Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Toen ik van de week vroeg in de ochtend mijn neus tegen het koude raam drukte, wist ik het meteen: Dit wordt een mooie witte dag. Buiten in mijn jungle lag alles onder een dikke, witte deken. Mijn tuin was veranderd in een stil sprookje, waar elk geluid zacht klonk, alsof de sneeuw zelf de wacht hield.
Kou
Zodra de deur een kiertje open ging, glipte ik naar buiten. De kou kriebelde aan mijn snorharen, maar ik liep gewoon door. Integendeel, mijn ogen glansden. Met een voorzichtige poot tikte ik de sneeuw aan. KOUD! Maar ook spannend. Ik zette nog een stap, en nog één, tot mijn pootafdrukken als kleine bliksemschichtjes achterbleven in het wit.
Plotseling sprong ik op ……een sneeuwvlok was recht op mijn neus geland. Ik schudde met mijn kop en rende achter de dwarrelende vlokken aan, alsof het spelende insecten waren. Ik maakte rare sprongen, rolde door de sneeuw en kwam weer overeind met een snuit vol witte stipjes. Voor één keer leek ik zelf wel een sneeuwkat.
Struik
Bij de oude struik bleef ik even staan. Onder de sneeuw hoorde ik iets ritselen. Was het de wind? Of misschien ….de egels, diep verstopt en dromend van de lente? Ik sloop dichterbij, stap voor stap, mijn staart laag maar ontspannen. Ik blies zachtjes tegen de struik, als of ik wilde zeggen: slaap maar rustig verder, en wandelde toen trots verder.
Aan het eind van de tuin vond ik mijn favoriete plekje, nu bedekt met sneeuw. Ik draaide een paar rondjes en ging zitten, rechtop, als een wachtersbeeld. De wereld was stil, fris en nieuw, en ik voelde mij er helemaal thuis. De sneeuw maakt mij niet bang ….ik kreeg het gevoel dat elke pootstap een avontuur kon zijn.
Ineens hoorde ik een bekend geluid. Krraap..krraap. Dit geluid kende ik maar al te goed:
Roover.
Roover zijn vacht licht opgezet tegen de kou, zijn ogen scherp en onderzoekend. Hij keek mij aan en zei: kom mee, dit moet je zien.
Samen glipten we door de sneeuw. Die lag er nog net zo stil bij als eerder die dag. Maar omdat het al begon te schemeren leek het net of in de tuin duizend sterren aan het fonkelen waren in de sneeuw. Ik stapte zonder aarzelen de sneeuw in, terwijl Roover eerst voorzichtig een poot neerzette.
Ik rende vooruit en liet zien dat sneeuw helemaal geen probleem was. Ik sprong, gleed, en maakte scherpe bochten alsof de wind mij achterna zat. Roover keek toe en kon een glimlach niet onderdrukken. Maar volgde mij rustig en bedachtzaam.
Bij de schutting ontdekten wij vreemde sporen. Geen vogelpootjes. Geen kat, iets kleins, met een slingerende lijn. Roover en ik begonnen gelijk te snuffelen.
De sporen leiden naar een hoekje in de tuin, waar de sneeuw hoger lag en het stiller was dan elders. Hier bleven we staan. Geen van ons maakte een geluid. Wij wisten het allebei, hier hoorde je zacht te zijn. Hier sliep de winter.
Roover ging zitten, zijn staart netjes om zijn poten. Ik deed hetzelfde. Samen hielden we de wacht. Twee katten in een witte wereld, jong en iets ouder, vriendjes.
Toen tikte Roover zachtjes zijn kop tegen die van mij aan. We wisten genoeg. Geen woorden nodig. We keerden terug naar huis. Onze pootafdrukken naast elkaar in de sneeuw.
Witte velden
Toen ik later weer naar binnen ging, koud maar tevreden, kroop ik op mijn zachte deken. Met half gesloten ogen en een diepe zucht viel ik in slaap, terwijl buiten de sneeuw bleef vallen. En in mijn dromen rende ik verder, door de eindeloze witte velden, waar elk spoor liet zien: hier ben ik geweest.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en snel veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem
Hoi Bliksem,
Dat jij zomaar in de sneeuw durft te lopen dat vind ik mega knap en dapper hoor, zelf zou ik dat echt niet durven.
Je hebt weer een mooi avontuur beleefd samen met Roover, en het spat van de letters af dat jullie samen genoten hebben vin het mooie witte landschap.
Droom maar mooi over nog veel meer avonturen in de sneeuw.
Pootje van Tommy
Hoi Tommy,
De sneeuw is raar maar niet eng. En mijn jungle moet wel gecontroleerd worden hoor. En ik moet ook even bij ome Doerak kijken of alles in orde is. Dat is belangrijk.
Knuffels van Bliksem
Lieve Bliksem en Roover, allereerst nog voor jullie allemaal nog de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar, heel veel Saame en liefs en lekkers en zon en dat de lente maar snel mag komen! Ook al heb je zo prachtig mooi over de sneeuw geschreven🥰 Hier waar ik woon, zuid-Limburg, is helemaal niet veel sneeuw gevallen. Ik ben er blij mee, als ik zie wat het voor gedoe op de weg veroorzaakt! 2 vlokjes sneeuw en Nederland ligt op z’n gat, treinen rijden niet meer, terwijl in Oostenrijk en andere landen waar sneeuw haast aan de orde van de dag is, alles doorgaat en niks aan de hand is 🤭
Hele dikke knuffel van ons 🐰🐰❤️ en een fijne dag nog🥰🌺
Hoi Wanda,
Wat raar dat er bij jouw geen sneeuw is. Ik wil wel een beetje opsturen hoor.
De controle in de jungle is nu best raar maar ik doe het gewoon hoor.
Op naar de lente zou ik zeggen.
Pootjes van Bliksem
Lieve Bliksem,
Ik heb bewondering voor je dat je door de sneeuw durfde te lopen. Ik was ook even op mijn terras maar ik vond het doodeng. Ik kwam bijna met mijn buik in de sneeuw. Roover is ook al zo’n held dat hij in het fluisterende sneeuwlandschap durfde te lopen. Misschien probeer ik er nog eens in te gaan lopen en dan hoor ik misschien het winterlandschap ook wel fluisteren want dat lijkt me geweldig om te horen en dan is het niet eng meer.
Lieve groet ook voor Roover en je mensen ook van mijn vrouwtje🐈⬛
Hoi Figo,
Die sneeuw is raar he. Hoop ook dat het snel lente en zomer is. Maar voor nu is er sneeuw. Dus ik doe maar gewoon de controle in mijn jungle. En spelen met Roover.
Pootjes van Bliksem
Heeee lieve vriend Bliksem, wat heb je mooie letters gemaakt, ze foelen aan als de witte flokken zelf, en als jij er zo over fertelt find ik de witte flokken bijna ook mooi!, en wat durfen jij en Roover toch veel Saame, dat jullie dat spoor folgden, naar waar de winter slaapt, ik find het keidapper, ik ga zelf wel mijn tuin in maar er liggen nu tefeel witte flokken, ik zak helemaal tot aan mijn schauders er in, alleen aan het begin van mijn tuin, bij ons huis, is de sneeuw weg, en mijn vrouw heeft mijn twalet in de tuin frij gemaakt, want ik wil PERSEE buiten naar mijn twalet, ook al heb ik twee twalets binnen, maar dat hoort gewoon niet!, hoe doe jij dat?!, heeeeeeeeel veel lieve kopjes voor jau en je mensen en ook voor Roover, ze zijn van je vriend Kever!!, ik heb snekkies voor jau en Roover neergelegd bij de deur naar de tuin, en ik zwaai weer naar Doerak natuurlijk!!,
Hoi Kever,
Die sneeuw is wel apart. Maar eerlijk? Ik heb liever lente en zomer hoor. Dan kan ik in en uit naar buiten en binnen lopen. En het twalet buiten is nu lastig, dus dat doe ik nu binnen.
Dank voor de snekkies.
Pootjes van Bliksem
Een magisch, mooi furhaal over purrachtige sneeuw ❄️🌨️☃️
We hebben er van genoten, Bliksem.
Koppies van Japie, Foppe en Catootje