Hier mevrouw Ollie(Bert), met wat meer informatie over de voortgaande renovatie, zodat de vrienden van Ollie weten wat er nu eigenlijk aan de hand is.
De renovatie begon eigenlijk al in oktober vorig jaar. Toen kwamen er steigers met schilders en ze deden weken en weken over deze straat waarin zes huizen staan.
Het was voorwerk, zeiden ze, en na het vervangen van kozijnen zou er afgeschilderd worden.
In november ontdekte de architect dat er in december feestdagen waren. Hij mailde de bewoners dat er uitstel kwam naar het begin van het nieuwe jaar. Vervolgens berichtte hij dat er uitstel was omdat de materialen niet tijdig waren bezorgd. In februari kwam eindelijk de planning, waardoor Ollie en ik twee weken in een flat gingen logeren, zodat hier in huis de werkzaamheden konden plaatsvinden. En wij waren veilig.
Bij terugkeer was maar de helft gedaan.
In de afgelopen maanden is de architect na een ruzie verdwenen, verscheen er een andere aannemer met een ander plan, werden de schilders van eerst ontslagen waarna er andere schilders kwamen, die hebben jonge knullen bij zich die af en toe van de steiger kukelen omdat ze op hun telefoon kijken en elke dag zijn er partijen die elkaars werk overdoen of die elkaar in de weg zitten. Ook is er achterstallig onderhoud vastgesteld, waarna weer overleg en nieuwe chaos volgde.
Niemand heeft een plan of schema.
Niemand weet wat er precies gedaan gaat worden.
Niemand weet dus ook wanneer het af is.
Elke dag gebeurt er wel iets, helaas met harde stemmen en geluid.
Ik begrijp niet hoe je zo kunt werken, maar het gebeurt.
Ik voorzie twee moeilijke fasen. De eerste is een middag waarop vermoedelijk de kozijnen boven vervangen gaan worden, dat betekent mannen door het huis, en voor Ollie (en mij) is dat moeilijk. De tweede is het schuren van de kozijnen in de huiskamer, vanaf een steiger, maar toch, wat gaat dat geluid met Ollie doen. Daar zit mijn zorg. Ik heb nog wat dosering Bach Rescue Remedy in de reserve, dus ik hoop dat we het daarmee redden, en met samenzijn.
Gisterenochtend was het nog froeg en toen al zei mijn vrouw dat er een monteur kwam weeges het internet is soms stuk. En dat hij weer weg ging. En ik was nog aan het denken heb ik een mening toen begon er herrie in de straat. Ik keek naar mijn vrouw en ze zegt fan dat is de monteur niet.
Op Feesboek krijg ik steeds meer de fraag wanneer de reenovazie af is en ik weet het niet, weeges niemand weet het.
Ik dacht zeker weete de reenovazie is nou klaar, we zijn naar de flet geweest heel lang weeges hier was te feel herrie en toen kwamen we terug en ik was gewoon weer thuis. En ik dacht nou is het leefe weer gewoon.
Als binnenjongen heb ik mijn fastigheid dus dat ik weet hoe is het huis en hoe is de dag en wat gebeurt er. Hier gaat alles elke dag hetzelfde alleen ik weet elke dag hoe heet deze dag, is het gaapdag en is het wiekent. Dat is mijn baasis.