‘Hoe gaat het met het boek over Bert?’ Dat is in de maak en het groeit elke dag. De ene keer is het gemakkelijk, als ik aan de beginjaren denk. De andere keer weet ik wat er op de laatste bladzijden gaat komen, dat zijn de moeilijke dagen. Maar het gaat om het geheel en dat wil ik graag bewaren.
Hoe
Alleen hoe bewaar je een leven samen van negen jaar lang? Moet echt alles er ook in, de kleine en grote momenten? Een dag alleen al precies beschrijven zoals het was, kan een boek opleveren van zo’n duizend pagina’s en dat is niet de bedoeling. Dan verdwijnt het zich op wat er werkelijk gebeurde, hoe Bert en ik elkaar tegenkwamen en een leven leerden delen, en over de liefde die er tussen ons groeide.
Dat is het verhaal. Kort gezegd.
Misschien is het een verhaal zoals het zich elke keer ontvouwt tussen een mens die een nieuw dier verwelkomt, dat weet ik niet zeker. Wel dat het tussen Ollie en mij ook zo gaat en toch anders, op een eigen manier die me onbekend was.
Het plan
Mijn plan is nu dat ik me nu helemaal op het boek ga richten, dat moet dit jaar nog af en uit. Het betekent dat ik stop met de wekelijkse herinneringen aan Bert. Dat moet niet door elkaar gaan lopen en ik voel dat het nu tijd is.
Bij dat gevoel zit enige schrik en wat schuldgevoel. Of ik hem in de steek laat, of ik mezelf toesta hem te vergeten, of ik ontrouw raak aan alles wat er was. Dat zegt me dat er een nog steeds voortgaand rouwproces is. Misschien blijft het ook zo.
De stukjes blijven natuurlijk online staan. De stukjes van Bert zelf ook.
Straks is er een boek, als het allemaal lukt.
En daarbij, Bert is deel van mij, deel van mijn hart. Dat blijft zo helemaal.
Hoi Mevrouw Vilan,
Het is een dubbel gevoel hé, alsof Bert niet meer zou bestaan door de wekelijkse herinneringen te laten voor wat het nu is.
maar dat is natuurlijk helemaal niet zo want je gaat aan het boek beginnen over Bert, en daar komen al deze mooie herinneringen aan Bert ook in te staan.
Het is en blijft een verwerkingsproces denk ik.
En voor rouw staat geen tijd voor is mijn ervaring.
Ben benieuwd naar het boek over Bert.
Veel liefs van Annelieke (deeltijdbaasje van Tommy)
Ja Annelieke dat is ook zo, en ik ben al een flink eind op weg met het boek. En toch ben ik bang om hem te vergeten, alsof hij er inderdaad niet meer echt is, en daarvoor was en is er toch te veel gevoel van liefde. Het boek kan niet alles bevatten, maar het gaat wel ergens over, hoop ik.
Vilan
Hallo mevrouw Bert,
Natuurlijk laat u Bert niet in de steek. Er gaat geen dag voorbij dat u immers niet aan hem denkt en Bert was zo wijs dat hij het een goed besluit vindt dat u zich nu vooral op zijn boek gaat richten denk ik. Voor rouwen staat geen tijd en de ene keer is het heviger aanwezig dan de andere keer is mijn ervaring.
Ik ben heel benieuwd naar het boek want ik zit nog niet zo heel lang op fb.
Lieve groeten mevrouw Figo.
Dat is wel waar mevrouw Figo, er staat geen duidelijke tijd voor rouwen, helaas, het is een onbestemd iets. Bert is er elke dag, soms zie ik iets in huis dat van eof voor hem was en ik ben niet meer die ik was voordat ik hem leerde kennen. Dus dat is ook al blijvend. En ik weet ook, als ik het over mocht doen, deed ik het,
mevrouw Bert
Lieve mevrouw Bert,
Fijn dat het boek dit jaar klaar is, en jammer van de stukjes over Bert.
Ik begrijp de dubbele gevoelens helemaal… maar een hart is groot genoeg voor meerdere gevoelens tegelijk. In het begin niet, dan is er alleen verdriet.
Maar na een tijd kunnen het verdriet en de mooie herinneringen aan Bert samen gaan met liefde voor Ollie. Het is niet of/of, maar en/en.
Rouw heeft volgens mij geen duidelijk einde.
Het gemis blijft, maar je leert er omheen te leven. Net als een litteken dat er altijd is, en altijd zal blijven. Zo blijven de liefde en het verdriet ook altijd.
Maar ik vind zelf: beter verdriet om de liefde die is geweest, dan nooit de liefde van een kat te hebben gekend.
Sterkte en liefs,
Mevrouw Kever en co.
Ik bedoelde: jammer dat er niet meer herinneringen aan Bert komen. Maar ook begrijpelijk.
Lieve Mevrouw Kever, sinds Bert naar de hemel is vertrokken is het hart nogal opgerekt door al die tegenstrijdige en toch bij elkaar horende gevoelens. Dat verdriet. Het gemis en het verlangen. En toch ook weten ik zou als ik terug in de tijd kon gaan het meteen overdoen. Al dat andere van liefde en samenzijn dat voel ik ook nog. Ik begrijp niet goed hoe dat allemaal tegelijkertijd kan bestaan, maar dat doet het,
mevrouw Bert (die ik altijd zal blijven)
Lieve mevrouw Bert,
Bert zul je, wat er ook gebeurd, nooit vergeten!!
Hij zit voor altijd in je hart!!
Dikke knuffel Ceciel 🤗🤗🤗
Daar zit hij en voor altijd inderdaad.
💖
Lieve mevrouw Bert,
Zusje en ik kijken uit naar het boek. Bert leeft ook nog steeds in onze hartjes. Als de allerliefste verkering van Loesje. Als de meest bijzondere katerman van feestboek, voor altijd. Hij is voor altijd verbonden met ons en dat maakt het mooi, intens maar ook hier met momenten nog heel pijnlijk. Het lezen van zijn verhaal, zijn leven zal niet makkelijk zijn. Om de herinnering en alles wat ooit was. Maar daarom ook zo bijzonder.
Het gevoel van in de steek laten herken ik maar een liefde die zo bijzonder is laat je nooit in de steek. Die blijft voor altijd bewaard, gekoesterd en op een eigen manier voortbestaan.
Neem alle tijd die je hart nodig heeft. Loes zou zeggen, het komt goed!
En zo is het ook…
Liefs en dank voor Bert,
Mevrouw Loes en Zusje
Natuurlijk zou Loes zeggen: Het kom goed!
Het was tegnies die dwars zat en er een t achter zette…
Loes en tegnies was al nooit een combinatie!
Liefs Mevrouw Loes en Zusje
lieve mevrouw Loes en Zusje, wat een heerlijke tijd was het toch, toen Loesje en Bert elkaar elke dag op Facebook tegen kwamen en hun verkering vierden, het leek zo vanzelfsprekend alsof het altijd zo zou blijven, en nu is het een herinnering, gelukkig wel een gedeelde. Ik ga helemaal niks van Bert loslaten, hij hoort ook bij mijn leven,
mevrouw Bert
Lief vrouwtje van Bert.
Jullie blijven altijd verbonden dat hebben wij met onze kattenkinderen ook gehad.
Ze kwamen ook vaak met een berichtje als ze overleden waren .ik hoop dat je dat ook mee mag maken en later zie je elkaar weer.
Liefs van een kattenmoeder.