Categorie archieven: Doerak en Bliksem

🐾 Bliksem over de logeerpartij van Roover

.

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Afgelopen week was een rare week. Er was verdriet op 4 mei en feest op 5 mei, maar ik had ook de hele week Roover te logeren. Hoe ging ik daar mee om? Hoe doe je dat samen? Gaat Roover niet zijn eigen huis missen? En gaat hij op mijn plek liggen of niet? Ik ga vertellen hoe het ging en hoe het afliep.
Het was best een drukke week, al zeg ik het zelf. Het was een week vol kattenkwaad, gezelligheid en ontdekkingsreizen door een ander huis.
De eerste dagen stonden bij Roover in het teken van het hele huis inspecteren. Alles was natuurlijk nieuw voor hem. Ik rende samen door de gangen, de slaapkamers en de keuken. Ik liet hem zien waar de brokkenbakjes stonden. En ik leerde hem de kunst van het “Bliksemsnel” verstoppen.

Samen

En Roover deed zich zo goed verstoppen dat hij zelfs bij mijn mensen in het grote bed ging slapen onder het dekbed. Dat was een goeie verstopplek want mijn mensen hadden hem niet gezien. Die Roover is een slimme jongen en ik had het hem goed geleerd. Ik zeg: pootjes high five voor mij en Roover.
Soms zaten we urenlang op de vensterbank om vogels te observeren en alles wat in de jungle gebeurde. We deden dan samen miauwen en er werd gekeken naar elkaars schaduw onder de struiken.
Na het vele spelen en avonturen beleven lagen we samen te slapen op de warme plekjes in het huis. Wel ieder op zijn eigen plek. Dat was belangrijk, want het is wel mijn huis. En dat samen zijn kan best wel intensief zijn merkte ik. Maar Roover merkte dat ook.
Het hoogtepunt van de week was een avontuur bij Luna in de tuin. Het was een ontdekkingsreis door het onbekende. Maar het eindigde in samen ravotten met Luna.

Naar huis

Maar na een week van gezelligheid en samen zijn ging Roover wel zijn eigen huis en vrouw missen. Er kwam dus een ontknoping, we gingen ieder weer naar onze eigen plek.
Voor Roover was het hoogtepunt van de week de terugkeer van zijn vrouw. Hij had een leuke tijd gehad bij mij, maar was blij om weer bij haar te zijn en in zijn eigen vertrouwde omgeving, en zijn leventje weer op te pakken.
Ik genoot op mijn beurt van de herwonnen rust. Na een week alles gedeeld te hebben, van speelgoed tot brokjes tot slaapplekjes, vond ik het heerlijk om mijn territorium weer helemaal voor mijzelf te hebben.
Ondanks dat we beiden blij waren dat de logeerpartij voorbij was, had ik wel het gevoel dat onze vriendschap versterkt is. We hebben veel gespeeld en samengewerkt maar er gaat uiteindelijk niets boven je eigen huis en routine. Dat vind ik.

Tevreden

Mijn conclusie is dan ook: Een geslaagde logeerpartij, met 2 tevreden katermannen die precies hebben gedaan waar ze zin in hadden. En ook weer blij waren dat het voorbij was.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem vraagt zich af, wie is er nu de koning?

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het is zo dat ik normaal gesproken de wereld beschouw als mijn persoonlijke koninkrijk. Maar deze ochtend was ik toch wel zwaar in de war. Ik zat op de vensterbank en staarde naar buiten. Het was 27 april, maar ik dacht toch echt dat de wereld gek was geworden.
Waarom draagt iedereen ineens die lelijke oranje kleur? Miauwde ik verontwaardigd tegen mijn man mens. En waarom hangt mijn uitzicht vol met rood-witte lappen?
Het was koningsdag. Overal waar ik keek zag ik mensen in oranje shirts, oranje hoedjes en overal hingen vlaggetjes met oranje wimpels. De hele straat was veranderd in een oranje zee.

Ome Doerak

Is dan iedereen Koning? Dacht ik, terwijl ik mijn zwarte vacht uitpluisde. Ik keek naar de buurman die net luidruchtig een oranje tompouce naar binnen werkte. Als hij koning is dan is de democratie ver te zoeken dacht ik. En volgens mij zijn wij, katermannen en kattenpoezen de koning. Ome Doerak was een koning, Roover is een koning, ik ben een koning en tante Fleur was een Koningin. Dat vind ik.
Even later stapte ik toch maar voorzichtig naar buiten. Ik schudde mijn poten eens goed. Overal liepen mensen met spullen uit hun huis, een soort “gratis af te halen” markt op straat.
Is dit de koninklijke schatkamer dacht ik? En ondertussen inspecteerde ik een rammelend oranje kroontje op de grond. Ik sprong spontaan op een kleedje en begon in een doos met knuffels te graven. Dat vond de buurvrouw niet leuk want zij probeerde haar oude spullen te verkopen.
Toen ineens begon de muziek te spelen. Keiharde oranje boven muziek. Ik schrok mij een koninklijk hoedje.
De koning heeft het zwaar dit jaar dacht ik. Terwijl ik een oranje vlaggetje in de wind zag wapperen. Ik dacht bij mijzelf: Deze koningsdag is maar een chaotische bedoeling.
En ineens was het stil. De muziek was weg, de mensen waren weg, maar de sporen van de chaos waren overal. Hoofdschuddend keek ik het aan. Blijkbaar is het koningschap een tijdelijke ziekte. De rust was hersteld. Eindelijk dacht ik. De troon is weer van mij alleen.

Roover

Muisje

Toen ik terug in de vensterbank, veilig achter het glas, keek ik naar buiten. Ik nam gelijk een strategische beslissing. Ik ging languit liggen, precies op de plek waar de zon scheen.
Laat de mensen maar die oranje gekte hebben, dacht ik. Er is maar één de echte koning in deze straat. En die koning gaat nu heerlijk slapen.
Ik sloot mijn ogen en droomde van een wereld waar de enige oranje tompouce een smakelijk muisje was.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem vraagt zich af hoe je het beste kan slapen

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Afgelopen keer had ik een probleem met slapen. Slapen lukte wel, maar hoe moest ik nu liggen? En wat als er onweer is met van die lichtflitsen? Ik ga het vertellen en proberen uit te leggen.
Slapen lukt altijd wel maar nu wist ik niet hoe ik moest gaan liggen. Er kwam onweer aan. Dat voel ik. En vanavond , vanavond was het raak.
Flits! Het hele huis werd even wit. Boem! Het hele huis trilde.
Ik sprong op de bank. Rende door de kamer en naar de hal. Dit is niet fijn dacht ik. Het licht jaagt en de lucht knalt.
Er was mij wel eens verteld wat onweer was. Het is een soort van dansen hoog in de lucht met koude regendruppels die tegen elkaar botsen. En dan zegt het dus boem. En dan komen er ook van die lichten.
Ik probeerde maar te gaan liggen. Ik rolde mij op tot een bolletje. Maar de boem was te hard, ik voelde het trillen in mijn buikje.
Dus ik ging plat op mijn buik liggen met mijn pootjes uitgestrekt. Als het moest kon ik dan snel wegrennen.

Veilig

Mijn man mens riep zachtjes, zo lig je goed dat is een veilige plek. En ineens snapte ik het. Het maakt niet uit hoe ik sliep als ik mij maar veilig voelde. Sommige van mijn vriendjes kruipen diep weg onder de dekens, lekker warm en donker. Andere vriendjes willen juist hoog liggen, op de kast om alles te overzien. En soms is de beste plek gewoon lekker dicht bij je mensen. Want daar voel je de hartslag en warmte, en dat is rustgevend.
Dus ik sprong lekker op bed en ging gezellig tegen mijn mensen aan liggen. Ik hoorde het onweer nog wel maar nu voelde het helemaal niet meer eng aan. Het trillen van de boemen voelde nu bijna aan als een slaapliedje.
Flits, boem, ik deed fijn mijn ogen dicht. Ik had de perfecte slaaphouding gevonden. Veilig en geborgen.

Tips

Doordat ik het nu allemaal snap heb ik een aantal goeie tips voor mijn vriendjes en vriendinnetjes.

  • Veilige plekjes: Kies zelf waar je wil gaan liggen en waar het veilig voelt. Dat kan ook zomaar onder het bed of in de kast zijn. Ik vind het goed.
  • Je mensen kunnen ook de gordijnen dicht doen. Dan zie je lekker de flitsen niet zo.
  • Je mensen kunnen ook tegen je aan gaan praten dan hoor je minder de boemen van buiten.
  • Warmte en rust: een deken of een rustige plek bij je mensen op schoot kan ook veel helpen.
  • Troosten en knuffelen: als je mensen je gaan knuffelen en troosten neem dat vaak de aandacht van het onweer af. Je bent dan minder bang en het is nog gezellig ook.


Het fijne van dat rare onweer is wel dat daarna de luchten anders ruiken. De jungle ruikt dan echt anders. Frisser. Dat voel ik aan mijn snorharen.
En nu ga ik mijzelf eens heerlijk wassen en daarna ga ik op zoek naar Roover. Eens vragen hoe en waar hij heeft geslapen met het onweer.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem speelt verstoppertje

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Het was nog redelijk vroeg in de ochtend en mijn man mens vond het verdacht stil in huis en in de jungle. Hij zag dat ik en Roover nergens te bekennen waren. Ik, de snelle, hyperactieve kater en Roover, de wat luie kater met een diefstal mentaliteit, waren verstoppertje aan het spelen. Althans dat dacht ik.

Verstopper

Ik was ervan overtuigd dat ik de beste verstopper ter wereld ben. Mijn tactiek? Ogen dicht, staart in het zicht. Ik zat verstopt in de oude struik en mijn staart stak er nog net uit als een zwaaiende vlag.
Roover, die mij zocht, liep verveeld door de jungle. Hij had totaal geen zin in dit spel. Maar ik had hem vanochtend snacks gegeven dus hij moest wel meedoen. Roover liep door de jungle, keek naar de struik, zag mijn staart, zuchtte maar liep door.
Hij ziet me niet, ik ben te goed, dacht ik in de struik, terwijl ik mij heel stil hield.
Na 10 minuten besloot Roover dat hij had gewonnen zonder mij te zoeken. Hij liep naar de brokkenbak en begon uitgebreid te eten. En precies op dat moment sprong ik tevoorschijn uit de struik en riep trots: Miauw! Verrassing!
Roover schrok zo erg dat hij met de snacks in zijn bek onder de tuinbank dook. Ik was zo verward dat Roover onder de indruk was mijn verrassing dat ik doorgleed richting de tuindeur, waar ik rustig bleef zitten.
Wie heeft er gewonnen riep ik? Roover keek me aan en ging nonchalant verder met het eten van zijn snacks onder de tuinbank. Ik miauwde van trots dat ik had gewonnen. Maar Roover dacht: Maar ik heb lekker de snacks!

Zwaarder

Toch voelde ik me onoverwinnelijk. Hij zag me lekker niet, en ik liep triomfantelijk door de jungle. Roover opende één oog en zag mij door de jungle lopen. Hij zuchtte nog eens diep, en zo hard dat zijn snorharen ervan trilden. In plaats van achter mij aan te rennen maakte hij gebruik van zijn positie bij de snacks. De schaal met brokken was binnen aanvalsbereik. En Roover liet zich met een nonchalante rol boven op de bak met brokken vallen.
Met zijn 5 kilo was er voor mij weinig kans om de brokkenbak te veroveren. Ondanks dat ik met mijn 6 kilo zwaarder ben dan Roover. Ik moest wat bedenken dus. Maar wat? Roover zat als een dikke kater koninklijk bovenop de brokkenbak en keek naar zijn nagels.
Ik schoot uit de struiken en eindigde precies voor Roover en de brokkenbak. Zullen we het een gelijkspel noemen? Miauwde ik tegen Roover.
Roover stapte traag opzij en miauwde oké. Ik draaide drie keer een rondje van blijdschap en eindigde bovenop de brokkenbak. Roover keek me aan en miauwde: Dit was precies de bedoeling. Een gelijkspel en we delen samen de brokken.
Samen met Roover voel ik mij onoverwinnelijk. Wij gaan samen nog veel meer avonturen beleven. Als Roover maar gewoon goed naar mij luistert. Want ik ben wel de koning van het verstoppen. En van de jungle!
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en snel veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem en zijn snorharen

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Mijn man mens zei laatst dat ik grote snorharen had. Hoe komt dat eigenlijk, en heeft elke kater en poes dezelfde snorharen? Of is het toch anders? Ik ga het uitleggen.

Ze zeggen wel eens dat ik bekend sta om mijn vacht, die als nachtfluweel zo zwart is. Maar dat ik vooral bekend sta om mijn abnormaal lange, spierwitte snorharen.
Mijn snorharen fungeren als supergevoelige radars die de luchtstromen en de breedte van alle openingen meten. Soms vallen ze zomaar uit, en ze groeien dan ook weer vanzelf aan. Dat kan wel maanden duren soms.

Baas

In mijn jungle en de poort regeer ik natuurlijk als baas Bliksem. Waar andere katten soms aarzelden, liep ik met opgeheven kop, met mijn witte snorharen trillend door mijn koninkrijk. Ze dienen als een natuurlijke meetlat, dat ik weet: ik kan hier erdoor. Als mijn snorharen een doorgang raakte, wist ik direct of mijn brede zwarte lijf er doorheen past.
Op een avond, toen de mist dik om de jungle hing, wilde ik door een smalle kier in de schuur. Mijn snorharen tikte zachtjes tegen de houten planken. Niet pasbaar, gaven ze door. Ik stuurde mijn lenige lichaam direct de andere kant op, en ik was dankbaar dat mijn luchtradar mij behoede voor een benarde positie.

Roover

Ik begroette Roover, die in de schuur liep met een vriendelijke knik, waarbij ik mijn snorharen trots naar voren stuurde.
Ik zag gelijk dat Roover andere snorharen had. Dat kan dus maar zo. En soms zijn ze kleiner en zitten ze dichter bij elkaar. Volgens mij komt dat door de volgende oorzaken. En die zijn belangrijk:

  • Mijn snorharen zitten diep in mijn huid. Dat hoort zo. Daardoor kan ik en mijn vriendjes en vriendinnetjes, de kleinste verandering in windrichting voelen. En dat is belangrijk, je weet dan waar je heen moet gaan.

Snorharen kunnen zomaar uitvallen en weer aangroeien. Dat gebeurt mij ook wel eens. Dan ligt er ineens een snorhaar op de vensterbank. Dan zijn ze op en komt er weer een nieuwe aan. Dat weet ik nu en is gewoon zo. Dat heet groeien.
Ik weet nu ook dat het soms wel heel lang duurt voordat de nieuwe snorhaar weer is aangegroeid. Dat duurt soms maanden en dat is helemaal niet eng. Het is gewoon zo.

  • Mijn mensen knippen wel eens mijn nagels, maar wat ze nooit mogen knippen bij mij en al mijn vriendjes en vriendinnetjes, zijn mijn snorharen. Als mijn snorharen worden weggeknipt weet ik geeneens meer waar ik moet lopen en waar ik door kan. Dus dat mag nooit.
    Mijn snorharen zitten ook nooit in dezelfde positie. Soms zijn ze heel lang en super breed uitstaand, en soms zitten ze heel mooi recht dicht bij elkaar. Ook dat is gewoon, dat zag ik ook bij Roover. Hoe is dat eigenlijk bij al mijn Facebook vriendjes en vriendinnetjes?

Sein

Mijn snorharen zijn mijn trouwe metgezellen. Ze helpen mij niet alleen met jagen, maar ze beschermen mij ook tegen gevaar, en te kleine ruimtes. Ze geven mij dan het sein: gevaar! Ook diep in de nacht.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem