Miauw lieve furriendjes, het waren spannende dagen zeg. Voor ons allemaal, in het bijzonder voor Willem en onze mensenbroer. Wat er was, dat gaat Willem zelf aan jullie miauwen.

Anders

Een paar dagen geleden begon ik mij anders te voelen. Nou sta ik bekend als Willem liever-lui-dan-moe, maar het was anders. Eerst dacht mijn mensenbroer nog; hij voelt zich een dagje minder fijn, misschien heeft ‘ie wel een paar corrigerende tikken gehad van Jajim. Alleen deed ik te lang ‘anders’ en mijn mensenbroer hield me nauwlettend in de gaten. De lekkerste snacks at ik met lange tanden op. Of helemaal niet. Op een gegeven moment ging ik met mijn rug naar iedereen toe liggen, zo van; laat me even. Juist toen liet mijn mensenbroer mij niét.

“Willem toch.. jochie, wat is er? …Willem?” Nee, niet reageren, dacht ik.

Op de krabton springen was ook niet meer leuk. En toen ik mijn snuit ophaalde voor een snack en ‘m rechts liet liggen, er niet eens aan wilde rúiken, wist mijn mensenbroer wat we moesten doen.

Blauwe jas

Wegens mijn angsten vanwege het straatleven komt hulp naar mij als het moet. Niet andersom. Nou, nu had mensenbroer haast en belde hij de gewone witjas op. Het is maar wat je gewoon noemt.

“Willem kan vanmiddag terecht”. De hele weg er naartoe heb ik gezongen; of we terug naar huis konden. “Nee jochie.. het komt goed, ik ben toch bij je?” We kwamen binnen bij de witjas, eentje die we nog niet kenden. En wat bleek? Ze had helemaal geen witte jas aan maar een blauwe. Waarom noemen ze het dan een witjas?

Zonder enig idee wat me te wachten stond, klom ik het mandje uit. Dat ding is in elk geval niét waar ik wil zijn. Dan liever op die vreemde tafel. Wist ik veel dat ze aan me ging friemelen en frunniken. Ze was wel heel rustig en zei lieve dingen in mijn oor terwijl ze aan mijn buik voelde en andere dingen deed die ik liever snel weer furgeet.

Dapper

Omdat ik me niet lekker voelde, liet ik het allemaal gebeuren. Gewoonlijk zou ik me los hebben geworsteld met mijn krachtige poten en haar afschrikken met mijn lange slachttanden, maar dat was nu te furmoeiend. Toen de assistente er ook bij kwam en iedereen zei dat ik knap, dapper en heel lief ben, werd ik rustiger. Voor de zekerheid kroop ik wel met mijn kop tegen mijn mensenbroer aan. Omdat de witjas (met blauwe jas) en de assistente zo rustig en lief waren, en mijn mensenbroer dicht bij me bleef, lukten alle onderzoekjes. Zelfs twee prikjes liet ik toe. Eén is tegen misselijkheid en voor eetlust, en de ander tegen moeilijk springen.

Nou komt het beste gedeelte. De blauwjas zei dat ik, wegens iets wat ik niet begrijp, meer mag eten en dan het liefst natvoer. Eerst zei mijn mensenbroer wel eens van “Willem je bent een beetje te zwaar” en lukte het niet om af te vallen. Nu is het andersom. Het geeft niet want nu komen er extra lekkere hapjes in mijn schaaltje. En mensenbroer gaat ook het aantal liquid snacks opvoeren. Dat is allemaal voor extra vocht – het zal wel, ik ruik vooral veel lekkere luchtjes van vis en kalkoen. Toen we thuis kwamen en de schrik gezakt was, voelde ik mijn maag zachtjes rammelen.

Zelfs Jajim en Frou Frou waren een beetje van slag dat we weg waren. Frou Frou miauwde “Mijn knuffelbroer, waar was je nou! En wat ruik je… raar?” Jajim was in gedachten al bezig met mijn afwas en dommelde weer terug haar dagdroom in.

Hoe mijn gekke dag met mijn bezoek aan de witjas een extra goed einde kreeg, was toen vlak na mijn bakje natvoer, mijn Catootje als furrassing met de Upurr bij het portiek stond. Met dekentjes en een koffer vól met liquid snacks en andere lekkernijen. Sinds ze de terrasfurwarming heeft geregeld kunnen we ook op een koele herfstavond Saame liquid snacks slurpen tot we ervan in slaap soezen. Ze is zo kattent, het is op witjas dagen extra supurr fijn om furkering te hebben.

Niet verder miauwen, maar de witjas, of die nou blauw of wit is, valt best mee.

Kopjes van Willem

en ook van mijn zusjes Jajim en Frou Frou

Naschrift

Willem is inmiddels over de Regenboogbrug gegaan. We zullen hem allemaal missen, maar bij hem thuis vanzelf het meeste.

Doorgekomen bericht van Willem

Hier een purrichtje van mij, Willem.
Heel veel kan ik er nog niet over miauwen, de wifi hapert soms een beetje hier.
Mijn nieuws is vandaag niet zo positief als ik zou willen, lieve allemaal.
Afgelopen nacht voelde ik mij opeens weer niet goed. Het ging snel, mijn grote katerlijf wilde nu opeens ook geen eten meer. Knuffels ook liever niet, alleen nog liquid snacks en soms een aai.
In de ochtend heeft onze mensenbroer meteen de witjas gebeld. We mochten binnen een half uur al komen, net als maandag.
Mijn bloed was goed maandag. Maar in combinatie met de röntgenfoto bleek het foute boel.
Regenboogland riep mij op deze mooie, bijna lente achtige dag. Mijn mensenbroer tilde me van het bed naar ons balkon. De zon furwarmde mijn vacht, een ekster riep. Ik kreeg de kin kriebels die ik zo fijn vond en de liquid snacks bleven tevoorschijn komen.
Vanmiddag heb ik nog even genoten van de herfst-lentezon en de vogeltjes die kwetterden. Maar de benauwdheid was er ook.
De andere sterren fluisterden dat mijn lichaam in regenboogland weer gewoon zou zijn. En gewoon is het aller fijnste.
Ik furgeet jullie nooit en als jullie een mooie ster aan de sterrenhemel zien ben ik dat, zwaaiend, Saame met andere regenboogfurriendjes
Lieve kopjes uit regenboogland voor mijn furriendjes voor altijd,
Willem

Lieve furriendjes, daar zijn we weer met onze letters van deze week. Vandaag gaan onze miauws over herfst- en winterkriebels en wat dat zijn. Wegens dat Willem meer levenservaring heeft, miauwt hij vandaag het woord.

Willem

Gewoonlijk worden de meeste katers en poezen in de lente of zomer furliefd. Voor mij, Willem, ging dat anders. Met de kersemus van 2022, hartje winter, kreeg ik de winterkriebels. We kregen een kersemus kaart van een familie die ook op Beestboek zit maar die we nog niet kenden. Dat was een leuke furrassing en we hadden er opeens een heleboel furriendjes bij. Één van die furriendjes is Cato en mijn oog viel meteen op haar toen ik op Beestboek ging kijken.
Het was voor mij op slag furliefdheid ook al was het winter, dat maakt niet uit als je zo’n bijzondere poezendame (of katerman) tegen komt.
Wat vind ik zo leuk aan Cato? Nou, ze is natuurlijk heel knap al is dat niet het belangrijkste. Ze heeft haar duidelijke mening, en heel belangrijk; een hele goede smaak voor ligplekjes. Laatst kwam ze met goede ideeën om in de winter ook Saame van het balkon te kunnen genieten. Catootje stuurde mij een email en miauwde van: “Zal ik terrasfurwarming aanvragen?”, daar was ik zelf niet op gekomen. Nu kunnen we het hele jaar door op het terras picknicken en beschuit met muisjes eten en liquid snacks delen. De koude maanden voelen nu al warmer aan. Dat zijn de najaarskriebels.

Furkering

Het duurde even voor ik furkering vroeg want ik ben een furlegen kat-uit-de-boom-kijk katerman. Het was aftasten en we zeiden lieve dingen via Beestboek en de mail. Soms stuurt ze mij een purrtret of andersom stuur ik soms een nieuwe foto van mijzelf voor boven haar mandje.
Op een dag dacht ik; het zou leuk zijn om officieel furkering te hebben. Dus afgelopen Valentijn voelde ik; nu is het moment. Ik ga iets romantisch doen. En toen stuurde ik de postduif richting haar woonhuis. Die duif kende de weg inmiddels en pakte de zoveelste envelop in zijn bek om ermee weg te vliegen richting mijn bijna-furkering.
Die kaart opsturen was heel spannend want wat zet je erop en hoe vraag je furkering? Nou gewoon, je furtelt wat je leuk aan haar vindt. Zo is Catootje de knapste poezendame van allemaal. Dat heb ik dus gemiauwd. En daarna kan je furkering vragen. Dat gaat ongeveer zo van ‘wil je furkering met mij?’ Gelukkig zei ze ‘ja’. En nou zijn we alweer best wel lang Saame, zeker als je het in katten-tijd telt.
Maar hoe zit het met mijn katten zusjes en hun liefdeslevens? Hier onder furtellen ze er kort over.

Frou Frou

Frou Frou: “Heel eerlijk, ik heb nog geen furkering maar ik heb heel veel liefde in mij, eerlijk waar. Voor mijn mensenbroer, mijn kattenbroer Willem en mijn grote zus Jajim. Als iemand van hen wakker wordt dan kom ik er meteen aan en ga ik heel hard van ‘PRRR PRR PRRR’. Stiekem ben ik wel een beetje furliefd op een knappe katerman van Beestboek, zijn foto staat ook op mijn kuipje natvoer dus hij is nog purroemd ook, een soort Brad Pitt maar dan dus een kater. We hebben geen furkering maar wel sjans en dat is ook echt leuk. We hebben al een keertje ijs gegeten in Zandvoort met zijn camper, dat was romantisch en gezellig. Nu ben ik nog best wel jong denk ik maar wie weet komt er ooit een dubbel date met Willem, mevrouw Cato en met mijn crush”.

Furliefdheid

Jajim: “Furkering? Mij niet gezien, ik zit liever aan de 0,0 catnipwijn en kattentaart met furriendjes of speel met de hengel of gooi mijn pluchen muis door de kamer. Ik ben een poes die liever furriendjes heeft en dat is ook goed. En eigenlijk kan ik in elk seizoen de kriebels krijgen. Maar dan van blijdschap en niet per se van furliefd zijn”.

Furliefd zijn is soms onzeker maar het is vooral supurr leuk en gezellig en feel good. Of het nou herfst, winter, lente of zomer is maakt niet uit. Furliefdheid kan altijd, ik kan het weten.

Kopjes van Willem, en ook van Jajim en Frou Frou

Hallo lieve lezers, We zijn weer terug en deze keer willen wij iets miauwen over speciale dagen en andere redenen voor een feest of extra lekkers. Toevallig is Jajim net jarig geweest, dus het zit nog kakel vers in het geheugen hoe speciale dagen gaan. Jajim gaat furtellen hoe zo’n speciale dag er bij ons uit ziet.

Jajim

Het eerste wat er gebeurt als we wakker worden, is dat we extra lange knuffels krijgen. En dan een heleboel lieve woorden van onze mensenbroer, zo van ‘gefeliciteerd’ en ‘wat ben je toch een lieve poes’ (of kater) en ook ‘je bent de knapste van de hele wereld’. Dat laatste zegt hij altijd zachtjes zodat de anderen het niet horen.

We krijgen ook altijd heel lekker eten op speciale dagen. Het is maar goed dat we drie furjaardagen en nog andere speciale dagen purr jaar hebben, anders duurde het te lang.
Hier heet het kattentaart. Die taart is gemaakt van je lievelings paté, mousse of ander lievelingseten maar dan specialer. Het is fursierd met snacks en wiew of wat sprietjes kattengras, helemaal naar eigen smaak. Op de foto zien jullie hoe kattentaart ongeveer hoort.

De mensenbroer gedraagt zich geheimzinnig, misschien omdat ‘ie rustig de taart wil maken zonder kattenconcert of een neusafdruk in de taart. Natuurlijk heb ik bij de eerste ‘klak’ van het blikje openen door dat het voor ons is en spring op het keukenmuurtje.

Soms duurt het wachten zo lang dat Frou Frou haar concert begint en Willem en ik al met onze neus boven de bakjes hangen en overleggen; ‘Willem, als jij van links je serenade voor de taart miauwt, duw ik dat andere bakje op de grond’. Mijn katerbroer doet zijn best, maar subtiliteit zit niet in zijn naam.

Met taart maakt het trouwens niet uit wiens speciale dag het is, we furdienen allemaal kattentaart. Zo doen mensen het volgens mij ook met mensentaart. Die is ook voor iedereen.

Mandjesdag

Ik hoor jullie denken; wat nou als je purrsoneel je furjaardag niet weet? Daar is gelukkig een oplossing voor. Zo komen de taartjes van Willem en Frou Frou elk jaar tevoorschijn op de dag dat ze een furrever mand kregen. Wij noemen het mandjesdag.
Maar wat nou, als je nog geen eigen mandje hebt? Daar is over nagedacht.

We hadden begin deze maand Dierendag, dat is net een soort furjaardag maar dan voor álle dieren op de wereld. Een dag om iedereen te helpen herinneren dat elk dier speciaal en belangrijk is en goede zorg furdient. En om aandacht te vragen voor dieren die nog geen eigen purrsoneel hebben. Zo’n dag is voor de dieren in opvangen en asiels dus extra belangrijk. Mensen denken er op zo’n speciale dag sneller aan om purrsoneel te worden, of om taartjes, snacks of speelgoed te doneren. Kunnen ze het hele jaar door doen hoor, maar op Dierendag gebeurt het toch het meest.

Iedereen die een eigen mandje heeft, mag in zijn of haar pootjes knijpen. En met een gouden mandje heb je af en toe dus een dag waarop het net iets anders gaat dan anders maar wel leuk anders. Extra knuffels, eten of een katdootje, daar wordt toch iedereen blij van?

Kopjes van mij en ook van Willem en Frou Frou,

Jajim