Miauw lieve allemaal, daar zijn we weer want het is alweer donderdag. Wat vliegt de week soms voorbij, figuurlijk dan.
Frou Frou en ik moesten goed ofurleggen waar onze letters vandaag over gaan want soms is de inspiratie even niet binnen pootbereik. Dat kan de beste overkomen. Maar de laatste nachten gebeurt er steeds iets, daar kunnen we wel iets over miauwen want er zijn vast meer furriendjes die iets furgelijkbaars meemaken. Jajim gaat er dit keer over miauwen.

Dutjes en opstaan

De nachten duren de laatste week weer langer dan gewoonlijk en dat terwijl het langste donker al geweest is. Hoe kan dat? Nou, het zit zo. Het is de schuld van onze mensenbroer. Ja echt! Wij houden hem niet uit zijn slaap, ook al knuffelt Frou Frou nog zo graag midden in de nachten. Nee, nu is híj de schuldige.

Zoals we de vorige keer miauwden heb ik een mieuw geluid, Willem’s geluid. Onze mensenbroer heeft nu ook een mieuw geluid maar dat is een beetje storend. Helemaal als je net over jouw brokjes of schaaltje met mousse ligt te dromen. Om de haverklap doet hij het.

Zeehond

Wat hij doet? Hij is waarschijnlijk weer op een of andere gekke cursus geweest want hij heeft zichzelf een soort blafgeluid aangeleerd. Een paar nachten terug was het zodanig, het leek wel alsof er een zeehond in de kamer stond!
Maar ja, wat kan je doen als kat zijnde? Op zijn gezicht gaan liggen is een optie maar dat doe je gewoon niet als goede mantelpoes. Je kan jouw tweevoeter alleen maar accepteren, want iedereen is zoals ‘ie is. Met wat voor geluid dan ook. Alleen hopen we wel dat hij wat vaker overdag zijn geluid oefent, graag buiten onze tripjes naar dromenland om.

De reden

We hebben furnomen dat meer tweevoeters zich niet topfit voelen en schijnbaar maken ze dan datzelfde soort zeehonden blafgeluid. Zou dat met onze mensenbroer ook aan de hand zijn? Hij ligt wel meer in bed, wat gezellig is… als hij stil is tenminste. Ik heb het hem nog gemiauwd “we zijn onder de indruk hoor, maar kan het niet op andere tijden?” Hij antwoordde met nog meer zeehond-blafgeluiden. “Mensenbroer, ben je soms ook ‘onder het weer’ zoals de mensen uit het Enge Land dat noemen?” Maar zijn ogen vielen alweer dicht. Wij denken dat het een ‘ja’ was dus wat we nu doen is mantelpoes zijn. Daar is Frou Frou eigenlijk de beste in van ons twee, dat geef ik eerlijk toe. Ze doet haar bekende ‘PRR PRRR PRR’, geeft regelmatig een neusje in zijn gezicht en assisteert met haren wassen terwijl ik zijn benen warm houd door erop te gaan liggen. Of het bed voorverwarm. Zo hebben we Saame een taakfurdeling.

We kregen dus wat minder schermtijd dan wanneer alles gewoon is. Daardoor zijn we iets stiller maar in onze volgende letters gaan we weer miauwen over mieuwe avonturen! Er liggen nog veel bijzondere taken op ons te wachten. Zo gaan we een theorie cursus volgen bij Japie om te leren over het werk bij Muisbezorgd. En zodra de zon ons weer vaker toe lacht, mogen we misschien wel oefenen in Kever’s tuin! Die zon duurt wel nog even, de Iglo in Kever’s tuin is nog niet volledig gesmolten en de muizen zitten nog ergens ver buiten zicht. Maar dromen kan altijd, zelfs als je mensenbroer blaft.

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

Miauw lieve allemaal, het is donderdag en dat betekent dat we weer letters voor jullie hebben gemaakt. We hopen dat jullie allemaal al leuke eerste mieuwjaars dagen hebben gehad nadat het weer rustig was in de lucht.

De wisseling van het jaar, en misschien wel deze periode van het jaar doet wat met iedereen. De katermannen en poezendames hebben te maken met een buiten dat de laatste tijd bedekt is met een laag zachte witte vlokken die de kussentjes onder de pootjes furkoelen. En we hebben allemaal een winterjas aan. Mensen ook. En ze gaan reflecteren en nadenken, en ze zitten veel vaker gezellig binnen.

Mieuwe gewoontes

Frou Frou: “Weten jullie wat veel tweevoeters elk jaar doen? Dan kiezen ze iets uit wat ze willen furanderen naar iets positievers en dan spreken ze af dat ze dat het hele jaar lang, of zelfs langer, anders gaan doen. In hun woorden heten het Goede Voornemens. Nou houden wij meestal niet van furanderingen tenzij ze goed of gezellig zijn. Zoals meer knuffelen, of vaker mousse eten, ik miauw maar een paar van een heleboel opties.”

Jajim: “Zo heb ik sinds een paar dagen een nieuw geluid wat ik kan maken. Of ja, iemand in huis maakte dat geluid heel vaak en dat miste ik zo erg dat het geluid zo ineens ook uit mijn bekkie kwam, dat ging bijna vanzelf.”

Nostalgie

Jajim: “Het geluid gaat van ‘MRRR’ en het was Willem’s vaste geluidje. Een geluid dat hij maakte als ‘ie ergens op ging springen, eten wilde, als hij onze mensenbroer’s aandacht moest trekken voor iets wat hij graag wilde zoals bijvoorbeeld een keukenla met snacks open krijgen. En het werkte best goed, plus, iedereen had er purrofijt van. Hij, Frou Frou en ik.

Nou hadden Frou Frou en ik het geluid al een hele tijd niet meer gehoord. De sterren zijn nét te ver weg om het geluid helemaal tot hier te laten komen. Maar op een nacht, half in dromenland, hoorde ik iets. Meteen spitste ik mijn oren en hoorde het nog een keertje, heeeel ver weg; ‘MRRR, MRRRAUWW, MRAUWWW’ klonk het bijna fluisterend.
Het was Willem en hij wilde ons een gelukkig mieuwjaar wensen en laten weten dat hij furrever bij ons is. En ook dat de la met snacks open gemaakt moest worden voor mij en Frou Frou. Toen wist ik het, dit is een hint. Vanaf nu is het mijn taak om het geluid te gebruiken. De eerste keer deed ik het vlak voor ik een sprong maakte en ‘PLOK’, bovenop de krabton landde. En opnieuw, een hele zachte ‘MRRR’ kwam uit mijn bekkie. Onze mensenbroer wist even niet of hij het goed hoorde en wreef in zijn ogen om zichzelf wakker te schudden. Het geluid kwam toch echt van mij.

Mensenbroer voelde dat hij warm werd van binnen bij het horen van het bekende geluid. En hij wist ook wat hem te doen stond. Hij kwam van de bank en liep naar de lade waar ook onze snackjes in liggen. Daarna volgde een aai over de bol, “dankjewel lief meisje”.”

Anders

Frou Frou: “Eerlijk gemiauwd, we schrijven nu wat meer over Willem deze keer want dinsdag had hij zijn furjaardag, of mandjesdag. Dat zet je toch aan het denken. We hebben het gevierd door een mooie foto uit te kiezen voor aan de muur, dan kunnen we hem altijd zien, dus ook overdag. Daarnaast hebben we extra hard naar de sterren gezwaaid vannacht en kregen we natuurlijk kattentaart. Maar nu toch even terug naar andere dingen die nieuw of anders zijn. We willen geen furdrietige letters maken, ook al zijn de herinneringen aan onze grote broer Willem eigenlijk allemaal mooi.

Weten jullie wat ik anders doe sinds 2 maanden? Ik kom in de armen van mijn mensenbroer liggen als hij ligt te woelen of wakker wordt. En ook heel bijzonder is dat Jajim en ik steeds vaker dicht bij elkaar liggen, gewoon op dezelfde bank. Jajim snuffelt nu en dan aan mijn koppie ter goedkeuring. Dat alles zonder elkaar een tik te geven. Niet dat ik echt tikjes geef, zo ben ik niet, meestal is het meer een zwaai uit zelffurdediging. Want jullie weten allemaal; mijn grootste hobby is knuffelen en als je het mij vraagt zijn liefde en furriendschap de mooiste dingen in het leven.”

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

Miauw lieve lezers. We hebben weer letters gemaakt en het zijn alweer de laatste van dit jaar. We zijn namelijk alweer bijna in het nieuwe jaar en dan komen onze eerste letters van 2026. Maar eerst gaan we het hebben over december en hoe dat gaat.

De dagen waren kort en de nachten lang de afgelopen maand. Vandaag gaan we miauwen over hoe die donkere, lange nachten en korte dagen voor Kersemus er bij ons uit zagen.

Koud, donker en knus

Jajim: “Om maar meteen met de kattenmand in huis te vallen, onze mensenbroer vindt er weinig aan, aan dat donkere. ‘Het is koud en het wordt overdag bijna niet eens lícht’ horen we hem regelmatig zuchten. Maar daar zijn wij dan, Jajim en Frou Frou, zijn lichtjes in het donker.
En zullen we iets furtellen? Stiekem hebben die donkere dagen wel wat volgens ons. De zachte, warme dekentjes komen uit de kast, extra kussens op de bank. En onze mensenbroer neemt lekkere hapjes mee. ‘Voor de isolatie’ zegt hij dan. Het zal wel. Belangrijker is, lekkere hapjes doe je niet in je eentje. We smikkelen Saame onze hapjes op. En hier en daar een extra schoteltje kattenmelk, wij vinden de maand van Kersemus juist leuk en gezellig”.

Lange nachten

Frou Frou: “Nou kan het wel veel donker zijn en de nachten lang. Dat betekent niet altijd slaap. Wij doen veel dutjes maar nooit aan één stuk door. Af en toe word ik wakker en laat wat hoge, zachte piepgeluidjes horen. Tevreden geluidjes, want dat doe ik als onze mensenbroer zich omdraait en dus wakker is. Meestal wil dat zeggen; knuffeltijd, en die hebben we veel. Want ondanks het lange donker kan hij de slaap vaak niet vatten. Heeft hij effe geluk dat ‘ie mij als steunpoes heeft. We hebben dan ook een ritueel: hij kan niet slapen, draait zich om, ik maak lieve piepende geluidjes, klauter mijn mand naast het bed uit en zet mijn pootjes één voor één zachtjes op hem neer.
Hij tilt de deken op. Eerst rechts – dat is mijn favoriete kant. Als een krulletje nestel ik me in zijn armen en zet mijn motortje aan, wordt ‘ie rustig van. En zo liggen we dan een tijdje, tot het tijd is voor een andere ligplek. Ik draai, waarop hij draait, en tilt de deken op. Links dit keer. Via het midden, dwars over hem heen, kruip ik naar de andere kant van hem en kruip zo dicht mogelijk tussen zijn schouder en hoofd. Zachte PRRR PRR PRRR’s laten hem weer even terug in slaap dommelen, terug naar dromenland.
Ondertussen houdt Jajim de nacht-wacht vanaf het keukenmuurtje. Vanaf daar heeft ze overzicht en weet dat we veilig zijn. En het is de purrfecte hoogte om de kersemus-sterren goed te zien”.

Kersemus-ster

Saame: “Soms zien we hem nog rond banjeren, onze eigen Kersemus ster Willem. We missen hem extra veel in deze donkere en knusse knuffeltijd. Nu het veel donker is kunnen we wel langer naar elkaar swaaie en knipogen gelukkig. En als mensenbroer slaapt, komt hij nog af en toe op de grote mand springen voor een kroel. Daarom is dromenland zo fijn, daar zijn we met zijn allen Saame. En dat is ook waar Kersemus voor veel tweevoeters om draait, dat je Saame bent en het knus maakt. Of je nou de enige mens in huis bent, of furriendjes hebt op vier pootjes. Of een lieve buurvrouw, buurman of gemberneutrale buur hebt waarmee je een beetje aan Kersemus kan doen.
Maar we zullen ook eerlijk miauwen, Kersemus is niet voor iedereen fijn. Sommige mensen worden er furdrietig van omdat Kersemus ook moeilijk kan zijn. Dat schreef Kever laatst ook en daar heeft hij gelijk in! Voor sommige tweevoeters is het een beetje eenzaam. Gelukkig hebben we een blog met veel kattenvriendjes waar alle kattenvriendjes en mensenvriendjes fijne letters kunnen lezen. En Beestboek is er ook voor steun en gezelligheid. Digitaal Saame zijn telt namelijk ook en dan zijn we toch een beetje met zijn allen. En, furgeet niet, niemand is ooit helemaal alleen. We hebben altijd een prachtige sterrenhemel vol met fonkelende Kersemus-sterren en die zijn er altijd. Voor iedereen”.

Extra veel zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou en een knipoog van Kersemus-ster Willem