Mijn tuin zit fol ferrassingen, ik weet nooit wat ik buiten ga beleefen want er is altijd wel iets nieuws, op de eerste dag van dit jaar kon ik lekker op mijn stoel zitten, de zon scheen en de lucht foelde zacht aan, mijn vrouw was bezig met takken afknippen, ze zette een paar planten op een andere plek en klom de ladder op om Mikkie te aaien, hij lag op het schuurtje en ging op zijn tenen staan en trappelen, dat doet hij altijd als hij blij is, mijn man kwam er bij en gaf ons allebei een kouwstik, Pokon was er niet en alles was rustig.
Zon
Het was helemaal anders toen ik de dag daarop mijn tuin in ging, er was wel een beetje zon maar geen warmte, ik tetterde naar mijn vrouw dat ze ook in de tuin moest komen om weer aan de planten te knippen, maar ze zei dat het daar te kaud voor was, en dat ze eigenlijk te froeg was begonnen met werken in de tuin, omdat ze zo graag wil dat het lente wordt, ja ik ook, maar ik merkte wel dat het dat nog niet was, ik zat op mijn stoel en er was niks aan, dus ik ging maar weer naar binnen en kroop in mijn mand.
Kaud
De folgende ochtend was mijn gras hard en maakte het geluid als ik er overheen liep, Mikkie zat in de tuin van de buren omdat het dak van het schuurtje helemaal befroren was, er waren grote vogels in de tuin, ze aten van de korrels die mijn vrouw op de grond had gegooid, ik zat ferstopt en keek naar ze zonder dat ze dat merkten, en ineens ging ik rennen en toeterde BOE!, daar schrokken ze van en ze vlogen weg.
Daarna werd het NOG kauder, ik wist niet dat dat kon!, Mikkie kwam wel maar bleef maar heel kort, hij stond in de tuin van de buren met Pokon naast hem, ik bleef zelf ook niet zo lang buiten, maar ja, ik moest toch naar de weecee, dat ging moeilijk omdat alle aarde keihard en ijskaud was, ik kon geen gat graven, wat ik ook probeerde, gelukkig zag ik ineens die planten die mijn vrouw op een andere plek had gezet, die zaten nog los en ik kon ze zo omver duwen, en dan had ik meteen een kuiltje, handig hè?
Toen mijn vrouw een paar dagen later met me mee de tuin in ging snapte ze er niets van, alle planten bij mijn weecee lagen plat op de grond!, maar al gouw begreep ze hoe dat kwam, ze moest er om lachen en zei dat ik een slimmerd ben, en waarom ik niet gewoon op de bak ga, maar ik ben een tijger en tijgers gaan niet op een bak, dat hoort nau eenmaal niet, dat weet iedereen.
Warm
We bleven maar heel efentjes buiten, er stond een harde wind, alles was stil en alle waterbakken waren helemaal ijs geworden, er was niets te doen of te ontdekken in mijn tuin daarom gingen we weer naar binnen, naar de warmte, mijn man zei Keef wat foel je kaud aan, hij aaide me en daarna heeft hij me geborsteld, toen ik helemaal glad en glansend was tilde mijn vrouw me op het grote bed en gaf me kusjes en knuffels, en stopte me in met mijn eigen deekentje, en ik foelde dat de echte warmte altijd in je hart zit, en dat die warmte liefde heet.
Ook in de winter tetter ik door voor vreede!
En ik stuur weer beeterschapskopjes naar Loes en Tjilla!
Zooo heee we zijn keihard een nieuw jaar in geknald!, ik hoop echt dat het de laatste keer was met al dat lawaai, zoveel vrienden waren keibang en dat find ik heel erg, dus ik wil iedereen een heeeeeel mooi jaar wensen met alleen maar geluk en vrienden en kouwstiks en knuffels en zon en zonder grieselige dingen!, dat alles gewoon is, want zoals Bertje vaak zegt: gewoon is het fijnste.
Onzeker
was het, ik heb met mijn vrouw met de veer gespeeld, en ik won elke keer, ik ben achter stukjes kouwstik aan gerend die ze door de kamer gooide, en weten jullie wat ik deed?, ik sprong zó met vier poten tegelijk de lucht in en fing ze bijna!, ik kreeg heel veel kompliementen, mijn mensen riepen Wat geweldig Keef!, en ze zeiden dat ze heel erg trots op me waren, dat ze dat altijd zijn, dat ik hun allerliefste Kevertjepiep ben, en toen foelde ik weer dat alles goed is zoals het is, en dat ik goed ben zoals ik ben.
Vlak voor kersmus kreeg ik een kadoo van mijn vriend Lucky, het zijn serfetten en Lucky en ik staan er op, kijk maar op de footoo, en weet je wat zo mooi is?, de serfetten heten Wij zijn twee vrienden, ik find het fantasties want vrienden zijn heel belangrijk voor mij, en ik bof maar dat ik zoveel vrienden heb, vrienden geven je leefen kleur, je kan SAMEN blij zijn en SAMEN ferdrietig, je kan elkaar kopjes geven en rennen en snekken en met je buik in de zon liggen, (ook al moet ik dan netjes liggen van mijn Milamuis), je kan elkaar helpen en dingen van elkaar leren, ik zau mijn vrienden nooit willen missen.
Feest
Veel van mijn vrienden zijn nau al helemaal bang en ferstoppen zich onder het bed of onder de bank, dat find ik heel ferdrietig want ik wil niet dat mijn vrienden bang zijn!, zelf ben ik ook bang, gelukkig niet heel erg, ik foel me feilig in mijn huis ook al find ik het jammer dat ik niet in mijn tuin mag, maar mijn mensen hebben me ferteld dat Popje die hier froeger woonde dat lawaai zooo eng fond dat hij ging rennen door het huis en zelfs tegen de muren omhoog rende!
De dag na mijn blog is het kersmus, dat is eigenlijk een feest voor mensen, maar als huiskater doe ik natuurlijk mee, en ik weet ook echt wel wat kersmus is!, mijn vrouw heeft me ferteld dat het een feest is van licht en liefde, een feest van een nieuw begin en van SAMEN, dat find ik mooi, maar niet iedereen foelt licht en liefde en niet iedereen is SAMEN, en als je alleen bent of je foelt je ferdrietig kan je je met kersmus misschien wel NOG allener en ferdrietiger foelen, omdat het lijkt alsof iedereen feest fiert behalfe jij.
Tweede tip
Derde tip
Vierde tip
Vijfde tip
Omdat ik Tuinkater Kever ben is mijn tuin ook mijn huis, zo foelt dat, ik foel me in mijn tuin net zo feilig en fertrauwd als in mijn huis, en ik moet er niet aan denken om mijn tuin te missen, o dat zau ik zooo erg finden!, fandaag heb ik in mijn tuin met Pokon en Mikkie gepraat, ik ben vogels achterna gerend, ik heb van alles opzij geduwd omdat ik mijn ratje hoorde, ik heb aan alle stoelen gekrabd en ik heb keigoed kuilen gegrafen tot ik helemaal zwarte voeten had.
ze is echt heel dapper en een klein beetje eigenwijs, maar daar ben je kat voor natuurlijk, ik heb Pom en Sam leren kennen doordat mevrouw Kim vaak letters bij de blog stuurt, en we waren meteen vrienden.
Vos is ongefeer een jaar geleden overleden aan kanker. Onze officiële eigenaar begreep er niets van. Kim en buurvrouw Yvon hebben voor een dierenarts gezorgd.
in de slaapzak slaapt die nu van haar is, ik fond het veel fijner om de slaapzak aan haar te geefen dan om hem te krijgen.