Eigenlijk had ik eind vorige maand al een afspraak staan bij m’n nieuwe dierendoktermevrouw, ergens halverwege een middag. Maar ja, het was toen nog lekker weer, en de afspraak stond alleen in de agenda van m’n personeel.
Dus ben ik die dag gewoon lekker na m’n ontbijt weer naar buiten gegaan voor een wandelingetje in de buurt en een dutje op een heerlijk plekje.

M’n personeel dacht dat ik ergens rond de lunch wel weer thuis zou zijn voor m’n soepie of schaaltje kattenmelk. Maar ja, ik wist helemaal niks over een afspraak dus  ik was lekker buiten aan ‘t genieten en had helemaal geen trek in lunch nadat ik m’n ontbijtbakje met natvoer eerder die dag al helemaal had schoongelikt.
Natuurlijk heb ik m’n personeel begin van de middag wel horen roepen en rammelen met m’n snekkiestrommel. Maar inmiddels weet ik ook dat wanneer ik overdag snekkies aangeboden krijg dat er dan iets aan de poot is. Dus ik rekte me even lekker uit en draaide me nog een keertje om in het hoge gras aan de rand van m’n weiland en deed nog maar een dutje.
Tegen een uurtje of drie kreeg ik toch wel trek om iets te gaan drinken, want dat is heel belangrijk wanneer het warm weer is, en ging ik maar weer ‘s op huis aan. En pas toen kreeg ik te horen dat ik te laat was voor een afspraak waar ik helemaal niks van wist.

Reismand

Maar ja, als ik m’n paspoort geldig wil houden moet ik als buitenhuiskater toch elk jaar een stempeltje gaan halen. Dus er was geen ontkomen aan. M’n personeel had al een nieuwe afspraak voor me gemaakt, ‘s morgens vroeg deze keer. Dat kreeg ik pas na m’n ontbijt te horen, terwijl ik lekker op het grote bed lag te dutten.
Ineens stond m’n grote zwarte reismand met zebrastrepen naast me, waar ik met zachte hand ingezet werd.
Nou vind ik dat nooit zo erg, want die mand is lekker ruim en ik kan aan alle kanten naar buiten kijken. En het ritje in dat grote bromding op vier wielen, in m’n reismand bij Senior op schoot, vind ik ook altijd wel leuk want ik zie onderweg dan allemaal nieuwe plekken buiten m’n eigen buurt. Niet dat ik die ooit zelf van dichtbij wil bekijken, want ik blijf veel liever dicht bij m’n eigen huis.
Terwijl ik door de voorruit en het zijraam van alles voorbij zag komen, besloot ik zachtjes wat voor me uit te zingen. En m’n personeel zong met me mee, al was het dan met de nodige spelfouten. Maar dat mocht de pret van het ritje niet drukken, al denk ik toch dat ik wat meer moeite zal moeten doen om ze alle liedjes te leren die m’n moeder voor me zong toen ik nog een beebiekittenkatertje was. Dat maakt samen onderweg dan vast nog veel leukerderder.

Afspraak

‘t Is wel een beetje jammer dat de nieuwe dierendoktermevrouw alleen met afspraken werkt. De dierendoktermeneer waar ik vroeger kwam had drie keer per dag gewoon inloopspreekuur, en er was dan altijd wel iets te beleven in de drukke wachtkamer. Er hingen dan heel veel geuren van andere mauwers en blaffers en soms zelfs van een knager, die allemaal op hun beurt zaten te wachten. En tot die tijd hadden we vaak onderling hele interessante gesprekken met elkaar.
Maar waar ik nu kom, was ik de enige katermans in een van de twee wachtkamers. En dat is dan best wel stil, al vind ik het wel leuker om nu in m’n mand op tafel te mogen staan in plaats van op de grond, want wat mij betreft is het overal hoe hogerder, hoe beterder. Gelukkig hoefden we maandag helemaal niet lang te wachten. En net als de vorige keer ben ik, toen de kap van m’n mand eraf ging, zelf weer op de behandeltafel gaan zitten, want daar is ‘ie tenslotte voor.

Training

Nadat m’n oren en gebit waren nagekeken en m’n hartslag gecontroleerd was, werd ik zachtjes opgepakt en op een weegschaal gezet. M’n personeel was tevreden dat ik voor m’n lengte en postuur nog steeds heel netjes op gewicht ben maar ja, ik ben dan ook buiten dagelijks in training, dus mij verbaasde dat niks. Terwijl de dierendoktermevrouw m’n prikje gaf, zat ik te bedenken dat ik ook best wel even in de vensterbank van de spreekkamer kon gaan kijken want die zag er anders uit dan thuis.
Dus na een paar aaien ben ik op de grond gesprongen en heb ik eerst nog even een rondje door de mauwkamer gewandeld voordat ik tussen de lamellen sprong om naar buiten te gaan zitten kijken. Het was best een drukke straat waar veel bromblik voorbij kwam, en ik was blij dat mijn straat veel rustigerder is. Want bij mij thuis aan de voorkant komen af en toe wat bromblikken langzaam voorbij, om daarna allemaal op een rijtje naast elkaar neergezet te worden. En aan de achterkant van m’n huis heb ik alleen m’n weiland waar de paarden, hazen en muizen lopen.
Ik geloof niet dat ik graag aan een drukke weg zou willen wonen.

Thuis

Nadat m’n paspoort helemaal bijgewerkt was, werd ik uit de vensterbank gehaald en terug in m’n reismand gezet. Ik had al gemauwd dat ik geen snekkies van de zaak hoefde, want die vond ik de vorige keer helemaal niet lekker.
‘t Werd weer tijd om naar huis te gaan, en onderweg was ik helemaal stil van alles wat ik gezien had. Want zelfs voor een grote katermans als ik is zo’n ritje en bezoek best indrukwekkend. Maar voor een lekker kauwstaafje wilde ik thuis toch best m’n reismand wel uitstappen, om daarna lekker een dutje te doen op m’n eigen bank in m’n eigen woonkamer. Want onderweg zijn is leuk, maar thuis zijn is nog veel leukerderder.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep