Categorie archieven: Ollie

Mijn hobbie is aan het tapeit werken

Een hobbie dat is foor mij iets belangrijks, ik heb er houfast aan omdat ik nog steeds aan het wennen ben hier en ik weet niet goed wat ik met mijn leefe moet doen. Houfast dat is met mijn poote op het tapeit. Diep erin. Dan eruit. Flokken maken.

Vaste plek

Ik doe mijn hobbie elke dag een paar keer en elke keer lukt het ook dat is het mooie. Ik ga naar de vaste plek, dat is bij mijn trappelkussen, daar lukt de hobbie gewoon het beste.
Dan rek ik eerst heel lang dan komt er kragt in mijn lichaam.
En daarna kijk ik heel intens naar de plek en begin met mijn voorpoote in het tapeit te zetten en dan diep erin, dan eruit. Zo komen er dus flokken.

Misteerie

Ik weet niet hoe ik weet wanneer ik moet ophouden, maar elke keer kan ik presies op tijd stoppen. Misschien omdat ik dan nieuwe ontspanning van binnen heb gemaakt. En dat ik foel, ik heb kragt in mijn poote en ik kan iets. Daar is een hobbie ook voor, dat je een goed gefoel krijgt.
En ik weet ook niet hoe ik de hobbie heb ontdekt, dat is een misteerie, op een dag deed ik het gewoon en toen was het of ik het alteit al gedaan had.
Dus toen wist ik, het past bij me.

Trots

En ik weet ook zeker dat mijn vrouw trots op me is, weeges ze ferzamelde mijn flokken daarom kon ik ermee op de foto. Toen kwam ze met de stofzuiger dat fond ik stom maar ik ben gewoon opnieuw begonnen, meteen erna, goed hè.

Mijn tip

Het is een hobbie voor iedereen dat denk ik. Want het lukt elke keer, persoonlijk foor mij is dat belangrijk daar krijg ik zelf-fertrouwen door.
Heb je thuis geen tapeit dan kun je het met een dik matje doen daar zitten ook flokken in als je diep genoeg erin gaat. Eerst goed rekken is belangrijk, dat is dan ook mijn tip. En dan diep erin met je poote, en er weer uit.
Dit was mijn ferhaal ofer mijn hobbie.

We moeten praten Ollie, zei ze

Deze week was ik presies vier maanden hier en ik dacht misschien krijg ik wel een kadoo. Dus toen mijn vrouw zei van we moeten praten, toen kwam ik meteen.

Gesprek

Ik kreeg geen kadoo.
Ik kreeg een gesprek. Van hoe het nou met mij gaat. Nou gewoon dacht ik maar ze wist feel meer te zeggen. Dat ik aan het veranderen was en ze aaide en toen ging ik zelf ferder denken.

Ja dat is wel zo van het feranderen. Ik ben meer mezelf dus ik wil ook meer op mezelf liggen. En ik wil niet de hele tijd knuffels doen, ik wil erbij maar gewoon kijken en saame liggen en saame niks doen. Dat is ook saame. Het is gewoon zo dat ik minder faak knuffels wil dan zij.
En ik ben geen kater die gaat liggen van aai mij helemaal niet. Weeges ik heb ook knuffels om te geefe, dan moet ze laag op het tapijt zijn en dan ga ik met mijn lichaam erlangs, dan zijn lighaams-kopjes. Die geef ik. En dat is ook saame zijn. Maar dan moet ik wel zin hebben en als ik de hele tijd knuffels moet krijgen heb ik nooit zin. Folgens mij snapt ze dat, want de laatste tijd is het beter wat dat betreft.

Best goed

Ik doe ook minder aan tapijtjeliggen saame, dat was haar intiemiedinges, de mijne is anders. Dat weete we nou. En ik ga alleen heel soms als de dag begint naar de slaapkamer om eefe op bed te springen. Maar ik ga wel kijken als ze oferdag daarheen gaat van wat doet ze en gaan we wat saame doen. Dat is foor mij leuk.
Dus persoonlijk find ik het gaat best goed. Helemaal nou ik weer gewoon mijn pillies neem dan heb ik meer rust in mijn kop en dan ook in mijn lighaam dat is belangrijk.

Alleen weet ik nog niet wat ik moet doen, voor controleur vensterbank heb ik te feel onrust, en soms weet ik het oferdag geeneens. Het leefe van een kater moet meer zijn dan alleen knuffels doen, dat weet ik zeker. Mila is Mienister dat is helemaal groot en ze doet feel met gefoelige zaken. Alleen weet ik nog niet wat  ik met mijn leefe moet doen. Daar ga ik nou naar op zoek.

O ze praat nog steeds nou heb ik ook geleerd gewoon laten praate dat is goed voor de vrede in huis. En vrede dat is belangrijk.

Waarom ik minder pillies hoef

“Ollie kom eens,” zei mijn vrouw en ik dacht wat-nou want ik lag net zo lekker. Maar ja ik ben een nieuwsgierige katerjongen dus ik erheen, misschien was er iets.

Ik kreeg eefe aaien en toen zei ze het. Alsdat ik de laatste tijd meer rust in mezelf had en fan binnen sterker was en daarom kreeg ik minder pillies.
Ze bedoelde het spul door mijn eete, dat wist ik heel goed dat er iets doorheen ging, ik zag het elke afond als ik in de keuken keek van is mijn eete al klaar.
Nou had mijn vrouw met de dokter gebeld en de dokter had gezegd, eerst de helft minder en dan helemaal niks.
Dat fond ik goed.

Meer rust

En eerlijk waar ik heb ook meer rust in mezelf en hoe komt dat:

  • het is weeges ik heb nou een mand en een heel groot kussen en elke dag ga ik in mijn mand en op mijn kussen daar kan ik ontspannen
  •  ik doe aan tapijtwerken dat ik flokken los maak dan krijg ik rust in mijn kop
  • het is door ik kan me beter uiten dat ik zeg wat ik wil en wat ik niet wil en ik weet nou ze luistert naar me dan weet ik dat het feilig is hier
  •  het is ook door het wennen, ik woon hier nou al langer dus ik snap alles beter
  • o ja dat hoort er ook bij, ik heb nou saai eete, dat is beter want ik ben allergies

Wennen gaat heel langzaam, en ik heb steeds dat ik iets anders onderzoek van hoe is het en kan ik er wat mee. Maar het lukt wel, alleen ben ik nog steeds soms bang en dan heb ik rare gefoelens in mijn kop. Dan wil ik eefe niks. En van thuis mag dat ook. Dus dan foel ik me weer rustiger, want ik weet nou wat een thuis is, dat is dat je mag zijn zoals je bent.

Opmerking
Ollie heeft het over Zylkene plus. Toen hij hier kwam, kreeg hij dagelijks een capsule. Hj blijft wel Bach Rescue Remedy nemen.

Waarom ik op schoot boos werd

Goed liggen dat is belangrijk, je hebt als huiskater een plek nodig waar je gewoon op jezelf kunt liggen zonder dat ze thuis fraagen van Ollie waar ben je en Ollie wat doe je.
Zo foel ik dat.
Als je huiskater bent is het altijd thuis de vraag van ga je op schoot ja of nee.

Op schoot

Ik heb het deze week weer geprobeerd dat ik eefe op schoot zat toen mijn vrouw aan tafel was, maar ik fond er niks aan. Dan zit ik daar. En ik kon ferder niks. Ik kreeg een zachte knuffel en ik hoorde liefe woordjes en ze hield me echt goed fast, dat is waar, maar ik wist niet wat nou.
Liggen kon niet.
Anders zitten kon ook al niet.
Mijn muis was er geeneens bij.
En vogel-teevee die had ik al gezien.
Nou en toen opeens foelde ik me boos worden. Ik dacht van waar zijn we mee bezig en ik keek mijn vrouw aan, ik zwiepte met mijn staart en ik zat helemaal regtop en ze zei toemaar-Ollie en ik sprong meteen weg.
Toen was ik niet meer boos. Weeges ik kon op mezelf liggen.
Misschien is het niks foor mij, dat op schoot zitten.

In het begin toen ik hier woonde wel. Dan had ik oferdag op de slaapkamer geslapen en dan kreeg ik daar mijn eete, het was dan donker. En dan klom ik op schoot. Mijn gefoel zei van dat is feilig en dat was het ook. Ik had het ook gewoon nodig.

Boos

Maar nou ben ik minder bang en ik snap het leefe meer en mijn vrouw zegt dat ik zelfstandiger ben en dat ik meer durf en dat is ook zo.
Dus ik probeer dingen en dan weet ik wil ik het wel of wil ik het niet. En als ik het niet wil dan ben ik boos, het duurt eefe en dan ben ik weer gewoon. Boos is helemaal niet erg, dat heb ik ook geleerd.

Dit is mijn nieuwe faase

“Ollie,” zei mijn vrouw, “Kom je nou nog spelen? Ik wacht op je.“ Ja nee, hoe was het, mijn gefoel was er nog niet. Ik lag op het grote groene kussen en ik rolde me op mijn andere zij. Eefe gaape. Misschien dat ik dadelijk kwam.

Spelen

Ik snap niet meer waarom ik de hele tijd moest speele toen ik hier pas woonde. Toen als mijn vrouw thuis kwam van eefe weg had ik een groot gefoel van ik moet rennen, vangen, graafe, alles doen en het moet meteen. En het moest ook elke ochtend en afond en tussendoor.
En nou als ze thuiskomt kijk ik van komt ze een knuffel doen.
Dus dit is nou mijn nieuwe faase dat ik meer ontspanning heb.

Kussen

Er is ook best veel anders nou. Ik ga ’s morgens niet meer naar boofe maar ik wacht tot ze beneden komt en knuffels doet, dan lig ik gestrekt op het tapijt klaar. “Je bent toch niet lui aan het worden, Ollie?” vroeg ze en ik deed mijn ooge dicht.
Ik wil ook niet meer saame op het tapijtje liggen maar wel dat ze erbij komt op mijn kussen.

Knuffels

En ik doe aan knuffels in de keuken , daar is het klein en dat is gezellig. Mijn vrouw gaat dan zitten en ik ook en dan krijg ik friemelknuffels van opzij mijn kop en heel soms erofer en eronder en liefe woordjes. Dat kon ik eerst niet.
Soms ga ik daar liggen met al mijn poote onder me dan moet ze ofer me heen hangen en friemelknuffels doen dat doet ze tot ze in een pan wil kijken.
De keuken daar kom ik nou dus heel graag.

Dus dit is mijn nieuwe faase. Dat ik meer rust in mijn kop heb en dat ik andere knuffels ontdek. Ik ben nog steeds allergies en dat is foor alteit zo, maar knuffels zijn steeds anders.