Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Minnie: toen ik een kitten was

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes daar ben ik weer! Het is weer Minnie dinsdag. Dus pak een brokje en neem een slokje en lees weer gezellig mee.

Bewegen

Fandaag ga ik het met jullie hebben oofer bewegen. Als je een kitten bent is dat makkelijk. Je hebt dan zoals tweebeners wel eens zeggen de donder in je kont en moet dan gewoon zowat de hele dat bewegen. Oh ik weet nog goed hoe het was om zelf kitten te zijn wat een tijd was dat!
Ik rende ooferal op en af. En weer af en op hihi. En de gordijnen nou dat zal ik jullie mauwen. Als je nog zo piepklein bent dan kan je daar lekker makkelijk in hangen. Kan dat nou ook wel proberen maar dan lazer ik zo weer naar beneden want ben nu natuurlijk feel zwaarder. Dus dat doen we maar niet hihi. Ik weet nog wel dat mijn mama faak naar mij mauwde dat ik naar beneden moest komen. Die was zo bang dat mijn kleine nageltjes zich niet goed fast haakte in de stof.
En nee daar bedoel ik niet Frau mee. Ik bedoel mijn kattemama van toen ikke net geboren was. Waar ik fan geleerd heb hoe je een poes bent. Dat het belangrijk is om je zelluf mieniemaal een keer per dag goed te wassen. En dan bedoel ik ooferal. Ook je staartje enzo. Toen had ik nog zo een piep klein staartje dus daar was ik wel snel mee klaar. Tegenwoordig is dat wel anders. Nu past mijn folwassen poezestaart helemaal om mijn lichaam heen hihi.

Stoeien

Wat ik als klein kitten ook erg leuk fond om te doen was om te stoeien. Met andere kittens, met mama’s staart of met de handen fan mensen. Ik vond het allemaal even leuk. Nu tegenwoordig probeer ik ook wel eens te stoeien met Frau of met mensenoopa. Soms lukt dat. Faak ook niet omdat ik dan furrgeet om mijn nageltjes in te doen en dan doe ik hun au. En dat finden ze dan natuurlijk niet zo leuk. Of ik furrgeet eefe dat ze mens zijn en niet kat met een facht. Dus dan doen je tandjes pijn als je ze zachtjes en plagend bijt.
Een ding wat ik nu nog stees doe is in het huis rond rennen. Trap op, trap af. Roetsj roetsj door de gang heen. Alleen dat heel snel de bank op en af springen daar heb ik nou toch wel echt eefe wat meer tijd foor nodig. Ikke ben dan ook al 13 he. Maar springen kan ik nog steeds wel hoor als ik er ff goed de tijd foor neem. Net als boofe op de koelkast gaan zitten zodat ik beter uitzicht heb oofer van alles.
Wat zit je dromerig foor je uit te kijken Min? En zie ik daar nou een katteglimlachje?

Klein

Furrstoort keek ik op. Huh wat waar wat zeggie. Frau moest glimlachen. Zat je lekker dag te droome liefe meid van me. Ik knikte en gaf haar een kopje. Furrtelde haar dat ik terug had gedacht aan de tijd dat ik klein was. Oh Minnie wat had ik dat graag van je mee willen maken zei ze. Want zij is natuurlijk pas mijn mama van sinds dat ik twee ben. Daarna was het tijd voor het aafond eten en gingen we dat doen.
Nou dit was het weer foor deese keer. Wat is het soms toch leuk he om zo oofer het furrleden terug te denken en te mauwen. Tetteren jullie nog steeds mee foor freede? Doen hoor! Met zijn alle helpt het vast.
Pootje van Minnie

🐾 Bliksem over 4 en 5 mei

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Maandagavond 4 mei zat ik op de vensterbank. Het was ongewoon stil op straat. Geen auto’s, geen spelende kinderen. Ik zag mijn manmens zijn jas aantrekken en zwijgend naar buiten gaan. Hij zag er anders uit als normaal. Plechtig.
Ik voelde dat er wat in de lucht hing. Ik zag de vlaggen buiten halfstok hangen. Dus ik wist: pas op, wees stil, wees respectvol.

Toen de grote klok precies acht uur sloeg gebeurde het. De hele wereld leek zijn adem in te houden. Het was zo stil dat je geeneens een muisje hoorde lopen. Terwijl ik normaal een druktemaker ben, stopte ik met het wassen van mijn poten en keek uit het raam. Ik hoorde 2 minuten lang helemaal niks.

Miauw

Waarom is dat dacht ik? Waarom is het zo stil? Ik dacht aan de verhalen die ik soms hoorde. Toen de mensen bang waren en er geen vrijheid was. Het waren donkere tijden. We herdenken, Bliksem, had ik mijn manmens wel eens horen zeggen. Zodat we niet vergeten hoe kostbaar vrijheid is.
Ik gaf een zachte miauw in de stilte. Ik dacht: zouden de katten toen ook honger hebben geleden? Ik voelde dat het een moment van verdriet was. Ik besloot mij aan te sluiten bij de stilte. Dit was belangrijk voelde ik.

Vrij

De volgende dag was alles anders! Ik werd wakker en de zon scheen. Ik liep de jungle in en hoorde allemaal vrolijke muziek en vrolijke mensen praten. Ik zag dat de vlaggen nu mooi in top hingen, en wist, nu is iedereen blij.
Nu vieren de mensen het! Op 5 mei, de dag van de bevrijding, voelde ik de opluchting. De mensen hadden oranje shirts aan en waren vrolijk. De mensen voelden zich vrij.
Ik rende door de jungle en sprong op de schutting. Ik dacht na over het verschil. 4 mei is voor de tranen en de herinnering, 5 mei is voor de lach en de toekomst.
Ik vond het eigenlijk wel een vreemde combinatie, maar wel een mooie. Maar zonder te denken over 4 mei wist je ook niet hoe bijzonder 5 mei is. Ik snapte het.
Dus ik zou het nog één keer uitleggen voor mijn vriendjes en vrindinnetjes:
4 mei: stil zijn. Denken aan vroeger, vlaggen halfstok.
5 mei: Feestvieren, blij zijn, zingen, dansen en de vlag in top.

Gras

Ik rolde mij nog even lekker in het gras. Vrijheid is als een warme zonnestraal: Je moet er soms even bij stil staan om er echt van te genieten.
Mijn manmens zat mij aan te kijken en ik keek hem aan. Volgens mij rolde er een traantje over zijn wangen. Dat was van blijdschap, dat weet ik zeker. Ik ga hem maar even een kopje geven. Dat is nu belangrijk.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie moest boven blijven (de hele dag)

Het was de dag met de maan erin. Zoals jullie fast al wel weten want dat had ik al eerder gemauwd in mijn foorige blog. Want wij kregen dus nieuwe ramen.
De dag begon froeg want Frau wou op tijd op staan. Dat snapte ik ook wel want ze wou natuurlijk niet met zonder fagtje aan zijn als die mannen langs kwamen. Ik ging ook maar ff snel mijn fagtje schoon poetsen zodat ik goed foor de dag zou komen.

Naar boofe

Nou en toen was het hallef negen het tijdstip dat ze foor de deur zouden staan. Ik zat al foor het raam te wachten. Ik zag ze aankomen rijden dus ik snel naar Frau dribbelen en mauwen dat ze er waren. Zo gauw kon ik haar niet finden. Ik ben boven Min dat riep ze.
Eefe later kwam ze naar beneden gelopen. Ze liep de gang in en pakte mijn kattenbak. Daarna liep ze de trap weer op en zette ze mijn weecee in de kamer neer waar ook haar groote mensenmand is. Ik zat daar met een gefronst kopje naar te kijken. Furrfolgens kwam ze weer naar beneden en pakte ze mijn brokjes en water bakje.
Ook die gingen mee naar boofe. Ik werd nou toch wel heel erg nieuwschierig met wat zij nou allemaal fan plan was. Want hey dat zijn dus wel ff al mijn spulletjes he! En toen, toen gebeurde het. Want wat rook mijn neusje? Snif snif snif snif deed mijn neusje. Ikke rook noepies! En het geurtje kwam van boofe. Hmm had ze nou ook al mijn noepies mee naar boofe genomen. Sjeempie wat een gedoe.
Nou goed ik liep mijn neus achterna en dribbelde dus de trap op naar boofe. En wat er toen gebeurde!!! De deur van de kamer waar de groote mensenmand in staat werd dicht gedaan. Heyyy wat doe jij nou mauwde ik. Zo kan ik er niet meer uit! Ja Minniet dat is ook de hele bedoeling erfan. Of dacht je dat ik voor me lol al die spullen van jou naar boofe heb gesleept? Hier boofe zit jij veilig als zij beneden de ramen foor en achter gaan doen.

Deur dicht

Ik fond het nog steeds niet leuk om opgesloten te zitten maar ik snapte wel waarom ze het deed. Wat niet weg neemt dat ik het toch wel nog ff keihard op een miauwen heb gezet. Wou toch echt wel laten weten wat ik erfan fond! Daarna ben ik maar in de fensterbank gaan zitten zodat ik precies kon zien wat er allemaal gebeurde.
Frau is wel een paar keer ff bij mij wezen buurten om te zien of het goed met mij ging. Dat fond ik wel fijn. Na een tijdje ging de deur weer helemaal open. Ik rende naar buiten en stoof meteen de trap af. Roets roets floog zo de woonkamer in. Goed zo Minnie hoorde ik achter mij. Bleek dat dus precies de bedoeling te zijn haha. Ze gingen nou boofe aan de slag dus moest ik foor de feiligheid ff beneden blijven. Nou is er in de tuin altijd van alles te zien dus dat fond ik helemaal niet erg. En mijn suuper de luukse krabpaal met hangmatje staat er natuurlijk ook. Toen alles helemaal klaar was zijn Frau en ik eens helemaal uitgebreid gaan chillen om zo helemaa tot rust te komen.

Teevee

Een paar dagen later liep ik de woonkamer in en zag ik haar druk bezig met iets. Frau wat ben je aan het doen? En wat is dat daar op de teevee. Dat is een spelletje liefe Minnie. En ik ben jou aan het namaken. Ik moest keihard miauw lachen. Ok toegegeven het lijkt wel een beetje maar ik vond het toch wel een heel maf idee. Gekke tweebeners ook altijd hihi.
Nou dit was het weer foor deese keer! Blijfen jullie net als ik nog steeds keihard meetetteren foor Freede?
Pootje van Minnie

Kever heeft een mening over te druk zijn

Omdat het de hele week lente was in mijn tuin heb ik het keidruk gehad, zo druk dat ik helemaal geen tijd had om een blog te maken… elke keer als ik er aan wilde beginnen moest ik weer nieuwe plantjes tsjekken, of achter Pokon aan loopen die in mijn tuin was geklommen, of naar insektjes kijken die oferal fliegen, en nog veel meer, ik had geen mooment rust.

Opletten

Ik moest ook nog op mijn vrouw letten, want als ik er efentjes niet bij ben doet ze maar wat in mijn tuin, en dan wordt het een rommeltje, dat wil ik natuurlijk niet, dus eigenlijk is het de schuld van mijn vrouw dat ik geen blog heb gemaakt.

Op de footoos lig ik toefallig te slaapen, of in de zon met mijn buik omhoog (sorrie Milamuis!) maar dat was steeds maar heel efentjes, echt waar!

****

Ik tetter wel gewoon weer voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Heeft iedereen behalve ik twee ferjaardagen?

Ik heb een probleem en mijn vrouw zegt fan Ollie dat moet je zelf weete en ik weet het niet het gaat ofer mijn ferjaardag.

Op Feesboek zei Gerrie: ‘Ik heb een beetje een verjaardag, ik woon hier vandaag 8 jaar.’ En ik dacht fan die ferjaardag heb ik geeneens. Misschien ben ik nou zielig weeges daarom. Want het is best goed en belangrijk dat je weet wanneer ging ik saame woone en dat op die dag het leefe pas echt begon dat was foor mij zo.

Ik heb maar 1 ferjaardag en dat is dus toen ik hier kwam. Eigenlijk is je ferjaardag dat je dan geboren bent maar dat weet niemand fan mij, alleen mijn moeder en als je ex-asielkater bent dan ben je je eigen weg gegaan dat is gewoon zo.
Erfoor was ik op straat en toen in het asiel kwam mijn vrouw kijken fan wie is hij, en toen ze ging zitten klom ik ofer haar heen fan wie is zij en toen wisten we het eigenlijk al, dat zei ze later ook.
Toen gingen we in de taksie naar hier het duurde heel lang maar het lukte en ik was toen thuis. Die dag zei mijn vrouw is je ferjaardag Ollie.

Maar nou weet ik Gerrie heeft twee ferjaardagen.
En ik weet niet of iedereen dat heeft behalve ik dus.

Op mijn ferjaardag kreeg ik liefe woordjes en knuffels en een gesprek dat ik het goed deed en ik kreeg ook een kadoo, wat ben ik fergeete. Misschien hoort dat elke , ik heb hier nog maar 1 ferjaardag gehad dus ik heb weinig erfaring. Ik weet niet fan gaat het elke keer zo en wat kun je als huiskaterjongen zijnde allemaal verwachten en is het gek dat ik maar 1 ferjaardag heb.
Ik wil er best twee.
Helemaal als iedereen het heeft en elke ferjaardag is weer met knuffels.

Maar dat weet ik dus niet.