Zooo heee, wat kreeg ik forige week een boel liefe woorden en goede tips van iedereen toen ik fertelde over mijn poot, ik werd er helemaal blij en gelukkig van, dankjulliewel lieve vrienden!, ik heb alles gelezen en mijn mensen ook, en ze hebben alle tips bewaard.

Sjiek

Ik foel me alweer prima, ik krijg nog een half pilletje en dat doet mijn vrouw door een hele sjieke kouwstik, die find ik heerlijk en dat halfe pilletje maakt me daarom niks uit, ik kruip nau elke afond weer achter de gordijnen, ik vang speelmuisjes, ik bijt de veer en soms mijn mensen, ik ben gewoon weer Kever!, en toch is er nog een probleem, iets waar mijn mensen en ik niet uit komen, daarom zei mijn vrouw Waarom vraag je het je vrienden niet een keertje?, ja dat fond ik meteen een goed plan, dus dat doe ik.

Kramp

Al zolang ik hier woon slaap ik graag onder het bed, ik foel me daar feilig want niemand mag er komen, alleen ik!, als ik bang ben ren ik er meteen naar toe en ferstop me, maar ik slaap er ook elke dag, er liggen een schaapje en een mand, in de mand ligt mijn aude deekentje uit het asiel, het is er echt keigesellig, ik slaap er altijd heerlijk, niks aan de hand zau je zeggen.

MAAR: als ik al last van mijn benen heb krijg ik onder het bed vaak kramp, folgens mijn mensen ga ik ferkeerd liggen, maar hoe zau ik anders kunnen liggen?, enniewee de laatste tijd kwam ik wel tien keer na een paar minuuten weer onder het bed vandaan, met kramp dus, ik snap zelf niet goed hoe het kan dat ik de ene keer pijn krijg en de andere keer niet, en daar word ik een beetje ferdrietig van.

Eigen

Ik mag oferal in huis slapen, en dat doe ik ook, maar onder het bed is echt mijn eigen plek, ik heet toch Kever omdat ik altijd oferal onder kruip?, nau dan!, en zo een mooie plek als onder het bed is er ferder niet in huis, wij drietjes weeten niet zo goed wat nau het beste is, dus daarom fraag ik het aan jullie, mijn vrienden, en misschien kunnen jullie het ook aan jullie mensen fragen, want iedereen weet weer dingen die iemand anders niet weet!, dankjulliewel alvast!

En ik blijf keihard tetteren voor vreede!!, soms foelt het alsof niemand luistert, maar op een dag hooren mensen me!

Toevoeging van mevrouw Kever
We willen Kever zijn eigen, veilige plek niet afpakken, en we kunnen hem nu niet tegenhouden om onder het bed te gaan liggen. Maar is het misschien toch beter om het hem onmogelijk te maken (door er tijdelijk allerlei spullen neer te zetten waardoor hij er niet meer kan liggen)? Maar ja, dan voelt hij zich niet meer veilig, en dat is dan weer een ander probleem.
Het ging net weer maanden goed. Helaas is het sinds zijn schuiver van vorige week het ineens weer meerdere keren per dag raak: kramp en een verdrietig koppie. En toch kruipt hij elke keer weer onder het bed, net zolang tot het wél goed gaat.
Wij weten zelf niet goed wat nou het beste is om te doen, dus we horen graag wat anderen er van denken!

Forige week was ik op een afond heel druk aan het spelen, ik kroop achter de gordijnen en rende daar heen en weer, ik ving de veer een heleboel keren en klom op de tafel om tegen mijn mensen te tetteren dat ze muisjes moesten gooien, en toen gebeurde het: ik gleed uit met mijn achterpoot, presies de achterpoot waar ik al een paar keer probleemen mee heb gehad!

Gefoel

Mijn man zag het gebeuren en heeft me foorsichtig van tafel getild, eerst leek er niks aan de hand maar ik werd heel stilletjes want het foelde niet fijn aan mijn rug en aan dat been, ik kon moeilijk lopen en ook niet goed liggen, mijn vrouw heeft oferal getsjekt of er iets kapoo was, ze kon niks biesonders foelen maar ik wel!, ik beet haar zachtjes en ging steeds mijn voorpoten wassen, want daar kan ik makkelijk bij en zo laat ik aan mijn mensen merken dat ik pijn heb.

Pil

Ik kreeg een pil in een kouwstik, en de folgende morgen heeft mijn vrouw de dokter gebeld, ik foelde me al weer helemaal prima en rende door mijn gras, de dokter zei dat ik een paar daagen die pillies mocht en als ik dan toch nog pijn had moest ik langskomen (ik dacht het niet!!!), toen mijn vrouw twee daagen later de dokter belde om te zeggen dat ik nog maar heel soms freemd liep ging de dokter allemaal vraagen stellen, of ik vaak speel en hoeveel ik eet en ook over mijn gewigt, nau ja!!

Beweegen

Folgens mijn vrouw beweeg ik weinig (wat weet zij daar nau van?!) en ben ik de hele tijd hier al zo geweest, maar de dokter zei dat ik misschien een beetje artroose heb omdat ik al 11 jaaren ben, en dat ik daarom wel een tijdje twee pillies per dag mag, ze dacht dat ik dan misschien meer ga beweegen, maar ik find zelf dat ik presies genoeg beweeg, ik ben geen kitten meer en ik ga toch niet zomaar rennen als dat niet noodig is?

Toeter

Ik heb één dag die twee pillies gekregen, en daar werd ik zoooo moe van, ik sliep bijna alleen maar, als ik wakker was klonk mijn toeter helemaal anders, ik kon wel keigoed rennen en springen, maar ik fond er niks aan, het is toch stom als je de hele tijd moe bent en slaapt?, dus nau gaan we het twee weeken proberen met één pilletje, ik find ze fies dus dat wordt nog moeilijk, gisteren heb ik alles uitgespuugd waar die pil in zat, en daarna wilde ik niks meer eeten want ik fertrauwde het niet, daarom heeft mijn vrouw hem zo in mijn mond gedaan, ik kon hem toch nog drie keer uitspuugen en ik heb mijn vrouw gekrabd aan haar arm en vingers, dat zal haar leren om te zeggen dat ik weinig doe!

Knuffelen

Maar we hebben het weer goed gemaakt hoor, ik heb haar heeeeeeel veel kopjes en neusjes en likjes gegeven, ik heb haar haaren een beetje gewassen en we hebben met zijn drietjes geknuffeld, het was heerlijk, ik wil altijd wel knuffelen met mijn mensen en gelukkig kan ik altijd knuffelen, met of zonder pillies!

Ik tetter gewoon door voor vreede, en ik stuur Loes en Abby weer spesjale kopjes, maar ook iedereen die ze noodig heeft!

Toevoeging van mevrouw Kever
Kever krijgt 1 tabletje Onsior per dag. Dat doen we twee weken, om te kijken of hij meer gaat bewegen. Zo niet, dan stoppen we weer.
We vermoeden zelf dat het weinig verschil uit gaat maken…
In januari krijgt hij weer een seniorencheck. Die heeft hij al twee keer eerder gehad, en daarbij was alles in orde.
Kever eet momenteel Hills’ Metabolic brokjes, in de hoop dat hij toch een beetje afvalt.

Mijn mensen zeggen vaak dat ik zo lief ben en zoveel kan, en dat find ik zelf eigenlijk ook, ik kan tetteren met meer dan een miljoen ferschillende geluiden, ik maak muziek op de spieraal, ik kan heeeeeel goed knuffelen, ik kan pluusjen muisjes fangen, ik kan de veer bijten (en ik bijt mijn mensen soms ook), ik kan natuurlijk keigoed eeten en ik ben ook nog heel erg slim, mijn vrouw zit nau iets te mompelen maar ik doe gewoon net alsof ik haar niet hoor, want daar ben ik toefallig ook nog eens goed in!

Gefoelig

Ferder ben ik een gefoelige jongen, ik merk meteen dat er iets aan de hand is met mijn mensen, als ze moe of ferdrietig of ziekies zijn word ik heel stil en ga ekstra kopjes geven, dan ben ik in de nacht rustig en speel ik geen spieraal, ik maak alleen muziek als alles in orde is.

Tuin

De afgelopen tijd was moeilijk voor mij omdat mijn man de hele tijd met die stokken moest lopen waar ik bang voor was, mijn man fond het zelf ook heel ferfelend maar hij legde uit dat het niet anders kon, hij kwam me wel steeds knuffelen ook al kon hij niet lopen zonder stokken, hij kroop dan op handen en kniejen naar mij toe, dat fond ik fijn maar ik wist ook dat hij later toch weer die dingen bij zich zau hebben.

Gelukkig zijn die stokken nau weg en kan mijn man veel beeter lopen, hij beweegt bijna net zoals froeger, hij ligt SAMEN met mij op de grond en borstelt mijn haaren, hij komt in de tuin naar me kijken of alles in orde is, hij staat in de nacht op om me knuffels te geefen en als ik tetter komt hij kijken wat ik wil, dus alles is bij ons thuis weer zoals het hoort.

Stoel

Dat is al fantasties maar toen kwam er ook nog zon, er waren vogels en vlinders, het was warm en ik foelde me helemaal rielekst in mijn tuin, ik lag op mijn stoel en droomde, ik droomde dat iedereen die het nau moeilijk heeft of ferdrietig is op een dag ook weer foelt dat alles is zoals het hoort, en ik stuur jullie heeeeeeeeel veel zachte kopjes, misschien helpt dat een klein beetje, dat je weet dat ik aan je denk.

Ik stuur ekstraspesjale kopjes aan Loes en haar famielie, en aan Abby en haar famielie, en natuurlijk tetter ik weer voor vreede!!

Forige week wilde ik eigenlijk schrijven dat mijn man die stokken niet meer noodig heeft, dat het toch een beetje herfst is geworden, dat Mikkie elke dag op het schuurtje zit en het katerjongetje vaak ook, dat ik lekkere brokjes heb en dat dat alles hier dus weer gewoon is, en dat find ik het fijnste, als alles gewoon is, dan weet ik wat er gaat gebeuren en wat ik zelf moet doen, er gebeuren geen enge of nieuwe dingen, er zijn geen vreemde mensen in ons huis en alles is in orde, dat dacht ik, maar toen kwam het bericht dat Oopa Floris een ster was geworden.

Slapen

Daardoor werd mijn dag helemaal anders, ik heb een blog over Oopa gemaakt, en mijn mensen waren onrustig en ferdrietig, we moesten steeds aan de vrouw van Oopa en aan Loes en Zusje denken, die hadden zomaar ineens een leegte in hun huis en leefen waar eerst Oopa was, ik foelde ferdriet en werd er nerfeus van, toen mijn vrouw ging slapen ging ik op de plek van mijn man liggen, languit, net zoals hij altijd ligt, en mijn vrouw en ik fielen zo in slaap.

Tijd

Als iemand een ster wordt, een mens of een dier, is niks meer gewoon, en als je vrienden bent dan foel je dat van elkaar, je hebt SAMEN ferdriet, maar je weet ook dat je alleen maar kan luisteren en troosten na zo een dag waarop alles ophield gewoon te zijn, er moet weer een nieuw gewoon komen, een nieuw efenwicht, maar hoe find je dat?, dat gaat niet zomaar, dat kost tijd, voor mevrouw Loes en Loes en Zusje is het efenwicht nu weg en ik hoop dat ze foelen dat wij er allemaal voor ze zijn, dat ze niet alleen zijn.

Liefde

Zelf probeer ik te denken aan wat mijn vrouw me fertelde: dat er voor het ferdriet een heel leefen vol geluk en liefde is geweest, en dat die liefde altijd blijft bestaan, en dat het geluk na een tijd ook weer terugkomt, maar dan anders, dat heeft ze van Bolle geleerd zegt ze, die wist die dingen en hij heeft ze aan mijn mensen en aan al zijn vrienden geleerd, net zoals Oopa aan ons heeft geleerd dat elke dag een feestje kan zijn, zo blijven je vrienden altijd bij je, omdat ze je voorgoed hebben feranderd, is dat niet biesonder?

Gewoon

Hopelijk finden Loes en Zusje en hun vrouw weer een nieuw gewoon, en kunnen ze weer frolijk zijn, met alle mooie herinneringen aan Oopa, en nau roept mijn man dat het nieuwe gewoon hier in huis in ieder gefal NIET wordt dat hij NOG een keer op de bank gaat slapen, zoals die nacht toen ik op zijn plaats lag, nau ja!!!

***
Ik wil Loes, Door en Bertje heel veel bedanken voor de Hoedjessjoow, het was weer fantasties mooi!!, en ik blijf tetteren voor vreede!

Afgelopen woensdag was de uitslag van de staartenwetstrijd die mijn Milamuis had gehauden, ik wist wel dat ik zelf niet zau winnen, mijn staart is niet zo lang, en ik kan ook niet echt een plumoo maken zoals alle andere katten die hier woonden dat konden, mijn staart blijft altijd hetzelfde en dat find ik niet erg, ik dacht dat mijn Milamuis zau winnen, ze heeft echt een heel mooie lange staart, dus ik was eerst best ferbaasd dat Oopa won, maar al snel dacht ik Ja natuurlijk!, want Oopa hij is tenslotte al 21 jaaren en hij kan alles!

Oopa

En toch kwam er een paar dagen geleeden een heel ferdrietig bericht, ik wilde het eerst niet gelofen, het KON gewoon niet waar zijn of het moest een vergipsing zijn, maar het was echt zo: Oopa Floris is een ster geworden.

Oopa Floris was Oopa van Dorus, Faalentino, Bliss, Japie, Leootje, Aiydan en Rannoch maar ook een beetje van ons allemaal, onze eigen Oopa van de blog, en hij wist alles, niet altijd meer helemaal presies omdat hij deement was, maar dat gaf niets want hij had zooooveel erfaring, daardoor kon hij katermannen en katerjongens presies fertellen hoe ze moesten doen tegen damespoesen, voor poesenmeisjes en poesendames was hij heel beleefd, en ook een flurt, zo heet dat als je goed kan sjarmeren, en dat kon hij!

Omdat Oopa al ZO aud was dacht ik dat hij vast wel voor altijd zau blijfen leefen, of misschien niet voor altijd maar wel minstens totdat hij 100 jaaren was, het was net alsof Oopa er altijd al is geweest en altijd zau blijfen, ook al weet ik wel dat dat niet kan.

Samen

Of toch ook weer wel, want Oopa zit voor altijd in ons hart, en natuurlijk fooral in het hart van zijn vrouw en Loes en Zusje, maar ook in mijn hart, en in het hart van ons allemaal, zo gaat dat als je vrienden bent, dan deel je één groot hart SAMEN, en zo blijf je altijd bij elkaar, dwars door de tijd heen.

Oopa blijft altijd bij ons horen, we fergeten hem nooit, met Oopa was het altijd feest, dus zullen we om hem uit te zwaaien met zijn allen nog één keer de polonaise lopen, zoals Oopa graag deed?, haartjes in de kuif, snorretje in de krul, 1, 2, 3 – daar gaan we: pootje naar rechts, pootje naar links en gaan met die banaan!, dag lieve Oopa, dankuwel voor alles en tot ziens ❤️

Troostkopjes

Ik stuur de vrouw van Oopa, Loes en Zusje heeeeeeeel veel troostkopjes, Loes is de beste mantelpoes geweest die Oopa kon wensen, en hun huis en hart foelt ineens leeg, dat is heel ferdrietig.

Ik tetter toch maar door voor vreede, ook al is dat moeilijk nu…