Forige week schreef ik dat je nooit achteruit kunt in de tijd, de tijd gaat zijn eigen gang en wij kunnen alleen mee bewegen, maar toen bedacht ik ineens dat er tóch plekken zijn waar je achteruit kunt in de tijd, en weet je waar die zijn?, in je hoofd en in je hart!, want daarin draag je al je herinneringen en alle plesier, ferdriet, liefde en geluk met je mee.
Laatjes
En terwijl de tijd vooruit gaat kan je zelf in je hoofd rommelen in allemaal kastjes en laatjes, op zoek naar herinneringen aan dingen die je hebt meegemaakt, aan vrienden die je hebt gekend, of aan moomenten die fijn waren, om ze er uit te halen en er aan te denken, dan is het net alsof je ze nog een keer meemaakt, maar je kunt ook laatjes dicht doen met een groot slot erop, omdat er herinneringen in zitten die je NOOIT meer wilt zien, ikzelf tsjek altijd of die laatjes nog goed dicht zitten, want ik wil niet dat die grieselige herinneringen er per ongeloos uit kunnen komen.
Na een lange tijd worden sommige herinneringen een beetje bleekjes, je kunt ze niet meer zo goed zien al foel je dat ze er ooit waren, maar andere herinneringen blijfen altijd heel kleurig en duidelijk, alsof je naar een film kijkt, een film waar je zelf ook in speelt.
Tijd
Ik find tijd biesonder en ik snap niet helemaal hoe het werkt, maar ik weet wel dat ik IN de tijd zit, dat de tijd groter is dan ikzelf, en dat ik ooit, over heeeeeeeeel veel jaaren, uit de tijd stap, dan word ik een ster, maar nu nog niet hoor!, nu ben ik hier en heb ik zon en ben ik gelukkig, ik lig op het bankje in mijn tuin en knuffel met mijn mensen, ik tetter tegen Mikkie en het katerjongetje, zooo heee die weet al hoe hij in de tuin van de buren kan komen, net als Mikkie!, we geven elkaar een neusje door mijn gaaaas en delen een kouwstik, daarna doe ik snel een grote plas naast het hek, want mijn tuin is van mij!
Bolle
En fanafond zwaai ik naar de sterren, fooral naar een spesjale ster, eentje die ik vaak in mijn dromen zie, het is ster Bolle, op de dag na mijn blog is het presies drie jaar geleeden dat hij een ster werd, bij mijn mensen zijn de herinneringen aan hem nog scherp en leefend en de liefde en het fedriet ook zeggen ze, daarom speel ik ekstra mooi spieraal fannagt als ik gezwaaid heb, NIET WEER HÈ?! roept mijn vrouw en ze geeft me een kus op mijn hoofd, jawel dat doe ik wel!, want met mijn muziek zet ik heel efentjes de tijd stil en maak ik een brug naar de sterren.
Ik tetter natuurlijk ook gewoon door voor vreede!
En ik ben heeeeeeeeeel benieuwd naar de Hoedjessjoow van Loes en Door, die is op dinsdag 19 september en begint om 11 uur oo de feesboek van Loes!
Het is misschien niet netjes om van jezelf te zeggen maar ik doe het toch: ik kan eigenlijk alles, echt waar hoor!, en als ik iets niet kan doe ik het gewoon niet, dat is het beste want zo blijf je altijd tefreeden over jezelf, maar ik moet eerlijk zeggen dat er toch één ding is dat ik niet kan en dat is achteruit lopen, dat kunnen mijn benen niet, dus als ik achteruit wil moet ik een rondje lopen, ik loop eerst naar voren, dan rechts of linksaf, en weer rechts of linksaf, zodat ik altijd vooruit loop en toch presies kom waar ik wil zijn.
Omdat ik al een ervaren Tuinkater Kever ben foel ik dat mijn zomer bijna is afgelopen, er is nog wel zon maar die is minder warm, het wordt al froeger donker en er zijn frugten in mijn tuin (ze heten appels en peren) die vallen nu zo uit de boom, mijn mensen zijn bang dat ze op mij vallen en daarom halen ze zelf uit de boom en eten ze ze op, bah ik moet er niet aan denken!
pluusjen muisjes en balletjes aan, als ik er zo over nadenk valt het toch nog wel mee.
Deze week moest ik ineens nadenken, het ging vanzelf, ik dacht na over mensen en katten, en waarom mensen vaak denken dat wat zij doen gewoon is maar dat wat een kat doet freemd is, en wie heeft er nau gelijk?, zooo heee daar moest ik echt lang over denken!, ik werd er fieseloofies van, gelukkig kon dat want ik lag op mijn stoel in de zon en alles was in orde, dus ik had tijd om na te denken, en ik heb in ieder gefal al bedacht dat katten en mensen ferschillend zijn.
Mijn mensen gaan in de ochtend onder een heleboel water staan, dat heet een doesj, maar daarna wassen ze zich niet meer met hun tong, zoals wij katten doen, dat is toch fies!, ze eeten hele gekke dingen zoals slaa en toomaaten en appels en banaanen, jekkie, en dan zeggen ze dat mijn nat voer stinkt!, ze krabben nergens en geven ook geen kopjes aan dingen, hoe moeten andere mensen nau weten dat het huis van ons is?, en als ik dan probeer te helpen door oferal ekstra veel te krabben roepen ze Welja Keef!, alsof ik iets kapoo maak, en zo kan ik wel doorgaan, maar ik laat ze maar doen, ik zeg er nooit iets van, en dat heeft trauwens ook geen zin, want katten en mensen zijn ferschillend.
Wassen
Nu mijn zomer weer terug is ben ik bijna altijd buiten, de hele dag lig ik in mijn tuin en hau ik in de gaten wat er gebeurt, ik let op dat vogels niet te lang in mijn gras zitten want dat hoort niet, als ze dat toch doen ren ik efentjes naar ze toe zodat ze weg gaan, ik kijk naar insektjes die lopen en vliegen en soms uit een holletje in de grond komen, ik zie flinders en daar dans ik efentjes mee, en tussendoor toeter ik naar mijn mensen, dat ze ook naar buiten moeten komen.
Gras
Afontuur
De laatste weken was in mijn huis alles anders dan gewoon, dat komt doordat mijn man met die stokken loopt die ik zo grieselig find, en mijn vrouw loopt achter mijn man aan om hem te helpen, dat doet ze anders nooit, ik ben er nau een heeeeeeeel klein beetje aan gewend, als de stokken op de grond liggen te slapen (slapen stokken ook?, ik hoop van wel!) durf ik er overheen te stappen als mijn vrouw er bij is, en ik heb zelfs een keertje aan een stok gesnuffeld, hoe finden jullie dat?!, ik kreeg er heeeeeeel veel kompliementen voor van mijn mensen!
Alleen was was mijn zomer dit jaar niet zo als altijd, eerst was er veel zon, ik werd elke dag froeg wakker en ging frolijk naar buiten, maar na een tijdje ging het reegenen en nog meer reegenen en nog meer reegenen, het BLEEF maar reegenen, het was ook helemaal niet lekker warm, het foelde net als herfst, alles in mijn tuin groeide keihard, het leek wel een oerwaud!, mijn vrouw legde me uit dat dat door de reegen komt, die is goed voor de plantjes, dat kan best maar ik werd er een beetje mopperig van, en mijn mensen ook, we zaten binnen te mopperen op de reegen, dat we er niks aan fonden.
Zon