Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Vorige week vertelde ik al: moet ik nu een regendans doen of niet. Het was namelijk veel te warm maar vooral veel te droog. Echt niet normaal. Ik kende geeneens een woestijn, maar mijn jungle begon daar wel op te lijken. Maar gelukkig is het allemaal niet meer nodig om de regendans met Roover te doen. Waarvan ik toch al dacht dat het er wel héél raar uitzag.
Ik lag in de jungle en ik rekte mij uitgebreid uit en liet een zacht en tevreden gespin horen. Eindelijk was die drukkende, plakkerige hitte uit de lucht verdwenen. De frisse wind die door de tuin waaide deed mijn glanzende vacht goed. Ik was er helemaal klaar voor. Klaar om mijn koninkrijk buiten op te eisen en lange, ongestoorde hazenslaapjes te doen.

Drie deuren

Maar mijn rust werd verstoord door mijn manmens. Ik hield mijn manmens goed in de gaten toen hij de jungle inkwam. Hij had namelijk twee etensbakjes in de handen en die waren duidelijk niet voor mij en Roover bedoeld. Dat moet ik in de gaten houden.
Ik sprong op en liep met opgeheven staart achter mijn manmens aan. Die liep naar de achterdeur en de poort in. Drie  deuren verder bleef hij staan. Dat is raar dacht ik. Daar wonen Chaos en Kwibus, maar dat zijn binnen katten. Die komen nooit buiten. Ik liep mee de tuin in, en ja hoor daar zag ik Chaos en kwibus al voor het raam staan.
Luister Bliksem, zei mijn manmens. De mensen van Chaos en Kwibus zijn op vacansie en mij is gevraagd om voor hun te zorgen. Nou, dat doen we natuurlijk met liefde.
Ik ging demonstratief in de deuropening zitten. Mijn bekende Bliksem blik sprak boekdelen: Moet dat nou? En belangrijker nog: waarom krijgen zij eerst?
Mijn manmens bleek echter een uitstekende butler. Nadat de buurtkatten vreedzaam binnen zaten te eten en te smikkelen, kwam hij weer naar buiten en liep naar mij toe. Hij aaide mij uitgebreid achter mijn oren en zei: loop maar achter mij aan want ik heb voor jouw ook een extra lekker bakje met eten klaarstaan. Ik deed voor deze keer wat mij gezegd werd en liep met mijn manmens mee. In mijn jungle zette hij het bakje met eten neer. Ik nam een hap, keek om mij heen, en besloot dat het heel goed was.

Controle

Mijn manmens had de situatie volledig onder controle. Chaos en Kwibus bleven netjes binnen en werden goed verzorgd, en ik werd extra verwend. De rust was veilig gesteld. Niemand hoefde zich zorgen te maken. Ik red mij eigen prima met mijn manmens.
Er waren wel 3 belangrijke punten die ik in de gaten blijf houden:
1. Extra aandacht. Ik ben natuurlijk wel de koning van de buurt, maar de buurtkatten mogen niet vergeten worden.
2. Snoepjesbeheer. Chaos en Kwibus mogen best wel mijn snoepjes krijgen maar ik blijf wel de officiële bewaker hierover.
3. Observeren. Mijn nieuwe taak is nu dat ik mijn manmens ga volgen hoe hij zijn taak als buurtkatten-butler uitvoert.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,

Er is best wel en grote crises bij mij in de achtertuin aan de hand. Ik lag met Roover lusteloos onder de struiken. Het was warm. Veel te warm. Onze vachtjes voelden aan als winterjassen.

Regendans

Ik keek naar Roover en keek naar het gras. Roover, miauwde ik, het gras is geler dan de kaas die we gisteravond van het aanrecht hebben gepikt. Dit kan zo niet langer.
Roover, die aan slapen zat te denken, zuchtte diep. Hij lag languit onder de struik en riep: Wat dacht je van een regendans? Dat heb ik wel eens bij mijn vrouw op tv gezien hoe ze dat vroeger deden. Gewoon een beetje gek springen en hopen op een plensbui.
Ik sprong overeind. Goed idee! We starten een regendans marathon. Maar daar zat ook een addertje onder het gras, of nou ja, onder het dorre hooi. Net toen ik mijn eerste ritmische bewegingen wilde inzetten, hoorde ik zacht gespin vanaf de schutting. Het was Luna. Ze keek geschokt. Een regendans? Zijn jullie nu helemaal besnaard? Mijn baasjes hebben eindelijk vakantie. We gaan kamperen in de tuin. Als het gaat regenen moet ik naar binnen. Dus geen sprake van!

Roover

Al snel waren Roover en ik in dubio. De mensen van Luna wilden zon en naar het strand. Maar geen regen. Dus eigenlijk mogen we niet dansen. Daar stonden we dan. Aan de ene kant snakte ik naar verkoeling en vers regenwater, en naar groen sappig gras. Maar aan de andere kant… wij hielden ook van onze vriendjes en vriendinnetjes. Roover en ik willen natuurlijk niet de zomervakantie van de buurt saboteren.
Weet je wat zei ik tegen Roover: We gaan ons plan wijzigen. We moeten een hele specifieke regendans doen. Een soort van micro regendans. Roover keek mij aan en zei: Een wat?
Ik ging het uitleggen. We dansen op zo een manier dat de regen alleen in onze tuin valt. En misschien een klein beetje op de planten van de buren. Maar zeker niet op de tent van Luna. En zo begon er een vreemd absurd schouwspel.
Ik nam de leiding. Ik deed een driedubbele salto achterwaarts, en lande met een doffe plof in de aarde onder de struiken. Toen begon ik met mijn staart te zwiepen. Roover, vond het tempo te hoog van mij, en ging mee doen op zijn eigen manier. Hij rolde van zijn linkerflank naar zijn rechterflank, terwijl hij ritmisch bleef miauwen tegen de zon en de wolken. Hij zag eruit als een luie zeehond vond ik. Roover vond van mij weer dat ik op een breakdancer leek.
Luna keek met open mond toe vanaf de schutting. Het was een hilarisch en idioot gezicht. Maar tussen het lachen door zag ze ook dat Bliksem en Roover serieus bezig waren. Bliksem had het zweet op zijn neusje staan. En Roover was zowaar al vijf minuten achter elkaar aan het rollen. Ze deden het ook voor de vogeltjes die dorst hadden.
En geloof het of niet, er kwam een donkere wolk boven onze jungle te hangen. Binnen een minuut viel er een kleine regenbui uit. Precies in onze jungle. Ik ging samen met Roover in de druppels staan. Het was verkoelend en de lucht rook heerlijk fris. Maar het was ook heel snel weer droog.

Tuin

Luna keek vanaf de schutting naar mij en Roover. Nou ja heren, nu blijft het wel droog he, miauwde ze. Ik keek Roover aan en dacht: Goed gedaan! De regendans was een klein succes. Wij hadden de tuin gered, maar ook aan onze vriendjes en vriendinnetjes gedacht. Want dat is wat Roover en ik als katermannen doen: zorgen voor elkaar, met rare kuren maar met een groot hart.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Zodra de eerste zonnestralen door de gordijnen kieren, gaan mij oogjes open. Het is pas 05.00 in de ochtend, maar voor mij is de dag officieel begonnen. Buiten roepen de vogels, en ik moet daar bij zijn. Nu meteen.
Mijn mensen liggen nog in diepe slaap. Ik weet dat ik tactisch te werk moet gaan om de achterdeur open te krijgen.

Trucjes

Daar heb ik natuurlijk verschillende trucjes voor en ik zal ze voor mijn vriendjes en vriendinnetjes doornemen. Dan kunnen zij er ook gebruik van maken. Dat kan maar zo.

1. De subtiele psyhoterror:
Ik begin met de starende blik. Ik ga op het kussen van mijn manmens zitten, vlak voor zijn gezicht. Ik spin niet, ik beweeg niet. Ik staar alleen maar met grote dwingende ogen. Als mijn manmens na vijf minuten nog niet reageert, ga ik over naar mijn favoriete speelgoed: Het rolgordijn. Meet één pootje trek ik het plastic koortje naar achteren en laat het dan met een luide tik tegen het raam kletteren.

2. Fysiek contact:
Mijn manmens slaapt overal doorheen, dus daar is zwaarder geschut voor nodig. Ik loop zachtjes over mijn manmens zijn borst. Ik stop precies bij mijn manmens zijn gezicht, en begin met mijn ruwe tong heel vasthoudend aan zijn neus te likken. Als mijn manmens zijn hoofd omdraait, zet ik mijn troef in: het zachte, maar onmiskenbare plop-pootje. Ik tik met een fluwelen pootje, zonder nagels, heel ritmerend tegen mijn manmens oogleden.

3. De echte aanval:
Als de mensen nog steeds doen alsof ze slapen, verander ik van tactiek. Ik spring dan uit bed en loop naar de slaapkamerdeur. In plaats van een normale miauw, zet ik een klaaglijk, theatraal gehuil in dat klinkt alsof ik al weken geen eten heb gehad. Om het af te maken, begin ik fanatiek te krabben aan de kier onder de deur. Kras, kras, kras.

Staart

Oké, oké, ik ga al zucht mijn manmens dan vermoeid. Hij stapt met zijn verkeerde been uit bed en sloft naar beneden.
Ik ren met een triomfantelijk opgezette staart voor mijn manmens uit, de trap af, rechtstreeks naar de achterdeur. Zodra hij de knip van de deur afhaalt en deze opent, glip ik naar buiten. Ik spring op de schutting en kijk nog één keer achterom naar mijn slaperige baasje. Mijn missie is weer geslaagd. Als koning van de jungle en de ochtend heb ik mijn territorium weer heroverd.
Enne oh ja baasje, niet gaan slapen he, want ik kom straks mijn brokjes eten.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie wat vertellen over selfies. De selfie van Ollie kwam voorbij op Facebook en dan ben ik natuurlijk een katerman met een missie.
Op de tafel lag het glimmende, rechthoekige ding van mijn manmens onbeheerd. Ik wist precies wat dat betekende: tijd voor een fotoshoot. Met een gerichte sprong landde ik op het scherm. Klik. De selfie was een feit. Helaas bestond de foto voornamelijk uit een extreem ingezoomd neusgat en een wazige snorhaar.
Ik was echter vastberaden om de perfecte Insta-Kat te worden. Elke keer als het manmens even niet keek sloeg ik toe. Ik nam een duckface, wat mislukte omdat ik geen eend ben maar een kat, de stoere blik selfie, en de kijk mij eens lief slapen selfie. En zo bleef ik maar selfies nemen. En mijn manmens snapte er niks van dat zijn batterij steeds leeg was en dat zijn telefoon vol stond met harige kunstwerken.

Masterclass

Ik vond dat mijn vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt en op Facebook ook wel selfies konden gebruiken. Dus hier is mijn masterclass selfies maken vanaf mijn schutting gepresenteerd.
1. Let goed op je “pose” want dit is belangrijk. Dus niet je telefoon bedienen met je staart. Want dan sta je er vreemd op.
2. Wees geduldig. Doe niet zoals Roover door er heel hard bovenop te springen. Want dan kan het gebeuren dat je WhatsApp activeert. Roover stuurde een bericht naar mijn manmens met de tekst: rvrvrvrvrvrvrvrvrvrvr.
3. Ga niet op de telefoon liggen. Je kan zomaar in slaap vallen. En dan heb je een serie van honderd pikzwarte foto’s van je buikharen.
4. Ga niet likken aan de telefoon. Want dan wordt het een kwijlerige bedoeling. En dat vind niemand leuk.
Maar wat is dan de beste manier? Dat ga ik jullie uitleggen met basisregels. Ik sprong opnieuw op de schutting en hield met luid gemiauw een vurige toespraak:
1. De poottechniek. Gebruik nooit je hele lichaam. Een zachte aanraking van je voetkussentje is voldoende om de knop aan te raken.
2. De belichting. Ga altijd in het zonnetje liggen. Dan glimt je vacht mooi. En kijk niet in de flitser. Want dan krijg je enge laser-ogen op de foto.
3. De compositie. Zorg dat je voerbak leeg is op de achtergrond. Dat werkt sympathie op bij de volgers. En hopelijk extra snoepjes.
Nu kunnen mijn Facebook vriendjes en vriendinnetjes gaan oefenen. Net als Roover. Na uren zwoegen was daar voor hem het succesmoment. Roover deed een stap naar voren, nam de slaaphouding aan en hief zijn poot op en ….KLIK.

Foto

Mijn manmens vond die avond een perfect scherpe foto van Roover op zijn telefoon. Met mij op een andere foto uitgebeeld als de ultieme influencer. Mijn manmens gebruikt die foto nu als achtergrond op zijn telefoon. Al snapt hij nog steeds niet hoe ik de filter “vintage glow” heb toegepast.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem