Toen ik weer thuis kwam uit het Tuinhuis, toen snapte ik meteen waar ik was en dat was thuis, waar ik alles ken en begrijp. Alleen er was toch iets anders.
Onder mijn fensterbank heb ik een dekenbed, dat is heel dik en ik lig er graag op te slapen, ik kan er ook goed op trappelen. Daar was iets mee.
Ik dacht ga ik kijken of niet en toen zei mijn vrouw van Ollie ik ga het uitleggen, kom maar. Dus wij er samen heen.
Het dekenbed was anders. De dekens eronder waren weg en nou had ik een heel dik schuim en daarofer lagen mijn kroeldekens die waren gewoon.
Mijn vrouw duwde op het schuim en zei dit is een afspringkussen foor je poot, je weet waarom ik dit zeg Ollie.
En toen wist ik het weer.
In het Tuinhuis had ik ook een fensterbank net als hier alleen dan twee en eentje was bij een bank en de andere was bij het grote raam. Hoe kom ik daar. Nou mijn vrouw had een trap gemaakt van kisten en stoelen en fan alles. De eerste keer ging ik daarofer en de tweede keer ook.
Heen en terug. Dat ging goed, ik kon het gewoon.
Dus toen foelde ik me tefreede.
En ik dacht ik hoef geeneens ofer die trap.
Nou, ik springen, in de fensterbank en er weer uit de hele tijd en het lukte elke keer, alleen daar moet ik eerlijk ofer zijn, toen deed mijn poot weer pijn.
Ik bleef springen.
Mijn vrouw wees naar de trap maar ik dacht ik kan springen.
Maar na een paar dagen dacht ik toch fan ik ga in die andere fensterbank bij de bank dat is gemakkelijker weeges mijn poot.
Ferder sliep ik daar ook weeges het keihete.
Dus daarom heb ik nou een afspring-kussen. Het is zachter foor mijn poot als ik neerkom. En ik kan er ook op trappelen dat heb ik pas ontdekt. Dus het is een goed kussen en ik weet nou ook ik moet zelf foorzichtig leren zijn alleen dat is soms moeilijk.
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
veranderde de eenzame vakantie in een waar verwenfestijn voor mij als achterblijvende katerman.
Ik rekte eens uitgebreid uit op de bank, liep op mijn gemakje naar de gang en gaf hen een zachte kopstoot tegen hun benen. Ik was natuurlijk echt wel blij dat ze weer thuis waren. Maar toen ik de buurvrouw in de deuropening zag staan om de sleutel terug te geven, wierp ik een veelzeggende blik naar haar toe. Ik zou de extra knuffels en de bergen snacks stiekem best wel gaan missen.
Elke morgen ga ik naar mijn tuin en tsjek ik alles, dat moet, want als ik in de nacht niet buiten ben geweest kan er van alles zijn gebeurd, dus ik moet eerst kontroleeren of alles in orde is, meestal is dat zo, maar je weet nooit, op een dag kan het zijn dat ik in moet grijpen.
hoor alles, en van vrienden weet ik dat ze fia de teeleviesie of internet op de hoogte zijn van wat er in de weereld gebeurt.
Soms geeft mijn vriend de duif een duuwtje tegen een andere duif, maar ze zijn niet bang van hem, en meer durft hij niet, zo is de weereld ineens in mijn tuin gekomen, en mijn zomer foelt een beetje kauder, ik zie dat de sterkste gemeen kan zijn en steeds méér wil, en dat de bangste het daar moeilijk mee heeft en maar weg gaat omdattie niet anders kan, en ik find dat niet eerlijk.
Nou dacht ik fan ik kan misschien wel wennen aan de reenovazie weeges ik had een schilder in de straat of twee en ze waren er en ik kon in de fensterbank.
Hoi liefe friendjes en friendinnetjes daar ben ik weer! Het is weer Minnie dinsdag. Dus pak een brokje en neem een slokje en lees weer gezellig mee.
Ik rende ooferal op en af. En weer af en op hihi. En de gordijnen nou dat zal ik jullie mauwen. Als je nog zo piepklein bent dan kan je daar lekker makkelijk in hangen. Kan dat nou ook wel proberen maar dan lazer ik zo weer naar beneden want ben nu natuurlijk feel zwaarder. Dus dat doen we maar niet hihi. Ik weet nog wel dat mijn mama faak naar mij mauwde dat ik naar beneden moest komen. Die was zo bang dat mijn kleine nageltjes zich niet goed fast haakte in de stof.
Furrstoort keek ik op. Huh wat waar wat zeggie. Frau moest glimlachen. Zat je lekker dag te droome liefe meid van me. Ik knikte en gaf haar een kopje. Furrtelde haar dat ik terug had gedacht aan de tijd dat ik klein was. Oh Minnie wat had ik dat graag van je mee willen maken zei ze. Want zij is natuurlijk pas mijn mama van sinds dat ik twee ben. Daarna was het tijd voor het aafond eten en gingen we dat doen.