Ik find de zomer is foor ontspanning dat je gewoon kunt liggen en warm zijn en foelen het is nou net wiekent alleen dan de hele tijd. Maar het is deze zomer helemaal anders dat komt door de reenoovaazie.

Het duurt feels te lang en niemand weet waarom. Mijn vrouw fraagt het aan iedereen: de schilder zei ik weet het niet, ook andere mannen in de straat wisten het niet, ze ging meelen en ze zei Ollie niemand weet het dat is stom en dat was ook mijn mening.

Deze week was er ook een ferandering en die was goed. Er kwam een man binnen en die maakte aan een plafond een waaiding. Ik zat wel achter de kastjes maar ik was niet bang weeges ik rook allemaal kattenluchten aan hem en mijn vrouw zei had gezegd hij is in orde Ollie.
Toen hij weg was, had ik wind in de kamer.
Van het plafond.

Ik ging er meteen onder liggen en mijn vrouw kwam naast me liggen. Toen fertelde ze ofer de reenovaazie en dat ik nou meer zelf-fertrouwen had, weeges ik kon in de flet zijn de eerste keer en ook in het tuinhuis de tweede keer en ik bleef eete en saame zijn dus ik was een dappere jongen. En nou moesten we nog eefe doorzetten.
En ik durfde al in de fensterbank als de stijger er staat en ik foelde dat is waar.
En ik kon ook in de kamer saame blijfen toen er herrie aan het keukenraam was en dat is ook zo.
En ik deed goed aan saame-zijn om steun te finden dat was ferstandig zei ze en ik foelde me tefreede.

Maar het is toch freemd en raar dat zoiets kan gebeuren, dat er zomaar iets gebeurt in je leefe en dan moet je ermee omgaan ook al weet je niet hoe. Ik weet nou dat het gewoon kan gebeuren en dat je dan steun nodig hebt fan thuis en je frienden en nou wil ik zeggen dankjulliewel daarfoor.

Thuis riep mijn vrouw van ‘Ollie kom eens’ en ik wist meteen er is iets wat zou dat zijn. Ze zat op het tapijt en ik ging erbij liggen op feilige afstand want je weet nooit of je opeens naar de dokter moet en ik dacht dat wil ik niet.

– Ollie, we gaan op avontuur. Morgen begint het en het is een veilig avontuur want het loopt goed af en we blijven de hele tijd samen.

Ik dacht ik wil niet maar ik moest luisteren ook al omdat ik spanning had weeges er was herrie aan het keukenraam.

– We gaan een week ergens anders wonen, net als toen in de flat, maar nu niet in de flat maar dus ergens anders. En daar is het fijner als in de flat, je kunt er ook naar buiten kijken.

Ik dacht dat wil ik niet, ik ben een binnenjongen ik foel me hier thuis ik wil nergens heen.

– Het kan niet anders Ollie. Want de mannen die zo’n herrie maken komen volgende week in het huis, ze gaan door de huiskamer, over de trappen, naar de slaapkamer en daar gaan ze herrie maken aan het raam. En ze gaan dan ook herrie maken aan alle ramen van de huiskamer, ze gaan schuren met de machine en hakken en schuren en schilderen, dat is te veel voor ons.

Ik dacht ik wil geen herrie.

– Dus daarom gaan we weg, naar een ander huis, daar is het stil en daar zijn we veilig. En als we terug komen, dan zijn de mannen weg en de steigers ook, dat hebben ze beloofd.

Ik fond het moeilijk.

– Ja dat snap ik Ollie, het is ook een groot iets om mee te maken. Daarom is het een avontuur, en we doen het samen.

Ik dacht aan mijn spullen.

– Je spullen gaan mee Ollie. De badjassen, je dekenbed, en verder zoveel mogelijk. Er is misschien weinig internet dus ik weet niet hoe het gaat met Facebook.
Maar wij blijven samen hoor, en we gaan weer terug en dan is het leven weer gewoon.

Toen wilde ik wel knuffels. En ik dacht saame durf ik het misschien wel.