Categorie archieven: Doerak en Bliksem

🐾 Bliksem denkt na over de vakantieperiode

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het warme zomerweer is al lang bezig en het is nu de periode dat de mensen van mijn vriendjes en vriendinnetjes aan vakantie denken en dus misschien wel weggaan. Maar hoe zit het dan met de aandacht en verzorging dacht ik?

Ik lag zoals zo vaak languit op de vensterbank. De zon zat achter het zonnescherm. Ik wiebelde met mijn staart en tikte een aantal malen tegen het hout. Zo, ik heb het goed voor elkaar dacht ik. Mijn mensen gaan deze zomer niet op vakantie, en ik had al grootste plannen gemaakt met Roover. Samen zouden we de tuin bewaken, achter ritselende blaadjes aanjagen, en dutjes doen onder de grote struik. Het belooft een heerlijke vakantieperiode te worden.
Maar terwijl ik daar zo lag, dwaalde mijn blik af naar de buurt en naar al mijn vriendjes en vriendinnetjes op facebook. Het was stil in de tuinen. Veel huizen waren donker en de rolluiken waren naar beneden. Een vlaag van onrust schoot door mijn katten gedachten.
Hoe zou het eigenlijk met al mijn vriendjes en vriendinnetjes gaan?

Luna

Ik dacht aan Luna, de mooie kat van het hoekhuis. Haar mensen gingen wel op vakantie. Zou er iemand zijn die Luna haar favoriete snoepjes gaf? En aan de overkant zat snuffel, het konijn van de overburen in de achtertuin. Zou hij wel genoeg vers water en sappige worteltjes krijgen?
Ik ging rechtop zitten. Mijn oren gingen rechtop staan. Ik kon het niet loslaten. De gedachte dat mijn vrienden misschien eenzaam waren of zonder aandacht zaten, lieten mijn snorharen trillen van bezorgdheid.
Roover! Miauwde ik luid, toen hij de woonkamer binnenkwam. Roover keek op naar de vensterbank en keek met grote ogen mij aan.
We hebben een missie, sprak ik in kattentaal. Wij hebben vakantieplannen gemaakt maar we moeten controleren of de rest ook goed verzorgd wordt. Roover gaf een instemmende miauw, en zwiepte met zijn staart. We gingen op onderzoek uit.
Eerst liepen we naar de overkant om naar Snuffel te spieden. Ik klom de tuin in terwijl Roover op de uitkijk stond. Ik slaakte een zucht van verlichting. Het buurmeisje stond net in de tuin. Zij ververste het water van Snuffel en legde een grote pluk vers hooi neer. Snuffel huppelde vrolijk rond. Dat zat dus wel goed.
Daarna liepen we naar het huis van Luna. Ik gluurde door het raam. Tot mijn verrassing zag ik de leuke buurvrouw in de keuken staan. Zij was de oppas voor Luna. Ze vulde Luna’s bakje met de luxe brokjes waar zij zo gek op is. En Luna kreeg ook nog uitgebreid knuffels achter haar oren. Ik hoorde Luna door het glas heen spinnen.
Ik sprong van de vensterbank af en landde zachtjes naast Roover. Alle zorgen verdwenen uit mijn lijf. De mensenvrienden in de buurt hadden hun zaakjes goed geregeld. Iedereen kreeg de zorg, liefde en aandacht die ze verdienen, ook dus tijdens de vakantieperiode.
En voor al mijn facebook vrindjes en vriendinnetjes: Zorgen jullie ook goed voor elkaar? En laat je maar veel verwennen met snekkies en knuffels. Dat is belangrijk. Samen zijn we sterk.

Vakantie

Met een gerust hart liep ik met Roover terug naar mijn eigen vertrouwde tuin. De vakantie was nu echt begonnen. Ik nestelde mijzelf heerlijk naast Roover en zag dat de egel familie ook voorzien was van vers water en brokjes.
Ik deed samen met Roover de ogen dicht en we begon tevreden te spinnen. Het gaat een prachtige zomer worden.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem vertelt hoe hij het hete weer doorkwam

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Zoals jullie allemaal weten is mijn naam Bliksem en die heb ik niet voor niks. Dat kan je goed zien als ik achter een vlieg of vogel aan zit. Maar met deze tropische hitte van de afgelopen week was er van die snelheid weinig over. Ik lag languit op de koele vloer in de kamer. Ik had mijzelf uitgerekt tot wel een meter lang, in de hoop elk spoortje koelte van de vloer op te vangen.
Buiten in de jungle was het zinderend warm. De zon brande op het dak en de schutting, en zelfs de vogels hielden hun snavels dicht. Ik zuchtte eens diep. Mijn vacht voelde vandaag als een dikke winterjas die ik maar niet uit kon trekken.

Schema

Om de dagen goed door te komen had ik voor mijzelf een strak schema ontwikkeld. In de ochtend verhuisde ik van de gang naar de badkamer, waar ik met mijn pootjes in de wasbak ging liggen. Dat was heerlijk koel. In de middag als de zon op haar hoogst stond, zocht ik de schaduw en de koele vloer in de keuken op. Mijn manmens had daar een natte koude handdoek neergelegd en een bakje met koud water met ijsklontjes erin. Dat vond ik fijn om af en toe aan te likken.
Maar terwijl ik daar zo lag te liggen begon het te knagen in mijn kattengeweten. Ik was natuurlijk niet alleen een knappe katerman, maar ook de onofficiële koning van de buurt. Ik maakte mij zorgen. Hoe zou het gaan met mijn vrindjes en vriendinnetjes in de buurt?
Zou Roover ook een koel plekje hebben gevonden? En hoe zat het met Luna, de poes van het hoekhuis? Ik kneep mijn ogen bezorgd samen. Ik moest ook aan de schuwe zwerfkatjes denken. Wie gaf hun nu vers water?
Toen de avond eindelijk gevallen was en de felle zon achter het huis van de overburen zakte, begon er een klein briesje te waaien. Ik kwam gelijk in actie. Het was tijd voor een inspectieronde.

Buiten

Ik glipte naar buiten. De tegels voelden nog warm aan, maar de lucht was nu best wel heerlijk. Ik liep met hoog opgegeven staart naar de schutting en sprong erop. Vanuit mijn hoge post keek ik over de tuinen uit. Ik begon te miauwen, met een beetje vragende toon.
Al snel hoorde ik geritsel in de struiken. Daar was Roover. Die luis spinnend tegen een waterbakje met zijn kop wreef. Hij zag er goed en tevreden uit. Een paar huizen verderop zat Luna op het schuurdak. Ze gaf zichzelf een uitgebreide wasbeurt om haar vacht te koelen, maar ze zwaaide vrolijk met haar staart naar mij. Dat was een goed teken.
Ik haalde opgelucht adem. Mijn vriendjes en vriendinnetjes waren slim genoeg om de hitte te overleven. En mijn manmens riep dat hij filmpjes had gekregen dat de zwerfkatjes goed verzorgd werden met veel water, eten en koeldekens. Net toen ik weer naar binnen wilde gaan voor mijn avondbrokjes, zag ik bij de grote heg een glanzende schaal staan. Het zat tot de rand toe vol met vers, schoon water. De familie egel stond er samen tevreden van te drinken.

Binnen

De mensen hadden goed voor de dieren gezorgd. Met een gerust hart liep ik weer naar binnen. Ik sprong op het voeteneind van het bed van mijn manmens, waar de ventilator een heerlijk briesje blies. Het was een zware warme dag geweest, maar de buurt was veilig, mijn vriendjes en vriendinnetjes waren oké, en ik kon eindelijk gaan dromen van koelere dagen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem over vakantie en regenachtig weer

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik vind het maar een vreemd idee dat mijn mensen een paar dagen op vakantie gaan. Gelukkig doen ze dat niet zo vaak en gaan ze nooit echt lang weg, maar toch. Ik moet alvast waterdichte plannen maken om de dagen door te komen. En ondertussen moet ik samen met Roover de seizoen knoppen fixen, omdat veel van mijn vriendjes en vriendinnetjes klagen over de regen en dat de zon verdwenen is.

Regen

Met een scheve kop keek ik mijn baasjes aan. Inpakken? Koffers sjouwen? Ze gingen echt een paar dagen op vakantie, midden in het jaar. Ik vond dat maar raar. Wie zou er nou op het huis passen als hij het niet deed?. In mijn hoofd maakte ik alvast grootste plannen om de dagen door te komen. Mijn kattenkwaad agenda zat al propvol.
Alsof dat nog niet genoeg was, kwam Roover aangesneld. De mensen waren in paniek. Niet alleen om het feit dat ze weggingen, maar ze bleven maar zeuren over het druilerige regenachtige weer. Ook al mijn vrindjes en vriendinnetjes hadden het erover. Of ik daar niet eventjes wat aan kon doen?

Ik zuchtte diep. Gelukkig stond Roover paraat. Samen moesten ze op onderzoek uitgaan. We liepen regelrecht naar de seizoen knoppen in de oude schuur. Het geheime paneel waarmee het weer werd geregeld. Er bleek flink wat stuk te zijn. Er zat ook zand in de tandwielen. Dat is niet zomaar opgelost dacht ik. Zo te zien heb ik wel 3 dagen nodig om alles weer soepel te laten draaien. Met een ferme poot begon Roover aan de knoppen te draaien. Maar ik zag dat we toch echt eerst al het zand eruit moesten halen. Anders gaan die wielen echt niet draaien. Door alle zand waren de knoppen vastgelopen op de herfst stand. Ik zei tegen Roover: kom we gaan aan de slag. Elke dag zand eruit halen en als dat klaar is kunnen we de knoppen van herfstachtig naar zomers en zonnig draaien. Volgens mij zijn we eind van de week wel klaar. Dan kan iedereen weer genieten van de zon en warmte.

Plannen

Tussendoor moet ik tijdens de afwezigheid van mijn mensen het huis nog veranderen in mijn persoonlijke pretpark. Dit zijn mijn plannen voor de komende dagen:
1. De bank invasie: Ik ga overal op de bank slapen, en Roover mag meedoen.
2. De snoepjesjacht: Roover duwt de kastjes open voor extra snacks. Ik vertel waar ze liggen.
3. Kussentrappelen: We gaan alle kussens in de woonkamer leegschudden.
4. Pootjes – kunst: Met natte pootjes ga ik allemaal tekeningen op de vloer maken.
5. Feestmaal: Samen met Roover ga ik zorgen dat we extra eten krijgen. Door de leuke buurvrouw zielig aan te kijken en te miauwen dat we niet genoeg eten hebben gehad. Daar ben ik namelijk heel goed in. En Roover is een snelle leerling.
Het blijft raar de vacansie, maar op deze manier kom ik die paar dagen wel door. En als mijn mensen weer terug zijn krijg ik veel extra knuffels en snacks. En ik ga ze natuurlijk de eerste nacht als ze terug zijn heel fijn uit hun slaap halen. Dat hebben ze dan wel verdiend vind ik.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem weet hoe we met de vakantieperiode moeten omgaan

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het is weer de dag met de maan erin en dan schrijf ik mijn verhaal. Ik ga jullie vertellen over de vakantieperiode die er aankomt, en hoe wij als katers en poesen daar mee om moeten gaan.

Schutting

Het was maandagmiddag en ik precies op de plek waar alle grote kattentechnieken worden besproken: Bovenop de schutting. Een eindje verderop zat Roover, mijn trouwe vriend en compagnon in alle kattenkwaad. Roover was niet altijd even slim, hij is soms zo druk en actief dat hij eerst springt en pas daarna nadenkt of er wel een landingsbaan is.
Roover, sprak ik met een zucht. Het is bijna zover. De grote leegte komt eraan. Roover stopte midden in een grondige poetsbeurt en keek mij met grote ogen aan. De grote leegte? Bedoel je dat dat het bakje met de brokken op zijn? Ik zei nog dat we die muis moesten bewaren voor noodgevallen!

Roover

Nee, dat is het niet het is erger zei ik. De vakantieperiode. De tweebenige gaan weer koffers inpakken. Dat betekent dat we straks worden opgezadeld met buurvrouw Truus. Truus Roover, het mens dat denkt dat één aai over onze bol per dag voldoende compensatie is voor het feit dat ze de brokjesautomaat niet snapt.
Roover miauwde: nee, niet Truus. Die geeft altijd light brokjes waar helemaal geen smaak aan zit. We moeten een plan maken, Bliksem. We moeten voorkomen dat ze weggaan.
Ik begreep het en knikte. Ik sprong van de schutting af en liep naar binnen waar de vijand in de slaapkamer klaarstond: de grote blauwe rolkoffer. Plan1: Ik ga gewoon met mijn hele lichaam in de koffer liggen. Als ik daar ga liggen kunnen ze hem niet inpakken. Ik ben immers onmisbaar. Roover keek toe hoe ik mij over de rand van de koffer rolde. Goed idee Bliksem. Maar wat als ze de koffer dichtritsen? Dan ga je mee naar Spanje en daar is geen fatsoenlijk brokje te bekennen.
Ik sprong gelijk uit de koffer. Goeie tip Roover. Plan 1 gaat niet door. Wat kunnen we nog meer doen? Roover sprong naar de koffer en begon aan het draaislot te krabben met zijn uitschuifbare mega nagels. Als ik het draaislot kapot maak kunnen ze de koffer niet openmaken en kunnen ze ook niet reizen. Goed plan zei ik, maar waarom gaan de tweebeners eigenlijk weg? Omdat ze rust willen. Nou die rust kunnen wij ze ook hier geven.

Het plan

Wij staken onze koppen bij elkaar en smeden het thuisblijf plan:
1. De wekker sabotage: Elke ochtend om 04.00 luidkeels miauwen alsof de wereld vergaat. Dan zijn de mensen overdag te moe om nog weg te gaan.
2. De paspoort gijzeling: Bliksem zou de paspoorten van de tweebeners onder de koelkast schuiven, vlak achter het verloren borsteltje waar werkelijk nooit iemand bij kon.
3. Het charme offensief: Continu op de schoot van de mensen liggen zodat ze fysiek niet kunnen opstaan om te vertrekken. Dat is gewoon zo, mensen staan niet op als een kat op hun schoot slaapt.

Tassen

Net toen we ons plan wilden bezegelen, ging de voordeur open. Mijn manmens kwam binnen met tassen vol van de dierenwinkel. Ik spitste mijn oren en Roover snoof de lucht. Kijk eens wat we hebben voor als we straks een weekje weg zijn zei mijn manmens tegen mij. Blikjes luxe tonijn paté, nieuw speelgoed en we hebben de leuke buurvrouw van een paar deuren verder gevraagd om op te passen. Je weet wel de buurvrouw waar je steeds lekkere snoepjes van krijgt.
Ik keek naar Roover en Roover keek naar mij. In één beweging liep ik naar de koelkast en tikte met mijn poot de paspoorten tevoorschijn en legde ze netjes in het midden van de kamer. Roover begon ondertussen luidruchtig te spinnen tegen mijn baasje.
Weet je zei ik, die vakantieperiode is eigenlijk zo slecht nog niet. Zolang Truus maar thuisblijft!
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem vertelt over de warmte in de tuin jungle

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het is Roover en mij gelukt om het warme weer en de zon terug te krijgen. Maar hoe ga je nu met de warmte om in je eigen jungle? Ik ga het uitleggen.

Schaduw

Ik ben natuurlijk de onbetwiste koning van de tuin jungle. Samen met mijn mensen trotseer ik de hitte als een ware zenmeester. Er zijn strategische schaduwplekjes waar zelfs de irritante vliegen niet kunnen komen.
Met mijn zwarte glimmende vacht steek ik altijd mooi af tegen het groene gras in mijn territorium. Maar als het dan ineens tropisch warm wordt gaat mijn actieradius wel drastisch anders worden. Normaal ben ik een drukke jager. Maar nu even niet.
Waar ik normaal door de struiken vlieg en slinger ben ik nu een luie zon aanbidder geworden. Als de zon heel heet wordt kies ik niet voor een plek in de volle zon. Nee, ik heb dan hele goeie schaduwplekjes. Precies onder de bladeren van de grote struik, waar de grond veel koeler is. Ik druk mijn buik dan plat tegen de aarde die daar veel koeler is. En soms ziet dat er raar uit zeggen mijn mensen.

Rust

Met deze warmte is het rustig in mijn jungle. De vogels vliegen nog wel rond maar daar kijk ik niet naar op. Teveel gedoe met die warmte. Het enige wat ik dan doe is als er toch een vlieg in de buurt is die met een bliksemsnelle reactie weg meppen. Vervolgens draai ik me op om na een diepe zucht lekker verder te slapen.
Als het echt te warm wordt dan verhuis ik naar onder de tuintafel. De tegels zijn daar heerlijk koel. Ik ga dan languit op de koele tegels liggen en dan heb ik ook nog de schaduw van het zonnescherm. Dit is strategisch een super goeie plek om de vogels uit de boom te kijken. Zo spaar ik energie voor de koelere avonduren als de jungle weer helemaal van mij is.

Liggen

Soms komt Roover de jungle binnen lopen en dan wordt het best wel komisch luieren. Wij hebben allebei onze eigen plekken om te luieren.
In de jungle staat een Hosta. Dat is de favoriete plek van Roover om te gaan liggen. Maar ik vind het daar ook wel fijn. We lossen dat samen op door synchroon te gaan liggen. We liggen dat op exact dezelfde manier languit onder de Hosta bladeren.
Van samen jagen komt dan niet zoveel terecht. Soms vliegt er een dikke bromvlieg over het gras. De jacht instincten treden dan wel in werking maar dan wel in slow motion.
Ik geef Roover dan een miauw waarschuwing, zodat hij weet dat er een vlieg is. Roover tilt dan zijn kop op en volgt de vlieg met zijn ogen. Maar niemand van ons komt echt in beweging. Wij kijken eigenlijk de vlieg gewoon weg.
Soms liggen we ook achter in de jungle onder de parasol. Maar de schaduw verschuift de hele tijd. Stom is dat. Dus om de zoveel tijd verschuif ik een stukje naar links om in de schaduw te blijven. Roover gaat mij dan nadoen en doet precies hetzelfde. Net of hij vast zit met een touwtje aan mij. En zo kunnen we ineens 3 meter verder liggen zonder ook maar één poot gelopen te hebben.

Baas

Als de avond valt en het koelt af keert de echte energie pas echt terug. Dan sprint ik met Roover weer door de struiken. Klaar om te laten zien wie hier echt de baas is van de afgekoelde tuinjungle. Dat ben ik natuurlijk maar mijn vriend mag meedoen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem