Tante Fleur en de Stilte van de Middag 

De zon hing laag boven Doetinchem, haar stralen glansden zacht over de daken en tuinen. In het huis aan de rand van de stad lag tante Fleur in haar favoriete stoel bij het raam. Haar ademhaling was rustig, haar ogen gesloten. Ze sliep steeds vaker de middagen weg, haar lichaam moe van de jaren die haar langzaam inhaalden.
Doerak, haar trouwe katerman, zat op de vensterbank. Zijn groene ogen keken naar buiten, maar zijn oren waren gespitst naar binnen. Hij luisterde naar het zachte geritsel van Fleur’s ademhaling, alsof hij elk moment wilde vangen waarin ze wakker zou worden en hem zou toespreken met haar warme stem: “Dag lieve jongen, ben je weer op avontuur geweest?”

Veranderen

Maar die woorden kwamen steeds minder vaak.
Doerak begon zijn tochten alleen. Eerst aarzelend, dan met meer zekerheid. Hij sloop door de tuinen, sprong over schuttingen, begroette oude vrienden – de ekster op het dak, de egel onder de struiken, en zelfs Roover de kat van de buren. Maar telkens keerde hij sneller terug. Want hoe ver hij ook ging, zijn hart bleef bij tante Fleur.
Langzaam, bijna ongemerkt, begon Doerak te veranderen. Hij werd voorzichtiger, bedachtzamer. Hij lette op de geluiden van het huis, op de geur van de lucht, op de stilte die steeds vaker viel. Hij begon de stap naar volwassenheid te zetten – niet omdat hij het wilde, maar omdat het moest. En ergens, diep vanbinnen, voelde hij dat het tijd was. Dat heeft met oer te maken.

Nadenken

Op een dag, toen de lucht grijs was en de wind zacht door de bomen ruiste, sprong Doerak op Fleur’s schoot. Ze opende haar ogen langzaam, keek hem aan en glimlachte. “Je bent een goede jongen,” fluisterde ze. “Je zorgt voor me, hè?”
En toen, met een blik die helder was als vroeger, zei ze zacht: “Ik zie het, Doerak. Je wordt groot. En het is goed zo.”

Doerak miauwde zacht, drukte zijn kop tegen haar poot. En in dat moment, tussen stilte en ademhaling, wist hij dat zijn liefde haar bereikte – zelfs als ze sliep.

Doerak voelde dat het echt anders ging worden. Daarvoor kent hij Tante Fleur te goed. Hoe ga ik hier mee om? Wat gaat er gebeuren? Ik ga maar eens buiten op mijn denk schutting zitten.  Er moet nagedacht worden.

De volgende keer vertel ik hoe het afliep en natuurlijk hoe het verder gaat.

Zonnige knuffels aan al mijn vriendjes en vriendinnetjes.

Poot van Doerak.

Lees ook

19 gedachten over “Tante Fleur en de Stilte van de Middag 

  1. Wat heb je mooie letters geschreven over tante Fleur lieve Doerak. Zo liefdevol. Pasa en ik kijken uit naar het vervolg.
    Zachte knuffel van ons lief friendje.

  2. Meow dappere Doerak,

    Wat een mooie, lieve, zachte letters over jouw bijzondere tante Fleur.

    Mijn mens heeft er natte wangen van gekregen.

    Koppie van Japie

  3. Lieve Doerak.
    Wat heb liefdevolle letters over tante Fleur geschreven. Mijn vrouwtje heeft het met een brok in haar keel aan mijn voorgelezen.

    Liefs van Figo🐈‍⬛

  4. Hoi Doerak
    Wat bijzonder mooie letters!!!!!
    Onze vrouw moest wel een traantje laten toen ze het las 😿

    Dikke knuffel van ons allemaal
    😽😽😽😽😽🐔🐔😘

  5. Dag Doerak.
    Onse scullery girl fin ut ontroerent wat je sgrijf.
    Se herken ies.Dat kom door onse foorgangers.
    Das foor wij hier kwaame woone.Se heb er natte oogen fan.
    Steefige poot fan Rannoch en Aiydan

  6. Lieve Doerakje, wat gaat dit nog emotioneel worden denk ik hè😔🥺 maar hier ga je heel erg volwassen worden, tante Fleur heeft jou hierop voorbereid en jou geholpen. Net zoals mijn vader bij mij heeft gedaan toen hij het aardse bestaan heeft verlaten😢
    Heel veel liefs van mij en mijn knuffels🐰🐰❤️ en een fijne dag🌞🥰

  7. Hoi Doerak,

    Wat heb je dat mooi geschreven lieve Doerak, met zoveel liefde en respect voor tante Fleur.
    Mijn deeltijdbaasje kreeg een brok in haar keel van het voorlezen aan mij.

    Dikke knuffel en een pootje van Tommy!

  8. Lieve Doerak, wat was tante Fleur een biesondere dame, en wat heb je mooie zachte gefoelige letters over haar gemaakt, ik werd er emoo van, maar ik foelde ook geluk in mijn hart, omdat je zo goed voor haar hebt gezorgd, en omdat jullie liefde deelden, en weet je?, die liefde gaat nooit ferlooren, die blijft altijd 💖💖💖, en ik ben blij dat wij tante Fleur ook leeren kennen doordat jij over haar fertelt, dankjewel lieve Doerak💝, heeeeeeeel veel knuffels voor jau en Bliksem en Roover en je mensen, en ook voor je tante Fleur 🌟

    1. Hoi Kever,
      Wat een lieve woordjes voor ons. Tante Fleur was een bijzondere dame. Ik heb veel geleerd van haar en mis haar nog steeds.
      Knuffels van Doerak en Bliksem. En ook van Roover

  9. Hoi Doerak,
    Wauw, wat mooi en lief geschreven! Vooral het stukje over je kopje tegen het pootje van tante Fleur. De liefde voor haar spat ervan af. Wij vinden het heel fijn om tante Fleur via jouw letters te leren kennen. Een wijze en bijzondere dame!!

    Heel veel knuffeltjes van ons, Binti & Zooka
    🧡😽🧡😽🧡😽🧡😽🧡😽🧡😽

    1. Dank u welles voor de mooie woordjes.
      Ik mis onze tante Fleur nog steeds. Het is best wel emo. Knuffels aan Binti en Zooka van mij en Bliksem

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *