Hallo lieve katermannen en kattenpoezen
Deze week zat ik veel op mijn favoriete plek in de jungle. In de zon op de schutting. Meestal geniet ik dan van de zon maar deze week hing ik met mij kopje omlaag. Ik had het nieuws gehoord dat Ollie, mijn vriend op facebook, onverwachts tijdelijk moest verhuizen. En dat is natuurlijk niet fijn. Het huis van Ollie moest verbouwt worden en het huis was nu dus geen veilige plek meer.
Roover
Ollie had natuurlijk veel verdriet en angsten. En dat begrijp ik goed. Verandering is nooit fijn. Daar hou ikzelf ook niet van. Alles moet gewoon zijn.
Ik vind dat ik Ollie moet gaan helpen met tips en raad. Daarna sprong ik van de schutting en liep gelijk naar Roover voor overleg.
Roover, Ollie moet tijdelijk verhuizen. Verhuizen is stom maar we gaan hem helpen. We gaan tips geven als ware katermannen. Roover vond het een super goed idee. Dit is wat we samen hebben bedacht:
Geur overdracht: Ollie moet zoveel mogelijk zijn geur overbrengen in zijn tijdelijke huis. In zijn reismand, in de grote keuken, op zijn tijdelijke bed, en op de vensterbank. Dan weet je dit is van mij. Ik zeg altijd geur is alles. Vooral op je dekentje Ollie. Die moet je niet vergeten.
Verkennen: Ollie moet gewoon overal op gaan springen. Met de pootjes de dingen aanraken zodat hij weet, ze doen niks, ik kan eraan snuffelen, het ruikt naar Ollie.
Samen zijn: Zorgen dat je vrouw bij je blijft. Dat moet gewoon vind ik. De hele middag spelletjes doen. Stress moet je eruit spelen. Dat helpt, dan vergeet je je zorgen. Je vrouw kan ook met een doekje langs je gezicht gaan en dan het doekje overal in je tijdelijk huis langs de muren wrijven. Dan weet je: dit huis is van mij!
Cadeautjes: snacks, speeltjes en andere cadeautjes zorgen dat je afgeleid bent Ollie. Dan weet je dat je de gewone dingen kan blijven doen. Ook al blijft zo een tijdelijk huis stom.
De veilige kamer: Ik vind dat je vrouw een kamer moet inrichten met alle spullen die vertrouwd zijn voor je. Dat je weet, dit is mijn kamer, hier ben ik veilig.
Tevreden
En natuurlijk blijven wij je gewoon volgen in je tijdelijke huis via Facebook. En dat doen alle vriendjes en vriendinnetjes hoor. En onderschat de kracht van jezelf niet Ollie. Wij katermannen passen ons overal aan, zolang we weten dat er op ons gewacht wordt. En dat we straks terug gaan naar ons vertrouwde huis. Het komt allemaal goed. Echt waar!
Nadat Roover weg was ging ik nog even op de schutting zitten. Ik voelde me tevreden en gerustgesteld. Want ik wist dat ik mijn vriend Ollie dat had gegeven wat hij het meest nodig heeft: Moed, rust en zijn vertrouwde geur in zijn tijdelijke huis.
En natuurlijk hoop ik dat Ollie snel weer naar zijn eigen huis mag. Ik ga pootjes draaien dat het snel gaat gebeuren. Dikke knuffels van mij en ook van Roover.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en snel veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Plotseling hoorde ik een bekend geluid. Tsjilp tsjilp. Op de schutting zat een brutaal vogeltje. Normaal was ik er achter aan gegaan, maar vandaag liet ik hem maar zitten. Ik gaf de vogel een knipoog, draaide me om en maakte een sprong in de lucht.
De geuren: Vanaf het dak rook de lente nog sterker. Overal waren de mensen in de tuin bezig en rook je alle bloemen. Kijk zij Roover de hel wereld is weer wakker en in de tuinen bezig.
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Ook in de jungle was ik snel. Zwoesj en weg was ik. De wind floot om mijn oren. Ik rende over de schutting, vloog de andere tuin in, checkte daar de vijver, en was in een paar seconden weer terug. Ik hoorde iets, het geluid van een vogel. Ik keek omhoog en daar zat de ekster die ik Sjors noemde. In één flitsende beweging klom ik de boomstam op. Tikte naar Sjors, die net op tijd wegvloog, en ik was alweer beneden op de grond voordat Sjors kra kra kon zeggen.
Zodra ik het warme, pluizige dekentje zag, veranderde ik van een razendsnelle jager in een spinnende katerman. Dan rolde ik mij op tot een perfect rond bolletje, met mijn staart netjes om mij heen geslagen. Mijn ogen vielen half dicht, en je hoorde alleen nog een tevreden prrrr prrrr prrrr.
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
droeg een kippenpak zo geel dat Roover dacht dat de zon was terug gekomen.
Toen de muziek stopte, bukte het piratenmeisje dat haar hoedje was kwijtgeraakt. Daar ben je zei ze, en ze tilde heel voorzichtig het hoedje van Roover zijn kop. Toen aaide ze hem. Roover vond het super stoer. En langzaam liep de groep door.
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Ik begon bij de voordeur. Rook aan de mat, en aan de schoenen. Onderzoek afgerond. Niets gevonden. Verdachte nummer 1: de duif. Ik sprong op de vensterbank. De duif zat er weer. De duif keek terug, ik keek terug naar de duif. Er was stilte. Toen sprong de duif op en vloog weg. Verdachte nummer 2: Roover. Ik liep op hoge poten richting Roover. Roover lag heerlijk op zijn stoel zoals alleen hij dat kan. Ik ging voor hem staan en staarde hem aan. Roover staarde terug. Ik miauwde: heb jij mij een kaart gestuurd? Roover likte rustig zijn poot, draaide zich om en ging vervolgens verder met relaxen. Het antwoord was duidelijk. Roover was niet zijn geheime Valentijn.