Miauw lieve lezers, wat waren we optimistisch laatst he, over de bijna-lente? Jullie zullen vast allemaal in jullie tuin, jungle of op je balkon gemerkt hebben dat de winter terug is gekomen. Misschien hadden we toch niet te vroeg moeten miauwen, of zou het daar niet door komen?

Bevroren regen

Jajim: “Net toen we dachten; ‘nog even en we kunnen de purrasol binnenkort weer uitklappen’ gebeurde het. Op een ochtend toen we wakker werden, lagen alle daken en balkonnetjes bedekt met een laag zachte witte vlokken als een soort dikke donzen deken. Alles klonk anders, zachter. Zelfs in de drukke winkelstraat waar we wonen was het stil. Vinden wij als binnenpoezen niet gek, want wie wil er nou naar buiten als alles bedekt ligt met koud spul?
Ik miauwde naar onze mensenbroer om te vragen wat het eigenlijk was. ‘Het is bevroren regen’ legde hij uit, en daarmee wist ik genoeg. Ik houd niet van bevroren regen.”

Spelletje

Frou Frou: “We waren furrbaast dat de winter terug was, het zou toch lente worden? We kunnen ons redelijk goed aanpassen als er maar een zonnestraal is om in te liggen of als er warme dekens en badjassen zijn, daar niet van. Daar zijn we dus maar snel in en onder gekropen om ons op te warmen. Opwarmen waarvoor? Nou, voor ons nieuwe spel. Het heet ‘vang de vlok’ en je hoeft er niet eens voor naar buiten. Gelukkig niet zeg, dan zouden we koude kussentjes krijgen. Nee, door de vlokken banjeren is iets wat meer aan Willem besteed was, die ging door weer en wind naar het balkon om op onderzoek uit te gaan als er iets furanderde.
Goed, ons spelletje dus, ‘vang de vlok’ – het lijkt best simpel. Je gaat bij het raam zitten als de bevroren vlokken vallen en als ‘ie binnen pootbereik is ga je ‘TIK’ met je poot tegen het glas. Als je de vlok hebt ‘aangeraakt’ dan furdien je 3 punten en elke 12 punten zijn goed voor één snackie.”

Jajim: “Waarom pas na 12 punten, vragen jullie je af? Ik vroeg het aan onze mensenbroer en hij refureerde naar ons vorige blog. Dat is waar ook, we moeten een beetje denken aan de zomerjas waar we over een aantal weken aan gaan beginnen. Vooruit, het spelletje is leuker dan dat de snackies belangrijk zijn. We zijn al blij dat we ze niet buiten hoeven te vangen.”

Frou Frou: “Onze grote broer Willem was echt een held met dit soort weersfuranderingen. Hij miauwde er geen toontje lager van of het nou regende, sneeuwde of waaide – hij ging altijd naar buiten om te kijken of alles in orde was. Nu zou hij de verse sneeuw van de bloempotten hebben gegeten en voorzichtig, stap voor stap, door de sneeuw hebben geslopen. Het balkon moest elke dag bewandeld worden, hij was nou eenmaal een tijd lang een zwerfkater geweest en die kunnen dat. Mij en Jajim niet gezien hoor, wij vinden kijken meer dan genoeg. Bovendien hebben we ons supurr leuke spelletje ‘vang de vlok’ en daarmee is zo’n koude binnendag helemaal niet meer zo saai.”

Wat doen jullie als het sneeuwt? Gaan jullie je tuin, balkon of jungle furkennen of blijven jullie ook liever binnen?

Zachte furwarmende kopjes,
Jajim en Frou Frou

Miauw lieve allemaal, we hopen dat jullie en jullie tweevoeters een fijne week hebben gehad. Het was echt wisselend in de lucht. Eerst leek het, zoals we vorige keer nog miauwden, wel lente en nu is het weer winter! Wij houden de winterjas dus nog maar even aan. Ik, Jajim, ga ons furhaaltje van vandaag miauwen. Frou Frou ligt nog te soezen op de grote mensenmand dus die laat ik maar even.

Winterjas

Aan die winterjas zijn we in de herfst al begonnen toen het koeler werd in huis en op ons balkon, dat doen we elk jaar heel zorgvuldig. En er zit ook een laagje isolatie onder. Onze mensenbroer heeft me toegefluisterd dat de witjas in blauw tegen hem zei dat ik daar iets te veel van heb, van die isolatie. Volslank noemde hij het, dat klinkt niet zo erg als dik, of zou het ‘t zelfde zijn?

Ander eten

Nou is het best lastig met twee poezen in huis om alles tot in de pluisjes onder controle te hebben als mens. Alleen al omdat ik graag de bakjes nog even na loop om te zien of Frou Frou haar brokjes of natvoer wel goed opeet. Zo niet dan help ik haar gewoon, je bent ook zusjes om elkaar te helpen.

Maar terug naar hoe onze mensenbroer zich in bochten wringt om mij en mijn zusje de goede hoeveelheid brokjes en blikjes te geven. We hebben ten eerste nieuwe brokken, je zou denken dat furandering niet fijn is maar ik moet eerlijk toegeven dat deze goed te knagen zijn. Ze zijn speciaal voor gewichtscontrole en ze smaken naar rund. Frou Frou hoeft niet af te vallen, integendeel, maar die krijgt dezelfde brokjes want ik eet anders ook die van haar op. Daarom krijgt zij extra, met stiekem een snack of wat extra mousse. Erg he?
Met het natvoer gaat het anders, dan is onze mensenbroer toch een beetje ofurbezorgd. Hij vindt dat ik te veel mee help met Frou Frou’s bakje leeg afleveren. Daarom moet de keukendeur tussen ons dicht zodat we allebei rustig kunnen eten en ook niet bezig hoeven te zijn met dat iemand het afpakt.

Het voelt telkens weer als een eetwedstrijd voor mij. Zodra het bakje de grond raakt, begin ik eraan alsof ik al drie dagen geen mousse meer van dichtbij heb gezien. Altijd ben ik als eerste klaar en dan doe ik ‘TIK TIK’ tegen het raam van de deur, dat betekent dat de deur open kan. En dat het bakje niet vol genoeg zat.

Ondertussen heeft mijn zusje alleen het vocht van haar mousse opgeslurpt en na drie hapjes likt ze haar bekkie schoon en springt met een ‘MIEUW’ op het huisje van de plafond krabpaal om furvolgens verder naar boven te klauteren. Onze mensenbroer loopt er achteraan met het bakje in zijn handen. ‘Kom, nog een paar hapjes meisje, kijk, lekkere mousse’ probeert hij. Maar Frou Frou miauwt dat ze het alweer druk heeft, er is net iets interessants op vogel teevee begonnen. Na nog één poging met het bakje, waarop Frou Frou een sprong maakt van het ene naar het andere mandje, geeft hij het op. ‘Je moet wel goed eten. Waar Jajim’s winterjas iets te wollig is, mag er bij jou juist wel wat isolatie bij’, zegt hij een beetje beteuterd.

Dieet

Mijn zusje hoeft het niet, op dieet. Ze zit op het moment zelfs op een aankom-menu, nou zeg, dat is toch niet eerlijk? Zo krijgt ze soms stiekem een beetje kattentaart toegeschoven en mag elke avond van haar lievelings mousse smikkelen.
Dan krijg ik ook wel hoor, maar natuurlijk véél te weinig en dat ontgaat niemand. Die dichte tussendeur is niet geluidsdicht namelijk, dus trakteer ik onze mensenbroer op een concert in de hoop dat er nog een lepeltje mousse in mijn bakje valt. Soms werkt het.

Altijd iets te m(i)auwen

Lang furhaal iets korter, het lijkt me duidelijk. In de kattenwereld gaat het net zoals in de mensenwereld; niemand is ooit helemaal tevreden. Terwijl iedereen gewoon mag zijn zoals die is, met een maatje meer of minder.
Frou Frou en ik vinden ons dieet allebei niet meevallen maar gelukkig smaken onze mieuwe brokken goed en mogen we nog steeds snackies tussen het extra trainen en spelen door. Zo blijft diëten toch nog leuk want dat kan best.
Hoe zit dat bij onze furriendjes op de blog? Hebben jullie ervaring met diëten, moeten jullie afvallen of, zoals mijn zusje, extra eten? Of vang je jouw eten zelf, vers uit eigen tuin?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

Miauw lieve allemaal, daar zijn we weer want het is alweer donderdag. Wat vliegt de week soms voorbij, figuurlijk dan.
Frou Frou en ik moesten goed ofurleggen waar onze letters vandaag over gaan want soms is de inspiratie even niet binnen pootbereik. Dat kan de beste overkomen. Maar de laatste nachten gebeurt er steeds iets, daar kunnen we wel iets over miauwen want er zijn vast meer furriendjes die iets furgelijkbaars meemaken. Jajim gaat er dit keer over miauwen.

Dutjes en opstaan

De nachten duren de laatste week weer langer dan gewoonlijk en dat terwijl het langste donker al geweest is. Hoe kan dat? Nou, het zit zo. Het is de schuld van onze mensenbroer. Ja echt! Wij houden hem niet uit zijn slaap, ook al knuffelt Frou Frou nog zo graag midden in de nachten. Nee, nu is híj de schuldige.

Zoals we de vorige keer miauwden heb ik een mieuw geluid, Willem’s geluid. Onze mensenbroer heeft nu ook een mieuw geluid maar dat is een beetje storend. Helemaal als je net over jouw brokjes of schaaltje met mousse ligt te dromen. Om de haverklap doet hij het.

Zeehond

Wat hij doet? Hij is waarschijnlijk weer op een of andere gekke cursus geweest want hij heeft zichzelf een soort blafgeluid aangeleerd. Een paar nachten terug was het zodanig, het leek wel alsof er een zeehond in de kamer stond!
Maar ja, wat kan je doen als kat zijnde? Op zijn gezicht gaan liggen is een optie maar dat doe je gewoon niet als goede mantelpoes. Je kan jouw tweevoeter alleen maar accepteren, want iedereen is zoals ‘ie is. Met wat voor geluid dan ook. Alleen hopen we wel dat hij wat vaker overdag zijn geluid oefent, graag buiten onze tripjes naar dromenland om.

De reden

We hebben furnomen dat meer tweevoeters zich niet topfit voelen en schijnbaar maken ze dan datzelfde soort zeehonden blafgeluid. Zou dat met onze mensenbroer ook aan de hand zijn? Hij ligt wel meer in bed, wat gezellig is… als hij stil is tenminste. Ik heb het hem nog gemiauwd “we zijn onder de indruk hoor, maar kan het niet op andere tijden?” Hij antwoordde met nog meer zeehond-blafgeluiden. “Mensenbroer, ben je soms ook ‘onder het weer’ zoals de mensen uit het Enge Land dat noemen?” Maar zijn ogen vielen alweer dicht. Wij denken dat het een ‘ja’ was dus wat we nu doen is mantelpoes zijn. Daar is Frou Frou eigenlijk de beste in van ons twee, dat geef ik eerlijk toe. Ze doet haar bekende ‘PRR PRRR PRR’, geeft regelmatig een neusje in zijn gezicht en assisteert met haren wassen terwijl ik zijn benen warm houd door erop te gaan liggen. Of het bed voorverwarm. Zo hebben we Saame een taakfurdeling.

We kregen dus wat minder schermtijd dan wanneer alles gewoon is. Daardoor zijn we iets stiller maar in onze volgende letters gaan we weer miauwen over mieuwe avonturen! Er liggen nog veel bijzondere taken op ons te wachten. Zo gaan we een theorie cursus volgen bij Japie om te leren over het werk bij Muisbezorgd. En zodra de zon ons weer vaker toe lacht, mogen we misschien wel oefenen in Kever’s tuin! Die zon duurt wel nog even, de Iglo in Kever’s tuin is nog niet volledig gesmolten en de muizen zitten nog ergens ver buiten zicht. Maar dromen kan altijd, zelfs als je mensenbroer blaft.

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

Miauw lieve allemaal, het is donderdag en dat betekent dat we weer letters voor jullie hebben gemaakt. We hopen dat jullie allemaal al leuke eerste mieuwjaars dagen hebben gehad nadat het weer rustig was in de lucht.

De wisseling van het jaar, en misschien wel deze periode van het jaar doet wat met iedereen. De katermannen en poezendames hebben te maken met een buiten dat de laatste tijd bedekt is met een laag zachte witte vlokken die de kussentjes onder de pootjes furkoelen. En we hebben allemaal een winterjas aan. Mensen ook. En ze gaan reflecteren en nadenken, en ze zitten veel vaker gezellig binnen.

Mieuwe gewoontes

Frou Frou: “Weten jullie wat veel tweevoeters elk jaar doen? Dan kiezen ze iets uit wat ze willen furanderen naar iets positievers en dan spreken ze af dat ze dat het hele jaar lang, of zelfs langer, anders gaan doen. In hun woorden heten het Goede Voornemens. Nou houden wij meestal niet van furanderingen tenzij ze goed of gezellig zijn. Zoals meer knuffelen, of vaker mousse eten, ik miauw maar een paar van een heleboel opties.”

Jajim: “Zo heb ik sinds een paar dagen een nieuw geluid wat ik kan maken. Of ja, iemand in huis maakte dat geluid heel vaak en dat miste ik zo erg dat het geluid zo ineens ook uit mijn bekkie kwam, dat ging bijna vanzelf.”

Nostalgie

Jajim: “Het geluid gaat van ‘MRRR’ en het was Willem’s vaste geluidje. Een geluid dat hij maakte als ‘ie ergens op ging springen, eten wilde, als hij onze mensenbroer’s aandacht moest trekken voor iets wat hij graag wilde zoals bijvoorbeeld een keukenla met snacks open krijgen. En het werkte best goed, plus, iedereen had er purrofijt van. Hij, Frou Frou en ik.

Nou hadden Frou Frou en ik het geluid al een hele tijd niet meer gehoord. De sterren zijn nét te ver weg om het geluid helemaal tot hier te laten komen. Maar op een nacht, half in dromenland, hoorde ik iets. Meteen spitste ik mijn oren en hoorde het nog een keertje, heeeel ver weg; ‘MRRR, MRRRAUWW, MRAUWWW’ klonk het bijna fluisterend.
Het was Willem en hij wilde ons een gelukkig mieuwjaar wensen en laten weten dat hij furrever bij ons is. En ook dat de la met snacks open gemaakt moest worden voor mij en Frou Frou. Toen wist ik het, dit is een hint. Vanaf nu is het mijn taak om het geluid te gebruiken. De eerste keer deed ik het vlak voor ik een sprong maakte en ‘PLOK’, bovenop de krabton landde. En opnieuw, een hele zachte ‘MRRR’ kwam uit mijn bekkie. Onze mensenbroer wist even niet of hij het goed hoorde en wreef in zijn ogen om zichzelf wakker te schudden. Het geluid kwam toch echt van mij.

Mensenbroer voelde dat hij warm werd van binnen bij het horen van het bekende geluid. En hij wist ook wat hem te doen stond. Hij kwam van de bank en liep naar de lade waar ook onze snackjes in liggen. Daarna volgde een aai over de bol, “dankjewel lief meisje”.”

Anders

Frou Frou: “Eerlijk gemiauwd, we schrijven nu wat meer over Willem deze keer want dinsdag had hij zijn furjaardag, of mandjesdag. Dat zet je toch aan het denken. We hebben het gevierd door een mooie foto uit te kiezen voor aan de muur, dan kunnen we hem altijd zien, dus ook overdag. Daarnaast hebben we extra hard naar de sterren gezwaaid vannacht en kregen we natuurlijk kattentaart. Maar nu toch even terug naar andere dingen die nieuw of anders zijn. We willen geen furdrietige letters maken, ook al zijn de herinneringen aan onze grote broer Willem eigenlijk allemaal mooi.

Weten jullie wat ik anders doe sinds 2 maanden? Ik kom in de armen van mijn mensenbroer liggen als hij ligt te woelen of wakker wordt. En ook heel bijzonder is dat Jajim en ik steeds vaker dicht bij elkaar liggen, gewoon op dezelfde bank. Jajim snuffelt nu en dan aan mijn koppie ter goedkeuring. Dat alles zonder elkaar een tik te geven. Niet dat ik echt tikjes geef, zo ben ik niet, meestal is het meer een zwaai uit zelffurdediging. Want jullie weten allemaal; mijn grootste hobby is knuffelen en als je het mij vraagt zijn liefde en furriendschap de mooiste dingen in het leven.”

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou