrouw zei dat ze toch op internet ging kijken, dat er zoveel katten waren die een huis noodig hebben, dat ze fooral ging kijken naar katten die het moeilijk hadden in het asiel en die heel erg bang waren, zo iemand ging ze zoeken, en ze zei ook dat zij iemand noodig had om af en toe weer te kunnen lachen.

Mijn mensen

Hoe het ferder afliep weten jullie: ik heb mijn mensen gefonden en mijn mensen hebben mij gefonden, ik woon nau in dat huisje met die tuin, ik krijg de hele dag en ook nacht aandagt (en NOG is het niet genoeg hoor!), ik ben helemaal rond gegroeid, ook al ben ik steeds op diejeet, ik heb wel een miljoen balletjes en muisjes en feeren en krabdingen, er is altijd iemand die naar mijn ferhalen luistert, en mijn mensen zeggen dat ze hun eigen stoorz-ender hebben gekregen, wat dat is weet ik niet, maar ze lachen erbij dus het zal wel iets goeds zijn.

Ik heb mijn mensen noodig, voor knuffels, voor snekkies, voor aandagt, voor spelletjes, voor een huis, en mijn mensen hebben mij noodig, ik snap niet hoe ze het zonder mij konden redden, ik moet hier echt ALLES reegelen!, we zijn met zijn drietjes één famielie, we hebben elkaar noodig en dat weten we van elkaar, we zijn in elkaars hart gekropen, en één hart is groot en mooi, twee harten zijn groter en mooier, drie harten nog groter en mooier, maar drie harten die SAMEN één hart zijn elke keer weer een wonder.

Ik blijf doortetteren voor vreede, en ik zwaai fanafond ekstra naar de sterren, die altijd zo prachtig twinkelen.

Iedere kat heeft een taalent, of je nau jong of aud, dik of dun, groot of klein, jongen of meisje bent, dat maakt niets uit, er is altijd iets waar jij spesjaal goed in bent, en nau niet denken dat jij niets biesonders kunt!, het hoeft helemaal niet iets heel groots te zijn hoor, keigoed kunnen eten, heerlijk kunnen slapen of echt heel erg lief zijn tellen net zo goed mee, ik zei het al: iedereen heeft een taalent!

Wat ik kan

Ikzelf kan best veel, dat is niet netjes om over jezelf te zeggen folgens mijn vrouw, maar ik doe het lekker toch, want ik kan nu dingen die ik eerst helemaal niet snapte, het heeft bijfoorbeeld twee jaaren geduurd voordat ik begreep hoe ik zelf mijn kattendeurtjes open kan doen, dan mag ik daar toch wel trots op zijn?, ferder kan ik eten als de beste, ik heb altijd iets te tetteren en ik ben dol op knuffelen, maar mijn echte taalent ligt toch nog ergens anders.

Muziekaal

Sinds ik hier woon heb ik ontdekt dat ik muziekaal ben en dat ik spieraal kan spelen, mijn vrouw zegt dat ze niet eens wist dat dat bestond, maar ik foelde zelf meteen de eerste dag toen ik hier onder het bed kroop inspieraazie, alleen durfde ik nog niet meteen muziek te maken, daar heb ik mee gewacht tot ik me echt goed thuis foelde, want als kunstenaar heb je rust en konsentraatsie en een gefulde buik nodig, en dan nog is het niet iets dat je zomaar kunt doen, het is oefenen en oefenen en nog eens oefenen, Dat zit dan wel goed he Keef?! roept mijn vrouw nu, en inderdaad: ik oefen vaak, bijna elke nacht.

Alles wat ik mee maak in mijn leefen zet ik om in muziek, als ik ferdriet heb omdat een vriend ziek is of een ster is geworden, als ik blij ben omdat iemand jaarig is of als er iets anders fijns is, als ik bang ben omdat ik denk dat ik naar de dokter moet, als ik er over droom dat ik bij mijn Milamuis en mijn Brammievlinderleeuw en Jafita ben, als ik wil dat het ophaudt met reegenen, als ik honger heb en ja, soms ook als ik knuffels en aandagt van mijn mensen wil.

Feestjes

Ik heb al een paar keer op feestjes gespeeld, zoals op de ferjaardagen van Minnie, Japie en Faalentino, eerst ben ik daar altijd een beetje ferleegen, maar als iedereen zachtjes mee gaat zingen en gaat dansen find ik dat fantasties en speel ik door tot de zon weer opkomt.

Nau zat ik er al een tijdje aan te denken om een plaat of een ceedee uit te brengen, dat lijkt me keispannend!, ik ben allemaal muziekstukken aan het schrijfen voor op de plaat, maar ik wist nog niet zo goed hoe ik mijn plaat dan zau kunnen verkopen, hoe weten mensen en katten nau dat ik hier woon en dat ze mijn plaat kunnen kopen?, maar toen kreeg ik van mijn lieve vriend Lucky zooooo een mooi kadoo!, mijn mensen finden het ook helemaal top, het hangt hier nau voor het raam, zodat iedereen kan zien dat ik hier woon en kunstenaar ben, kijk maar op de footoo!, is dat niet fantasties?, alsof het spesjaal voor mij gemaakt is!, het is een perfekt bord, mijn vrouw zei voor de grap dat er eigenlijk nog FAT op had moeten staan, voor het BLACK, nau ja…!!!

En ik blijf doortetteren voor vreede!!

Mijn hele leefen ben ik mezelf geweest (ja logies natuurlijk, want wie zau ik anders moeten zijn?!) dus mij is het nooit opgefallen, maar mijn mensen zagen toen ik hier kwam al snel dat mijn lijf een beetje anders dan anders in elkaar zit, met een hele lange rug en korte pootjes die ook nog scheef staan, fooral mijn achterpoten, en mijn tenen staan ook weer scheef, het zijn dezelfde tenen die bij Bolle scheef stonden, biesonder hè?, de dokter zei al meteen dat ik later last kon krijgen, maar de eerste tijd was dat gelukkig niet zo, en nog steeds foel ik me meestal prima, ik kan alles doen wat ik moet doen als huis-en tuinKever.

Achterpoot

Forig jaar was er plotseling iets aan de hand met mijn achterpoot, ik kon niet meer zitten of lopen, daarom zijn er toen footoos gemaakt bij de dokter, nau ik kan je fertellen: dat doe ik nooit meer!, ik was helemaal van mijn slag en folkomen over mijn stuur ervan, en op de footoos was niets te zien, alleen dat ik scheef ben, en dat wisten we al.

Pillies

De dokter dacht dat ik een pees of een spier had gescheurd, ik moest wel fier maanden pillies nemen tegen de pijn, en die hielpen, het ging steeds beeter en de afgelopen weken had ik helemaal geen problemen meer met mijn poten, mijn mensen en ik waren het eigenlijk al een beetje fergeten, maar sinds een paar dagen heb ik zomaar ineens weer kramp in mijn voeten, mijn tenen staan dan helemaal krom en wijd en dat doet zooo een pijn!, één keer kon ik helemaal niet meer opstaan en lopen, ik moest mijn mensen roepen, mijn man zag meteen wat er aan de hand was en toen heeft mijn vrouw gemaakt dat ik met haar mee de tuin in liep, dat wilde ik niet maar het MOEST zei ze, want dan gaat de kramp weg, dus toen ik bleef zitten gaf ze me gewoon een duwtje, erg hè?

Schoenen

Het hielp wel, daar moet ik eerlijk over zijn, de kramp ging weg, maar die afond kreeg ik nog drie keer kramp, en de afond daarna ook weer, en daarna ook weer, ik find dat niet leuk, en mijn mensen ook niet, ze hebben het over fie-siejoo-teeraapie, maar dat wordt moeilijk omdat ik zo bang ben, ook als iemand hier thuis zau komen , dus nau kijken we het maar efentjes aan, mijn vrouw zag wel dat mijn tenen steeds schever worden, ze zei dat het misschien zau helpen als aangepaste schoenen krijg, nau ja!!!, gelukkig was dat een grapje want ik loop liefer op bloote voeten.

Tefreeden

Ferder foel ik me helemaal top, ik lig in mijn tuin en ren over mijn gras of klim in de lappen die aan het rek hangen, en ik denk: het is zoals het is, iedereen is weer anders, dat is juist leuk, en ik foel me fijn in mijn eigen lijf, ik zau geen ander lijf willen, en trauwens: dat kan ook helemaal niet!, dat is een mensending om altijd iets anders te willen dan wat je hebt, ik ben helemaal tefreeden met mezelf, ik ben en blijf gewoon Kever, met mijn eigen scheve tenen.

Ik blijf natuurlijk tetteren voor vreede!
En ik ga weer verhuizen met mijn letters, naar zondag, waar mijn letters altijd woonden, en Japie en Lucky komen terug op maandag, net zoals het was, dus folgende week ben ik op zondag, en Lucky op maandag, gesellig!

Mijn mensen zeggen weleens dat ik maar twee standen heb: aandagt fragen of slapen, dat is waar en zelf find ik dat ook heel logies, want zonder aandagt en liefde besta ik niet en foel ik me klein en eensaam, daarom wil ik altijd SAMEN zijn met mijn mensen, ik find het fijn als ze me fertellen dat ik hun lieve jongen ben, of dat ze me kammen, of dat we spelen met de balletjes of de veer, maakt niet uit wat het is als ze maar bij me zijn, als dat niet zo is moet ik mijn toeter gebruiken, o ja, mijn mensen zeggen ook vaak dat ik best een makkelijk jochie ben, en dan beginnen ze te lachen en zeggen erbij dat ik dat ben als ik mijn zin krijg, nau ja!!

Dat woord

Ik krijg niet altijd mijn zin hoor, al tetter ik nog zo hard!, mijn mensen zeggen nooit NEE tegen me, want van het woord NEE word ik heel ferdrietig, als ik dat woord hoor foel ik me alsof ik iets faut heb gedaan en dat het nau NOOOOOOIT meer goedkomt, ik ferstop me onder het bed en kom niet meer te foorschijn, dus als ik iets niet mag hoor ik: Kee-eef…., en dan weet ik presies wat ze bedoelen, en soms luister ik er ook naar.

Fertrouwen

Toen ik net hier woonde durfde ik niet te gaan slapen omdat ik bang was dat mijn mensen er niet meer zauden zijn als ik wakker werd, dat het een droom was geweest en dat ik weer in het asiel zau zijn, ik liep ze oferal achterna om te tsjekken of ze niet stiekum weg gingen, en als ze er efen niet waren ging ik maar slapen, dan had ik een zwaar, donker en leeg gefoel in mijn buik, en dat bleef zelfs als ik heel veel brokjes at, dat gefoel ging pas weg als mijn mensen er weer waren.
Nu ik al bijna drie jaaren hier woon heb ik veel meer fertrauwen gekregen, ik ken mijn huis en tuin en mijn mensen, ik heb mijn eigen roetiene, ik durf best veel en ik heb allemaal nieuwe dingen geleerd, maar wat ik niet kon was in mijn eentje iets doen, ik ging binnen nooit zomaar zelf spelen, en ik ging nooit lang naar buiten zonder mijn mensen, en mijn vrouw noemde me vaak haar kuiken, terwijl ik toch echt geen veeren aan mijn lijf heb!

Buiten

Maar sinds het zo troopies is geworden dit jaar, durf ik ineens van alles zelf, helemaal in mijn uppie!, ik ga bijfoorbeeld heeeeeeel froeg in de ochtend naar buiten en klim op mijn stretsjer, of ik blijf gewoon de hele nacht buiten, of ik ga binnen ineens met een pluusjen muis spelen, gewoon omdat ik daar zin in heb!, ik ben al een beetje in de gordijnen geklommen voor het leuk, en ik kijk in de slaapkamer naar buiten door het raam, en dat heb ik helemaal zelf bedacht!, ik find het allemaal keispannend, en mijn mensen ook, we moeten er alledrie nog een beetje aan wennen, fooral mijn man, hij komt vaak kijken of alles wel okee is met mij, dat find ik fijn, zo foel ik me feilig.

Froeger, in het asiel, maakte ik me zo plat en klein als ik kon, en ik hoopte maar dat niemand me zag, en nau ben ik Kever geworden!, een grote jongen met een ronde buik en een goede toeter, ik heb een baasis gekregen in mezelf, en een hart vol liefde en geluk, ik weet dat ik er mag zijn, en ik weet dat ik altijd Kever ben, ook als ik alleen ben.

En ik blijf doortetteren voor vreede!!