Miauw beste furriendjes en mensen van furriendjes, we moesten hard nadenken waar we deze week over kunnen miauwen. Er is veel furandering geweest de laatste tijd met het licht en de klok, daar miauwden we vorige week over. Nou is er nog iets wat anders gaat sinds we minder licht hebben en dat is niet alleen met eten. Vandaag vertellen we over ons winter-speelkwartier en hoe dat werkt.

Balkon

Jajim: “In de koudere, donkerdere periode van het jaar is er één ding wat als eerste van ons schema gaat en het heeft te maken met buiten. Zoals onze mede binnenpoezen- en katers vast wel begrijpen is dat Frou Frou en ik onze pootjes graag warm houden. Nou is dat in de lichte tijden niet zo moeilijk, ook op het balkon gaat dat dan nog prima. Maar zodra de blaadjes van de bomen beginnen te vallen merk ik; het is minder fijn om buiten te zitten. Het waaien voelt kouder en soms is er regen. Elke ochtend wil ik wel even kijken en Frou Frou ook, maar zodra mijn kussentjes de balkonvloer raken voel ik dat het toch fijner is om binnen iets anders te gaan doen. Vogels kijken en blaadjes jagen is nou eenmaal veel fijner in de frisse buitenlucht met de zon in mijn vacht. Wat dat betreft zijn we allebei luxepoezen”.

Frou Frou: “Van mezelf ben ik een echte lente- en zomer-poes en Jajim ook. Als kleine katjes hebben we allebei al snel leren wennen aan de luxe van binnen wonen. Jagen is leuk maar daarvoor hoef je niet purr se op je balkon of in je tuin te zijn. Het kan namelijk ook binnen en je hebt er niet veel voor nodig”.

Binnen-kattiviteiten

Frou Frou: “Binnen kun je van alles doen. Zo hebben we bij de grote ramen vogel-teevee. Wij wonen hoog en hebben uitzicht op de vliegroutes van de duiven en parkieten, dat blijft spannend. Vaak roepen we Saame ‘ekekekekekek’ naar de vogels. Dat noemt onze mensenbroer ‘kekkeren’. Niet dat de vogels naar ons luisteren trouwens, ze blijven altijd in de lucht hangen. Ze horen ons niet goed als we binnen zitten denk ik. Maar het balkon is te koud om buiten te kekkeren. Daarom hebben we beiden een aangepast rooster. Voor mij is het al snel goed; met mandjes opschudden, knuffelen en haren van onze mensenbroer wassen ben ik al een half ochtendprogramma verder. Speelgoed interesseert me niet zo, wel vind ik dekentjes opfrummelen supurr leuk en ben ik dol op mijn bamboe tandenborstel”.

Jajim: “Mijn interesses zijn een beetje verschillend van die van Frou Frou. Buiten mijn dutjes om verveel ik me sneller dan mijn zusje. Ik mag dan wel senior-poes zijn, spelen blijft mijn hobby. Je hebt daarvoor je lievelings speelgoed, bij mij is dat een poppetje van stof en het lijkt op een mini paard. Het is mijn prooi en na een tijdje spelen en jagen breng ik het naar onze mensenbroer. Waarom zou je denken? Nou, omdat er ook een beloning voor terug komt. Ik breng het poppetje met een luide MAUW naar hem toe en dan komen de snacks tevoorschijn. Voor de rest vind ik speelgoed met wiew erin HEEL leuk. Dan word ik eventjes wild en voel ik mij speels als een kitten”.

Frou Frou: “Wiew snap ik niet echt. Jagen doe ik ook niet, behalve jagen op het licht of op dekentjes. Maar het aller-aller leukste van alles is voor mij toch wel knuffelen, daar kan geen speelgoed tegenop”.

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

Warm blijfen dat is belangrijk, iedereen weet het, helemaal en fooral nou er geen zomer is. Ik heb ferwarming thuis en een dekentje op een deken op een tapijt bij het warme maar weeges mijn poot en mijn sgouder zei mijn vrouw: “Ollie, ik heb iets.”

Nou ik meteen kijken wat het is dan. Een dekentje met zelf-ferwarming. Dat zei ze. Dus dat je dan ekstra warmte erdoor hebt, meer dan een gewone deken.
Ik fond het gek. Maar ik dacht, gewoon eefe probeere Ollie, dan weet je meer. en Streepje van Feesboek vroeg of ik mijn mening wilde geefe.

Mening

Dus ik moest op onderzoek wat is mijn mening. Eerst ging ik op die deken zitten. Het was meer een matje. Een deken is helemaal zachter. Een matje daar zit steefigheid in. Het kan ook komen omdat het matje op een ander matje lag en daaronder lag weer een matje.
Steefig is best fijn. Daarom kon ik meteen zitten en ik ging me wassen, dat is omdat ik netjes wil zijn en ook omdat ik dan in mijn kop rustiger ben, want iets nieuws dat is best spannend.
Het zitten ging best goed.
Dus later ging ik liggen. En toen hoorde ik dat het matje een beetje kraakte. Niet heel erg dat je denkt wat nou weer, ik beweeg niet maar wel dat je het hoort, ik wel. Maar ik kon wel gewoon liggen.
En toen het afond was, kon ik er ook mee spelen, dat kwam we speelden thuis met een touwtje en toen ging het touwtje onder het matje nou ik er meteen op met mijn pootje en het deed gewoon mee. Dus dat is poositief. Het foelde als gewoon, ik hoefde er niet helemaal aan te wennen.

Het matje is warm en groot en zacht. Het is groter dan mijn kussen. Dus ik kan er gemakkelijk op liggen dat is ook poosietief.
Het is alleen niet dik. Persoonlijk hou ik erfan om op een kussen te liggen en dat ik dan helemaal erin kan wegzakken of op een dikke deken dat ik zacht en wollig kan slapen.
Dus dit is best een fijn matje, ik kan er goed op zitten en ook eefe op liggen. Maar echt slaape doe ik ergens anders dus van het zelf-ferwarmen heb ik dus nog weinig gemerkt.

Tegnies

Hoe kan dat zelf-ferwarmen, dat kan ik uitleggen. Er zit spul in het matje dat maakt dat je eigen warmte boven het spul blijft hangen en dus ook in je vagt. Het spul staat op de foto.

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes! Daar ben ik weer op Minnie dinsdag. En waar zal ik deze keer eens oofer gaan mauwen? Nou ik zal jullie zeggen mensenopaa had laatst iets nieuws meegenomen en miauwie dat is me toch suuper duuper lekker!

Kouwstikkies

Het zijn kouwstikkies. En nou hoor ik jullie denken ja maar Minnie wat is er nou zo bijzonder aan een simpel kouwstikkie? Je kouwt er ff op en slikt het dan door. Nou dat zal ik jullie mauwen! Het begon allemaal foorige week op de dag met de zater er in.
Frau had al gezegd dat mensenopa zou komen dus ik was alvast klaar gaan zitten op de leuning. Zodat ik de poort goed in de gaten kon houden en het dus als eerste zou zien als die open zou gaan en hij er door heen zou komen lopen.

Ik was er alleen een beetje te froeg gaan zitten denk ik want het wachten duurde best wel lang. Ik was er zelfs een beetje fan in slaap gefallen miauw ik jullie eerlijk. Ik droomde net van een foorbij fliegend foogultje toen ik het geluid van de poort hoorde gaan.
Snel deed ik mijn beide oogjes open en rekte ik mij eefe goed uit. Je weet wel in die posietie die tweebeners bij joogaa neerwaardse hond noemen. Maar waar fan wij katten weten dat het eigenlijke de neerwaardse kat is hihi. Want zeg nouw zelf heb jij ooit wel eens een hond dat zien doen? Ikke niet. Terwijl alle katjes en katachtige doen dat wel. Laatst nog Frau riep mij er speciaal bij toen ze een tijger dat op de telefiesie zag doen.
Dat is trouwens wel grappig. Als Frau een tijger op de telefiesie of op de kompjoeter ziet dan roept ze mij er altijd bij. En dan zegt ze kijk Minnie familie van je. Of het echt familie fan mij is dat weet ik niet. Misschien heel in de ferte? Want als je naar tijgers kijkt. De meeste hebben net zulke streepjes op hun rug als dat ik heb. Dus het zou best kunnen.

Op tafel

Maar goed terug naar de poort die open ging. Mensenopaa kwam daar inderdaad door. En zoals altijd had hij een zak fol met lekkers meegenomen. Dat doet hij omdat hij mij zijn allerliefste kleinkat find. Dus de deur fan de tuin ging open en ik zweer je. Ik rook de geur al door de furrpakking en door de tas heen.
Ik weet geeneens of dat kan maar het was folgens mij wel echt zo. Het was echt een hele lekkere suuper duuper fet gaafe geur. Zo eentje waar fan het kwijl uit je bekkie loopt. Ja echt, zo lekker! Dus ikke begon meteen keihard te mauwen dat snappen jullie wel he hihi. Ikke kreeg een aai oofer mijn koppie en mensenopaa moest een beetje lachen. Frau ook. Dus toen lachte ik ook maar een beetje mee. Saame liepen we naar de tafel waar de tas werd neergezet.
Ikke sprong alfast op de tafel want ik wou front row zitten hihi als de tas uitgepakt werd. Een kleine enthousiaste mew kon ik niet onderdrukken toen ik dat deed. En nou toen ik eenmaal zat en de furrpakking kwam uit de tas. Toen kon ik de geur nog beter ruiken. Ik geef toe dat ik daar best een beetje wild fan in mijn koppie werd. En dat ik de furrpakking kopjes ging geefe.

Freede

Ik hoorde mensenoopa zeggen goh ik denk dat ze het lekker find. Dus ik knikte keihard met mijn kopje hihi. Hij maakte de furrpakking open en daarna de furrpakking van zo’n stikkie. Dus ik mauwde geef nou geef nou. Hij fond dat ik dat gewoon op de grond op moest gaan eten. Nou okee mauwde ik dus ik sprong op de grond en daar genoot ik fan het enorm lekkere stikkie hihi.
Nou dit was het weer foor deese keer. Ikke blijf meetetteren foor freede!
Pootje van Minnie

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Hier is Bliksem met een emo verhaal en veel traantjes. Ik hoop dat jullie het begrijpen en mij gaan helpen in de toekomst.

Mijn vriend

Zoals jullie weten heeft de herfst zijn intrede gedaan. De jungle kleurt anders en de wind fluistert zachtjes door de tuinen van Doetinchem. Mijn vriend Doerak, de wijze grote kater, mijn grote voorbeeld, die jarenlang de buurt had beschermd en geleid, was ziek. Het begon met vermoeidheid en het ademen ging moeilijker. Er waren minder avonturen in de jungle. Ik had het als jonge vriend al een tijdje in de gaten. De nachten werden stiller. De verhalen korter.
Op een ochtend lag Doerak op zijn gewilde warme plekje in de huiskamer. Zijn ademhaling was rustig. Bijna vredig.. ik kroop tegen hem aan en legde mijn kopje tegen Doerak aan. Geen woorden, alleen aanwezigheid. Doerak keek nog een keer naar mij en zijn mensen, en sloot toen zijn ogen voorgoed.
Ik bleef uren liggen. De jungle voelde leeg, de wereld stil. De egel familie liep ineens door de tuin alsof ze ook afscheid kwamen nemen van hun oude vriend. Tante Fleur was er niet meer om troost te bieden, maar haar geest leek te fluisteren in de wind: Doerak heeft je alles geleerd wat je moet weten.

Bezoek

Doerak heeft een mooi grafje gekregen in zijn favoriete jungle. Het dichtbegroeide hoekje van de tuin waar hij zich altijd het gelukkigst voelde. Vlak bij Tante Fleur onder de oude boom rust hij nu. Ik breng hem nu elke dag even een bezoekje als eerbetoon.
De dagen daarna dwaalde ik een beetje doelloos rond. Ik bezocht Doeraks favoriete plekken. Het dak van het schuurtje, de schutting, zijn tuinstoelen, en de plek waar hij altijd zat te wachten op de zonsondergang. Alles droeg zijn geur, zijn herinnering.
Ik probeerde ook veel bij mijn mensen te zijn die veel verdriet hadden. Maar was zelf ook verdrietig.

Hart

Langzaam merkte ik dat ik begon te veranderen. Ik ging iedereen in de jungle begroeten, speelde met Roover, hield de jungle veilig en klom op de schuttingen en daken. Doerak heeft mij alles geleerd, nu is de tijd gekomen om het over te nemen. Dat voelde ik.
Ik ben niet langer meer alleen, ik heb mijn mensen, de egels en Roover. Nu ben ik de grote verteller, de beschermer, de gids. En hoewel het gemis nog steeds heel groot is, leeft Doerak voort in elke stap die ik zet.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem