Ik ben geen Siemees dat is gewoon zo, Siemezen dat zijn praters van zichzelf, als je jhet bent dan praat je maar ik ben het dus niet en thuis zeg ik niet feel.
Daarbij het is ook niet nodig.

Toen ik hier kwam moest ik eerst mijn stem leren finden. Dat heeft bijna iedereen die uit het asiel komt in een huis, je weet niet meteen hoe is het hier, wie ben ik hier en heb ik wat te zeggen en hoe doe ik dat dan.
Dat lukte maar het was meer foor mezelf dat ik af en toe MEWW deed. Nou is het anders geworden.
Ik zal een oferzicht geven.

Wanneer zeg ik wel wat

• als het nacht is en mijn vrouw komt naar beneden en ze kijkt waar is hij en ik zie gewoon ze ziet me niet, dan doe ik eefe MEW en ze kijkt naar mij en ik naar haar weeges ik weet wat ze dan terug zegt en dat is: O ben je daar. Meer hoeft niet.
•  en ook als het afond is dan ga ik op de trap stil zitten en als ze erlangs loopt spring ik opeens tevoorschijn en roep MEWW dat is mijn spelletje en zij doet dat fan ze schrikt
•  elke keer als het bijna tijd is om te eten en ze fraagt fan heb ik trek, of ik geef een MEWW fan ik heb trek

Waar ik nooit antwoord op geef dat zijn fragen als:

•  Ollie hoe sta jij er nou in
•  Hoe moet het nou ferder
•  Find je het ook zo gezellig/li>

Daar kan ik gewoon niks mee en als ik luister dan is het genoeg dat is mijn mening. Ze praat gewoon ferder dus het is in orde.
Zomaar meww doe ik nooit. Ik ben een serieuze kater, ik zeg alleen iets als ik wat te zeggen heb. Ja, en als ik eete wil dan ook. Dat wilde ik eefe zeggen.