Afgelopen woensdag was de uitslag van de staartenwetstrijd die mijn Milamuis had gehauden, ik wist wel dat ik zelf niet zau winnen, mijn staart is niet zo lang, en ik kan ook niet echt een plumoo maken zoals alle andere katten die hier woonden dat konden, mijn staart blijft altijd hetzelfde en dat find ik niet erg, ik dacht dat mijn Milamuis zau winnen, ze heeft echt een heel mooie lange staart, dus ik was eerst best ferbaasd dat Oopa won, maar al snel dacht ik Ja natuurlijk!, want Oopa hij is tenslotte al 21 jaaren en hij kan alles!
Oopa
En toch kwam er een paar dagen geleeden een heel ferdrietig bericht, ik wilde het eerst niet gelofen, het KON gewoon niet waar zijn of het moest een vergipsing zijn, maar het was echt zo: Oopa Floris is een ster geworden.
Oopa Floris was Oopa van Dorus, Faalentino, Bliss, Japie, Leootje, Aiydan en Rannoch maar ook een beetje van ons allemaal, onze eigen Oopa van de blog, en hij wist alles, niet altijd meer helemaal presies omdat hij deement was, maar dat gaf niets want hij had zooooveel erfaring, daardoor kon hij katermannen en katerjongens presies fertellen hoe ze moesten doen tegen damespoesen, voor poesenmeisjes en poesendames was hij heel beleefd, en ook een flurt, zo heet dat als je goed kan sjarmeren, en dat kon hij!
Omdat Oopa al ZO aud was dacht ik dat hij vast wel voor altijd zau blijfen leefen, of misschien niet voor altijd maar wel minstens totdat hij 100 jaaren was, het was net alsof Oopa er altijd al is geweest en altijd zau blijfen, ook al weet ik wel dat dat niet kan.
Samen
Of toch ook weer wel, want Oopa zit voor altijd in ons hart, en natuurlijk fooral in het hart van zijn vrouw en Loes en Zusje, maar ook in mijn hart, en in het hart van ons allemaal, zo gaat dat als je vrienden bent, dan deel je één groot hart SAMEN, en zo blijf je altijd bij elkaar, dwars door de tijd heen.
Oopa blijft altijd bij ons horen, we fergeten hem nooit, met Oopa was het altijd feest, dus zullen we om hem uit te zwaaien met zijn allen nog één keer de polonaise lopen, zoals Oopa graag deed?, haartjes in de kuif, snorretje in de krul, 1, 2, 3 – daar gaan we: pootje naar rechts, pootje naar links en gaan met die banaan!, dag lieve Oopa, dankuwel voor alles en tot ziens ❤️
Troostkopjes
Ik stuur de vrouw van Oopa, Loes en Zusje heeeeeeeel veel troostkopjes, Loes is de beste mantelpoes geweest die Oopa kon wensen, en hun huis en hart foelt ineens leeg, dat is heel ferdrietig.
Ik tetter toch maar door voor vreede, ook al is dat moeilijk nu…
Forige week schreef ik dat je nooit achteruit kunt in de tijd, de tijd gaat zijn eigen gang en wij kunnen alleen mee bewegen, maar toen bedacht ik ineens dat er tóch plekken zijn waar je achteruit kunt in de tijd, en weet je waar die zijn?, in je hoofd en in je hart!, want daarin draag je al je herinneringen en alle plesier, ferdriet, liefde en geluk met je mee.
En terwijl de tijd vooruit gaat kan je zelf in je hoofd rommelen in allemaal kastjes en laatjes, op zoek naar herinneringen aan dingen die je hebt meegemaakt, aan vrienden die je hebt gekend, of aan moomenten die fijn waren, om ze er uit te halen en er aan te denken, dan is het net alsof je ze nog een keer meemaakt, maar je kunt ook laatjes dicht doen met een groot slot erop, omdat er herinneringen in zitten die je NOOIT meer wilt zien, ikzelf tsjek altijd of die laatjes nog goed dicht zitten, want ik wil niet dat die grieselige herinneringen er per ongeloos uit kunnen komen.
Bolle
Het is misschien niet netjes om van jezelf te zeggen maar ik doe het toch: ik kan eigenlijk alles, echt waar hoor!, en als ik iets niet kan doe ik het gewoon niet, dat is het beste want zo blijf je altijd tefreeden over jezelf, maar ik moet eerlijk zeggen dat er toch één ding is dat ik niet kan en dat is achteruit lopen, dat kunnen mijn benen niet, dus als ik achteruit wil moet ik een rondje lopen, ik loop eerst naar voren, dan rechts of linksaf, en weer rechts of linksaf, zodat ik altijd vooruit loop en toch presies kom waar ik wil zijn.
Omdat ik al een ervaren Tuinkater Kever ben foel ik dat mijn zomer bijna is afgelopen, er is nog wel zon maar die is minder warm, het wordt al froeger donker en er zijn frugten in mijn tuin (ze heten appels en peren) die vallen nu zo uit de boom, mijn mensen zijn bang dat ze op mij vallen en daarom halen ze zelf uit de boom en eten ze ze op, bah ik moet er niet aan denken!
pluusjen muisjes en balletjes aan, als ik er zo over nadenk valt het toch nog wel mee.
Deze week moest ik ineens nadenken, het ging vanzelf, ik dacht na over mensen en katten, en waarom mensen vaak denken dat wat zij doen gewoon is maar dat wat een kat doet freemd is, en wie heeft er nau gelijk?, zooo heee daar moest ik echt lang over denken!, ik werd er fieseloofies van, gelukkig kon dat want ik lag op mijn stoel in de zon en alles was in orde, dus ik had tijd om na te denken, en ik heb in ieder gefal al bedacht dat katten en mensen ferschillend zijn.
Mijn mensen gaan in de ochtend onder een heleboel water staan, dat heet een doesj, maar daarna wassen ze zich niet meer met hun tong, zoals wij katten doen, dat is toch fies!, ze eeten hele gekke dingen zoals slaa en toomaaten en appels en banaanen, jekkie, en dan zeggen ze dat mijn nat voer stinkt!, ze krabben nergens en geven ook geen kopjes aan dingen, hoe moeten andere mensen nau weten dat het huis van ons is?, en als ik dan probeer te helpen door oferal ekstra veel te krabben roepen ze Welja Keef!, alsof ik iets kapoo maak, en zo kan ik wel doorgaan, maar ik laat ze maar doen, ik zeg er nooit iets van, en dat heeft trauwens ook geen zin, want katten en mensen zijn ferschillend.
Wassen
Nu mijn zomer weer terug is ben ik bijna altijd buiten, de hele dag lig ik in mijn tuin en hau ik in de gaten wat er gebeurt, ik let op dat vogels niet te lang in mijn gras zitten want dat hoort niet, als ze dat toch doen ren ik efentjes naar ze toe zodat ze weg gaan, ik kijk naar insektjes die lopen en vliegen en soms uit een holletje in de grond komen, ik zie flinders en daar dans ik efentjes mee, en tussendoor toeter ik naar mijn mensen, dat ze ook naar buiten moeten komen.
Gras
Afontuur