Categorie archieven: Joep

Joep over de bijzondere dag van vandaag

De eerste dagen van de afgelopen week waren heerlijk rustig, omdat er alleen nog wat kleine dingetjes gedaan konden worden en wat last-minute sponsoren gezocht moesten worden voor de laatste binnengekomen workshops die vandaag op het Grote Weiland Feest 2025 gegeven gaan worden. Maar woensdag, halverwege de ochtend was toch écht alles geregeld en kon ik het er nog even van nemen. En dat heb ik dus ook maar gedaan. Heerlijk op het grote bed liggen dutten, af en toe ‘s uitrekken en omdraaien om dan gewoon weer verder te gaan waar ik gebleven was.

Muisbezorgd

Want donderdagochtend om drie uur ging de wekker al. Ik had net m’n laatste hapje ontbijt achter de kiezen toen de colonne koelwagens van Muisbezorgd de straat in reed, purrrfect op tijd. Japie hielp om m’n rolkoffer met natjes en droogjes voor onderweg in te laden en toen alles en iedereen weer stevig vastgesjord zat begon ook voor mij het grote avontuur van die dag: krakend verse muizen vangen voor vandaag op de barbecue van het Grote Weiland Feest.
Japie en ik gingen met vrienden uit de regio naar het noorden en ‘t westen om de buit binnen te halen, terwijl andere katlega’s van Muisbezorgd ook al vroeg vertrokken waren om op aanwijzingen en met hulp van vrienden ter plaatse muizen te gaan vangen in ‘t midden, oosten en zuiden van ‘t land.
Op weg naar onze eerste stop in Groningen zat de stemming er al goed in, mede dankzij de oude 27mc bakkies die Senior opgeknapt had en in de koelwagens van Muisbezorgd had gemonteerd. Zo konden we onderweg lekker met alle katers en poezen in de andere vrachtwagens kattakt houden. En er werd heel wat afgemauwd, waardoor de tijd omvloog.

Veldmuizen

Eenmaal in de stad Groningen was de eerste koelwagen al snel half gevuld met Sappige Gruninger Stadsmuizen, en op aanraden van een lokale vriend die graag incatnito wil blijven zijn we daarna nog bij wat boerderijen langs gegaan om vandaag op ’t feest ook de enige echte Wollige Gruninger Weilandmuizen op de kaart te kunnen zetten. Ook die muizenjacht werd een succes, dus de eerste koelwagen kon daarna helemaal afgeladen terug naar mijn huis waar de vangst schoongemaakt, gefileerd, gemarineerd en gekoeld kon worden door de kanjers van Muisbezorgd.
Wij reden door naar Veendam om samen met Figo een voorraad Verse Veendamse Veldmuizen in te slaan, om vervolgens samen met hem naar Zorro in Drenthe te rijden. Want als er één muis niet mag ontbreken op ‘t feest dan zijn het wel de Hartige Drentse Hunnebedmuizen. En laten Figo en Zorro nou laatst al een hele grote hoeveelheid van die muizen gevonden hebben, dus dat scheelde ons van Muisbezorgd behoorlijk wat zoekwerk. De twee katers waren echt een team, Zorro kon heel goed aanwijzingen geven en Figo bracht de ene na de andere muis in razend tempo naar de koeling. Dus na een paar uurtjes kon ook de tweede koelwagen afgeladen naar huis terug.

Havenmuizen

Na een welverdiende pauze en een heerlijke lunch bij Zorro in z’n achtertuin werd ‘t tijd om met z’n allen richting Friesland te rijden, voor de Frisse Friese IJsselmeermuizen. En omdat er nog wat ruimte was in de koelwagen zijn we ook nog maar even langs de Waddenzee op zoek gegaan naar de echte Smeuïge Friese Strandmuizen. Het duurde dan ook niet lang voordat ook de derde koelwagen goed gevuld weer op huis aan kon.
Vervolgens maakten we met Zorro, Figo en de overgebleven medewerkers van Muisbezorgd een tussenstop in Den Helder, om daar aan de haven even een visje te gaan eten. Want geloof me, na een hele dag muizen vangen is iets anders dan muis op ‘t menu een welkome afwisseling… Al konden we ‘t toch niet laten om ook nog wat Helderse Havenmuizen in te laden voordat de motoren van de koelwagens weer gestart werden.

Knoeperts

De volgende stop was de achtertuin van vriend Kever, die ons getipt had over de Knapperige Knoeperts die daar wonen en die hij eigenlijk wel weg wilde hebben omdat ze steeds lastiger werden en probeerden zijn tuin over te nemen. Het duurde even, maar uiteindelijk is het ons met z’n allen gelukt om alle Knoeperts in de koelwagen te krijgen. Toen we klaar waren pakte Kever z’n rugzak, mauwde gedag tegen z’n personeel en stapte bij ons in de cabine, om gelijk gezellig aan de mauw te gaan met Zorro en Figo terwijl Japie de koelwagen de A5 opreed. Want we wilden voordat we naar mijn huis teruggingen eerst nog even de wagen afvullen met de welbekende Harige Haarlemse Hofjesmuizen.
Dat was al snel gepiept, dus tegen elf uur ‘s avonds reden we m’n straat weer in. Uitladen, schoonmaken, fileren, marineren en de koelkasten in. En dan daarna nog met z’n allen m’n eigen weiland in om ook nog wat lokale Woelige Wilde Weilandmuizen te vangen. Want ook die mogen vandaag natuurlijk niet ontbreken…

Weiland

Nou ja, om een lang verhaal wat in te korten, de katlega’s van Muisbezorgd die eerder al klaar waren met hun werk zijn daarna met z’n allen op jacht gegaan in m’n weiland en die laatste vangst lag óók al in de koeling te marineren. Daardoor konden we een gezellige drukke donderdag eerder dan gedacht afsluiten met een lekker hapje en drankje voordat we gingen slapen. Want vrijdagochtend kwamen alle sponsors al vroeg om tenten op te zetten, barbeknoeis te vullen, podia en kraampjes te bouwen, slaapdozen af te leveren en in de middag werd de Dubbele Wokkelbaan in elkaar gezet. En iedereen die een workshop komt geven is gisteravond al gekomen om alles klaar te zetten.
Inmiddels is ‘t alweer zaterdagochtend vroeg, en ‘t Weiland is helemaal klaar om straks om 12 uur de eerste vrienden te mogen ontvangen.
Natuurlijk wil ik ook iedereen die zo geweldig heeft meegeholpen met de voorbereidingen nog ‘s katerlijk bedanken. Want dit hebben we toch maar weer even Saame voor elkaar gekregen…

Stevige poot, zachte kopjes en ik zie jullie hopelijk straks allemaal weer op ‘t Grote Weilandfeest 2025!

Joep

Hoe Joep zijn lunch misliep

Nou, wat mij deze week overkomen is… ongelofelijk gewoon. ‘t Weekend was kattastisch geweest. En de dinsdag tot en met nu ook. Maar de maandag… Die liep toch even wat anders dan ik in m’n kop had.

Naar buiten

Ik was die dag gelijk na ‘t ontbijt, zoals gewoonlijk, lekker naar buiten gegaan omdat ‘t heerlijk weer was. ‘k Heb rustig door de buurt gewandeld, beetje ‘t weiland geïnspecteerd en wat bijgemauwd met de buurkatten. Na een heerlijke dut onder wat struiken vond ik dat ‘t wel tijd was voor lunch, dus ben ik weer op huis aangegaan. Maar toen ik m’n achtertuin in kwam zag ik tot m’n stomme verbazing al gelijk dat de tuindeur dicht zat. Terwijl die nog wagenwijd open had gestaan toen ik ‘s morgens onder ‘t tuinhek door tijgerde. En m’n personeel was ook in geen velden of wegen of in de achtertuin te vinden.
Ik sprong op m’n kussen dat op de tuintafel ligt en drukte m’n neus tegen de pas gewassen ramen aan, om te zien of ik m’n personeel binnen zag… Maar niks hoor. Ik mauwde twee keer heel hard, maar er kwam helemaal niemand.
Pas toen herinnerde ik me dat ze ‘s morgens voordat ik de deur uitwandelde hadden gezegd dat ze eind van de ochtend weg moesten, en dat ik uiterlijk om 11 uur weer thuis moest zijn. Dus ik had m’n innerlijke alarmklok al op kwart voor 11 gezet voordat ik de achterdeur uit wandelde, maar ja, dat dutje onder die struiken was onbedoeld wat uitgelopen dus toen was ik te laat. En m’n personeel had niet eens op me gewacht!

Lunch

Een beetje teleurgesteld was ik wel, want nou had ik m’n lunch gemist. Geen soepie, geen leverworstmuis, geen reepje tonijn of kupjes kattenmelk. Ik keek weer door het raam of er misschien een extra bakje bij m’n brokjes stond, maar nee hoor. Ik bedacht me dat dat ook helemaal geen zin had om dat binnen bij m’n eettafel op de grond te zetten want hoewel ik al twee jaar in m’n huis woon, heb ik nog steeds geen eigen sleutel. Hoeft ook eigenlijk niet, want ik heb prima personeel dat ook de portierstaken op zich neemt. Eén, hooguit twee mauwtjes zijn altijd voldoende om elke deur te openen. Behalve maandagmiddag dus.
Heel even schoot het door me heen dat er misschien wel iets lekkers voor me in de tuin was neergezet, dus ik keek vanaf de tuintafel m’n omheinde landgoed over.

Maar nee hoor, er was zelfs geen droog brokje te bekennen… Gelukkig had ik ’s morgens een stevig ontbijt gehad, en dat was zó lekker dat m’n etensbak daarna gewoon gelijk weer de kast in kon. Ik was op dat moment wel heel errug blij dat ik netjes m’n etensbak had leeggegeten voordat ik naar buiten ging, anders zou ik in de tijd dat m’n personeel weg was misschien wel ‘s kunnen verhongeren…

Thuis

Ik besloot op m’n dikke kussen op de tuintafel wat te gaan slapen, want dan zou de tijd misschien wat sneller gaan. En net toen ik goed en wel lag, zag ik bij de schuur een grote bak staan. Even dacht ik dat ik misschien aan het holuni… halocine… nou ja, dat ik het me verbeelde, dus ik sprong van tafel om poothoogte te gaan nemen. De bak stond er écht en zat vol met koel water, dus ik nam een paar slokjes voordat ik terug ging naar m’n kussen. Even een lekkere lange dut, en als ik daarna dan wakker werd zou de tuindeur vast alweer open staan.
Gek eigenlijk hè, want ik ben altijd heel errug graag buiten als ‘t lekker weer is. Maar nu ik even niet naar binnen kon baalde ik daar best wel van. Omdat dit nog nooit eerder was voorgekomen voelde ‘t heel vreemd om zomaar buitengesloten te zijn.
Natuurlijk was m’n innerlijke alarmklok wel op tijd afgegaan, en had ik m’n personeel wel minuten lang horen roepen naar me. Ik had zelfs het rammelen van de snektrommel gehoord, maar ik had nog geen trek en ben gewoon niet gekomen omdat ik té lekker onder die struiken lag. Daar had ik toen dus wel spijt van…

Wakker

Ik werd wakker van de buurpup die blafte, en ik keek hoopvol richting m’n tuindeur. Maar die zat nog steeds dicht. Ik rekte me uitgebreid uit, sprong van tafel en besloot nog wat te gaan drinken voordat ik dat hele eind om het huizenblok ging lopen om in de voortuin te gaan liggen. Want dan kon ik m’n personeel daar opwachten en gelijk ‘s even een stevig potje tegen ze mauwen als ze eindelijk weer thuiskwamen waarom ze de achterdeur dicht hadden gedaan toen ze weggingen.
Eenmaal bij de voordeur aangekomen zag ik daar, naast de stoel die er staat, ook zo’n zelfde grote bak met water als in de achtertuin staan. Ik was daar net even wat uit aan ‘t lebberen toen ik het bromblik van m’n personeel de straat in hoorde komen. Ik likte m’n snuit snel af en ging met de meest verontwaardigde kop die ik kon trekken voor de deur zitten wachten terwijl m’n personeel het tuinpad op kwam. Aaien? Nee, natuurlijk niet. Daar konden ze mijn buitensluiting écht niet zo maar goed mee maken.

Eettafel

Zodra de voordeur open ging schoot ik als eerste m’n huis in en liep met m’n neus én m’n staart omhoog direct voor m’n personeel uit, de gang door naar de keuken, om naast m’n eigen eettafel m’n ongenoegen over de gemiste lunch te laten horen. Dat had meteen effect want nog voordat m’n personeel de schoenen uit had gedaan werd m’n voorraadkast opengetrokken en kreeg ik een heerlijk soepje geserveerd.
Pas toen ik dat op had wilde ik wel een paar aaitjes en kriebels. En heel veel lieve woordjes. Maar ik had m’n personeel wel even heel duidelijk gemaakt dat hun afwezigheid en die twee oneindig lange uren dat de deur gesloten was niet nog ‘s moest gebeuren!

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep

Joep kijkt uit naar het Tweede Weilandfeest

Tsja, waar zal ik het deze week ‘s over hebben… Want dat de zomer weer terug is, dat hadden jullie ook vast zelf al gemerkt. En bij mij thuis betekent dat ekstra kupjes kattenmelk, ekstra kattensoepjes en een drinkbak … uhhh … pootjesbaaibad in de slaapkamer. Al blijft m’n personeel stug volhouden dat ‘t toch écht een drinkbak is.

De week

De afgelopen week heb ik overdag lekker languit liggen dutten op ‘t grote bed of op de bank of in de vensterbank, en ‘s nachts was ik de hele nacht lekker buiten. Behalve natuurlijk als de hosta en de hortensijaas in de achtertuin bewaterd moesten worden, of bemest. Want hoewel ik een prachtige schone grote kattenbak in de badkamer heb staan, ga ik daar al maaaaaaanden niet meer heen. Omdat er écht een heel groot verschil zit tussen binnen graven in een laag kattengrit en tot aan m’n oksels in de aarde onder de hosta en hortensijaas graven. M’n Drentse vriend Zorro had me ooit ‘s gemauwd hoe lekker dat laatste is, en dat hij dat al jaren deed. Maar heel eerlijk, ik zag daar toen de lol helemaal niet van in, ik was gewend aan m’n bak binnen. Lekker warm, altijd schoon, en ik kreeg er geen vuile poten van.

Hortensijaas

Tot de dag dat ik m’n achtertuin in kwam en de lucht van ‘n onbekende kater rook. Stel je voor, in m’n eigen tuin… Ik vond dat best nog wel brutaal, en ‘t enige wat ik kon bedenken was om m’n eigen luchtje eroverheen te plassen. De hosta groeide daar eigenlijk wel goed op dus ik dacht, dan bemest ik ‘m ook maar gelijk als ik toch bezig ben. En omdat de hortensijaas in ‘t zelfde perk staan besloot ik die ook maar gelijk extra te verzorgen. En ik moet mauwen, ze bloeien dit jaar als nooit tevoren!
De kater die dacht dat ‘ie m’n tuin kon inpikken heb ik nooit meer geroken. Nou ja, af en toe heel vaag in m’n weiland, maar dat is groot genoeg voor ons samen. En dat pootjespoetsen is eigenlijk zo gedaan. Het meeste veeg ik toch af aan m’n personeel, de bank of ‘t dekbed op ‘t grote bed, want ik wil natuurlijk geen vieze poten aan m’n krabpaal, of op de kussens van m’n mandjes.

Weiland

Trouwens, over weiland gemauwd… Vandaag over precies twee weken barst ‘t Tweede Grote Weiland Feest weer los, en er wordt al druk afgesproken om met elkaar mee te reizen vanuit alle windstreken van Nederland.
Ik heb alweer slaapdozen in verschillende formaten gevonden voor de miauwers en woefers die blijven overnachten en geen zin hebben om hun eigen mand of dekentje mee te nemen. De proeverijtent staat over twee weken tot aan de nok gevuld dankzij alle sponsors, en ook de andere tenten worden vrijdags voor ‘t feest al opgezet. Net als de dubbele waterglijbaan, die ik dezelfde avond natuurlijk zelluf dan gelijk ga uittesten…
Senior staat al de hele week druk te zagen en te timmeren op ‘t achterpad om de balanceerbaan op tijd af te krijgen, en Junior zat deze week elk vrij moment dat ze had met ‘r neus in alle kookboeken die in de boekenkast staan. Hopelijk is ‘t volgende week niet zo warm, want dan gaat ze elke dag lekkere hapjes koken, bakken, stoven, braden en grillen, die ik dan samen met de buurtkatten mag voorproeven.

Muisbezorgd

Zelf ga ik de donderdag voor het feest met Japie van Muisbezorgd ‘t hele land weer door met de koelwagens, om op aanwijzingen van onze vrienden ter plaatse zoveel mogelijk verschillende soorten krakend verse muizen te vangen. Want er moet natuurlijk wel iets te kiezen zijn op ‘t feest.
En als we dan weer thuiskomen werken we met kat en macht de hele nacht door om alles purrrfect gefileerd te krijgen, om dan verdeeld over de vijfentwintig koelkasten in de schuur op vrijdag een hele dag te marineren om op zaterdag sappig en smakelijk op één van de tien barbeknoeis gelegd te kunnen worden.
Dat is dit jaar wel zelfbediening, want Chef Tiga en z’n broers zijn er dit jaar jammer genoeg niet bij op ‘t feest omdat ze nog steeds met hun sabbatical bezig zijn. Maar gelukkig hebben de stoere poezen en katers van de lokale brandweer toegemauwd dat ze een oogje in ‘t zeil komen houden en waar nodig een pootje toe willen steken om de gasten te helpen die zelf nog weinig of geen barbeknoei ervaring hebben. Want alle vachten moeten natuurlijk wel weer na ‘t feest zonder brandgaten naar huis…

Workshops

Er zijn ook weer de nodige workshops te volgen, en ‘t aanbod is dit jaar enorm. Van tevoren aanmelden om daaraan deel te nemen is wel potig, want vol is vol. Maar je kunt natuurlijk ook op ‘t feest zelf besluiten om te kijken of er nog ergens plek is. Op m’n eigen Feestboekpagina heb ik een bericht met alle workshops vastgezet, misschien zit er wel iets voor je bij. En wil je zelf nog een workshop geven over iets waar je heel goed in bent, laat ‘t me maar weten!
Verder zijn er, net als vorig jaar, weer een Podiumtent voor diverse live optredens, een Wieuwtent en een Seniorentent om lekker te chillen, een Bartent om gezellig bij te mauwen of te blaffen met elkaar onder ‘t genot van een hapje en een lebbertje, en nog veel meer. Eigenlijk veuls teveul om op te mauwen, maar als je er vorig jaar bij was dan weet je ongeveer wel wat je kunt verwachten.
O, en ‘t feest wordt dit jaar om 12.00 uur precies geopend door de hond van onze hoofdsponsor die de catering verzorgt, dus zorg dat je erbij bent!

Ik kijk er al naar uit om jullie over twee weken weer te mogen verwelkomen op ‘t feest. Maar nu ga ik eerst even m’n stiletto’s aan m’n nieuwe krabpaal scherpen. Daarna ontbijten, knuffelen met m’n personeel en een dutje doen. Tot aan lunchtijd ofzo…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Joep en de heerlijk hete dagen

Om heel eerlijk te zijn, die warme dagen van de week waren best wel lekker…
Je moet weten, ik kwam ‘s ochtends binnen voor ontbijt, zoals ik elke morgen doe. En toen ‘t zo warm was, was m’n personeel ook al vroeg op dus dat kwam me purrrfect uit.

Krabpaal

Wekenlang krabde ik altijd eerst nog even een rondje op de kokosmat bij de achterdeur terwijl m’n personeel geduldig bleef wachten totdat ik m’n nagels voorgescherpt had voordat ik de drempel over stapte. Maar sinds een paar dagen heb ik binnen een hele nieuwe krabpaal staan. Niks bijzonders hoor, gewoon een paal met een zacht grijs stofje aan de voet. Maar ik loop nu gelijk door naar binnen, over de kokosmat naar m’n nieuwe krabpaal en ben daar heel tevreden mee, omdat ik me nu weer languit kan uitrekken terwijl ik m’n voorste stiletto’s scherp. Want die oude paal, die was na twee keer repareren (waardoor ‘ie elke keer weer een stukje korter werd) eigenlijk al een tijdje helemaal op.
Ik kon als ik op m’n buik ervoor lag gewoon de bovenkant aantikken, dus dan kun je je vast wel voorstellen wat een iennie-mienie paaltje dat was geworden… En ‘t touw had ik ook al voor een deel losgetrokken, maar omdat ik nog twee luxe krabpalen met ligplekken én de krabzak tot aan ‘t plafond plus nog steeds m’n allereerste kittenkrabpaaltje in huis heb leek het voor m’n personeel nog geen échte noodzaak om haast te maken met vervangen van die ene. Maar toch is dat er deze week dan eindelijk van gekomen, en m’n nieuwe krabpaal is nu al m’n favorietste krabpaal in huis.

Warm

Maar goed, ik dwaal af… Waar was ik ook alweer gebleven? Oja, binnenkomen voor ontbijt toen ‘t begin deze week zo warm was.
Zoals hierboven al gemauwd loop ik dan altijd direct door om eerst m’n stiletto’s te scherpen. Dan heeft m’n personeel mooi de tijd om een blikje, kuipje of zakje open te trekken en te serveren. Bij Junior mag ik dan altijd nog de kleine lepel aflikken waarmee m’n eten in m’n etensbak wordt gedaan, maar Senior begint daar niet aan. Die vind dat ik gewoon uit m’n etensbak kan eten. Maar daarmee mis ik dus eigenlijk wel zeker een kwart theelepel voer…
Maar goed, eten ging prima hoor, met die hitte. En drinken ook, al moest ik er wel even aan wennen dat in de slaapkamer nu ook een drinkbak met water stond. En wát voor eentje, miauw. ‘t Leek wel een zwembad! Dat kwam zo, toen m’n personeel vorig weekend bij de lokale dierenwinkel langs ging, zagen ze in de etalage een drinkbak staan waarvan ‘t binnenste deel in de vriezer kon. Eigenlijk was ‘t een drinkbak voor honden, maar ach, m’n personeel kijkt niet zo nauw. Een drinkbak is tenslotte een drinkbak. En omdat ze al wisten dat het begin vorige week heel erg warm zou worden, hebben ze zo’n bak voor me meegenomen. Nou, dat heb ik geweten… Met een bak water op kamertemperatuur en een bak gekoeld water was de keuze om te drinken natuurlijk niet moeilijk. Al vond m’n personeel het toch minder leuk toen ik in dat koele binnenbad ook wilde gaan pootjebaaien…

Gasten

Na m’n ontbijt was ‘t dan tijd voor de eerste dagelijkse knuffels, aaien en lieve woordjes. Ik doe dan altijd net alsof ik niet doorheb dat m’n personeel tegelijkertijd even checkt of ik geen ongenode gasten mee naar binnen heb genomen in m’n vacht. Maar ik ben natuurlijk de beroerdste katerman niet, dus ik heb ze deze week weer iets te doen gegeven tijdens ons vaste ochtendritueel.
Want ik heb ontdekt dat er aan de zijkant van ‘t achterpad, op weg naar de brug richting m’n weiland, planten groeien waar lichtbruine kleine kleefbolletjes aan zitten. En da’s leuk want met m’n rug, linker-, rechterzij en staart loop ik dan expres tegen die planten aan en hop, ik heb een hele vacht vol…
Ik weet nog wel, de allereerste keer vorig jaar dat ik met die bolletjes thuiskwam. M’n personeel was even in paniek, omdat ze dachten dat het beestjes waren. Er werd zelfs een vergrootglas bijgehaald, de bolletjes werden fijngeknepen tussen een papiertje en nóg beter bekeken. En terwijl ik al lang wist dat het geen beestjes waren, is m’n personeel er toch even een tijdje mee bezig geweest. Maar ja, ze vonden toch dat al die bolletjes uit m’n vacht moesten, dus ik werd overal gestreeld en gekriebeld tot alles er weer uit was. Ik kan het dan ook van harte aan iedereen aanbevelen, om met een vacht vol kleefbolletjes thuis te komen. Want zo’n kriebel- en pluksessie is écht heel errug ontspannend.

Koeler

Maar, even terug naar het onderwerp van deze blog, de drie zomerdagen begin deze week.
Nadat ik weer een zachte vacht zonder bolletjes had, ben ik lekker op ‘t grote bed gaan liggen, onder dat grote zwiepding aan ‘t plafond. Waterbak bij de poot, en af en toe werd er zelfs een snekkie of een soepje op het grote bed geserveerd. ‘t Zal je dan ook niet verbazen dat het wat mij betreft best de hele maand wel 38 graden zou mogen blijven, want vanaf donderdag moest ik m’n snekkies en soep gewoon weer zelluf in de keuken ophalen.
Zodra de zon onder ging en ‘t wat koeler werd stond ik pas op van ‘t grote bed, wandelde op m’n gemak naar de keuken voor m’n diner, gaf m’n personeel wat kopjes en knuffels en vertrok naar de achtertuin. Eerst even wat wennen aan de warmte in de grote stoel of in m’n kersenboompot, daarna even m’n catwalk op om een beetje vanuit de hoogte om me heen te kunnen kijken om daarna lekker aan de wandel te gaan of aan ‘t werk voor de straatcontrole met de buurtkatten. En dan ‘s morgens vroeg herhaalde zich dat hele ritueel weer.
Maar nu? Nu vind ik ‘t gewoon weer koud. Ik wil die zomer terug…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Joep en het Grote Weilandfeest 2025

Vandaag precies over vier weken barst het weer los… Het Grote Weilandfeest 2025!
Als je er vorig jaar bij was dan weet je wat je kunt verwachten en hoop ik jullie allemaal weer om 12.00 uur te mogen verwelkomen bij de ingang van ‘t prachtige weiland achter m’n huis, dat ook dit jaar weer opengesteld wordt door mijn lieve achterbuurvrouw.
En voor degenen die er vorig jaar om welke reden dan ook niet bij waren zal ik even uitmauwen hoe dat feest is ontstaan, en wat er ook deze keer zoal te doen is.

Idee

Vorig jaar rond deze tijd zat ik op een mooie dag op ‘t achterpad bij m’n huis, naast de sloot over ‘t weiland daarachter uit te kijken. Ik had toen ik als kittenkater op mezelf ging wonen een eigen Feestboekpagina gekregen van m’n personeel, en daar leerde ik heel veel vrienden kennen. Niet alleen miauwers, maar ook blaffers die vaak samen in één huis wonen. We genoten van elkaars verhalen en belevenissen, maar we hadden elkaar nog nooit ontmoet. Dus ik bedacht dat het misschien best wel leuk zou zijn om een keertje écht kennis met elkaar te maken. En hoe kun je dat beter doen dan met een feestje…

Dus ik ben diezelfde middag nog met m’n personeel om de leptop gaan zitten, want ik had geen idee hoe ik zoiets moest organiseren.
Om te beginnen moest er een uitnodiging komen aan iedereen die wel zin had in een feestelijke kennismaking in een weiland. Maar er moest natuurlijk ook wel iets te beleven zijn, iets te drinken en te eten.

Workshops

Al snel kwamen er vragen van vogeltjes, konijntjes en andere kleine huisdieren die ook bij de blaffers en de miauwers in huis wonen, of ze ook naar ‘t feest mochten komen. M’n personeel zei wat ik al dacht, want stel je toch voor dat een gast per ongeluk voor een lekker maaltje zou worden aangezien door één van de andere gasten? Ik moest er niet aan denken… Vandaar dus dat het feest alleen toegankelijk is voor miauwers en blaffers, want iedereen moet natuurlijk wel weer heelhuids terug naar huis kunnen.
En daarom mogen kittens en puppies ook alleen maar mee naar ‘t feest onder begeleiding van hun vader of moeder. Dat ging vorig jaar prima, dus dat gaan we volgende maand weer doen.
Nadat de reacties op de uitnodiging binnen stroomden, kwamen ook ideeën om workshops te geven. Want wat is er nou leuker dan op een feest met vrienden ook nog eens iets nieuws te leren?
Zo waren er vorig jaar de workshops Legaal Bankroven voor beginners, Koken met Kattenkruid, een Masterclass medicatie weigeren, Weilandmuis vangen in de praktijk, Leeuwentemmen voor beginners, Waslijn wandelen (als onderdeel van de cursus Kattobatiek), Slootsnorkelen voor beginners, Krabtonspringen met één achterpoot en nog veel meer…

Wokkelglijbaan

Behalve tenten om heerlijk naar muziek te luisteren of te relaxen, waren er natuurlijk ook kraampjes waarin vrienden hun zelfgemaakte spullen aan de kat of hond konden brengen. Er was een proeverij tent, waar je de laatste nieuwe hapjes en snekkies kon proeven en diverse tentjes door ‘t weiland om catnipwijn en bottenbouillonbier te drinken. Voor de kleintjes en geheelonthouders was dat natuurlijk ook verkrijgbaar in een 0.0 versie, net als gewoon vers water en diverse soepjes.
Maar de klapper van ‘t feest was natuurlijk de metershoge dubbele wokkelglijbaan, waarvan de ene baan in het weiland uitkwam en de andere baan in de sloot, waar ik zelf heb leren zwemmen en nog steeds graag m’n baantjes trek. En als afsluiting vorig jaar was er een spontane dropping met muizenjacht, met aansluitend nog een enorme barbecue voor ‘t slapen gaan.

Dit jaar

Dat alles doen we grotendeels dit jaar dus weer opnieuw. De kraampjes en de tenten zijn al geregeld, de sponsors voor de proeverij maken alweer overuren om het nieuwste van ‘t nieuwste te kunnen presenteren en de wokkelglijbaan wordt de vrijdag voor ‘t feest geleverd en opgezet.
Er zijn ook alweer aanmeldingen van vrienden die dit jaar graag een workshop willen geven. Zo kun je nu al inschrijven om te leren slootzwemmen, vrij worstelen, buikdansen en stoktrekken. Maar je kunt ook kiezen voor een kookcursus, een workshop trampoline springen en je kunt kattenliedjes leren zingen voor in de auto.
Zelf heb ik Senior aan ‘t werk gezet om een balanceerbaan te bouwen, met planken op drie centimeter vanaf de grond voor de beginners, tot zeshonderd centimeter hoog voor de gevorderde balanceerders, en verschillende hoogtes daar tussen in. En Junior is druk met het maken van hele dikke kussens, zodat niemand zich tijdens die workshop kan bezeren.
Al met al denk ik dat dit Tweede Grote Weilandfeest die van vorig jaar gaat overtreffen. Want volgende maand gaan we er weer Saame een hele gezellige dag van maken. En net als vorig jaar kun je ook blijven slapen, zodat je zondag in de loop van de dag na een heerlijk ontbijt weer fris en fruitig naar huis kunt.

Doe mee

En als je nou denkt hé, ik kan iets dat ik anderen ook graag wil leren, laat het me dan onderaan deze blog of op m’n eigen Feestboekpagina weten. Dan zorg ik dat je een mooi plekje in het weiland krijgt en kan ik jouw workshop ook op het programma zetten.
Aanmelden voor deelname aan een workshop kan op dezelfde manier, al ben je natuurlijk ook van harte welkom als je niks meer hoeft te leren en gewoon lekker wil feesten met vrienden.
In m’n blog van 19 juli zal ik het definitieve programma bekend maken, en dan hoop ik al m’n blaffende en miauwende vrienden en vriendinnen de zaterdag daarna om 12.00 uur te zien bij de opening van het Tweede Grote Weilandfeest.
Of wat later natuurlijk, dat is ook prima…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep