Categorie archieven: Doerak en Bliksem

🐾 Bliksem snapt vriend Kever wel

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Als eerste moet ik even terugkomen op het verhaal van mijn vriend Kever. Hij vertelde dat hij gevochten had en dat eigenlijk niet leuk vond. Maar ik snap Kever wel. Ik ga het jullie uitleggen.
Vriend Kever had dus gevochten, hij had een paar krassen opgelopen en zijn haren stonden overeind. Hij voelde zich best wel schuldig, want vechten mag eigenlijk niet. Maar ik snap mijn maatje wel.

Tuin

Het zit namelijk zo, een tuin is voor een kat niet zomaar een stukje gras. Het is zijn koninkrijk. Je geur hangt er aan elke struik en elke boomtop. Dat is jouw veilige haven. Als er dan plotseling een vreemde kat over het hek of schutting springt, is dat alsof een piraat ongevraagd je kasteel binnenstormt.
Je kan natuurlijk eerst nog gaan blazen en jezelf heel groot maken. Dat is onze kattentaal voor: HO eens even, dit is mijn terrein! Maar als dan de indringer niet luistert, tsja dan wordt het anders. Ik weet echt wel dat Kever geen ruziemaker is, maar gewoon een beschermer. Hij verdedigt zijn huis en zijn favoriete slaapplekjes. Dat is normaal. Dat is nu eenmaal onze natuur, het is oer.
Dus ik snap het wel. De volgende keer moet Kever gewoon twee keer zo hard blazen, dan rent de indringer gewoon hard weg. Of hij weet, ik moet eerst even toestemming vragen aan Kever of ik zijn jungle mag bezichtigen. Zo doe ik dat ook in mijn jungle.
Nu met het hele hete weer zit ik ochtends vaak vroeg buiten met mijn manmens. Dat gaat niet vanzelf. Eerst moet ik hem wakker maken door een natte neuszoen te geven en dwingend te miauwen: opstaan slaapkop, de jungle roept.
Even later zitten we samen op het terras. Het manmens drinkt een mok koffie, en ik drink uit de waterbak. Ik doe dan tegelijk de jungle bewaken, terwijl mijn manmens nog slaperig aan zijn koffie zit.

Ochtend

Kijk, daar bewoog iets, een verdwaald blad dat uit de boom viel. Ik sloeg er wild naar en keek mijn manmens triomfantelijk aan: geen dank dat ik zojuist je leven heb gered.
Toen hij daarom lachte, sprong ik gezellig op zijn schoot. Precies op dat moment vloog er een ekster op de schutting. Ik verstijfde, mijn staart zwiepte heen en weer en ik begon zachtjes te praten (ek – ek – ek – ek).
Mijn manmens aaide over mijn vacht en kop om me te kalmeren. En dat lukte wonderwel.
En zo zit ik dan daar samen elke ochtend vroeg, als koning van de jungle met mijn trouwe koffiedrinkende dienaar.
Klaar voor een nieuwe dag vol avontuur.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem vertelt over vroeg naar buiten gaan

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Zodra de eerste zonnestralen door de gordijnen kieren, gaan mij oogjes open. Het is pas 05.00 in de ochtend, maar voor mij is de dag officieel begonnen. Buiten roepen de vogels, en ik moet daar bij zijn. Nu meteen.
Mijn mensen liggen nog in diepe slaap. Ik weet dat ik tactisch te werk moet gaan om de achterdeur open te krijgen.

Trucjes

Daar heb ik natuurlijk verschillende trucjes voor en ik zal ze voor mijn vriendjes en vriendinnetjes doornemen. Dan kunnen zij er ook gebruik van maken. Dat kan maar zo.

1. De subtiele psyhoterror:
Ik begin met de starende blik. Ik ga op het kussen van mijn manmens zitten, vlak voor zijn gezicht. Ik spin niet, ik beweeg niet. Ik staar alleen maar met grote dwingende ogen. Als mijn manmens na vijf minuten nog niet reageert, ga ik over naar mijn favoriete speelgoed: Het rolgordijn. Meet één pootje trek ik het plastic koortje naar achteren en laat het dan met een luide tik tegen het raam kletteren.

2. Fysiek contact:
Mijn manmens slaapt overal doorheen, dus daar is zwaarder geschut voor nodig. Ik loop zachtjes over mijn manmens zijn borst. Ik stop precies bij mijn manmens zijn gezicht, en begin met mijn ruwe tong heel vasthoudend aan zijn neus te likken. Als mijn manmens zijn hoofd omdraait, zet ik mijn troef in: het zachte, maar onmiskenbare plop-pootje. Ik tik met een fluwelen pootje, zonder nagels, heel ritmerend tegen mijn manmens oogleden.

3. De echte aanval:
Als de mensen nog steeds doen alsof ze slapen, verander ik van tactiek. Ik spring dan uit bed en loop naar de slaapkamerdeur. In plaats van een normale miauw, zet ik een klaaglijk, theatraal gehuil in dat klinkt alsof ik al weken geen eten heb gehad. Om het af te maken, begin ik fanatiek te krabben aan de kier onder de deur. Kras, kras, kras.

Staart

Oké, oké, ik ga al zucht mijn manmens dan vermoeid. Hij stapt met zijn verkeerde been uit bed en sloft naar beneden.
Ik ren met een triomfantelijk opgezette staart voor mijn manmens uit, de trap af, rechtstreeks naar de achterdeur. Zodra hij de knip van de deur afhaalt en deze opent, glip ik naar buiten. Ik spring op de schutting en kijk nog één keer achterom naar mijn slaperige baasje. Mijn missie is weer geslaagd. Als koning van de jungle en de ochtend heb ik mijn territorium weer heroverd.
Enne oh ja baasje, niet gaan slapen he, want ik kom straks mijn brokjes eten.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem weet iets over selfies

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie wat vertellen over selfies. De selfie van Ollie kwam voorbij op Facebook en dan ben ik natuurlijk een katerman met een missie.
Op de tafel lag het glimmende, rechthoekige ding van mijn manmens onbeheerd. Ik wist precies wat dat betekende: tijd voor een fotoshoot. Met een gerichte sprong landde ik op het scherm. Klik. De selfie was een feit. Helaas bestond de foto voornamelijk uit een extreem ingezoomd neusgat en een wazige snorhaar.
Ik was echter vastberaden om de perfecte Insta-Kat te worden. Elke keer als het manmens even niet keek sloeg ik toe. Ik nam een duckface, wat mislukte omdat ik geen eend ben maar een kat, de stoere blik selfie, en de kijk mij eens lief slapen selfie. En zo bleef ik maar selfies nemen. En mijn manmens snapte er niks van dat zijn batterij steeds leeg was en dat zijn telefoon vol stond met harige kunstwerken.

Masterclass

Ik vond dat mijn vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt en op Facebook ook wel selfies konden gebruiken. Dus hier is mijn masterclass selfies maken vanaf mijn schutting gepresenteerd.
1. Let goed op je “pose” want dit is belangrijk. Dus niet je telefoon bedienen met je staart. Want dan sta je er vreemd op.
2. Wees geduldig. Doe niet zoals Roover door er heel hard bovenop te springen. Want dan kan het gebeuren dat je WhatsApp activeert. Roover stuurde een bericht naar mijn manmens met de tekst: rvrvrvrvrvrvrvrvrvrvr.
3. Ga niet op de telefoon liggen. Je kan zomaar in slaap vallen. En dan heb je een serie van honderd pikzwarte foto’s van je buikharen.
4. Ga niet likken aan de telefoon. Want dan wordt het een kwijlerige bedoeling. En dat vind niemand leuk.
Maar wat is dan de beste manier? Dat ga ik jullie uitleggen met basisregels. Ik sprong opnieuw op de schutting en hield met luid gemiauw een vurige toespraak:
1. De poottechniek. Gebruik nooit je hele lichaam. Een zachte aanraking van je voetkussentje is voldoende om de knop aan te raken.
2. De belichting. Ga altijd in het zonnetje liggen. Dan glimt je vacht mooi. En kijk niet in de flitser. Want dan krijg je enge laser-ogen op de foto.
3. De compositie. Zorg dat je voerbak leeg is op de achtergrond. Dat werkt sympathie op bij de volgers. En hopelijk extra snoepjes.
Nu kunnen mijn Facebook vriendjes en vriendinnetjes gaan oefenen. Net als Roover. Na uren zwoegen was daar voor hem het succesmoment. Roover deed een stap naar voren, nam de slaaphouding aan en hief zijn poot op en ….KLIK.

Foto

Mijn manmens vond die avond een perfect scherpe foto van Roover op zijn telefoon. Met mij op een andere foto uitgebeeld als de ultieme influencer. Mijn manmens gebruikt die foto nu als achtergrond op zijn telefoon. Al snapt hij nog steeds niet hoe ik de filter “vintage glow” heb toegepast.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem denkt na over de vakantieperiode

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het warme zomerweer is al lang bezig en het is nu de periode dat de mensen van mijn vriendjes en vriendinnetjes aan vakantie denken en dus misschien wel weggaan. Maar hoe zit het dan met de aandacht en verzorging dacht ik?

Ik lag zoals zo vaak languit op de vensterbank. De zon zat achter het zonnescherm. Ik wiebelde met mijn staart en tikte een aantal malen tegen het hout. Zo, ik heb het goed voor elkaar dacht ik. Mijn mensen gaan deze zomer niet op vakantie, en ik had al grootste plannen gemaakt met Roover. Samen zouden we de tuin bewaken, achter ritselende blaadjes aanjagen, en dutjes doen onder de grote struik. Het belooft een heerlijke vakantieperiode te worden.
Maar terwijl ik daar zo lag, dwaalde mijn blik af naar de buurt en naar al mijn vriendjes en vriendinnetjes op facebook. Het was stil in de tuinen. Veel huizen waren donker en de rolluiken waren naar beneden. Een vlaag van onrust schoot door mijn katten gedachten.
Hoe zou het eigenlijk met al mijn vriendjes en vriendinnetjes gaan?

Luna

Ik dacht aan Luna, de mooie kat van het hoekhuis. Haar mensen gingen wel op vakantie. Zou er iemand zijn die Luna haar favoriete snoepjes gaf? En aan de overkant zat snuffel, het konijn van de overburen in de achtertuin. Zou hij wel genoeg vers water en sappige worteltjes krijgen?
Ik ging rechtop zitten. Mijn oren gingen rechtop staan. Ik kon het niet loslaten. De gedachte dat mijn vrienden misschien eenzaam waren of zonder aandacht zaten, lieten mijn snorharen trillen van bezorgdheid.
Roover! Miauwde ik luid, toen hij de woonkamer binnenkwam. Roover keek op naar de vensterbank en keek met grote ogen mij aan.
We hebben een missie, sprak ik in kattentaal. Wij hebben vakantieplannen gemaakt maar we moeten controleren of de rest ook goed verzorgd wordt. Roover gaf een instemmende miauw, en zwiepte met zijn staart. We gingen op onderzoek uit.
Eerst liepen we naar de overkant om naar Snuffel te spieden. Ik klom de tuin in terwijl Roover op de uitkijk stond. Ik slaakte een zucht van verlichting. Het buurmeisje stond net in de tuin. Zij ververste het water van Snuffel en legde een grote pluk vers hooi neer. Snuffel huppelde vrolijk rond. Dat zat dus wel goed.
Daarna liepen we naar het huis van Luna. Ik gluurde door het raam. Tot mijn verrassing zag ik de leuke buurvrouw in de keuken staan. Zij was de oppas voor Luna. Ze vulde Luna’s bakje met de luxe brokjes waar zij zo gek op is. En Luna kreeg ook nog uitgebreid knuffels achter haar oren. Ik hoorde Luna door het glas heen spinnen.
Ik sprong van de vensterbank af en landde zachtjes naast Roover. Alle zorgen verdwenen uit mijn lijf. De mensenvrienden in de buurt hadden hun zaakjes goed geregeld. Iedereen kreeg de zorg, liefde en aandacht die ze verdienen, ook dus tijdens de vakantieperiode.
En voor al mijn facebook vrindjes en vriendinnetjes: Zorgen jullie ook goed voor elkaar? En laat je maar veel verwennen met snekkies en knuffels. Dat is belangrijk. Samen zijn we sterk.

Vakantie

Met een gerust hart liep ik met Roover terug naar mijn eigen vertrouwde tuin. De vakantie was nu echt begonnen. Ik nestelde mijzelf heerlijk naast Roover en zag dat de egel familie ook voorzien was van vers water en brokjes.
Ik deed samen met Roover de ogen dicht en we begon tevreden te spinnen. Het gaat een prachtige zomer worden.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem vertelt hoe hij het hete weer doorkwam

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Zoals jullie allemaal weten is mijn naam Bliksem en die heb ik niet voor niks. Dat kan je goed zien als ik achter een vlieg of vogel aan zit. Maar met deze tropische hitte van de afgelopen week was er van die snelheid weinig over. Ik lag languit op de koele vloer in de kamer. Ik had mijzelf uitgerekt tot wel een meter lang, in de hoop elk spoortje koelte van de vloer op te vangen.
Buiten in de jungle was het zinderend warm. De zon brande op het dak en de schutting, en zelfs de vogels hielden hun snavels dicht. Ik zuchtte eens diep. Mijn vacht voelde vandaag als een dikke winterjas die ik maar niet uit kon trekken.

Schema

Om de dagen goed door te komen had ik voor mijzelf een strak schema ontwikkeld. In de ochtend verhuisde ik van de gang naar de badkamer, waar ik met mijn pootjes in de wasbak ging liggen. Dat was heerlijk koel. In de middag als de zon op haar hoogst stond, zocht ik de schaduw en de koele vloer in de keuken op. Mijn manmens had daar een natte koude handdoek neergelegd en een bakje met koud water met ijsklontjes erin. Dat vond ik fijn om af en toe aan te likken.
Maar terwijl ik daar zo lag te liggen begon het te knagen in mijn kattengeweten. Ik was natuurlijk niet alleen een knappe katerman, maar ook de onofficiële koning van de buurt. Ik maakte mij zorgen. Hoe zou het gaan met mijn vrindjes en vriendinnetjes in de buurt?
Zou Roover ook een koel plekje hebben gevonden? En hoe zat het met Luna, de poes van het hoekhuis? Ik kneep mijn ogen bezorgd samen. Ik moest ook aan de schuwe zwerfkatjes denken. Wie gaf hun nu vers water?
Toen de avond eindelijk gevallen was en de felle zon achter het huis van de overburen zakte, begon er een klein briesje te waaien. Ik kwam gelijk in actie. Het was tijd voor een inspectieronde.

Buiten

Ik glipte naar buiten. De tegels voelden nog warm aan, maar de lucht was nu best wel heerlijk. Ik liep met hoog opgegeven staart naar de schutting en sprong erop. Vanuit mijn hoge post keek ik over de tuinen uit. Ik begon te miauwen, met een beetje vragende toon.
Al snel hoorde ik geritsel in de struiken. Daar was Roover. Die luis spinnend tegen een waterbakje met zijn kop wreef. Hij zag er goed en tevreden uit. Een paar huizen verderop zat Luna op het schuurdak. Ze gaf zichzelf een uitgebreide wasbeurt om haar vacht te koelen, maar ze zwaaide vrolijk met haar staart naar mij. Dat was een goed teken.
Ik haalde opgelucht adem. Mijn vriendjes en vriendinnetjes waren slim genoeg om de hitte te overleven. En mijn manmens riep dat hij filmpjes had gekregen dat de zwerfkatjes goed verzorgd werden met veel water, eten en koeldekens. Net toen ik weer naar binnen wilde gaan voor mijn avondbrokjes, zag ik bij de grote heg een glanzende schaal staan. Het zat tot de rand toe vol met vers, schoon water. De familie egel stond er samen tevreden van te drinken.

Binnen

De mensen hadden goed voor de dieren gezorgd. Met een gerust hart liep ik weer naar binnen. Ik sprong op het voeteneind van het bed van mijn manmens, waar de ventilator een heerlijk briesje blies. Het was een zware warme dag geweest, maar de buurt was veilig, mijn vriendjes en vriendinnetjes waren oké, en ik kon eindelijk gaan dromen van koelere dagen.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem