Mijn tuin ferandert elke dag en dat hoort ook zo, Dat is de natuur zegt mijn vrouw altijd, en forige week had de natuur ineens witte flokken gemaakt, ze fielen heel stilletjes naar beneeden, met miljoenen tegelijk en toch hoorde je ze niet, ik liep er doorheen en als ze op mijn haaren kwamen foelden ze nat aan, maar niet als reegendruppels, ze foelden zachter en ook kauder, op de grond bleven ze liggen en alles om me heen werd steeds witter.
Mikkie
In de afond liep ik door mijn gras en dat maakte geluid, het deed knerp knerp knerp, ik kreeg hele kaude voeten en oren, toch bleef ik een tijdje buiten, dat hoort nau eenmaal als Tuinkater, en bofendien was Mikkie er ook gewoon en ik wilde hem niet in de steek laten, Mikkie stond op het schuurtje en ik tetterde Hallo, heb je het ook zo kaud?
Soms is Pokon ook op het schuurtje, of in de tuin van de buren, maar hij moet nog wennen aan de natuur en als het reegent of kaud is blijft hij thuis, hij is nog niet zo een erfaren jongen als Mikkie en ik!, Mikkie is er altijd, al sinds ik hier kwam wonen, jullie weeten toch dat hij de zoon van Bolle is en dat hij froeger bij zijn pappa op bezoek kwam?, ik wil liefer niet dat hij in mijn tuin of in mijn huis komt, maar hij hoort wel flakbij te zijn, in de tuin van de buren of op het schuurtje, we zijn tuinvrienden, en we zien elkaar elke dag en elke 
afond.
Tot ik een paar daagen geleeden op een ochtend naar buiten ging en het dak van het schuurtje leeg was, ik fond het niet leuk maar ik maakte me nog geen zorgen, in de middag ging ik weer kijken, maar Mikkie was er niet, ik tetterde naar mijn mensen, of ze mee wilden komen om Mikkie te roepen, dat deden ze maar het hielp niet, mijn vrouw zei dat Mikkie nog wel zau komen, ik zat bij mijn gaaas te kijken en ik toeterde Mikkieieie!, de tuin van de buren bleef stil, er bewoog niks, elke keer als er een blaadje fiel keek ik snel of het Mikkie was, maar het waren alleen maar blaadjes.
Moe
In de afond was hij nog steeds niet geweest, en heel laat op de afond ook niet, ik was er beetje van in de war, mijn vrouw zei dat het kwam door de witte flokken, dat Mikkie een heel eind moest lopen om bij mij op het schuurtje te zitten, en dat hij thuis lekker warm in zijn mandje lag te slapen, maar wat had ik daar aan?, ik wilde Mikkie zien en spreken, ik wilde rennen en dat Mikkie dan kijkt hoe keihard ik kan rennen, en dat we dan allebei een kouwstik krijgen, want zo hoort het te zijn, ik bleef maar naar buiten gaan, totdat ik moe was, mijn mensen waren al gaan slapen en het was helemaal stil in mijn huis en mijn tuin, ik foelde me een beetje ferdrietig.
Pokon
De folgende dag ging ik in de ochtend naar buiten, en wie zat daar op het schuurtje?, mijn Mikkie!, en wie liep er stiekem in mijn tuin?, Pokon!, zooo heee ik was helemaal blij, ik toeterde keihard naar mijn vrouw, dat ze naar buiten moest komen, ze tilde Pokon op en zette hem weer op het dak, naast Mikkie, efen later was Pokon weer in mijn tuin en tilde mijn vrouw hem weer op, en zo ging het nog een keer, het was keigezellig, Mikkie kreeg heel veel knuffels van mijn vrouw, we deelden een kouwstik en alles was zoals het hoort, de zon scheen een beetje en de witte flokken waren weg, Mikkie bleef heel lang op het schuurtje en ik bleef heel lang buiten, ik zat op mijn stoel en was frolijk, Pokon rommelde in de tuin van de buren, de zon scheen en mijn tuin foelde kaud maar mijn hart was weer warm.
Op de fillum kunnen jullie horen hoe ik Mikkie roep, het was van de zomer, maar zo doe ik dat ook in de winter, en daarna zie je Mikkie en Pokon en mij van een paar daagen geleeden, mijn vrouw zegt Sorrie dat mijn tuin zooooo eeen puinhoop is!!
(tekst gaat door onder video)
Ik blijf tetteren voor vreede, elke week weer!
En ik denk aan Tjilla dinsdag, als ze naar de dokter moet voor een ooperaatsie!
Omdat ik van mijn mensen zo 
Ik liep op een afond over de teegels toen ik ineens iets hoorde, ik stond stil en ademde heel zachtjes zodat degene die zo ritselde mij niet kon horen, ik deed net alsof ik er niet was, alleen mijn oren bewogen en ik luisterde heeeel goed naar waar het geluid presies vandaan kwam, ineens zag ik iemand lopen, het beestje merkte niet dat ik er was en liep gewoon door, ik bleef stilstaan en keek welke kant hij op liep, ik schatte de afstand in en foordat het beestje wist wat er gebeurde had ik hem vastgepakt met mijn tanden en rende naar binnen!
hoort toch niet?
Van mij mag alles hetzelfde blijfen want ferandering find ik moeilijk, ik moet er dan eerst over nadenken of ik iets een goede ferandering find of juist niet, en daarna moet ik er aan wennen, wat een gedoe!, ik wil veel liefer dat alles gewoon is, zoals altijd, dat ik thuis ben of in mijn tuin, dat mijn mensen ook thuis zijn en gewone dingen doen, dat er fooral geen andere mensen zijn, dat Mikkie en Pokon stiekem in de tuin van de buren lopen en dat er geen ruusie is, zo hoort mijn leefen te zijn.
Tot ik achterin mijn tuin kwam en de ferandering zag: er stond een keigafe nieuwe stoel!, mijn aude stoel is kapoo gegaan door de reegen en ik kan er bijna niet meer op zitten, mijn man had deze nieuwe op straat gefonden voor mij, spesjaal voor mij!, mijn vrouw dacht dat ik hem grieselig zau finden, maar ik sprong er op en foelde me helemaal thuis, ik kan er keigoed aan krabben en dat heb ik ook al gedaan, zooo heee mijn nieuwe stoel ligt en zit perfekt!
Als Tuinkater kontrooleer ik elke dag mijn tuin, soms is dat best zwaar werk, bijfoorbeeld als het reegent, en de laatste weken was er elke dag reegen, op sommige dagen reegende het zo lang en zo veel dat zelfs Mikkie er niet was!, door al dat water is mijn gras een beetje kapoo gegaan, de aarde is helemaal nat en zacht en ik kan ekstra makkelijk graven, dat is handig want ik moet natuurlijk toch plassen of een poeps doen, het liefst doe ik dat naast het hek zodat de hond van de buurvrouw ruikt dat hij naast een tijger woont.
Pokon
Mijn tuin is net als het leefen, elke dag is anders en je weet nooit wat er allemaal gaat gebeuren, het is alsof ik elke dag een kadoo uit mag pakken, Ik weet al heel veel over planten en bloemen en beestjes, ik ken elke plant en elk beestje in mijn tuin, en toch is elke dag een ferrassing, ik denk dat Popje, Beer, Molly en Bolle blij zijn dat ik hun tuin zo goed fersorg, mijn vrouw roept nau iets, wacht efentjes… o ze roept dat zij het meeste doet, ik laat haar dat maar denken ook al is het natuurlijk niet waar, want wie is er elke ochtend om vijf uur al in de tuin, en om één uur in de nacht, en als het reegent?, juist ja, dat is Tuinkater Kever!
Als je mij ziet denk je misschien Zoooo wat een grote gespierde kater, die durft natuurlijk alles en hij kan ook alles!, en dat klopt bijna, want ik BEN groot en gespierd (al zitten mijn spieren fooral aan mijn buik), en ik kan alles wat ik als Kever zijnde moet kunnen, maar ik durf eigenlijk niet zo heel veel.
Eng
Puzzel