Miauw lieve furriendjes en tweevoeters,
Vorige week gebeurde er iets heel onverwachts, en daar ga ik vandaag over miauwen. Vanaf de andere kant van de regenboogbrug…
Afscheid nemen
Zelf had ik al een paar dagen een vreemd gevoel, zo van dat er iets niet klopte. Aanraken was niet meer fijn, mijn zusje Frou Frou drapeerde zich niet meer over mij heen voor warmte. En met Jajim speelde ik geen tikkertje meer. Mijn mensenbroer mocht nog wel naar me toe komen en me zachtjes over mijn wangen en koppie aaien, maar ik kwam niet meer naar hem toe.
Dit was al een vorm van afscheid, alleen wist niemand dat nog. Ik ook niet. We roken alleen allemaal dat er iéts was. En we zagen die speciale regenboog aan de lucht wel, maar dachten er nog niks van.
Alles waar ik dol op was
Niet álles waar ik dol op was kon nog. Maar één ding wat ik nooit zal furgeten, is hoe mijn lieve Catootje zo snel na mijn blauwjas bezoek aan de deur stond met de Upurrr die Japie zo snel had weten te regelen.
Met een koffer vol warme dekens en onze traditie die we zo vaak hadden herhaald, wachtte ze me op in het portiek. Liquid snacks met luxe glaasjes, valeriaan om van te relaxen, de warme dekens die ik net al noemde om Saame onder te kruipen. Andere hapjes smaakten niet meer, maar Saame met mijn lieve Catootje smaakten de liquid snacks onder dat warme dekentje bij de terrasfurwarming als de beste snackies die we ooit hadden gedeeld. Misschien had ze een speciale smaak uitgezocht, ik weet het niet. Wat we ook niet wisten, is dat het voor heeele lange tijd onze laatste liquid snackies Saame zouden zijn hier beneden.
Hadden we nog maar meer van zulke mooie najaars avonden gehad, het was me elke snorhaar waard geweest.
Nadat ik Catootje na onze zoveelste romantische date weer op de Upurrr zette, glom ik nog uren na van geluk. Tot nog meer uren later. Heel opeens voelde ik me niet lekker meer.. Aan de liquid snacks kon het niet liggen.
Afscheid
Ik heb nog een paar mooie uren thuis gehad waarin ik afscheid nam.
Afscheid van de zon op mijn vacht, de kwetterende vogeltjes, de frisse buitenlucht en de krakende herfstblaadjes. Van de kriebels in mijn warme vacht die mensenbroer me gaf. En van de kusjes op mijn oren met lieve woorden over hoe dapper, lief en trouw ik ben.
Ik wilde opeens niet veel meer die laatste dag, maar kriebels onder mijn kin en achter mijn oren waren nog heel fijn zo in de zon, met ritselende blaadjes en die ekster op de achtergrond.
Heel veel veel furriendjes zijn furdrietig. En vooral mijn zusje Frou Frou, mensenbroer en ook mijn allerliefste Catootje, die elk donker Saame met Mo vanuit de vensterbank naar mij zwaait.
Supurrmaan
Weten jullie de supurrmaan nog? Die had ik speciaal aangevraagd. Dat was om extra licht de duisternis in te schijnen, zodat we elkaar bij de oversteek goed konden zien om te zwaaien.
Vlak voordat mijn reis begon, ben ik nog mee terug naar huis geweest. Zodat mijn zusjes Jajim en Frou Frou ook afscheid konden nemen. Jajim had snel door dat er iets héél anders was. Ze snuffelde aan mijn oor, liep weg, keek met een blik die mensenbroer nog niet eerder bij haar had gezien. Er volgde een aai, en nog meer momenten waarop ze kwam snuffelen en miauwde: “Kunnen we dan nooit meer tikkertje doen, Willem?”
Er ging een nacht overheen, want zusje Frou Frou wist nog niet goed wat er aan de poot was. In de nacht legde mijn mensenbroer me bij de balkondeur in het licht van de 
supurrmaan. Toen, midden in de nacht, vond Frou Frou de moed om naar me toe te lopen. Ze snuffelde aan mijn oor. “Willem..? Willem!?!” een hartverscheurende miauw volgde. Ze wist nu; haar grote knuffelbroer Willem heeft zijn koffer gepakt.
Het was niet mijn bedoeling om zo snel en plotseling mijn regenboogkoffer te pakken. Duizend keer liever had ik veel meer tijd met mijn meissie en met mijn eigen furmilie en mensenbroer doorgebracht.
Toen jullie massaal naar mij aan het zwaaien waren, was ik nog onderweg over de regenboogbrug. Ik heb jullie wel gezien hoor, en terug gezwaaid! Maar mijn jas moest nog gestoomd worden, de snorharen opgepoetst. Alles zodat Catootje zou weten dat ik het was, die speciaal voor haar een beetje harder fonkelt.
Oversteken
In de vroege ochtend, toen de supurrmaan nog scheen en mijn mensenbroer op het balkon stond, gebeurde het. De supurrmaan scheen nog aan de rechterkant, terwijl links, heel langzaam, de zon boven de kerktop uit kroop.
Een korte, felle lichtflits weerkaatste en dat was mijn knipoog. Mijn mensenbroer stond met zijn koffie in zijn hand en voelde; dat was Willem’s knipoog. Hij is overgestoken en heeft de poort achter zich gesloten.
Voor Kever en alle andere furriendjes heb ik de poort extra goed dicht gedraaid, en van het hangslot van Tommy hebben de moeder van alle sterrenvriendjes; Loesje, en ik een reservesleutel. En we hebben hier purrtofoons om het aan elkaar door te miauwen als je toch aan de poort moet rammelen, dan laten we je binnen. Omdat het soms niet anders kan dan oversteken…
Alle lieve furriendjes, het was dan wel tijd om afscheid te nemen van het leven beneden. Maar ik furgeet jullie nooit. De herinneringen blijven, ook op de blog die mijn zusjes nu overnemen.
Bedankt voor het lezen van mijn letters, het was kort maar krachtig.
En af en toe zal ik om de hoek spieken om te kijken hoe het met jullie gaat.
Zwaaien jullie naar die nieuwe ster, links van de maan?
Blijf nog maar heel lang aan de goede kant van de regenboogbrug.
Veel zachte kopjes van mij,
Willem
En extra veel speciale, zachte kopjes voor mijn allerliefste Catootje
Lieve Willem,
Wat moest ik huilen bij het lezen van jouw mooie blog. Je hebt zo prachtig geschreven. Alle herinneringen aan onze eigen overleden katjes komen weer boven. Doe ze allemaal maar de groeten, die jou voorgingen naar Regenboogland. Ze worden heel erg gemist.
Lieve mevrouw Carina,
Ik wil u niet furdrietig maken. Denkt u maar aan de mooie herinneringen van alle sterrenvriendjes inclusief mij, toen we nog beneden waren. Met mijn kopjes droog ik uw tranen en u krijgt ook kopjes van alle andere vriendjes uit regenboogland.
Liefs van Willem
Allerliefste Willem,
Onze onverwacht laatste avond Saame was magisch. Mooi, zacht, lief, warm.
Het liefst zou ik naar je toekomen. Om weer Saame te kunnen zijn. Maar Japie zegt dat de Upurr niet naar de Regenboogbrug rijdt. Dat je alleen een enkele reis kunt boeken. En dat je daar alleen heen moet reizen. Heel de zomer dachten we dat ik dat zou gaan doen. Toen heb jij me keer op keer gemiauwd dat ik hier op aarde nodig ben. Als ik zie hoeveel furdriet het doet als iemand een ster wordt, wil ik toch maar een tijdje wachten om je achterna te gaan.
Eens zien we elkaar weer. Tot die tijd zwaai ik naar je vanaf de vensterbank.
Heel veel kopjes vol troost voor Jajim en Frou Frou en jullie lieve mensenbroer.
Van je Catootje, voor altijd 💖
Mijn allerliefste Catootje,
Wat hebben we een purrachtig, machtig mooie avond gehad. Er hadden er nog zo veel meer mogen volgen.. ik ben zo gelukkig elke keer als ik eraan terugdenk. Maar ook furdrietig dat we niet wisten dat het een afscheid was. Dan hadden we een lang weekend op het balkon geboekt, we hadden nog veel aan elkaar te miauwen.
Japie miauwt wijze woorden, laat die Upurr nog maar een hele tijd staan. De hele zomer waren we allemaal bezorgd om je. Elke dag wensen en wensen en wensen dat je niet jouw regenboogkoffer zou pakken.
Gelukkig zit je jas steeds beter en ben je, zelfs nu ik over de regenboogbrug ben, nog steeds bij me. Namelijk in mijn hart.
Heel veel zachte kopjes van je Willem, voor altijd 💖
Lieve Willem,
Met tranen in mijn ogen lees ik je blog, wat intens verdrietig toch.
Ik ga elke avond naar je zwaaien en die hangslot ga ik met een extra hangslot vastleggen, de reservesleutel zal ik neerleggen zodat je hem kan bewaren.
Lieve Willem een stevige poot en een zacht kopje van mij, rust zacht en ik zal elke avond naar je zwaaien en naar alle vriendjes en vriendinnetjes.
Pootje van Tommy!
Lieve Tommy,
Sorry voor je tranen, in gedachten droog ik ze af met mijn zachte poot. De blog die mijn zusjes gaan schrijven laat je hopelijk weer lachen.
Dankjewel voor het extra hangslot en de reservesleutel, die ga ik heel goed bewaren! En ook bedankt voor je vriendschap en je zachte kopje. Ik zal elke avond terug zwaaien, beloofd.
Kopjes, Willem
Lieve Willem,
Toen mijn vrouwtje je blog aan me voorlas zag ik dat ze tranen in haar ogen had en ze moest ook steeds even slikken. Ik werd er ook verdtietig van. Maar toch fijn dat je een woordje liet horen. We zullen je letters missen maar ik denk dat je zusjes met behulp van je mensenbroer het ook wel zullen kunnen.
Goed dat je eerst nog je jas hebt laten stomen want ik kan nu vanuit mijn sterrenboom precies zien welke ster jij bent als ik naar de sterren zwaai.
Vrouwtje en ik wensen je zusjes, je mensenbroer en natuurlijk je Catootje veel sterkte met het gemis maar de mooie herinneringen zullen vast de boventoon voeren,
Figo🐈⬛
Lieve Figo en vrouwtje,
Hopelijk zijn jullie iets minder furdrietig als ik vertel dat er in regenboogland altijd zon is en dat we dankzij Loesje een all-you-can-eat bistro hebben? En door te zeggen; het gaat goed met mij hier.
Als het kon zou ik jullie tranen drogen met mijn zachte vacht lieve vriend. Bedankt voor je opmerking over mijn vers gestoomde jas, elke avond zwaai ik terug naar jou.
Mijn zusjes komen er wel Saame met onze mensenbroer. Ze moeten nog even uitmiauwen hoe maar dat komt goed. Zoals je zegt, de mooie herinneringen blijven, en dat zijn er een heleboel. ❤️
Bedankt namens mijn zusjes, mensenbroer en Catootje vindt jouw steunende letters ook heel fijn, dat durf ik met zekerheid te miauwen.
Zachte kopjes, Willem
Lieve Willem van achter de regenboog…
Ik ben maar weer bij mijn Vrouwtje gaan liggen, want ze heeft alweer tranen op haar wangen. Dat heeft ze purrdorie iedere keer als er vriendjes over de brug gaan.
Ik heb net even in haar hand gebeten om te laten weten dat ik nog lang niet weg ga.. ik heb er wel meteen een kusje op gegeven hoor. Dus alles is goed.
Ik ga de letters van jouw zusjes en mensenbroer goed lezen hoor.. en je bent een kanjer dat je nog even afscheid kwam nemen.
Tot ooit! Dan gaan we samen rennen!
Lieve Spotje,
Heel goed dat je jouw vrouw alert houdt met jouw beet. Alleen, doe dat maar niet te hard. Ze heeft jouw koppies nodig.
Ik snap het… het is zo furdrietig als vriendjes over de regenboogbrug gaan. Maar zal ik je iets furtellen? Elke nacht zwaaien we naar jullie. En als de zon op een donkere dag even schijnt dan ben ik het, Saame met alle andere regenboogfurriendjes.
Ga nog maar heel lang beneden blijven lieve Spotje. Dat is toch echt een fijnere plek kan ik je furtellen, ondanks de onbeperkte makkareele en garnaale aan deze kant van de regenboog.
Jouw vrouw heeft je nodig en beneden is gewoon gezelliger. Gelukkig heb je dat duidelijk laten weten door een hapje te nemen.
Op een dag gaan we samen heel hard rennen en tikkertje spelen!!
Lieve kopjes,
Willem
Lieve vriend Willem, dankjewel voor je letters, ik foel ze recht in mijn hart, en ik ben blij dat je ze nog komt fertellen ook al zijn ze heeeel ferdrietig, soms kan het niet anders kan dan dat je een ster wordt, en het kan zelfs een oplugting zijn folgens mijn vrouw, omdat je geen pijn en angst meer foelt maar weer helemaal jong en gezond bent, maar toch… , gelukkig ben je niet alleen maar Saame met alle andere sterren, en beneeden zijn we ook Saame maar we moeten weer helemaal opnieuw een efenwicht finden, fooral jouw famielie natuurlijk, en je lieve Cato, alles is ineens helemaal anders geworden, zo zonder jau, ik stuur heeeeeeel veel ekstrazachte kopjes naar je mensenbroer en naar Jajim, Frou Frou en Cato, en ik heb heel veel zachte zakdoekjes klaargelegd voor de traanen, en zeker weeten dat ik elke afond naar je zwaai Willem!, ik had je al meteen herkend en ik hoop dat je mij hebt gezien, op mijn stoel in mijn tuin, tot ziens lieve vriend 🐾🐾💖⭐️
Hoi lieve Kever!!
Mijn letters zijn droevig dit keer maar het is ook een droevige situatie.. ik hoop dat je geen tranen kreeg van het furhaal, anders stuur ik Jajim om de tranen te drogen. Schijnbaar woon je maar een paar tramhaltes van ze verwijderd.
Je frouw heeft gelijk want hier voel ik heel veel adem en geen pijn! Toch moet je nog maar een hele tijd wachten tot je naar regenboogland gaat hoor Kever.
Je zegt het zo goed, mijn familie moet opnieuw evenwicht vinden en dat is raar! Ze krijgen wel extra snacks en knuffels maar het blijft raar zo. Liefst zou ik de intercity international nemen om nog even hallo te komen zeggen tegen iedereen!
Ik heb jou zeker gezien op jouw mooie stoel in jouw tuin, wat fijn want de zon schijnt nog!! En jouw zachte zakdoekjes zijn zooo welkom, die hebben we net weer gebruikt.
Blijf nog maar zo lang mogelijk beneden en tot ooit in regenboogland lieve vriend!!
Kopjes vanaf een paar tramhaltes furwijderd,
Willem
Lieve Willem😢💔 ik mis je nog steeds lieve katerjongen🥺 Zoals ik gisteren ook bij Bliksem schreef, de sterren zullen ons bijstaan, en daar ben jij één van, een hele mooie, stralende ster💫❤️
Meer kan ik niet zeggen, alleen dat ik nog steeds heel bang ben dat mijn mama binnenkort naar jou toe zal komen💔😢
Dikke knuffel voor je zusjes en Robin van ons🐰🐰❤️
Lieve mevrouw Wanda,
Dat is zo lief van u. Ik mis u en mijn andere furriendjes ook heel erg. Wat ging het allemaal razendsnel…
Als u vannacht een ster heel fel ziet fonkelen ben ik het die hallo zegt! ⭐
Zo verdrietig, de zorgen om uw mama.. we hopen hierboven allemaal dat ze nog een tijd beneden blijft…. Heel veel sterkte maar ook veel kracht-kopjes! 💝
Liefs Willem
Dankjewel lieve jongen❤️
Graag gedaan ❤️❤️❤️